Οι μνηστήρες … των πολεμιστών!

by

Αντρέ Μασόν «Οι μνηστήρες»,1932

Αντρέ Μασόν «Οι μνηστήρες»,1932

Ι ησούς:
Εγώ ειμί το φως του κόσμου!
Αναφωνεί, ο Ιουδαίος εσταυρωμένος,
υποπίπτοντας στην αστοχία του… «Έγώ»
και αμαρτάνοντας… με την έννοια της διαχωριστικότητας.
Από εκεί και μετά
θα «ξημερώσει» μια μεγάλη νύχτα για τον κόσμο και …ένας μεσαίωνας… που θα κρατήσει αιώνες.
Η ανθρωπότητα θα σταυρωθεί και οι άνθρωποι θα κουβαλήσουν τον σταυρό …του πόνου.
Συνεχίζοντας, ο θρησκευτικός ηγέτης των χριστιανών, ως λυτρωτής,
θα αυτοπροβάλλεται συνεχώς:
Εγώ λεγω υμίν…εγώ…
Πως μπορεί όπως να στοχεύει κανείς στην ενότητα και την αγάπη και την ειρήνη ξεκινώντας από ένα υπερτροφικό εγώ και συγκεντρώνοντας
όλες τις εξουσίες πάνω του;
Ακόμη και η ιδιότητα του ενανθρωπισθέντος θεού
δεν μπορεί να το δικαιολογήσει αυτό.
Αφού η αγάπη είναι η θυσία, η υπέρβαση του Εγώ, πως μπορείς να την διδάξεις, με τόσο επιδεικτικό εγωκεντρισμό;
Ήταν αυτά τα λόγια ενός σοφού ηγέτη ή απλώς ήταν το ‘image maker” των κληρονόμων του;
Ήταν ο εγωκεντρικός υιός… συνέχεια… ενός αυταρχικού πατέρα;

Αν δεχτούμε σαν φυσικό, αληθινό γεγονός την ιστορία, έχουμε να κάνουμε με ένα ιδιαίτερα σαδιστή θεό που υστερεί αρκετά σε έπνευση, σε φαντασία και πρωτοτυπία και
στέλνει τον αρσενικό υιό, που τα διαγγέλματα του ξεκινούν με ένα εγώ, να σταυρωθεί και να βασανιστεί για να …σώσει τους ανθρώπους.

Ένα σχέδιο που μάλλον αποδείχτηκε ανεπιτυχές, όχι ιδιαίτερα οξυδερκές και χρονοβόρο… τόσο καιρό τώρα.
Σίγουρα θα υπήρχαν πιο απλές λύσεις και λιγότερο σαδιστικές και σε τελευταία ανάλυση θα μπορούσε να στείλει και μια κόρη σε πρωτεύοντα ρόλο και όχι παθητικό όργανο αναπαραγωγής, για την σωτηρία και για λόγους… ευφαντασίας.
Αν εστιαστούμε μόνο στην αλληγορία του μύθου, ο συμβολισμός αυτοαναιρείται, και δεν δένει πολύ καλά μεταξύ του.Έχουμε μία έλλειψη αρμονίας και ισορροπίας, για τον απλούστατο λόγο,
όταν εσύ ξεκινάς με ένα «εγώ», ο άλλος δεν μπορεί να είναι δίπλα σου, σύντροφος σου, ούτε το εννοείς άλλωστε , δεν μπορεί να γίνει… πλησίον σου .
Είναι πάντα ο άλλος, ο διαφορετικός και… ξένος.

Στις σχέσεις εξουσίας και σε επιδείξεις της, δεν είναι εύκολο να δημιουργηθεί, να δομηθεί η αγάπη, η συντροφικότητα και η φιλία.
Άλλωστε είναι πολύ εύκολο να καταλάβεις το επίπεδο πνευματικής εξέλιξης κάποιου,
το αυτογνωστικό του βαθμό και το μέγεθος της ανασφάλειας του και της αβεβαιότητας του, από το όσα «εγώ» θα χρησιμοποιήσει σε μια αυτοπροβολή και πόσα ‘μου’… κτητικότητας.
Έτσι, είναι πολύ συχνό φαινόμενο και παρελαύνει συνέχεια το :
Εγώ πιστεύω εγώ είμαι σπουδαίος, εγώ ξέρω, εγώ είμαι καλός, ωραίος, αδικημένος,… η γυναίκα μου το αυτοκίνητο μου, το παιδί μου , η ερωμένη μου, οι καταθέσεις μου, ο θεός μου και η ποδοσφαιρική ομάδα μου.

Το «εγώ» θέλει πάντα να επιδεικνύεται, σαν μωρό και νιώθει κατώτερο και αβέβαιο πάντα αναπληρώνοντας με επιδείξεις σπουδαιότητας και ανωτερότητας ή πολλές φορές με αυτοοικτιρμούς.
Δεν μπορεί όμως να γίνει και να νιώσει ίσο… με τους άλλους.
Ένα τέτοιο ‘Εγώ» εμπεριέχει και μπόλικη κριτική και κατάκριση, σε πλήρη αντίθεση με το «μη κρίνετε ίνα μη κριθείτε», γιατί αφού εσύ είσαι ΄τόσο πολύ «εγώ», κρίνεις ότι οι άλλοι δεν είναι…σαν και σένα,
τους διαχωρίζεις και τους κατακρίνεις.
Μία πρόταση που αρχίζει από το «εγώ» είναι μια ευάλωτη πρόταση, μερική, μικρή, γιατί πάντα ένα «εγώ» είναι μικρότερο από το Όλον.

Γι ‘αυτό τον λόγο, ο Σωκράτης , ένας απλός φιλόσοφος, χωρίς να είναι απεσταλμένος και γιός θεού, απέφευγε τις πομπώδεις ανακοινώσεις, και ξεκινούσε την συζήτηση με μια ερώτηση,
ανοίγοντας τον διάλογο και τοποθετώντας τον συνομιλητή του δίπλα αριστερά στην καρδιά,
σε μια πράξη ουσιαστικής αγάπης, βοηθώντας τον έμμεσα να βρεί τις απαντήσεις και την αλήθεια μόνος του, να την ξαναθυμηθεί, αποδεχόμενος ακόμη και το κώνειο
-χωρίς θεατρινίστικους μελοδραματισμούς-
υπέρηφανα αξιοπρεπής και χωρίς να ζητήσει ποτέ, αυτός και οι μαθητές του, ανταλλάγματα, αμοιβές, εξουσίες, προσκυνήματα και επικάρπιες.

Η συνειδητή ατομικότητα είναι μια επίτευξη, αλλά συμπεριέχεται σε πράξεις κατανόησης και συνεργασίας.

Ο άνθρωπος ξεκινάει με ένα «εγώ», σαν Άρης, στην διάρκεια καταλαβαίνει πως είναι πολλά ασυνείδητα εγώ, αλλά όταν φθάσει στον πυρήνα του εαυτού του, δεν το χρειάζεται πια, γίνεται ένα ‘Ολο.

Γίνεται σφυρηλατημένη ατομική συνείδηση και μπορεί να συνυπάρχει με τους άλλους,διαθέτοντας, εσωτερική αυτοπεποίθεση και γνώμη και κρίση αλλά και ουσιαστική σεμνότητα χωρίς ψεύτικες μετριοφροσύνες, με πνεύμα όμως συνεργασίας, οπότε αποφεύγει να

χρησιμοποιεί καταχρηστικά το εγώ και να το προβάλει….με εμμονή.Με αυτό τον τρόπο δημιουργεί μια διακριτική και σεμνή αορατότητα και προωθεί ένα αέρα πνευματικής εξέλιξης και αρετής.

Συνεπώς δεν μπορεί, ο λυτρωτής του κόσμου, να κάνει τέτοιες δηλώσεις
υπεροπτικής, εμπρηστικής και διαχωριστικής γραμμής, διδάσκοντας την σεμνότητα και την ταπεινότητα με ένα τόσο κραυγαλέο εγώ.

Το  «εγώ» είναι πάντα απαραίτητο για την ανάληψη μιας ευθύνης της πράξης ενός ανθρώπου και όχι για μια δημαγωγική περιαυτολόγηση!

Που αρχίζει και που σταματά η ευθύνη ενός θρησκευτικού ή πολιτικού ηγέτη ή ακόμη και ενός θεού για την συμπεριφορά και τις πράξεις των οπαδών του και των πιστών του;
Ποιο είναι το μερίδιο ευθύνης του;
Ευσταθεί το άλλοθι:
Άλλο τι είπε ο θεός άλλο τι κάνανε οι άνθρωποι, επειδή…. ήταν ελεύθεροι να το κάνουν;
Σε αυτόν τον κόσμο μάλλον ισχύει ο νόμος της αλληλεπίδρασης, η ποιότητα και συμπεριφορά των οπαδών κάποιου εκφράζει σε ένα μεγάλο ποσοστό και την ποιότητα, το επίπεδο του ειδώλου, γιατί «όμοιος ομοίω αεί πελάζει»
Οι άγνωστες δυνάμεις του υποσυνείδητου καθορίζουν το είδος του θεού που πιστεύουμε, τα πρότυπα μας, τους αρχηγούς που εκλέγουμε
και μαρτυράνε πολλά για την ποιότητα και των δύο πλευρών.
Έτσι δεν είναι μόνο δείξε μου τον φίλο σου να σου πω ποιος είσαι αλλά δείξε και το θεό σου , το πρότυπο σου και θα ξέρω πολλά για σένα,
επειδή οι επιλογές γίνονται εσωτερικά και τις περισσότερες φορές ασυνείδητα.
Ο ηγέτης, το είδωλο, που εμπνέει το όραμα μια ιδέας και ενός κινήματος,
βάζει την σφραγίδα μαζί με την γραμμή και τηνγραμμή που χαράσσει.

Και σίγουρα ένας θεός που σχεδιάζει προωθεί και ευλογεί μια θρησκευτική δικτατορία παύει να είναι ουδέτερος, δίκαιος και «άμοιρος ευθυνών».

Δεν μπορούμε να υποστηρίξουμε το μερίδιο ευθύνης του Ιησού, ενός προσώπου που δεν έγραψε, ο ίδιος τίποτα, που αμφισβητείται και ιστορικά η παρουσία του, αλλά σίγουρα για την μετέπειτα εξέλιξη του κινήματος υπάρχουν αρκετά που μπορούν να ειπωθούν.
Και σίγουρα «από τον καρπό καταλαβαίνεις το δέντρο «και καταλαβαίνεις ότι ο καρπός του Ιησού, είναι ο Αντίνοος, ο χριστιανισμός, ‘ένας θρασύτατος αλαζονικός υπεροπτικός , λαίμαργος μνηστήρας της ανθρωπότητας.
Ο ρόλος των διαδόχων του και μαθητών του Ιησού είναι πλέον διάφανος μετά από μία ομίχλη αιώνων.
Αποφασίζουν να κάνουν εξαγωγή θρησκείας και μανατζάρουν… τον θεό .
Οργανώνουν μια κερδοσκοπική επιχείρηση εκμεταλλευόμενη όλα τα προβλήματα της εποχής τους και την δομούν ιεραρχικά και αποτελεσματικά, στοχεύοντας σε μια παγκόσμια διδακτορία , με το φόβο του Σατανά και την δουλεία του θεού.
Είναι να απορεί κανείς πως οι Έλληνες βρέθηκαν με τον χριστιανισμό πάνω από το κεφάλι τους.
Οι Έλληνες γλεντζέδες, ερωτικοί, σατυρικοί, ενθουσιώδεις, φιλόσοφοι, φωτεινοί, βρέθηκαν με μια θρησκεία που σε θεωρεί ένοχο επειδή γεννήθηκες, μελαγχολική καταθλιπτική,

διαστροφικά ανέραστη, αντιερωτική, αγέλαστη,
και τόσο σκοτεινή και μαυροφορεμένη.
Οι Έλληνες που ακόμη μπροστά στο θάνατο τους γελούσαν και χτενιζόταν όπως οι πολεμιστές των Θερμοπυλών, πως χωρέσανε σε τόση μιζέρια και τόσο στενούς ορίζοντες;
Πως μπλέχτηκαν σε παιγνίδια θεοκρατίας, προσυλητισμού, πουριτανισμού και θρησκολειψίας;
Που παίχτηκε όλη η ιστορία;
Στον οίκτο και στον αυτοοίκτο, που ανήκει στην τέταρτη κατηγορία των μικρών τυράννων.
Λυπήθηκαν, συμπόνεσαν, τον Ιησού, το μαρτύριο του και αποφάσισαν να κουβαλήσουν λίγο από τον σταυρό.
Το ύπουλο σημείο του χριστιανισμού, ήταν η οδύνη του εσταυρωμένου και η συνεπαγομένη ενοχή και συνοδευομένη από τον φόβο.
Με αυτά τα στοιχεία φτιάξανε το κοπάδι των προβάτων και των δούλων .
Το δικαίωμα ζωής και θανάτου, η οργή, ο φόβος και η ανησυχία αλλά και ο οίκτος, είναι τα χαρακτηριστικά , οι μέθοδοι και οι τακτικές που χρησιμοποιούν
οι κατηγορίες των μικρών τυράννων για να σε ισοπεδώσουν.
Οι πολεμιστές ακονίζουν το πνεύμα τους κάτω από τέτοιες συνθήκες και δοκιμάζουν τα όρια τους και τις αντοχές τους.
Ο Αντίνοος χρησιμοποίησε όλες τις μεθόδους, εναλλάξ και ειδικά τον οίκτο και την ενοχή.
Οι υποκριτές, γραμματείς και οι φαρισαίοι, του αντινοικού και μικρονοικού μνηστήρα
σταυρώνουν τον Χριστό και τον ξανασταυρώνουν και θησαυρίζουν από αυτό το εμπόριο
Δεν έχουν ούτε μία εικόνα του Χριστού χαρούμενη, χαμογελαστή.
Αυτοί οι μαυροφορεμένοι ιερείς, του Αντίνοου, ακολουθώντας την τακτική
του «Σκοτώνοντας τα άλογα όταν γεράσουν», έχουν μετατρέψει σε επικερδές φθηνό ριάλιτι την οδύνη και τον πόνο του Ιησού, παίζοντας το… συνέχεια και συνέχεια.
Ο Αντίνοος, φυσικά, συνεργάζεται πάντα με ένα Ευρύμαχο, την διεφθαρμένη πολιτική εξουσία, τρώγοντας και πίνοντας, όπου στρογκυλοκαθήσουν.
Ο Αντίνοος «ελεώ θεού» χρήζει φεουδάρχες, αυτοκράτορες, βασιλιάδες, ευλογεί πρωθυπουργούς, υπουργούς και ο Ευρύμαχος του ανταποδίδει την εξυπηρέτηση, με δωρεές με απαλλαγές και εξουσίες.
Και οι δυο τους πολιόρκησαν επίμονα τον Ελληνισμό, προσπαθώντας να στηριχθούν επάνω του και να τον καπηλευτούν.
Ακόμη και οι δικτάτορες ερωτοτρόπησαν με τον Ελληνισμό, στην προσπάθεια τους να πάρουν λίγη από την λάμψη του.
Ο Αντίνοος μιλώντας για ένα οξύμωρο σχήμα ελληνοχριστιανικού πολιτισμού, κομμένο και ραμμένο στις επιδιώξεις του και ο Ευρύμαχος, αρχαιολάτρης,
κατασκευαστής της κατ ‘επίφαση δημοκρατίας.
Μιας δημοκρατίας, στην οποία την κληρονομική βασιλεία την έχει αντικαταστήσει η κληρονομική οικογενειοκρατία.
Έτσι έχουμε το φαινόμενο κυβέρνησης μιας χώρας που η εξουσία μεταβιβάζεται στον γιο, στον ανεψιό, στον εγγονό και στη κόρη κάποιου,
ακόμη και στην σύζυγο.
Και παρελαύνουν και αλληλοευλογούνται και μεγαλώνουν τις περιουσίες τους, τις καταθέσεις τους και αλληλοκαλύπτονται .
Όλοι έχουν τους δούλους τους που θα πάνε με το κερί την εκκλησία να προσκυνήσουν και τους λακέδες που θα περάσουν μετά από το γραφείο του γραμματέα του υπουργού για την ΄χάρη.
Αυτό απέχει από την έννοια της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
Όμως ο χρόνος τους έχει τελειώσει και αρκετοί το γνωρίζουν.
Οι κινήσεις τους είναι πια σπασμωδικές… εγκαταλείποντας το πλοίο.

Καταρρέουν, όπως τα χρηματιστήρια και οι τράπεζες της Ν Υόρκης.
Η κοσμοθεώρηση τους είναι μικρονοική, ελλιπής, φτωχή , ανόητη, πεπερασμένη, αδύναμη να καλύψει τα αιτήματα της καινούργιας κατάστασης που διαμορφώνεται .
Η «παράγκα» που έχουν στήσει σε βάρος των ανθρώπων… γκρεμίζεται .
Η Πηνελόπη, η μεγάλη Κυρία του Ελληνισμού και η ψυχή του,
αρνήθηκε να κοιμηθεί μαζί τους και παρέμεινε πιστή «στο ταίρι» της.
‘Οσο υπάρχουν Έλληνες που σκέφτονται και άνθρωποι που δεν προδίνουν τον εαυτό τους…οι αρχηγικοί μνηστήρες είναι περιπατώντες νεκροί και φαντάσματα, συνοδευόμενοι από τον ψυχομπομπό Ερμή.
Ο κόσμος δεν έχει ανάγκη πια από Μεσσίες, λυτρωτές και σωτήρες,
και περιφερόμενες μαριονέτες αρχηγών.
Έχουν απομυθοποιηθεί όλοι τους και έχουν ξεσκεπαστεί.

Έχουν απομείνει «γυμνοί’, όπως στο παραμύθι «τα ρούχα του αυτοκράτορα» .
Η έννοια του μόνου αληθινού, αποκλειστικού ,αλάνθαστου
«σούπερ σταρ θεού»,
εγκλώβισε την ανθρώποτητα σε μεγάλα  εγληματικά λάθη  και πλάνες
και προωθήθηκε εσκεμμένα και μεθοδικά!
Στον κόσμο αυτό παρέλασαν πολλά υπερτροφικά εγώ και η ανθρωπότητα έχει ταλαιπωρηθεί από εγωμανείς σωτήρες που θέλησαν να «την σώσουν» επιβάλλοντας την δική τους άποψη για την σωτηρία και καταλήγοντας …Τύραννοι.
Αλλά ούτε μπορούν να εναποθέσουν τις ελπίδες τους τους σε ανίκανες διεφθαρμένες ηγεσίες.

Οι άνθρωποι πια χρειάζεται να αναλάβουν την ευθύνη της ζωή τους , της ύπαρξης τους, να γνωρίσουν το εαυτό τους να γίνουν Κύριοι του εαυτού τους στο εδώ και τώρα και να συνεργαστούν μεταξύ τους αρμονικά για το καλό όλων,
Ο άνθρωπος πρέπει να νιώθει μέρος ενός μεγαλύτερου Όλου
και να θεωρεί τους συνανθρώπους, του πολύτιμους συντρόφους, ούτε πάνω , ούτε κάτω από αυτούς αλλά ίσους… φίλος, σύντροφος
και συνοδοιπόρος τους, σε ένα περιπετειώδες ταξίδι…!

«Εγώ είμαι»
ή

εμείς μπορούμε να γίνουμε
φωτεινά,  διακριτά, συνειδητά αστέρια
 σε… ένα καθαρό ουρανό?
.
ΟΙ ΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΛΑΪΟΝ
Advertisements

Ετικέτες: , , , , ,

23 Σχόλια to “Οι μνηστήρες … των πολεμιστών!”

  1. Ανώνυμος Says:

    ….ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΣΑΣ ΠΟΙΗΤΕΣ!!!!
    ….ΩΣ ΑΝΟΙΞΙΑΤΙΚΟΣ ΗΛΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΣΑΣ!!!!
    ….ΤΙ ΦΩΤΟΛΟΥΣΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗΝ…????!!!!!
    …….ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΙΡΟΣ ΤΟΥ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΥ ΔΕΛΦΙΚΟΥ ΧΡΗΣΜΟΥ!!!!!
    ΕΣΣΕΤΑΙ ΗΜΑΡ …..Αλεξανδρος

  2. elzin Says:

    Καλησπέρα …φλογερέ Αλέξανδρε!!!
    Είπαμε να βάζουμε σιγά σιγά …τα «καλά μας»
    εν όψει της Ανοιξιάτικης Αναγέννησης
    και διαλέγουμε μερικά από τα
    ευανθή…ενός πολύχρωμου μπουκέτου
    … που έχουμε φτιάξει;)

    ΕΣΣΕΤΑΙ ΗΜΑΡ

  3. elzin Says:

    Αλέξανδρε φίλε,
    επειδή πήραμε μερικά e-mail που ρωτάνε για αυτόν τον κώδικα γραμμάτων και αριθμών που χρησιμοποιείς τόσο αποτελεσματικά
    μπορείς να μας πείς κάτι …. επί του θέματος,
    …. ως ο κατεξοχήν αρμόδιος;
    Καλημέρα!

  4. DonHigh Says:

    Υπέροχο κείμενο!!

    Το “εγώ” είναι πάντα απαραίτητο για την ανάληψη μιας ευθύνης της πράξης ενός ανθρώπου και όχι για μια δημαγωγική περιαυτολόγηση!

    Πόσο απλα λόγια,πόσο σοφία και δύναμη κρύβουν!

  5. elzin Says:

    Προσπαθούμε και εμείς με τον τρόπο μας
    καλέ μας φίλε DonHigh,
    να ταρακουνήσουμε το σκουριασμένο σημείο αντίληψης μιας κοιμισμένης
    ανθρωπότητας σύμφωνα με το Πνεύμα και το Τονάλ των Καιρών.
    Κάποιοι με διάφορα κόλπα το παγίωσαν για αιώνες.
    Χειραγωγούν,κατευθύνουν την κοινωνική διαμόρφωση και τρώνε και πίνουν ξεδιάντροπα σε βάρος μας.
    Λεηλατούν την ενέργεια μας και μας χρησιμοποιούν για μπαταρίες
    στα χωράφια του MATRIX.

  6. Ατόφιος Says:

    Πολύ περίεργο τούτο… Σκεφτόμουν την πρώτη αίσθηση που είχα πριν μέρες για την ανάρτηση σας! Μου προκάλεσε συγκρουσιακά συναισθήματα καθώς στην αρχή το θεώρησα ως… θυμό μιας κόρης απέναντι σε έναν… αυταρχικό πατέρα! (Άσχετο αλλά η πατριαρχία έχει κάνει πολύ κακό αναμφίβολα!)

    Στο ενδιάμεσο τριβέλιζε στο μυαλό μου κάτι… Οι στίχοι ενός τραγουδιού… Και σήμερα διαβάζοντας προσεκτικότερα είδα πόσο σημαντικά πράγματα έχασα στην πρώτη ανάγνωση! Αυτός και αυτή πραγματικά! Τα μυστήρια έπονται!

    Το τραγούδι είναι της ποιήτριας/τραγουδοποιού Tori Amos και πάει ως εξής:

    Μωάμεθ φίλε μου,
    Ηρθε η ώρα να πούμε στον κόσμο
    Ξέρουμε και οι δύο ότι ήταν κορίτσι
    Εκεί στη Βηθλεέμ…

    Και τη μοιραία εκείνη μέρα
    Που σταυρώθηκε
    Φορούσαμε κόκκινα
    Και πίναμε τσάι δίπλα της…

    Από σουρεάλ σε σουρεάλ το πάω… 🙂

    Να κάνω και μια ακόμη παρατήρηση – σκέψη (ίσως για το κομμάτι των μυστηρίων)…
    Μια γυναίκα θα πρέπει να είναι προσεκτική μήπως η χρήση του «εμείς» είναι το άλλοθι της αρσενικής πλευράς για να κρύψει τη θηλυκότητά της! Οπότε πέφτει σε μια αυτοπροκαλούμενη «παγίδα»! Βλέπεται ο animus (η αρσενική πλευρά μιας γυναίκας) αγαπάει τα πρέπει, τους κανόνες, τις γενικεύσεις και την ισοπέδωση (ενίοτε και τη σκληρότητα)!

    Αντίθετα σε έναν άντρα η anima προτιμάει την… γκρίνια και την μιζέρια! (Ναι ξέρω… ενίοτε είμαι εκεί!!!)

    Σε κάθε περίπτωση πρέπει να είμαστε προσεκτικοί γιατί η Anima ενός άντρα και ο Animus μιας γυναίκας είναι «απρόσωπες» δυνάμεις (αν και έχουν ένα πολύ ισχυρό «εγώ») που μπορεί να μας πάρουν και να μας σηκώσουν.

    Συγνώμη αν κούρασα!

    Φιλιά!

  7. elzin Says:

    Καθόλου δεν μας κούρασες,
    καλέ μας Ατόφιε,
    με τα όσα ενδιαφέροντα μας είπες και αρκετά εύστοχα!

    Ισα ίσα…μας αρέσει πολύ η συζήτηση μαζί σου,
    τα σουρεάλ και… τα μυστήρια!

    Το θέμα της Άνιμα και του Άνιμους ,
    σαν ανεξάρτητες στοιχειακές οντότητες,΄
    που απαιτούν και διεκδικούν δικά τους ενεργεικά αποθέματα
    είναι πολύ σημαντικό στον δρόμο της εξερεύνησης του άγνωστου εαυτού
    μας καθώς και το πρόβλημα της σκιάς.

    Ο χριστιανισμός είναι θηλυκή θρησκεία,
    όπως όλες σχεδόν οι θρησκείες,
    αφού προέρχονται από την γνώση και την χρήση
    της αριστερής πλευράς του ανθρώπου.

    Η Άνιμα και ο Άνιμους «υλοποιούνται» στο πρόσωπο εκείνου που ερωτευόμαστε ή θαυμάζουμε περισσότερο.
    Είναι του αντιθέτου φύλου από εμάς.
    Έτσι τα στοιχεία του χαρακτήρα μας βρίσκονται βρίσκονται πιο κοντά
    στα «είδωλα» και στα πρόσωπα που αγαπούμε και ερωτευόμαστε.

    Η αγαπημένη μας και ο αγαπημένος μας είναι ενεργοποιημένοι
    …Άνιμα και ¨Ανιμους!

    Η σκιά είναι του ιδίου φύλου.
    Ποια είναι η διαφορά;
    Συζήτηση για μια άλλη φορά!

    Πάντα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί στην βουτιά
    στο σκοτεινό χώρο του υποσυνείδητου
    που θέλουμε να φωτίσουμε!

    Καλησπέρα και φιλιά!

  8. DonHigh Says:

    Που παίχτηκε όλη η ιστορία;
    Στον οίκτο και στον αυτοοίκτο, που ανήκει στην τέταρτη κατηγορία των μικρών τυράννων.
    Λυπήθηκαν, συμπόνεσαν, τον Ιησού, το μαρτύριο του και αποφάσισαν να κουβαλήσουν λίγο από τον σταυρό.
    Το ύπουλο σημείο του χριστιανισμού, ήταν η οδύνη του εσταυρωμένου και η συνεπαγομένη ενοχή και συνοδευομένη από τον φόβο.

    Ποσο δίκιο έχεις φίλε!Παρατηρώντας και «βλεποντας» τους ανθρώπους γύρω μου, αν θα μπορούσα να διαχωρίσω ένα κοινό «στοιχείο» στην συναισθηματική τους συμπεριφορά θα έλεγα ότι είναι αυτή η «ενοχή με την ευτυχία»!Είναι τόσο βαθύς και ριζωμένος αυτος ο ύπουλος,οπως ανέφερες,συναισθηματικός μηχανισμός ,που νομίζεις οτί είναι έμφυτος στην ανθρώπινη φύση!Προσωπικά το βρίσκω τρομακτικό γιατί έχω βιώσει και έχω παρατηρήσει τις συνέπειες στο πνεύμα και το σώμα των ανθρώπων.Δύσκολο αλλά επιτακτικά αναγκαίο το ξερίζωμα….

  9. Ανώνυμος Says:

    …ΓΕΙΑ ΣΑΣ ΕΚΛΕΚΤΟΙ ΜΟΥ ΦΙΛΟΙ!!!
    …Ο ΚΑΤΕΞΟΧΗΝ αρμοΔΙΟΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΡΙΘΜΟΣΟΦΙΑΝ,ΤΟΥΣ ΛΕΞΑΡΙΘΜΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΚΩΔΙΚΟΥΣ….ΕΙΝΑΙ Ο ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ… ΙΣΟΣ Ο ΠΙΟ ΕΥΣΤΡΟΦΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΧΙΛΙΕΤΙΑΣ…ΟΛΟΙ ΤΟΝ ΕΧΕΤΕ ΑΚΟΥΣΤΑ…ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ ΤΑ ΒΙΛΙΑ ΤΟΥ ….ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΤΕ
    ΤΗ ΥΠΕΡΜΑΡΑΘΩΝΙΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΤΟΥ….ΘΑ ΤΟΝ ΕΝΤΟΠΙΣΕΤΕ ΠΟΛΥ ΕΥΚΟΛΑ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟΝ…Η ΑΡΙΘΜΟΣΟΦΙΑ ΕΙΝΑΙ=Ο ΔΙΚΤΥΑΚΟΣ=ΚΟΜΠΙΟΥΤΕΡ=ΕΤΣΙ ΜΑΣ ΝΙΚΗΣΑΝ=1095…Ο ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ=Ο Α ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΥΠΕΡΕΓΚΕΦΑΛΟΣ ΕΣΤΙ=ΦΟΙΒΟΣ ΑΠΟΛΛΩΝ ΕΣΤΙ=2428…..
    ….ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ=Ο ΑΡΧΟΝΤΑΣ ΤΟΥ ΣΚΟΤΟΥΣ=3352…
    ΣΚΟΤΟΣ=ΠΙΣΤΟΣ=860….ΟΣΟΙ ΠΙΣΤΟΙ ΠΡΟΣΕΛΘΕΤΕ=Η ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΤΗΣ ΚΑΙΝΗΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ=1824….ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ=ΤΟ ΑΠΛΟ ΕΙΝΑΙ=ΔΙΑΓΡΑΦΗ=627…
    …..ΝΟΜΙΖΩ ΠΩΣ ΟΙ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΤΟΥ ΣΚΟΤΟΥΣ ΓΝΩΡΙΖΕ ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ ΤΟΥΣ ΜΥΣΤΙΚΟΥΣ ΚΩΔΙΚΕΣ ΤΩΝ ΛΕΞΑΡΙΘΜΩΝ….ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΚΑΤΑΦΕΡΕ ΝΑ ΒΥΘΙΣΕΙ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ …..ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΣΗΝΕΧΙΖΕΙ ΝΑ ΠΑΓΙΔΕΥΕΙ ΣΤΑ ΔΙΚΤΥΑ ΤΗΣ ΑΡΚΕΤΟΥΣ ΑΦΕΛΕΙΣ ….ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ…ΜΟΝΟΝ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ!!!!Αλεξανδρος

  10. elzin Says:

    Έτσι είναι… διεισδυτικέ DonHigh!

    Υπάρχει μεγάλη ευτυχία και ηδονή στο πόνο του άλλου και μετά,
    στην αίσθηση της σπουδαιότητας του «εγώ»
    ότι «αυτό» θα τον σώσει θα τον ελεήσει και θα τον συγχωρέσει
    σαν αλάνθαστος και αποκλειστικός θεός.

    Το σχέδιο ήταν πολύ σατανικό και γνώριζαν πολύ καλή ψυχολογία και,
    όχι μόνο της μάζας, αυτοί που το… προώθησαν.

    Σωστά εντοπίστηκε η πατριαρχία σαν μείζον πρόβλημα…αναμφίβολα.
    Τα αρσενικά παιδιά, τα αγόρια υφίστανται μεγαλύτερη αλλοίωση από τα κορίτσια.
    Το κορίτσι, τον πατέρα συνήθως θα τον ερωτευθεί οιδιποδικά και θα θελήσει να τον «παντρευτεί» στο πρόσωπο του συζύγου ή του εραστή,
    αν δεν αδιαφορήσει,
    γιατί συνήθως δεν νοιάζεται για εξουσία.

    Ένα αγόρι όμως είναι υποχρεωμένος να «πολεμήσει» μαζί του
    …για την εξουσία
    και να διεκδικήσει την ενέργεια του από την σκιά του και το βάρος της.

    Το πρότυπο ενός άντρα είναι μέρος της της αρσενικής του υπόστασης ενώ,
    η ευαρέσκεια του, αυτό που του αρέσει… της θηλυκής.

    Ένας άντρας, με ένα Ήλιο στον Κριό πιθανόν να έχει σαν πρότυπο, τον Αχιλλέα ή τον Μ.Αλέξανδρο κα με μια Σελήνη στον Ζυγό να ερωτεύεται την Αφροδίτη Μριζίτ Μπαρντώ.
    Το αντίθετο συμβαίνει με μια γυναίκα με Ήλιο στον Κριό και Σελήνη στον Ζυγό.
    Ο Άνιμους θα έχει χαρακτηριστικά του Κριού και του Άρη άρα,
    και οι άντρες που ερωτεύεται της ζωής της,
    ενώ η ίδια θα συμπεριφέρεται σαν Αφροδίτη-Μριζίτ Μπαρντώ, στην έλλειψη και την υπερβολή της μέχρι να κατανοήσει αυτό το κομμάτι της σκιάς της.

    Με πρότυπο τον παθητικό στην ουσία Ιησού, άσχετα από τις διακηρύξεις του αβέβαιου «εγώ είμαι» και προτίμηση την Παρθένο Μαρία
    πως μπορεί ένας άντρας να επιβιώσει σε αυτόν τον κόσμο, να πολεμήσει ,να ερωτευτεί, να εξερευνήσει την γνώση, και τον εαυτό του,
    να βγει απο τον Λαβύρινθο;

    Με πρότυπο την Παρθένο Μαρία και «είδωλο» τον ανέραστο Ιησού πως μπορεί μια γυναίκα
    να ολοκληρωθεί σε αυτό τον κόσμο;

    Ο χριστιανισμός συνέχεια του τρομερού θεού των Εβραίων Γιάβχε,
    δεν είναι καθόλου τυχαίο που στέλνει ένα αρσενικό παιδί… να σταυρωθεί.

    Στην ουσία τον «θυσιάζει» και με αυτό τον τρόπο,
    κλέβει όλη την ενέργεια από τα αρσενικά παιδιά που γεννιούνται και παραμένει στο θρόνο της εξουσίας, σαν Κρόνος και Ουρανός.

    Ο Ζυγός είναι ενα πολύ σημαντικό και δύσκολο σημείο στην διαδρομή του «εγώ».
    Από εκεί ξεκινάει ο κύκλος τους…»‘Εμείς»!
    Για αυτό και είναι η Κρίση και η Ζυγαριά!

    Ξεκινώντας με τον Κριό σαν φυσική γέννηση, ο άνθρωπος αναγεννάται πνευματικά στον Λέοντα σαν πνευματική νέα γέννηση.
    Φθάνοντας στο Ζυγό διαπιστώνει ότι υπάρχουν και άλλα «Εγώ»
    που πρέπει να μάθει να συνυπάρχει μαζί τους
    σε λεπτές ισορροπίες του …»Έμείς».
    Από εκεί και μετά ο οριζόντιος άξονας του ωροσκοπίου αρχίζει να σηκώνεται υπό την επίδραση μιας κάθετης δύναμης και συνειδητοποίησης.
    Που τελειώνει η ελευθερία η δική μας και που αρχίζει η ελευθερία των άλλων;
    Το ερώτημα αυτής της διαδρομής και …των μυστηρίων της!

    Καλημέρα φίλε μας!

  11. elzin Says:

    Ευχαριστούμε Αλέξανδρε…για την γνώση!

    Η ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΤΟΥ ΣΚΟΤΟΥΣ ΓΝΩΡΙΖΕ ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ
    …την δημιουργία προβάτων και μαντριών
    με τα οινομαγειρέματα και τους μυστικούς δείπνους!

    Και ακόμη καλύτερα γνωρίζει πως να τα σφάζει και να τα τρώει
    και να πίνει το αίμα τους.

    Καλημέρα πολεμιστή του φωτός!

  12. alchemist Says:

    Μια μικρή διότρθωση αν μου επιτρέπετε αγαπητοί φίλοι: η Χριστιανική Διδασκαλία (όχι ο χριστιανισμός σαν θρησκεία ή δόγμα) δεν είναι θηλυκή αλλά βαθύτατα αρσενική σαν αρχετυπική αρχή. Ο Ταοϊσμός είναι θηλυκός για παράδειγμα. . . . .

  13. elzin Says:

    Εύστοχη η παρατήρηση,
    alchemist,
    και μας δίνει την ευκαιρία να αναπτύξουμε περισσότερο
    αυτό το πολύπλοκο θέμα,
    αφού σε καλοσωρίσουμε εδώ,
    στην χώρα της Λάϊν, που συμπαθεί πολύ τους αλχημιστές όλων των εποχών, επειδή προηγούνται …της εποχής τους.

    Ναι!
    Η χριστιανική διδασκαλία,
    η περσόνα της , το προσωπείο της είναι αρσενικό και παρουσιάζει ένα αρσενικό θεό ,τον αρσενικό γιο του και το ουδέτερο πνεύμα μαζί με την Παρθένο σε ρόλο
    …κομπάρσου.

    Ο χριστιανισμός είναι όμως εσωτερικά θηλυκή υφής θρησκεία,
    περισσότερο από τον ταοισμό που αναπτύσει μια λογική υπερβατική
    …αλλά λογική!

    Στην βάση του, οι αντιλήψεις του, η φιλοσοφία του, πολλά από τα λόγια του, η παθητικότητα του Ιησού, η συμπεριφορά του, ο λόγος υπέρ αδυνάτων και περί αγάπης, η έλλειψη δράσης ουσιαστικής
    είναι «θηλυκής υφής-ουσίας»
    και αριστερής,
    για αυτό και η συνάφεια του με τον Μαρξισμό
    και την αριστερή ιδεολογία.
    Μαζί με την Παρθένο Μαρία, που δικαιολογείται ως ένα βαθμό
    για την παθητικότητα της, τον ρόλο του Ιησού,
    θα μπορούσε να τον παίξει και μια κόρη σε αποστολή σωτηρίας του κόσμου,
    από ένα θεό με μεγαλύτερη φαντασία και πρωτοτυπία.

    Ο Ιησούς έτσι όπως παρουσιάζεται βέβαια,
    γιατί δεν ξέρουμε τι είπε και τι έκανε πραγματικά και δεν θέλουμε να αποδώσουμε επικρίσεις ερήμην του,
    ο Ιησούς πέρα από την υπνωτιστική επανάληψη,
    του εγώ είμαι η αλήθεια ο θεός η οδός κλπ και την θυματοποίηση του
    δεν έχει να επιδείξει χαρακτηριστική αρσενική δράση, αρχή και ιδιότητα.
    Την εποχή που η πατρίδα του υπέφερε από τους Ρωμαίους δίδασκε την ανοχή και την απάθεια και την αγάπη στους εχθρούς.
    Ποντάρησε όμως, ο χριστιανισμός και στο μητρικό ένστικτο με την εικόνα του θείου βρέφους
    και οι γυναίκες υπόκυψαν σε αυτό πρώτες.
    Ένας άντρας με πρότυπο τον Ιησού και μια γυναίκα ερωτευμένη με αυτό το πρότυπο πως βγαίνουν από τον Λαβύρινθο του κόσμου;
    Σαν θύματα ή σαν θύτες;
    Η ιστορία αυτό έχει αποδείξει μέχρι τώρα.
    Με τέτοια πρότυπα γίνεται η ενεργειακή αφαίμαξη
    από τον χώρο του υποσυνειδήτου.

    Σαν αριστερή μορφή ενέργειας απευθύνθηκε,
    στο δεξιό τμήμα της ανθρωπότητας, την Δύση και σημείωσε… επιτυχία!
    Στην ουσία κατάργησε, λοβοτόμησε την λογική και την δεξιά πλευρά του ανθρώπου, μιλώντας μόνο για πίστη,σοφία και αγάπη, θηλυκά χαρακτηριστικά.
    Πως μπορεί όμως να υπάρξει σοφία, αγάπη χωρίς γνώση και αυτογνωσία;

    Στους Ανατολικούς λαούς και στο αριστερό ημισφαίριο της ανθρωπότητας πέρασε σχεδόν αδιάφορος και απαρατήρητος.
    Δεν είχε και πολλά…να πει
    και να επιδείξει άλλωστε.

    Στην Δύση όμως επεκτάθηκε και κατακτώντας τους Έλληνες και δεσμεύοντας τον Οδυσσέα στο νησί της Καλυψούς Εκκλησίας.
    άλωσε… όλο τον Δυτικό κόσμο
    και αναρρίχτηκε στην εξουσία.

    Μοιάζει πολύ μελετημένο το σχέδιο για να είναι… αυθόρμητο.

    Ο λόγος που τοπουθετούμε των χώρο των θρησκειών αριστερά
    και κατά συνέπεια θηλυκά, είναι γιατί θεωρούμε πως αντιπροσωπεύουν
    τις Αμαζόνες στον Ηρακλή και τις Σειρήνες στον Οδυσσέα και
    …μάχονται και …τραγουδούν «γλυκά».

    Καλό απόγευμα… σύγχρονε «μάγε»!

  14. alchemist Says:

    Αγαπητοί φίλοι, είναι μεγάλο το θέμα είναι αλήθεια. Ίσως θα έπρεπε να σας πω πως χρησιμοποιώ τις έννοιες «αρσενικό»/»θηλυκό» για να γεφυρώσουμε το επικοινωνιακό χάσμα. Μίλησα για αρχετυπικά αρσενικό και θηλυκό πράγμα που πάει πολύ μετά και βαθύτερα από μια περσόνα. Η αυστηρή δομή, η ιεράρχιση των ρόλων, η ενργητική του φύση, ο στόχος (α-στοχία=αμαρτία) στον χριστιανισμό θεωρώ σαν «αρσενικά» ενώ η πλατιά, παθητική αρχή του Ταοϊσμού τον καθιστούν πιο «θηλυκό». Άλλωστε Σοφία δεν είναι και τόσο θηλυκό παρόλη τη γραμματική της λεξης. Πως μπορεί να υπάρχει Σοφία χωρίς Γνώση άλλωστε. Κι η Αγάπη στον χριστιανισμό δεν είναι συναίσθημα αλλά κατάσταση ύπαρξης όπως θα γνωρίζετε φαντάζομαι. Είναι μια πολύ ενεργητική παρουσία. Αλλά όπως είπα είναι μεγάλο θέμα και το «τρίτον από αληθείας», όπως είναι ο γραπτός λόγος, ενέχει κινδύνους παρεξηγήσεων. Κάτι ακόμα για να μην σας κουράζω: διακρίνω μια συναισθηματική σας εμπλοκή, έναν δυσεπίλυτο κόμπο όπως θα λέγαμε στη ψυχολογία αναφορικά με το θέμα «Ιησούς» και «χριστιανισμός», ή κάνω λάθος? Έναν δηλαδή φανατισμό ενάντια? Περίμενα περισσότερη νηφαλιότητα να σας πω την αλήθεια κρίνοντας από άλλα γραπτά σας. Αλλά ο καθένας μας έχει δικαίωμα στα τυφλά του σημεία, έτσι δεν είναι? Σας ευχαριστώ για τη φιλοξενία.

  15. elzin Says:

    «όπως είναι ο γραπτός λόγος, ενέχει κινδύνους παρεξηγήσεων. »

    Δυστυχώς με κίνδυνο να γίνουμε βαρετοί,
    πρέπει να επαναλάβουμε ότι δεν μπορούμε για πολλούς λόγους
    να ασχοληθούμε με το «πραγματικό» πρόσωπο του Ιησού,
    ο οποίος μπορεί να ήταν ένας ρομαντικός επαναστάτης,
    μεγάλος φιλόσοφος και μύστης ενεργητικής αγάπης
    ή να μη υπήρξε καθόλου και να κατασκευάστηκε
    μια σκεπτομορφή τύπου «Σιμόν»
    με την συρραφή και αντιγραφή διαφόρων κειμένων.
    Ό ένας είναι ότι αυτό ισοδυναμεί με περπάτημα σε κινούμενη άμμο
    …που δύσκολα βγαίνεις.
    Ο άλλος έιναι ότι δεν θέλουμε να παίζουμε το παιγνίδι του Αντίνοου
    και του « σταρ συστήματος» κάθε φορά που το κάνει «θέμα» πρωτοσέλιδο.
    Ο σπουδαιότερος όμως είναι ότι ύστερα από 2000 χρόνια έργα και ημέρες του χριστιανισμου… ελάχιστη σημασία έχει.

    Αν ασχολούμαστε περισσότερο με τον χριστιανισμό απ΄ότι με τον μωαμεθανισμό είναι γιατί νομίζουμε ότι μας ενδιαφέρει πιο άμεσα
    αφού τον έχουμε στον Θρόνο της εξουσίας του τόπου μας
    και υφιστάμεθα τις παρενέργειες του.

    Η νηφαλιότητα δεν σημαίνει βέβαια να παραβλέπουμε
    το πρόβλημα και το θέμα τελείως…. σαν να μην υπάρχει.

    Η «συναισθηματική εμπλοκή» μας μπορεί να είναι η σχετική και υποκειμενική διαπίστωση ενός «ευαίσθητου ανθρώπου»
    πάνω σε αυτό το θέμα και ίσως να ισχύει ως ένα βαθμό,
    αλλά δεν διακρινόμαστε για το ταοιστικό – βουδιστικό
    ταμπεραμέντο μας… ακριβώς.
    Έχουμε… ένα Ελληνικό τύπου!

    Ισχύει ως ένα βαθμό γιατί χρησιμοποιούμε
    στρατηγικά «φορτισμένες εικόνες » συμβόλων συμβολισμών για να εξουδετερώσουμε κάποια… δικά του «τυφλά σημεία».

    Το να παίζεις σύμφωνα με το παιγνίδι του άλλου
    στην γλώσσα των πολεμικών τεχνών λέγεται τζούντο.
    Χρησιμοποιείς την δύναμη του και ο χριστιανισμός και οι εταίροι του
    δεν ασήμαντη περίπτωση,
    ούτε να τον παραβλέψουμε
    ούτε για να του υποτιμήσουμε.

    Καλημέρα συναισθηματικέ και ευαίσθητε
    …Αλχημιστή!
    Είσαι πάντα ευπρόσδεκτος εδώ και να νιώθεις
    φιλόξενα… σαν στο σπίτι σου!

  16. alchemist Says:

    Φιλόξενοι φίλοι,
    Από την αρχή δεν ασχολήθηκα με το ιστορικό πρόσωπο του Ιησού στη τοποθέτηση μου, αλλά με την έννοια «Χριστός» ως Αρχή. Ως Αρχή που ενυπάρχει στον άνθρωπο, σαν ένα «άλλο» επίπεδο συνείδησης. Κάτι σαν τον «Κρίσνα» στην Ανατολή.
    Λέτε κάπου «Η νηφαλιότητα δεν σημαίνει βέβαια να παραβλέπουμε
    το πρόβλημα και το θέμα τελείως…. σαν να μην υπάρχει.»
    Θεωρώ ότι μια τέτοια δήλωση είναι κάπως ακραία. Μεταξύ του «παραβλέπω ένα ζήτημα, σαν να μην υπάρχει» και του «είμαι φανερά πολέμιος του ζητήματος» (εκθέτοντας έτσι κι ένα μπλοκάζ με το ζήτημα), υπάρχει και η ουσιαστική Νηφαλιότητα στο ενδιάμεσο ή καλύτερα στο Σοφό σημείο του Μέτρου. Άλλωστε γνωρίζουμε αμφότεροι ότι ο φανατισμός έχει ένα και το αυτό πρόσωπο είτε στη θρησκεία, όποια κι αν είναι αυτή, είτε στη πολιτική, είτε στις ανθρώπινες σχέσεις. Και προπάντων δεν συνάδει με τη Σοφία του Ελληνικού μας Πνεύματος, έτσι δεν είναι?
    Καλή υπόλοιπη μέρα σε όλους.

  17. Ατόφιος Says:

    Επιτρέψτε μου να πω ότι παρατηρώ πολύ έντονα το φαινόμενο της εναντιοδρομίας… Στην απάντηση (στον μίνι διάλογο που διάβασα) «Η νηφαλιότητα δεν σημαίνει βέβαια να παραβλέπουμε το πρόβλημα και το θέμα τελείως…. σαν να μην υπάρχει» βλέπω ένα άσπρο-μαύρο καθώς δε διάβασα πουθενά να λέγεται κάτι τέτοιο. Δε ζητήθηκε να παραβλεφθεί το θέμα εκτός αν ερμηνεύεται η νηφαλιότητα εώς παράβλεψη που και σ’αυτή την περίπτωση απλώς επιβεβαιώνει ότι «δεν υπάρχει»… 🙂

    Επίσης, είχα την εντύπωση ότι η Σοφία ήταν «θηλυκή» και ως η ανώτερη μορφή «γυναίκας». Δεν ξέρω αν ο alchemist μπορεί να εξηγήσει λίγο τι εννοεί με αυτό το κομμάτι…

    Να παρατηρήσω επίσης ότι τα λόγια έχουν την ικανότητα να μπαίνουν στο «πλαίσιο του ομιλητή» κάθε φορά για να δικαιολογήσουν την παγίωση του σημείου συναρμογής. Δεν είναι λιγότερο παγιωμένο ένα σημείο συναρμογής που καυχιέται πως έχει «ξεκολλήσει»…

    Εξάλλου έχει πολύ μεγάλη σημασία από που ξεκινάει κανείς. Αν θέλει να αγγίξει «τα πάντα» κανείς εκτός από τις «πιο πολύτιμες ιδέες του» ενάντια σε κάποιον ή κάποιους μπορεί να είναι εξίσου αποχαυνωτικό με εκείνον που δεν αγγίζει τις «πολύτιμες του ιδέες» υπέρ κάποιου. Η εναντιοδρομία ξανά. Ο φανατισμός εναντίον δεν διαφέρει από τον φανατισμό υπέρ γιατί υπάρχει αυτό που φαντάζομαι εννοεί ο alchemist με τον όρο «συναισθηματική εμπλοκή» (αλήθεια – έτσι χρησιμοποιήθηκαν οι λέξεις;)… Μερικές ιδέες για σκέψη!

    Και κάτι τελευταίο: Είναι πολύ δύσκολο για έναν άντρα να τα βάλει με έναν Animus γιατί είναι «όλους τους άντρες»… Και είναι πολύ δύσκολο για μια γυναίκα να τα βάλει με μια Anima γιατί έρχεται αντιμέτωπη με «όλες τις γυναίκες»! Οπότε μάλλον θα πρέπει να είμαι μάλλον πιο προσεκτικός που απευθύνομαι κάθε φορά 😉

  18. elzin Says:

    Καλέ μας φίλε μας alchemist,
    ούτε εμείς ασχοληθήκαμε «με το ιστορικό πρόσωπο του Ιησού,
    αλλά ούτε και με την έννοια “Χριστός” ως Αρχή»,
    αλλά εστιάσαμε και καταλήξαμε στο γεγονός της εμπλοκής του χριστιανισμού στα θέματα εξουσίας και το πώς έχει χρησιμοποιήσει ακόμη και «το πρόσωπο» του Ιησού και αυτό μας ενδιαφέρει σε αυτή την το φάση.

    Διαχωρίζουμε την πίστη ενός ανθρώπου από το οργανωμένο θρησκευτικό συνδικάτο.
    Η πίστη κάποιου και ο δρόμος του είναι καθ όλα σεβαστός και δεν μας αφορά.
    Όμως το άλλο θέμα, μας αφορά και μας επηρεάζει συλλογικά και εφ όσον υπάρξει απεμπλοκή μπορούμε να το συζητήσουμε και ίσως να συμφωνήσουμε σε αρκετά με την εσωτερική διδασκαλία
    …του «Χριστού σαν αρχή».
    Όλες οι θρησκείες έχουν κοινά σημεία αφού έχουν κοινό σημείο εκκίνησης και αφετερίας.

    Η διατύπωση μιας γνώμης απ΄αυτού δεν αποτελεί φανατισμό
    για μας τουλάχιστον και σαν ενεργοί πολίτες αυτής της χώρας,
    έχουμε πάρει θέση και τοποθέτηση ευθέως και επιθυμούμε
    διαχωρισμό της εκκλησίας από το κράτος και όχι να κάψουμε τους χριστιανούς στην πυρά, ούτε να δημιουργήσουμε νέα Ιερά εξέταση για τους πιστούς.
    Ο καθένας να είναι με την πίστη του ελεύθερος και όχι «η πίστη» μερικών να αποδεικνύεται επικερδής… σε βάρος άλλων.
    Και θα μας ενδιέφερε και η δική σου γνώμη και τοποθέτηση πάνω σε αυτό,
    εκτός από την συναισθηματική ανάλυση.

    Θεωρείς ότι είναι το γεγονός ήσσονος σημασίας, μείζονος, αδιάφορο, καλώς ως έχει η κατάσταση, θα κάνει τον κύκλο της και θα περάσει σαν ιλαρά, έτσι ήταν πάντα, δεν ξέρω δεν απαντώ;
    Ποιά είναι η θέση;

    Επίσης έχουμε την αίσθηση δεν απέχουμε πολύ από την νηφαλιότητα και δεν προσβάλουμε το Ελληνικό πνεύμα ενασχολούμενοι με αυτό,
    που ίσως υποκειμενικά να θεωρούμε ως πρόβλημα και να είναι μόνο δικό μας πρόβλημα με χιλιάδες άλλους ευχαριστημένους πολίτες.
    Να θεωρούμε αδίκως την θρησκευτική εξουσία
    αρχή ενός κακού …που μύρια έπονται.

    Όταν έχουμε υποστεί τέτοια μονοπωλιακή θρησκευτική προπαγάνδα
    και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης στα χέρια των παπάδων και των πολιτικάντηδων,
    είναι υπερβολική ευαισθησία ίσως κάποιου να θεωρεί ακραία πολεμική πράξη
    μια απλή ανάρτηση και την άποψη της άλλης πλευράς παίρνοντας θέση γι΄αυτό.
    Με ποιά μέτρα και σταθμά θα το μετρήσει κανείς αυτό …»το μέτρο»
    μιας απλής σε τελική ανάλυση, άποψης, ενός απλού ανθρώπου,
    που μπορεί να εκφράζει και μερικούς άλλους φίλους του;

  19. elzin Says:

    Ατόφιε αγαπημένε μας,
    ξέρεις ότι σου έχουμε αδυναμία,
    γιατί είσαι σκανδαλιάρης και μας αρέσουν… οι σκανδαλιές!

    Έχουμε και εμείς «ένα ζωηρό παιδί» μέσα μας που δεν θέλουμε να το πνίξουμε αλλά ούτε και να το αφήσουμε αδέσποτο
    όμως… εδώ και εκεί όλα ανωκάτω…
    Και όταν συναντούμε το παιγνίδι…το απολαμβάνουμε…σαν παιδιά
    και μια δημιουργική συζήτηση!

    Οι γυναίκες της παρέας μας, Ανατολικές, Βόρειες ,
    Δυτικές και Νότιες είναι ερωτευμένες με ένα Οδυσσέα,
    Ηρακλή και κάποιους άλλους…. σύγχρονους πολεμιστές
    και δεν μας αφήνουν σε χλωρό κλαδί,
    -να πούμε τον καυμό μας-
    με το ενεργοποιημένο τους Άνιμους,
    αλλά και εμείς νιώθουμε αθεράπευτα ερωτευμένοι
    με την Εύα, την Αθηνά, την Άρτεμη, την Τρίνιτυ, την Πηνελόπη και κάποιες …άλλες θεές
    και δεν καθόμαστε ήσυχα καθόλου.
    Τα θέλουμεκαι εμείς τα ξινά…μήλα
    και επιθυμούμε να τις συναντήσουμε σφοδρά…
    και αυτή την Άνιμα.

    Αυτό το περιβόητο σημείο συναρμογής,
    κάπου πρέπει να σταθεροποιείται και κάτι να κατανοείται κάθε φορά,
    πριν πάει παρακάτω και σε νέο σημείο,
    αλλιώς θα βλέπουμε θολές εικόνες, μέσα, έξω, αριστερά, δεξιά
    όλα σε ένα κλπ
    Η τρέλα να είναι ελέγχομενη καλύτερα,
    γιατί όταν ανεξέλεκτη γίνεται …δεν συμμαζεύεται εύκολα.

    Για τη Σοφία ίσως είναι καλύτερα να απαντήσει
    ο μυστηριώδης μάγος μας… ο Αλχημιστής!

  20. ΑΤΕΙΧΙΣΤΗ ΠΟΛΗ Says:

    Καλησπέρα σε όλους τους συνομιλητές!
    Θέλω εδώ να χειροκροτήσω το φίλο Ατόφιο για τα δομημένα του επιχειρήματα καθώς είναι κάτι που του έχω …τάξει!
    Και να που ήρθε γρήγορα η ώρα!
    Θέλω επίσης να καταθέσω την προσωπική μου συναισθηματική εμπλοκή στο ακανθώδες θέμα του Χριστιανισμού που ανάφερε ο φίλος alchemist.
    Και είναι πραγματικά μεγάλη γιατί διακατέχομαι για το φορέα αυτής της θρησκείας, την εκκλησία, από οργή, περιφρόνηση και αηδία!
    Το ότι πιστεύω στην ιστορικότητα του Ιησού(δεν έχω λόγο να μη πιστέψω τη διαβεβαίωση τόσων εκατοντάδων μυστών αυτά τα 2.000 χρόνια, ότι αντιστράφηκε με ύπουλους τρόπους η αρχική διδασκαλία) το μόνο που κάνει είναι να δυναμώνει αυτά τα συναισθήματα!
    Το σκοτάδι που έχει απλώσει πάνω στη χώρα και στο πλανήτη είναι πολύ πηχτό και αυτό είναι το εξοργιστικό!
    Η περιφρόνηση και η αηδία για τα ρασοφόρα όργανα του σκοταδισμού ξεχειλίζει μέσα μου.
    Και θα συνεχίσει αυτή η δίκαιη συναισθηματική εμπλοκή , ώσπου να χάσουν την άτιμη εξουσία τους.

  21. elzin Says:

    Καλημέρα Σταυραετέ,
    πολύτιμε και γενναίε συμπολεμιστή μας!
    Ξεκάθαρη και ευθεία,
    η θέση, η τοποθέτηση σου και η παραδοχή
    «της συναισθηματικής σου εμπλοκής σου»
    στο… επίμαχο θέμα!

    Ο καθένας με την πίστη του και
    … «ο κάθε κατεργάρης στο πάγκο του»!

    Άριστες επίσης και εντυπωσιακές
    αποδεικνύονται οι γνώσεις σου στις πολεμικές τέχνες και ειδικά
    … στο τζούντο!

  22. LOCKHEART Says:

    Να γίνουμε ΑΣΤΕΡΙΑ να δώσουμε λάμψη και σφραγίδα με την συνειδηση μας. Μακριά απο σκλαβιές του ΕΓΩ .

  23. elzin Says:

    Να γίνουμε ΑΣΤΕΡΙΑ σε ένα Γαλαξία ενωτικό!
    Αυτοσυνειδητοποιημένα από εσωτερική φλόγα

    σε ΄…εμείς οι Άνθρωποι!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: