Ο Θούριος…των πολεμιστών!

by

ceb3cf85ceb6ceb7cf82-ceb4cebfcebeceb1

Ελευθερία και…Αξιοπρέπεια

Θούριος!

Ως πότε παλικάρια,
θα ζούμε στα στενά,
μονάχοι σα λιοντάρια,
στις ράχες στα βουνά;

Σπηλιές να κατοικούμε,
να βλέπουμε κλαδιά,
να φεύγωμ’ απ’ τον κόσμον,
για την πικρή σκλαβιά;

Να χάνωμεν αδέλφια,
πατρίδα και γονείς,
τους φίλους, τα παιδιά μας,
κι όλους τους συγγενείς;

Κάλλιο είναι μιάς
ώρας ελεύθερη ζωή,
παρά σαράντα χρόνια,
σκλαβιά και φυλακή.
Τι σ’ ωφελεί αν ζήσεις,
και είσαι στη σκλαβιά;

στοχάσου πως σε ψένουν,
καθ’ ώραν στην φωτιά.
Βεζύρης, δραγουμάνος,
αφέντης κι αν σταθής
ο τύραννος αδίκως
σε κάμνει να χαθής.

Δουλεύεις όλη ημέρα,
σε ό,τι κι αν σε πει,
κι’ αυτός πασχίζει πάλιν,
το αίμα σου να πιει.

Ο Σούτζος, κι ο Μουρούζης,
Πετράκης, Σκαναβής
Γκίκας και Μαυρογένης,
καθρέπτης, ειν’ να ιδής.
Ανδρείοι καπετάνοι, παπάδες,
λαϊκοί,σκοτώθηκαν κι αγάδες,
με άδικον σπαθί.
Κι αμέτρητοι άλλοι τόσοι,
και Τούρκοι και Ρωμιοί,
ζωήν και πλούτον χάνουν,
χωρίς καμμιά αφορμή.
Ελάτε με έναν ζήλον,
σε τούτον τον καιρόν,
να κάμωμεν τον όρκον,
επάνω στον σταυρόν.
Συμβούλους προκομμένους,
με πατριωτισμόννα βάλωμεν εις όλα,
να δίδουν ορισμόν.
Οι νόμοι να ‘ν’ ο πρώτος,
και μόνος οδηγός,
και της πατρίδος ένας,
να γένει αρχηγός.
Γιατί κι η αναρχία,
ομοιάζει την σκλαβιά,
να ζούμε σαν θηρία,
ειν’ πιο σκληρή φωτιά.
Και τότε με τα χέρια,
ψηλά στον ουρανόν
ας πούμ’ απ’ την καρδιά μας,
ετούτα στον Θεόν.
Εδώ σηκώνονται
οι πατριώτες όρθιοι,
και υψώνοντας τα χέρια
προς τον ουρανόν,
κάνουν τον όρκον.
Ω βασιλεύ του κόσμου,
ορκίζομαι σε Σε,
στην γνώμην των τυράννων,
να μην έλθω ποτέ.
Μήτε να τους δουλεύσω,
μήτε να πλανηθώ,
εις τα ταξίματά τους,
για να παραδοθώ.
Εν όσω ζω στον κόσμον,
ο μόνος μου σκοπός,
για να τους αφανίσω,
θε νάναι σταθερός.

Πιστός εις την πατρίδα,
συντρίβω τον ζυγόν,
αχώριστος για να ‘μαι,
υπό τον στρατηγόν.
Κι αν παραβώ τον όρκον,
ν’ αστράψ’ ο ουρανός,
και να με κατακάψη,
να γένω σαν καπνός.

Τέλος του όρκου

Σ’ ανατολή και δύση,
και νότον και βοριά,
για την πατρίδα όλοι,
να ‘χωμεν μια καρδιά.
Στην πίστιν του καθ’ ένας,
ελεύθερος να ζη,
στην δόξαν του πολέμου,
να τρέξωμεν μαζί.
Βουλγάροι κι Αρβανήτες,
Αρμένιοι και Ρωμιοί,
Αράπηδες και άσπροι,
με μια κοινήν ορμή,

Για την ελευθερίαν,
να ζώσωμεν σπαθί,
πως είμαστ’ αντριωμένοι,
παντού να ξακουσθή.
Όσα απ’ την τυραννίαν,
πήγαν στην ξενητιάστον τόπον
του καθ’ ένας, ας έλθη τώρα πιά.
Και όσοι του πολεμου,
την τέχνην αγροικούν
Εδώ ας τρέξουν όλοι,
τυρράνους να νικούν.

Η Ρούμελη τους κράζει,
μ’ αγκάλες ανοιχτές,
τους δίδει βιό και τόπον,
αξίες και τιμές.
Ως ποτ’ οφφικιάλος,
σε ξένους Βασιλείς;
έλα να γένης στύλος,
δικής σου της φυλής.
Κάλλιο για την πατρίδα,
κανένας να χαθή
ή να κρεμάση φούντα,
για ξένον στο σπαθί.
Και όσοι προσκυνήσουν,
δεν είναι πιά εχθροί,
αδέλφια μας θα γένουν,
ας είναι κ’ εθνικοί.
Μα όσοι θα τολμήσουν,
αντίκρυ να σταθούν,
εκείνοι και δικοί μας,
αν είναι, ας χαθούν.

Σουλιώτες και Μανιάτες,
λιοντάρια ξακουστά
ως πότε σταις σπηλιές σας,
κοιμάστε σφαλιστά;

Μαυροβουνιού καπλάνια,
Ολύμπου σταυραητοί,
κι Αγράφων τα ξεφτέρια,
γεννήστε μια ψυχή.
Ανδρείοι Μακεδόνες,
ορμήσετε για μια,
και αίμα των τυράννων,
ρουφήξτε σα θεριά.
Του Σάββα και Δουνάβου,
αδέλφια Χριστιανοί,
με τα άρματα στο χέρι,
καθ’ ένας ας φανή,
Το αίμα σας ας βράση,
με δίκαιον θυμόν,
μικροί μεγάλοι ομώστε,
τυρράννου τον χαμόν.
Λεβέντες αντριωμένοι,
Μαυροθαλασσινοί,
ο βάρβαρος ως πότε,
θε να σας τυραννή.
Μην καρτερήτε πλέον,
ανίκητοι Λαζοί,
χωθήτε στο μπογάζι,
μ’ εμάς και σεις μαζί.
Δελφίνια της θαλάσσης,
αζδέρια των νησιών,
σαν αστραπή χυθήτε,
χτυπάτε τον εχθρόν.
Της Κρήτης και της Νύδρας,
θαλασσινά πουλιά,
καιρός ειν’ της πατριδος,
ν’ ακούστε την λαλιά.
Κι οσ’ είστε στην αρμάδα,
σαν άξια παιδιά,
οι νόμοι σας προστάζουν,
να βάλετε φωτιά.
Με εμάς κι εσείς Μαλτέζοι,
γεννήτε ένα κορμί,
κατά της τυραννίας,
ριχθήτε με ορμή.
Σας κράζει η Ελλάδα,
σας θέλει, σας πονεί,
ζητά την συνδρομήν σας,
με μητρική φωνή.
Τι σκέκεις Παζβαντζιόγλου,
τόσον εκστατικός;
τινάξου στο Μπαλκάνι,
φώλιασε σαν αητός.
Τους μπούφους και κοράκους,
καθόλου μην ψηφάς,
με τον ραγιά ενώσου,
αν θέλης να νικάς.
Συλήστρα και Μπραίλα,
Σμαήλι και Κιλί,
Μπενδέρι και Χωτήνι,
εσένα προσκαλεί.
Στρατεύματα σου στείλε,
κ’ εκείνα προσκυνούν
γιατί στην τυρραννίαν,
να ζήσουν δεν μπορούν.
Γκιουρντζή πιά μη κοιμάσαι,
σηκώσου με ορμήν,τ
ον Προύσια να μοιάσης,
έχεις την αφορμήν.
Και συ που στο Χαλέπι,
ελεύθερα φρονείς
πασιά καιρόν μη χάνεις,
στον κάμπον να φανής.
Με τα στρατεύματά σου,
ευθύς να συκωθής,
στης Πόλης τα φερμάνια,
ποτέ να μη δοθής.

Του Μισιριού ασλάνια,
για πρώτη σας δουλειά,
δικόν σας ένα μπέη,
κάμετε βασιλιά.
Χαράτζι της Αιγύπτου,
στην Πόλη ας μη φανή,
για να ψοφήσει ο λύκος,
όπου σας τυραννεί.

Με μια καρδιά όλοι,
μια γνώμη, μια ψυχή,
χτυπάτε του τυράννου,
την ρίζα να χαθή.
Να ανάψουμε μια φλόγα,
σε όλην την Τουρκιά,
να τρέξει από την Μπόσνα,
και ως την Αραπιά.
Ψηλά στα μπαϊράκια,
σηκώστε τον σταυρόν,
και σαν αστροπελέκια,
χτυπατε τον εχθρόν.
Ποτέ μη στοχασθήτε,
πως είναι δυνατός,
καρδιοκτυπά και τρέμει,
σαν τον λαγόν κι αυτός.
Τριακόσιοι Γκιρτζιαλήδες,
τον έκαμαν να ιδή,
πως δεν μπορεί με τόπια,
μπροστά τους να εβγεί.
Λοιπόν γιατί αργήτε,
τι στέκεσθε νεκροί;
ξυπνήστε μην είστε
ενάντιοι κι εχθροί.
Πως οι προπάτορές μας,
ορμούσαν σα θεριά,
για την ελευθερία,
πηδούσαν στη φωτιά.
Έτσι κι ημείς, αδέλφια,
ν’ αρπάξουμε για μια τα άρματα,
και να βγούμεν απ’ την πικρή σκλαβιά.
Να σφάξουμε τους λύκους,
που στον ζυγόν βαστούν,
και Χριστιανούς και Τούρκους,
σκληρά τους τυραννούν.
Στεργιάς και του πελάγου,
να λάμψη ο σταυρός,
και στην δικαιοσύνην,
να σκύψη ο εχθρός.
Ο κόσμος να γλυτώση,
απ’ αύτην την πληγή,
κ’ ελεύθεροι να ζώμεν,
αδέλφια εις την γη.

Ως πότε…παλικάρια?

Οι Πολεμιστές της Λάϊον
21ος Αιών

Advertisements

Ετικέτες:

14 Σχόλια to “Ο Θούριος…των πολεμιστών!”

  1. Ιπτάμενος Ολλανδός Says:

    Εξαιρετική επιλογή! (ένεκα και παραμονής…)
    Ως πότε λοιπόν;;;

  2. elzin Says:

    Καλημέρα… Ολλανδέ φίλε μας!
    Παλαιότερη ανάρτηση
    …αλλά πάντα επίκαιρος και διαχρονικός,
    ο Θούρος του οραματιστή Ρήγα Φεραίου
    και στο πνεύμα της ημέρας βεβαίως….

    μαζί με το λόγο του Κολοκοτρώνη στην Πνύκα:

    Όταν αποφασίσαμε να κάμωμε την Επανάσταση, δεν εσυλλογισθήκαμε ούτε πόσοι είμεθα ούτε πως δεν έχομε άρματα ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε «πού πάτε εδώ να πολεμήσετε με σιταροκάραβα βατσέλα», αλλά ως μία βροχή έπεσε εις όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας μας, και όλοι, και ο κλήρος μας και οι προεστοί και οι καπεταναίοι και οι πεπαιδευμένοι και οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι, όλοι εσυμφωνήσαμε εις αυτό το σκοπό και εκάμαμε την Επανάσταση.

    Εις τον πρώτο χρόνο της Επαναστάσεως είχαμε μεγάλη ομόνοια και όλοι ετρέχαμε σύμφωνοι. Ο ένας επήγεν εις τον πόλεμο, ο αδελφός του έφερνε ξύλα, η γυναίκα του εζύμωνε, το παιδί του εκουβαλούσε ψωμί και μπαρουτόβολα εις το στρατόπεδον και εάν αυτή η ομόνοια εβαστούσε ακόμη δύο χρόνους, ηθέλαμε κυριεύσει και την Θεσσαλία και την Μακεδονία, και ίσως εφθάναμε και έως την Κωνσταντινούπολη. Τόσον τρομάξαμε τους Τούρκους, οπού άκουγαν Έλληνα και έφευγαν χίλια μίλια μακρά. Εκατόν Έλληνες έβαζαν πέντε χιλιάδες εμπρός, και ένα καράβι μιαν άρμάδα…

    Εγώ, παιδιά μου, κατά κακή μου τύχη, εξ αιτίας των περιστάσεων, έμεινα αγράμματος και δια τούτο σας ζητώ συγχώρηση, διότι δεν ομιλώ καθώς οι δάσκαλοι σας…….

    περισσότερα εδώ:
    http://ellas.yooblog.gr/2009/03/16/606/

  3. edelweiss Says:

    Ενας όρκος..που προβάλει τις αξίες για:
    πίστη στην πατρίδα, στην ελευθερία, αγώνα, αγάπη για
    την πατρίδα και εθνική ενότητα.ο όρκος μα και η ίδια η πράξη της
    ορκωμοσίας εμπνέουν επαναστατικό φρόνημα, και αγωνιστική διάθεση
    προκειμένου οι αξίες αυτές να διαφυλαχθούν και να διατηρήσουν την
    ακεραιότητά τους..τις διαφυλάξαμε άραγε αυτες τις αξίες οι νεότεροι Έλληνες πολεμιστές μου?

    Παραθέτω ενα μικρό απόσπασμα απο τον λόγο ενός άλλου μεγάλου Έλληνα..

    Εμάς μη μας τηράτε, πλέον. Το έργο μας και ο καιρός μας επέρασε. Και αι ημέραι της γενεάς, η οποία σας άνοιξε το δρόμο, θέλουν μετ’ ολίγον περάσει. Την ημέρα της ζωής μας θέλει διαδεχθεί η νύκτα και η αυριανή ήμέρα.

    Εις εσάς μένει να ισάσετε και να στολίσετε τον τόπο, οπού ημείς ελευθερώσαμε και διά να γίνει τούτο πρέπει να έχετε ως θεμέλια της πολιτείας την ομόνοια, την θρησκεία και την φρόνιμον ελευθερία!

    Θ.Κολοκοτρώνης

    ..που Εκείνοι ελευθέρωσαν..εμείς αλήθεια έχουμε ως θεμέλια τα παταπάνω?

    Καλημέρα φίλοι μου..μαζεμένα φιλιά,παρακαλώ!!

  4. elzin Says:

    Μας…έλειψες
    …αφού μας εξημέρωσες
    αγαπημένο μας Λουλούδι
    που μας συμπληρώνεις τόσο θαυμασά κάθε φορά
    μπαίνοντας στην σκέψη μας κρυφά!

    «εμείς αλήθεια έχουμε ως θεμέλια τα παραπάνω?»

    Φιλιά…επαναστατικά και… ένα τρυφερό;)

  5. greenlion Says:

    ως πότε θα ζούμε αγκαλιά με το ψέμα,
    ως πότε της λησμονιάς τους δρόμους θα βαδίζουμε;
    πότε απ το λήθαργο αιώνων προδομένων
    θ αναστηθούμε;
    Ελληνες Λιοντάρια της Φωτεινής μας Χώρας!

  6. elzin Says:

    «ως πότε της λησμονιάς τους δρόμους θα βαδίζουμε;»

    Ως πότε η αλήθεια θα είναι μακρινή πατρίδα για μας
    μαζί με την αξιοπρέπεια και την ελευθερία,
    …Φωτεινό greenlion μας;

    Καιρός να επιστρέψουμε …»σπίτι»…!

  7. edelweiss Says:

    Να είστε σίγουροι,ότι και εσείς σε μένα!!

    Σας επιρρίπτω κάποιες ευθύνες..:)

  8. elzin Says:

    Μη μας μαλώνεις…αγαπημένη μας edelweiss
    εχουμε αρκετές … από τις ευθύνες,
    αλλά εσύ είσαι…. πάντα μέσα στη καρδιά μας
    και η εξημέρωση… έκανε το θαύμα της:)

  9. greenlion Says:

    ναι είναι ο καιρός να γυρίσουμε πίσω στη θαλπωρή της εστίας μας, πλούσιοι απ την εμπειρία του ταξιδιού κι ας έμοιαζεν του άδη…

  10. elzin Says:

    Η Εστία
    greenlion …η Ιερή Εστία και η ανάδυση των νησιών του τονάλ
    μέσα από το ναγουάλ μιας Ποσειδώνιας θάλασσας,
    …θα είναι το επόμενο θέμα,
    που θα αναφερθούμε στους πολεμιστές της Λάϊον,
    «πλούσιοι απ την εμπειρία του ταξιδιού κι ας έμοιαζεν του άδη…»

    Από τους δρόμους του συγχρονισμού του πνεύματος
    … το επεσήμανες!!!

  11. mantinada (Μαρία Κ.) Says:

    Χαίρομαι που σας ξαναβρίσκω…

    Να είστε καλά,
    καλό βράδυ!

  12. elzin Says:

    Καλημέρα Μαρία με μια μαντινάδα
    …μια Ανοιξιάτικη λιακάδα
    και ίσως αργότερα το βραδάκι
    μια βόλτα… στην φεγγαράδα
    σε αστέρι φωτεινό
    να ανάψουμε μια λαμπάδα
    από κάποια μάτια ερωτευμένα αστραφτερά και μεγάλα!

    Να είσαι καλά και εσύ!
    Χαιρόμαστε που σε καλοσωρίζουμε εδώ
    στην …χώρα των πολεμιστών της Λάϊον!

  13. LOCKHEART Says:

    Το θέμα είναι να μην γίνει το ΩΣ ΠΌΤΕ σε ΤΌΤΕ και το ΤΌΤΕ ποΤΈ !

    Δεν υπαρχει αυτη η ερώτηση ως πότε διότι έχει αναιρεθεί απο την απάντηση ΑΠΟ ΧΘΕΣ ΗΔΗ !

  14. elzin Says:

    ΑΠΟ ΧΘΕΣ ΗΔΗ !
    !!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: