Πλάθοντας ένα… ρόλο

by

Σ τανιλάβσκι:

Στην αρχή του έργου, ο μεγάλος ηθοποιός φαινόταν σαν να μη ήθελε

να τραβήξει την προσοχή του κοινού
Αν ήθελε θα μπορούσε να το πετύχει με μια παύση.
Όμως…
Ο Σαλβίνι προχώρησε πιο κοντά στη έδρα των δόγηδων,
έμεινε μια στιγμή συμμαζεμένος, συγκεντρωμένος στις σκέψεις του
και τότε χωρίς να το καταλάβουμε πως, πήρε στα χέρια του
ολόκληρο το ακροατήριο του μεγάλου θεάτρου της όπερας του Μπολσόι.
Νόμιζες πως αυτό το πέτυχε με μια μονάχα κίνηση.
Χωρίς να κοιτάξει το κοινό, τέντωσε το χέρι του και μας άδραξε γερά,
λες και ήμασταν μυρμήγκια  και μύγες.
Έσφιγγε το χέρι του και νοιώθαμε τον άνεμο της συμφοράς,
το άνοιγε κι’ ήταν χαρά και ευφρόσυνη.
Μας είχε στην εξουσία του και θα μας κρατούσε ως το τέλος του έργου
μα κι’έπειτα …για πολύ καιρό .
Τώρα καταλαβαίναμε ποιος ήταν και τι ήταν αυτή η μεγαλοφυΐα
και τι μπορούσαμε να περιμένουμε από αυτόν.
Στην αρχή φαινόταν Οθέλος, σαν ο Οθέλος να μην ήταν καθόλου Οθέλος,
αλλά Ρωμαίος. Δεν είχε μάτια για τίποτα μόνο για την Δυσδαιμόνα.
Μονάχα αυτήν σκεφτόταν, η πίστη του σ’έκείνη ήταν απεριόριστη
και βλέπαμε κατάπληκτοι πως ο Ιάγος κατάφερε να μεταμορφώσει αυτόν τον Ρωμαίο,
σε Οθέλο τρελό από την ζήλια του.
Πώς να σας κάνω να νιώσετε την ισχυρή δόνηση,
 από την εντύπωση που προκαλούσε ο Σαλβίνι?
Ίσως αναφέροντας τα λόγια του ποιητή:
Πως ‘ η δημιουργία είναι για την …αιωνιότητα’.
Έτσι έπαιζε ο Σαλβίνι.
Για την αιωνιότητα!

Που βρίσκονται τα σύνορα

… της Αιωνιότητας?

ΟΙ ΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΛΑΪΟΝ

Advertisements

Ετικέτες: ,

10 Σχόλια to “Πλάθοντας ένα… ρόλο”

  1. nispell Says:

    Ικανοτητα/Χαρισμα ‘Ηθοποιου να ‘ΖΗ Ρολο’του.

  2. elzin Says:

    Και ο άνθρωπος,
    Νισπέλ,
    χρειάζεται να δει τον εαυτό του σαν ένα ρόλο ,
    που πρέπει να το παίξει καλά και να δώσει,
    την καλύτερη ερμηνεία,
    μπροστά στον μεγάλο σκηνοθέτη του κόσμου,
    που είναι… το Πνεύμα του Κόσμου!
    Καλημέρα αγαπημένε μας φίλε
    και από εδώ…την ΄Χώρα της Λάϊον!

  3. Λούσυ Says:

    Ερμηνείες σαν κι αυτές που δονούν την ψυχή και εξαϋλώνουν το σώμα, νομίζω ότι δεν περνούν απλά στην αιωνιότητα, αλλά γίνονται μονάδες μέτρησής της. Κι έτσι πεπερασμένη όπως την μεταμορφώνουν, κάποια αστρική μέρα θα συναντήσουμε τα σύνορά της…Ως τότε Λιοντάρια μου θα ακούμε, θα διαβάζουμε, θα αφουγκραζόμαστε, θα αισθανόμαστε, ως να ρθει εκείνη η «μέρα» που θα ερμηνεύσουμε το ρόλο μας, κάνοντας κι εμείς τη δική μας ερμηνεία, σκαλοπάτι προς τα «σύνορα»…

  4. elzin Says:

    Σχόλια σαν αυτά,
    αγαπημένη μας Λούσυ,
    δονούν την ψυχή και εξαϋλώνουν το σώμα,
    και νομίζουμε ότι περνούν στην αιωνιότητα,
    γιατί είναι βγαλμένα βαθιά από την καρδιά
    και δουλεμένα με ψυχή
    και μεγάλο κουράγιο.

    Σε χαιρετούμε,
    καταπληκτική ερμηνεύτρια ενός …μεγάλου ρόλου;)!!!

  5. ΕΚΑΤΗ Says:

    ΠΕΡΑΣΑ ΝΑ ΠΩ ΜΙΑ ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ….ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΛΥ ΓΝΩΣΤΗ ΦΡΑΣΗ…..»ΗΘΟΠΟΙΟΣ….ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΦΩΣ…»ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΛΙΓΟΙ ΟΙ ΗΘΟΠΟΙΟΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ΔΙΝΟΥΝ ΦΩΣ….

  6. elzin Says:

    Καλημέρα Εκάτη από εδώ την χώρα της Λάϊον!

    ΗΘΟΠΟΙΟΣ….ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΦΩΣ…”

    …και ήθος και χαρακτήρα και αρχές και ηθική και συνείδηση και αποστασιοποίηση και νηφαλιότητα και γνώση
    δηλαδή… ενα μεγάλο πολεμιστή,
    της μεγάλης σκηνής του κόσμου, της ΖΩΗΣ
    ΚΑΙ ΜΙΑ ΜΟΝΑΔΙΚΉ… ΕΜΗΝΕΊΑ!

  7. Κ.Σ. Says:

    Νά μού επιτρέψετε νά εκφράσω καί εγώ μέ τήν σειρά μου μία άποψη τήν οποία έχω καταγράψει σέ κείμενό μου μέ τόν τίτλο Η ΤΕΧΝΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΕΧΝΗ. Ακολουθεί ένα απόσπασμα.
    «…ένας ηθοποιός ό οποίος αγαπά τήν τέχνη του, ενδιαφέρεται γιά τήν φήμη καί τήν υστεροφημία του καί επιθυμεί αναβάθμιση τού πολιτισμικού επιπέδου τού δικού του καί αυτών στούς οποίους απευθύνεται, υποχρεούται νά έχει σάν πρώτιστο καθήκον τήν βελτίωση τής τέχνης όσο τό δυνατόν περισσότερο μέσα από τήν διαρκή προσπάθεια, παρατήρηση, επανάληψη, μελέτη τών καταξιωμένων τού είδους, γιατί στόχος καί επιδίωξις του πρέπει νά είναι εκτός τών άλλων αυτός ό ίδιος ό εαυτός του, ικανοποιώντας τήν επιθυμία του γιά αναγνώριση τής τέχνης του από εκείνους πού κατέχουν καί γνωρίζουν καλλίτερα από οποιονδήποτε άλλον τά τού θεάτρου. Τούς συναδέλφους του. Τότε μόνον θά έχει επιτελέσει τόν προορισμόν τού καλλιτέχνη πού δέν πρέπει νά είναι άλλος από αυτόν τού αγώνος επάνω στήν αρχή, ή τέχνη γιά τήν τέχνη».

  8. elzin Says:

    Αγαπητέ μας Σκιαδά Κώστα,
    στο «Απόηχο ενός αποχωρισμού»… ίσως
    χαιρόμαστε που οι συγκυρίες μας συναντούν
    και μας γνωρίζουν τα πολύ ενδιαφέροντα κείμενα σου…
    Ελπίζουμε να μας δοθεί η ευκαιρία να πούμε περισσότερα.
    Σε καλωσορίζουμε στην χώρα της Λάϊον θερμά!

  9. LOCKHEART Says:

    Τα σύνορα της αιωνιότητα βρίσκονται στο τέρμα του απείρου.

    Τα σύνορα της αιωνιότητας είναι όταν μπορείς να δώσεις τα πάντα σε μια στίγμη, να νιώσεις τα πάντα σε μια μέρα. Η δημιουργία και η μεταδοτικότητα να μην έχουν σταματημό αλλά συνέχεια σε ένα βάθος ουσίας και εξέλιξης.

    Ποια ειναι η διαφορά της αιωνιότητας και της μίας μέρας όταν εκεί μπορείς να βάλεις τα πάντα ;

    Δεν έχει σημασία ο ΧΡΟΝΟΣ και ο ΤΟΠΟΣ σημασία έχουν οι σφραγίδες.

  10. elzin Says:

    Τα σύνορα της αιωνιότητας είναι όταν μπορείς να δώσεις τα πάντα σε μια στιγμή !!!
    Αδράχνοντας την ημέρα
    τον Χρόνο και τον Χώρο…!

    Ίσως εδώ να βρίσκονται τα σύνορα

    … της Αιωνιότητας?

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: