Archive for Νοέμβριος 2009

3. Στο νησί του Αιόλου

28 Νοεμβρίου 2009

 και των ανέμων  με το σωστό αεράκι!

Τώρα πλησιάζουμε να γνωρίσουμε τον Αίολο

με τους 6 αρσενικούς γιούς και τις 6 θηλυκές κόρες του!


Ένας μικρός Όλυμπος δηλαδή ,
στο νησί του, αποτελεί την βάση για την ανάπτυξη της σκέψης και της γνώσης, κρατώντας σε ισορροπία και αρμονία τόσο τις «»αρσενικές σκέψεις όσο και τις «θηλυκές», αναγωγικές και επαγωγικές.
Το νησί του Αίολου είναι ο 3ος οίκος του ωροσκοπίου.
Στον Ηρακλή αντιστοιχεί στα άλογα του Διομήδη και στον έλεγχο του εσωτερικού διαλόγου- μονολόγου.
Ο 3ος οίκος είναι οι Δίδυμοι και ο Ερμής , το πρώτο ζώδιο του αέρα

και των ανέμων των συλλογισμών και των λόγων, τα μαθητικά χρόνια, τα αδέλφια, η γειτονιά και οι γείτονες με τα κουτσομπολιά τους που ανοίγουν κάθε φορά τους ασκούς του Αιόλου, καθώς και τα παράθυρα των ΜΜΕ, η πληροφόρηση και η παραπληροφόρηση.
Το πρωταρχικό υλικό της γνώσης, ένας μικρός λαβύρινθος, η ακοή,

η κάθε μορφής επικοινωνία, γράμματα τηλέφωνα μηνύματα

και η πρώτη προσοχή και η κάθε… προσοχή!
Γι αυτό τον λόγο,
ο σωστός και αρμονικός Λόγος,
η σώφρων μεταχείριση του,
μαζεύει τους ανέμους που τριγυρνούν εδώ και εκεί ανεξέλεγκτα και εμποδίζουν τον νου να φθάσει σε… μια Ιθάκη,
πρ΄όλο που μπορεί να βρίσκεται πολύ κοντά.
Και σίγουρα η επίτευξη αυτού του στόχου ισοδυναμεί με την κατάκτηση ενός «μικρού»… Ολύμπου !
Ας πλησιάσουμε!

Με  όλους όσους έχουν ανοιχτά τα ώτα και συγκεντρωμένους τους ανέμους υπό την κυριαρχία τους και συνεχίζουν να διασχίζουν τα νερά μιας άγριας Ποσειδώνιας θάλασσας με το… σωστό αεράκι!

Πάνω σε ένα δελφίνι
…κοιτάζουμε στο Αίολο
και μια θάλασσα γιορτινή
με τους ανέμους της σκέψης,
να διαμορφώνονται σε ένα σακί!

Η μητέρα μου η Σταυρούλα, ήταν πολύ σινεφίλ, του Ελληνικού τότε ανθίζοντος κινηματογράφου και δεν έχανε… καμία.
Λάτρευε την Βουγιουκλάκη και το καλοκαίρια ήταν υπέροχα στο καλοκαιρινό σινεμά με τα σπόρια με το κέϊκ που παίρναμε μαζί.

Δεν δούλεψε ποτέ έξω από το σπίτι.
Ο πατέρας μου το θεωρούσε προσβολή να μη μπορεί να ζήσει την γυναίκα του και τα παιδιά του μόνος του.
Δούλευε όμως πολύ στο σπίτι αφοσιωμένη σε μας και έκανε τα πάντα ακούραστη και χωρίς παράπονο.

Ο πατέρας μου με έπαιρνε στο καφενείο μαζί του και άκουγα όλες τις συζητήσεις τους και προσπαθούσα να καταλάβω τι λέγαν και μερικές φορές μιλούσαν με τόσο έντονο ύφος.
Τα πολιτικά ήταν το αγαπημένο τους θέμα και ο ίδιος υπήρξε μετριοπαθής στις απόψεις του.
Γιος αριστερού ταλαιπωρήθηκε τα πρώτα χρόνια της ζωής του και μετά κατευθύνθηκε προς το κέντρο με τον Παπανδρέου να τον γοητεύει ιδιαίτερα.

Την ισχυρότερη επίδραση,
στην παιδική ηλικία την είχε ο παππούς ο Θεόδωρος που είχε αναλάβει και την κατήχηση μου.

Ελαφριάς δεξιάς απόκλισης,
περισσότερο γιατί φοβόταν τους αριστερούς για την αμφισβήτηση του θεού και λιγότερο γιατί δεν θεωρούσε δίκαια τα αιτήματα τους.
Οι ιστορίες με τον Ιωσήφ, τον Αβραάμ, τον Ισαάκ, η ανάγνωση της βίβλου ήταν σε καθημερινή διάταξη .

Η λατρεία που ένιωθα για τον Ιησού άγγιζε τα όρια της υπερβολής.
Κάθε Κυριακή εκκλησία, κατηχητικό, προσευχή και την εικόνα του Ιησού κάτω από το μαξιλάρι μου κάθε βράδυ.
Μια νύχτα όμως δεν κοιμηθήκαμε μαζί και είχα σοβαρό λόγο γι αυτό.
Είχα ένα ζευγάρι πανέμορφα άσπρα περιστέρια .
Ήταν τόσο αγαπημένα μεταξύ τους, όπως μόνο τα περιστέρια μπορούν.
Είχαμε τον περιστερώνα στο κήπο και την ημέρα που είδα τα αυγά τους ήταν από τις πιο σπουδαίες στην ζωή μου.
Μετά βγήκαν και τα μικρά και τρελάθηκα από την χαρά μου.
Τα φρόντιζα και τα αγαπούσα και αυτά πολύ και το καταλάβαιναν
Ένα μεσημέρια όμως ήρθε η καταστροφή.
Γύρισα από το σχολείο και δεν υπήρχε τίποτα ζωντανό .
Ένα γεράκι… τα είχε αφανίσει.
Έκλαιγα απαρηγόρητα.
Εκείνο το βράδυ πήρα την εικόνα και τον ρώτησα γιατί;
Γιατί το άφησε να γίνει αυτό;
Γιατί δεν έκανε κάτι γι αυτό;
Δεν μπορούσε να έχει κανένα παράπονο από εμένα.
Δεν μου απαντήσει μέχρι σήμερα και δεν το έχω συγχωρέσει.
Πήρα την εικόνα και την έβαλα
πανω στο τραπέζι.
Θα έψαχνα για την απάντηση!
Η πονεμένη παιδική αφοσιωμένη αθωότητα θα έδινε την θέση στην αμφισβήτηση
και ή έννοια της αδικίας θα με απασχολούσε πολύ.
Καθόμουν πολύ συχνά σε μια ελιά στο ψηλότερο κλαδί στον κήπο μας και σκεφτόμουν, όταν δεν κυνηγούσαμε την μπάλα στις αλάνες
με τα παιδιά της γειτονιάς.
Η ελιά θα γινόταν το δέντρο της προτίμησης μου.
Με ρωτούσαν τι σκέφτομαι τόσες ώρες εκεί.
Το σχολείο μου άρεσε, τα βιβλία που δεν ήταν πολλά και βιβλιοθήκη πενιχρή.
Η προτίμηση μου όμως αυτή με βοήθησε στο να μάθω να διαβάζω γρήγορα.
σχεδόν αστραπιαία φωτογραφικά και να αντιλαμβάνομαι τον κεντρικό πυρήνα και το νόημα του κειμένου.

Είχα μια άνεση στα μαθηματικά και ακολούθησα τις θετικές επιστήμες αλλά η μεγάλη μου αγάπη είναι η φιλοσοφία.
Όταν βρήκα το σχολικό εγχειρίδιο 16 χρονών με τις αναφορές στον Ηράκλειτο, τον Λοκ και τον Μπερξόν
ένιωσα μεγάλο δέος και θαυμασμό για αυτούς τους ανθρώπους και αυτά που σκεφτόταν και γενικά νιώθω πάντα έτσι όταν συναντώ σκέψη ενός ανθρώπινου νου.

Από όλα τα θαύματα που συνάντησα μέχρι τώρα αυτό πάντα μου φαίνεται το σπουδαιότερο και το μεγαλύτερο:
Η ανθρώπινη σκέψη!
Έτσι κάπως άρχισε και πέρασε η μάθηση και τα μαθητικά χρόνια με την Βουγιουκλάκη, τον Παπαντρέου, τον Ιησού, το Λοκ και τον Παπουτσωμένο γάτο.
Λίγο αργότερα Καζαντζάκης Ντοστογιέσφκι, Βολταίρος,Ουγκώ και κάπου ξεχασμένοι και παραμερισμένοι υποτιμημένοι σε κλασικά παραμύθια κάποιοι Άθλοι ενός Ηρακλή
κάποιος Οδυσσέας να παλεύει να φθάσει κάπου με τα κύμματα και ένας Ομήρος ανυπόφορος
να σε βασανίζει με το συντακτικό του.

Η γνώση είναι δύναμη και οι δυνατοί, οι ισχυροί, την κρατούν για τον εαυτό τους και την εξουσία.

Είναι και ένα μαχαίρι που ίσως στρέψεις στον εαυτό σου ή στους άλλους.
Για λόγους προστασίας πρέπει να δίνεται σε ενήλικες και όχι σε παιδιά.
Η ανθρωπότητα έχει πλέον ενηλικιωθεί και η γνώση της ανήκει.

Είναι η κληρονομιά του Ανθρώπου να διαχειριστεί τον εαυτό του, τον πλούτο του , το Παλάτι του και να ζήσει μαζί με την γυναίκα του και τα παιδιά του και τους φίλους του στο Νησί τους.

Ο Αίολος είναι δύσκολος σταθμός παρ΄όλο που δεν φαίνεται αμέσως.
Όμως η συγκέντρωση όλων των ανέμων σε ένα ασκό είναι το πρώτο ουσιαστικό βήμα για την κατάκτηση του μεγάλου Ολύμπου για να μη ξοδεύουν την ενέργεια
σε άσκοπες περιπλανήσεις του νου και χάνεται.
Αυτή η συγκέντρωση έχει σχέση με τον λόγο, την ορθή χρήση του,
την σκέψη, την πειθαρχία της και ένα σωστό εσωτερικό διάλογο που δεν παρασύρεται από εξωτερικές επιδείξεις της αρπαγής της προσοχής του και δεν πάει όπου φυσάει άνεμος και μάλιστα ο δυνατός των εντυπώσεων, των άρτων και των θεαμάτων.

Το πρόβλημα σε αυτό το σημείο εδώ είναι μια «μικρή» Σκύλλα και Χάρυβδη.
Η ποικιλία της αχταρματοποιήσης ή η στενότητα του μονόπλευρου τύπου;
Ο κίνδυνος ελλοχεύει και από τι δυο πλευρές.
Αν περιφρουρώντας κανείς την ησυχία του νου υιοθετήσει μόνο μιας συγκεκριμένης θεματολογία και ειδίκευση θα καταλήξει ειδικός σε κάτι σαφώς, πλην όμως δογματικός
ελαφρώς βαρετός, συμπαγής, μονόχτωτος.
Θα στερείται έμπνευσης διανθίσματος από άλλες πλευρές και η ζωή θα τον ξεπερνά γιατί θα αποδεικνύεται κάθε φορά πολύ πιο πολύπλευρη και σύνθετη.

Αν αποφασίσει να κάνει τον γυρολόγο αγκαλιάζοντας όποιο καθρεφτάκι του γυαλίζει λίγο απ΄όλα και αυτό καλό και το άλλο καλύτερο,
θα καταλήξει επιπόλαια σαν τις βαρκούλες αρμενίζουν εδώ και εκεί και όπου τις πάει ο άνεμος
χωρίς να στεριώνουν πουθενά γιατί δεν έχουν άγκυρα.

Η μόνη λύση σε αυτό το δυσδιάκριτο πρόβλημα είναι να περάσει ανάμεσα από τα δύο τέρατα
έχοντας τα μάτια του ανοιχτά και 12 μαζί με τα αυτιά του.

Οπωσδήποτε χρειάζεται να τοποθετήσει ένα θεμέλιο λίθο για να μη χτίζει κάστρα στην άμμο αλλά παλάτι Παρθενώνα σε βράχο ακροπόλεως γερό.

Αυτός ο λίθος είναι και το δέντρο του Οδυσσέα και της Πηνελόπης που τους συνδέει αιώνια και αξεπέραστα.

Είναι η προτίμηση του πολεμιστή,
η αγάπη του, το σημείο αναφοράς  που επιστρέφει πάντα, ο φάρος του, η Ιθάκη του.
Είναι το κέντρο του τονάλ για αυτόν και αφού το τοποθετήσει μπορεί και πρέπει να γνωρίσει όλα τα υπόλοιπα ώστε τίποτα να μη του είναι έγνωστο.
Έτσι λοιπόν είναι σημαντικό κάποιος να έχει βρει και ξέρει το δέντρο του και μετά
να γυρίσει και να γνωρίσει όλο τον κόσμο χωρίς να χαθεί και να τον αγαπήσει και αυτόν μαζί με την κύρια αγάπη του

και να τον αγκαλιάσει.

Γνωρίζοντας το δικό του δέντρο, της πατρίδας του,
της ανθρωπότητας και τα δέντρα των άλλων λαών και ανθρώπων να μπορεί να συνεργαστεί μαζί τους σε ισότιμες σχέσεις αλληλεγγύης και αδελφοσύνης χωρίς να γίνεται οπαδός κάποιου,εχθρός, ακόλουθος δούλος ομογενοποιημένος πολτοποιημένος ή εθνικά και προσωπικά εγωκεντρικός και υπερόπτης.
Κατανοεί την θέση του στο δάσος και διακρίνει και τα υπόλοιπα δέντρα, χωριστά το καθένα περήφανα όμορφα δυνατά παρέα μαζί και όχι
κομμένα και ένας πολτός χαρτιών για τις χρήσεις και τις καταχρήσεις των
αντιοικολογικών αφεντάδων.

Όπως πρέπει να στέκουν περήφανα όλα τα δυνατά δέντρα
με το πλούσιο χώμα τους και τα καταπράσινα φύλλα τους!

Αν το νησί του Αίολου είναι ο Ερμής, ο 3ος οίκος,
οι Σειρήνες είναι η Αθηνά και ο 9ος οίκος που θα επισκεφτούμε αργότερα με τις οποίες ο Πυθαγόρας ασχολήθηκε ιδιαίτερα.

Ο Αίολος και οι δυνατοί του άνεμοι που σε πηγαίνουν εδώ και εκεί, είναι πάντα παρόντες σε κάθε περίπτωση και χώρο γνώσης καθώς και ένας Λαβύρινθος που δύσκολα βγαίνει κανείς και μερικοί
… δεν μπαίνουν ποτέ.
Τον κοιτάζουν απ΄έξω.

Εγώ μπήκα…. χωρίς μίτο και για πολύ καιρό περιφερόμουν στους διαδρόμους του με τον Μινώταυρο πίσω μου άγριο, να καραδοκεί.

Το πρόβλημα αρχίζει όταν το ένα γίνεται δύο!
Πέρασα σχεδόν απ όλα τα δωμάτια τελειώνοντας την μαθητική ζωή συνεχίζοντας και στην φοιτητική.
Μαθηματικά, ιστορία, τέχνη, φυσική, φιλοσοφία, θεολογία,
αστρολογία, πολιτική και μεταφυσική.

Ξεκινώντας από ένα παιδικό ιδεαλισμό περνώντας σε ένα ρομαντικό εφηβικό ρομαντισμό,μετά στον ορθολογισμό,στον ιστορικό υλισμό,
από τον μαρξισμό στον υπαρξισμό στον βουδιστικό ζεν κλπ.

Την θέση του Ουγκώ και του Τολστόι, του Θωμά του Ακινάτη, του Αυγουστίνου, την πήρε ο Πλάτων, ο Αριστοτέλης, ο Κίρκεγκορντ, Βιτγκεστάιν, ο Ντεκάρντ,ο Καντ ο Χούσερλ, ο Καμύ, Ο Σαρτρ, ο Χεγγελ ο Νίτσε, Μπακούνιν, Γιουγκ,ο Όσσο,ο Φρομ, ο Κρισναμούρτι, Λάο Τσε,η Μπλαβάτσκυ, Αινβαχώφ, η Μπέιλη μέχρι τον Μπουσκάλια έφθασα.

Την εποχή του 80, φοιτητής σήμαινε πως ήταν στην μόδα να είσαι αριστερός, βρισιά να είσαι δαπίτης, μαγκιά να δηλώνεις αναρχοαυτόνομος, ούτε συζήτηση για απριλιανούς και αρκετά ωφελιμιστικά διορατικό να ανήκεις στην ανερχόμενη πασπ.

Όμως στην ουσία τίποτα από όλα αυτά δεν με ικανοποιούσε και μου άφηναν όλα ένα ανικανοποίητο αίσθημα κενού.
Σαν κάτι να έλειπε πάντα.

Η σχέση μου στην ουσία με την κλασσική Ελληνική παιδεία ανύπαρκτη στα χέρια των παπάδων και των εθνικοφρόνων να περιφέρεται άχρωμη, άοσμη και άγευστη.
Ανάμεσα στις καινούργιες φιλοσοφίες της new age με τις θετικές σκέψεις και τις ατελείωτες αυτάρεσκες ενδοσκοπικές ψυχαναλύσεις,
η συνάντηση μου με τον Καστανέντα έδωσε ένα γερό ταρακούνημα στο σκουριασμένο σημείο της αντίληψης μου.

Ήταν μια καινούργια σκέψη βαθιά και φρέσκια γλώσσα ιδιαίτερη και τράβηξε το ενδιαφέρον μου μαζί με την έννοια του πολεμιστή.

Μετά την επίθεση και την σφαγή των περιστεριών, ένιωθα πολύ καχύποπτα απέναντι σε αυτούς που μιλούσαν με ωραία λόγια για αγάπες και μάγουλα που στρέφουμε όταν μας χτυπάνε και τα θεωρούσα όλα αυτά εκ του πονηρού.

Δεν με κάλυπταν πια καθόλου οι απαντήσεις της Βίβλου και μου φαινόταν πολύ στημένο το παιγνίδι.

Αργότερα πολύ όταν είδα την ταινία με τον τρόπο του σαμουράι, βρήκα πολύ πιο ικανοποιητικές αναλύσεις για το τι μπορεί να κάνει
κάποιος, όταν του σκοτώσουν τα περιστέρια του.

Το τέλος  είναι σημαντικό για όλα τα πράγματα?

Η περιπλάνηση μου στους δύσβατους δρόμους μιας πολυποίκιλης γνώσης συνεχίστηκε και μετά το νησί των Λωτοφάγων περπατώντας και συναντώντας πολλούς ανθρώπους που ασχολούνταν με την φυσική και
την μεταφυσική και… την θεοσοφία.
Με κάποιους από αυτούς γίναμε φίλοι και κάναμε παρέα.

Αναρωτηθήκαμε για το ποιοι είμαστε, που πάμε και τι κάνουμε.

Αποφασίσαμε να δούμε όλα τα πράγματα από την αρχή και να ξανακοιτάξουμε εκείνες τις ιστορίες του Ομήρου και της Ελληνικής Μυθολογίας με μια καινούργια ματιά,μαζί με όλα υπόλοιπα.
Με την δική μας οικονομική συνδρομή είχαμε βρει και τον χώρο που θα στέγαζε αυτή την απόπειρα διερεύνησης της γνώσης.

Όμως το προσωπικό συμφέρον κάποιου εκ της ομάδας, άνοιξε τους ασκούς του Αιόλου και, το σχέδιο… ναυάγησε.
Βρεθήκαμε στον δρόμο, διαλυθήκαμε και οι εσωτερικές διαφωνίες και ανταγωνισμοί, οι μικροκακίες, μας πήγαν αλλού …για αλλού
και σκορπιστήκαμε.

Το δέντρο της ελιάς, το δέντρο της ζωής, το δέντρο που πάνω σε αυτό ο Οδυσσέας είχε φτιάξει το συζυγικό κρεβάτι και ήταν το μυστικό τους.
Αν ο 1ος οίκος είναι ο Άρης η μορφή την ενέργειας , η εμφάνιση και ο σωμάτετυπος
του δέντρου,
ο 2ος οίκος είναι η Δήμητρα, τα αποθέματα αυτής της ενέργειας και το χώμα που αυτό το δέντρο να αναπτυχθεί,
ο 3ος οίκος είναι ο Ερμής, η κατεύθυνση ης ενέργειας τα φύλλα του,
αυτά που φωτοσυνθέτουν την ενέργεια του ήλιου γι αυτό και στρέφονται προς αυτόν.
Αν βγει απότομα ένα μικρό φυτό στον ήλιο μπορεί και να καεί.

Εξακολουθώ να έχω μεγάλη αδυναμία στις καλές ταινίες και στην μαγευτική αίσθηση που σου αφήνουν.

Από τότε συμπαθώ πάρα πολύ τα κοέν του Ζεν και ιδίως ένα που ρωτάει :
Τι είναι ο Βούδας;
Και απαντάει:
Το κυπαρίσσι στην αυλή!

Είναι το τέλος σημαντικό για όλα τα πράγματα?

Ερμής  Λεόν

και οι πολεμιστές της Λάϊον

απαντούν πως …ναι !

Και μαζεύουν του ανέμους

 σε ένα  ιστολογικό  ανθολογικό σακί

καθισμένοι κάτω από ένα δένδρο  μνήμης

και ανακεφαλαίωσης συλλογιστικό!


Advertisements

2. Στο νησί των Λωτοφάγων

21 Νοεμβρίου 2009

Παίρνουμε ξανά,
το μήλο του αφηγητή
και συνεχίζουμε…

Ο ωροσκόπος μου στον Σκορπιό
στο απλανή agena Β του Κενταύρου, μου έδωσε πολλές από τις ιδιότητες και τις συνήθειες του συζύγου της Περσεφόνης και χρωμάτισε ανάλογα ένα ισχυρό στην θέση του Ήλιο στον Λέοντα, δίνοντας την εντύπωση ,
όπως λένε μερικοί,
ενός πολύ ήσυχου ανθρώπου και μερικές φορές μυστηριώδους αόρατου.

Λωτοφάγοι
και η συνάντηση…μαζί τους.

Την τελευταία… την χρησιμοποιούσα ασυνείδητα όταν δεν ήξερα μάθημα και ο δάσκαλος δεν με σήκωνε γιατί δεν με «έβλεπε»…
kαι σίγουρα με οδήγησε σε πολλές εξερευνήσεις των μυστηρίων και σε μεγάλο κουραστικό… σκάψιμο.

Αργότερα έβαζα «την Αίδιο περικεφαλαία» συνειδητά, όταν ήθελα να περνώ απαρατήρητα και να μη με προσέχουν, κάτι σαν τον αόρατο μανδύα του Χάρι Πότερ.

Μετά τις πανεπιστημιακές σπουδές και το καθήκον στην πατρίδα,
το ζητούμενο ήταν η δουλειά.
Δεν μου ήταν άγνωστο …
Είχα δουλέψει πολλές φορές και σε διάφορες ασχολίες αλλά,
τώρα χρειαζόμουν κάτι πιο μόνιμο και σταθερό.
Ξεκίνησα μια επιχείρηση,
προς μεγάλη απογοήτευση των δικών μου που ονειρευόταν μια πανεπιστημιακή καριέρα για μένα…

Ήταν δύσκολα στην αρχή.
Δεν υπήρχε το απαιτούμενο κεφάλαιο.
Απέφυγα τα δάνεια τις υποθήκες και τις συναλλαγές με τραπεζίτες,
που θα τους χρωστούσα αργότερα χάρες.
Βασίστηκα στις δυνάμεις μου με σημείο εκκίνησης μηδέν.
Το ελεύθερο εμπόριο αποτέλεσε για μένα και μια καλή εκπαίδευση
την αρχή της ελεγχόμενης τρέλας, που μόνο αυτή μπορούσες να εφαρμόσεις για να συνεννοηθείς με το πλήθος των πελατών, των προμηθευτών, τους αστάθμητους παράγοντες και την αβεβαιότητα της κάθε καινούργιας ημέρας,
…αυτοσχεδιάζοντας κάθε φορά.

Αυτό που με βοηθούσε αφάνταστα μερικές φορές ήταν η ισχυρή «μύτη» και ένα ένστικτο
να βρίσκομαι πάντα εκεί,
που περνούσε το τραίνο των ευκαιριών και των σωστών αποφάσεων.
Και αυτό άρχισε να αποτελεί μέρος της ασπίδας μου και να το εμπιστεύομαι.

Σιγά σιγά μέσα από κλυδωνίσματα στερεώθηκε μια καλή βάση και
το νησί των Λωτοφάγων πρόβαλε μέσα από τα κύματα… της αβεβαιότητας
και ξεμακραίνοντας από
…τους Κίκονες.

Όταν γνώρισα την Κατερίνα, ήταν μιας πανέμορφη κοπέλα έξυπνη, καλοσυνάτη, μορφωμένη και κάτοχος μιας μεγάλης πατρικής περιουσία, με ακριβά γούστα και καταπληκτικές μαγειρικές ικανότητες…
Είχε ένα τεράστιο σπίτι με θαυμάσια θέα και η εξέχουσα θέση της σε δημόσιο οργανισμό
την έκαναν κάτι παραπάνω από περιζήτητη σε όλες τις παρέες.

Ποιοι είναι… οι Λωτοφάγοι?

Η ίδια προτιμούσε να μας συγκεντρώνει σπίτι της,
όπου εν μέσω μουσικής, πλουσίων φαγητών, ντιζάιν καναπέδων
μας περιποιόταν με περισσή χαρά και φροντίδα.
Εκεί περνούσαμε κάποια Σαββατόβραδα ,
όλος… ο «καλός κόσμος» συγκεντρωμένος
ποιητές, ζωγράφοι, συμβολαιογράφοι, δικηγόροι, γιατροί, βουλευτές, πάσης φύσεως διανοούμενοι
και κάναμε διάφορες συζητήσεις για πολλά θέματα, απολαμβάνοντας εκλεκτές γεύσεις κρασιών και εδεσμάτων….

Οι Λωτοφάγοι στην Οδύσσεια,
είναι ο Ταύρος και στον Ηρακλή
…ο ταύρος της Κρήτης!

Είναι ο 2ος οίκος ενός ωροσκοπίου
και αν ο 1ος δείχνει την εμφάνιση ενός δέντρου, ο 2ος είναι το
…χώμα που στεριώνεται αυτό το δέντρο.

Είναι λοιπόν τα περιουσιακά στοιχεία του ατόμου, η διαχείριση τους, τα υλικά αγαθά,
οι οικονομικοί πόροι, οι αξίες που βάζει ο άνθρωπος στην ζωή του, η ασφάλεια που νιώθει, η γεύση φυσικά,
η φωνή, ο λαιμός, η Γαία, η Ρέα, η
εξέλιξη της η Δήμητρα και η κόρη της Περσεφόνη, τα Ελευσίνια Μυστήρια
και ο μόσχος ο σιτευτός!

Στην έπαυλη της Κατερίνας περάσαμε αξέχαστε στιγμές ευτυχίας και καλοπέρασης όλοι οι προσκεκλημένοι κάθε φορά τρώγοντας τους λωτούς και πίνοντας εκλεκτά κρασιά.
Εν μέσω βαθυστόχαστων αναλύσεων , αυτάρεσκων διανοητικών επιδείξεων και προβολών και ακριβών ντιζάιν.
Η επικαιρότητα μας απασχολούσε πάντα και οι αναλύσεις της.
Η λαιμαργία μεγάλωνε μαζί με τις περιουσίες μερικών και τις πρώτες κοιλίτσες και τα σωσίβια γύρω από την μέση.
Πολλοί από αυτούς θα γινόταν οι ανερχόμενοι αστέρες της πολιτικής και κοινωνικής ζωής του τόπου,
« με λόγο και άποψη»,
αγαπημένοι των ΜΜΕ και θα διεκδικούσαν την θέση των μνηστήρων στο πλευρό των δύο μεγάλων και κυρίων, του Αντίνοου και του Ευρύμαχου.
Ας τους γνωρίσουμε από κοντά…
Ο κ.Ευρύνομος και τα παραθυράκια του νόμου!

Ο κ. Αντίνοος άριστες σχέσεις με την εκκλησία …θεούσος.
Ο κ.Λειώδης και γλοιώδης!
Ο κ. Αγιος και το κύριε ελέησον του θεού!
Ο κ. Άγριος με τσαμπουκά… περίσσιο!
Ο κ. Βίας… στο ίδιο μοτίβο!
Ο κ. Αγέλαος…το γέλιο είναι αμαρτία !
Ο κ. Αρχίστρατος…στρατιωτικού τύπου και νοοτροπίας!
Ο κ. Πολύδωρος και τα δώρα ανοίγουν τις πόρτες μαζί… με τις μίζες!
Ο κ. Πείσανδρος και η ικανότητα της πειθούς… των «αντρών»!
Ο κ. Σχέδιος να κάνουμε σχέδια
να κάνουμε σχέδια… συνέχεια!
Ο κ. Φρένιος..να πουλάμε και την τρέλλα μαςμε φρενίτιδα εκ … του ασφαλούς!
Ο κ Κτήσιος μονά ζυγά, όλα δικά του,πως μας αρέσει… να κατέχω!
Ο κ. Αστύλοχος στην πόλη είναι καλύτερα, όλοι οι λόχοι και μποτιλιαρισμένα !
Ο κ. Κρίτιος…η κριτική είναι το παν!
Ο κ. Ευρύστρατος…Ελλας Ελληνών Χριστιανών…τύπου!
Ο κ. Περίαλλος..τα οικοπεδάκια στον αιγιαλό είναι τα καλύτερα, περί…των άλλων!
Ο κ. Κέρβερος και η σεξουαλικού τύπου… υπεροχή!
Και πολλοί άλλοι…σύνολο 138 και με χοντρό λαιμό και μεγάλο στόμα!
Μη ξεχνάμε πως οι Λωτοφάγοι είναι ο Ταύρος και ο λαιμός του
και όσοι από τους Λωτούς δεν φαγωθούν θα αποδώσουν καρπούς …εξουσίας
αφού θα ανήκουν στους έχοντες και κατέχοντες!

Η Κατερίνα ήταν το μήλο της Έριδος και όλοι επιζητούσαν την εύνοια της.
Η ίδια όμως παρέμεινε ελεύθερη και ανεξάρτητη ίσως γιατί δυσκολευόταν να διαλέξει ανάμεσα από το αμέτρητο πλήθος των θαυμαστών της.

Είμαστε ακόμη στο νησί των Λωτοφάγων…σε μια κουπαστή!

Σιγά σιγά άρχισε να παίρνει περιττά κιλά και μια υποχόντρια ενασχόληση με την υγεία της έγινε το αγαπημένο της θέμα με τις σπατάλες να αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο και την πατρική περιουσία να εξανεμίζεται.

Πήγα πολλές φορές εκεί παίρνοντας μέρος στα συμπόσια των Λωτοφάγων.

Ένα βράδυ ήταν Σαββατόβραδο, ίσως σαν το αυριανό,κοίταξα έξω από το μπαλκόνι και είδα ένα υπέροχο ήλιο να δύει μεγαλοπρεπώς και εγώ να βουλιάζω σε ένα αναπαυτικό καναπέ.

Ξαφνικά οι φωνές τους και η μουσική εξασθένησαν και μια άλλη «φωνή» αναδύθηκε από μέσα μου κάτι… σαν ενθύμηση, μέσα από μια ομίχλη.
Σκέφτηκα πως αυτό το ηλιοβασίλεμα δεν θα ξαναρχόταν ποτέ ξανά στην ζωή μου και αναρωτήθηκα αν θα ήθελα να την… περάσω έτσι.
Υπήρχαν ερωτήσεις που δεν είχα βρει και απαντήσει για την ζωή και τον εαυτό μου και
αποφάσισα να ψάξω να τις βρώ.
Συνειδητοποίησα πως δεν κυκλοφορούσαν εκεί, αυτές που γύρευα και την επόμενη φορά αρνήθηκα ευγενικά την πρόσκληση.

Την Κατερίνα την συνάντησα μετά από… κάποιο καιρό, ξανά.
Είχε πάρει υπερβολικά κιλά, η περιουσία είχε καταβροχθιστεί, τα προβλήματα υγείας ήταν πλέον υπαρκτά, οι θαυμαστές είχαν λιγοστέψει και είχε αρχίσει να ζει με δανεικά.

Συναντούσα και άλλους φίλους μου που είχαν τακτοποιηθεί,
και μου έλεγαν τα τελευταία νέα τους συνεπαρμένοι από το καινούργιο αυτοκίνητο που είχαν πάρει, το εξοχικό που ετοιμαζόταν και τα αναπαυτικά έπιπλα.

Συνεχίζουμε την κρουαζιέρα στο νησί των Λωτοφάγων…

Ο πατέρας μου , ο Θεμιστοκλής,
ήταν το μικρότερο παιδί, από 7 αδέλφια μιας πολυμελούς οικογένειας.
Όλα φύγανε από το χωριό αναζητώντας μια καλύτερη τύχη και ο παππούς ο Μιχάλης κράτησε κοντά του για τα γεράματα του το στερνοπούλι του.
Όταν γνώρισε την μητέρα μου την ερωτεύτηκε με την ορμή και το πάθος της νεότητας του.
Κέρδισε την καρδιά της και ζήτησε το χέρι της από τον παππού τον Θεόδωρο αρνούμενος οποιαδήποτε υλική συνοδεία, παρόλο που ήταν φτωχός.
Υποσχέθηκε πως θα την κάνει ευτυχισμένη και βασίλισσα.
Έχτισε ένα απλό και όμορφο σπίτι πέτρινο δίπλα στο πατέρα του με ένα δεντροφυτεμένο κήπο και ζούσαμε όλοι μαζί κοντά.
Ένα πορτοφόλι που είχε βρει δεκαεξάχρονος νεαρός και το παρέδωσε στον
κάτοχο του ίσως στάθηκε η αφορμή να βρει μια καλή δουλειά αργότερα και η εργατικότητα του συνετέλεσε να αυξηθεί και η μικρή περιουσία του παππού, που είχε αναλάβει.
Δεν μας έλειπε τίποτα και το σπίτι μας ήταν συνέχεια ανοιχτό σε όλους και μια γιορτή πάντα.
Πάντα υπήρχε ένα τραπέζι στρωμένο και όταν ερχόταν και οι ξενιτεμένοι συγγενείς
η φιλοξενία έφθανε τα όρια της υπερβολής με τα δώρα που τους ξεπροβοδίζαμε.
Κάποια στιγμή ο παππούς ο Μιχάλης αρρώστησε με σοβαρά προβλήματα υγείας και λόγω ηλικίας πια. Η γιαγιά είχε φύγει πιο νωρίς, ίσως γιατί δεν ήθελε να δει αυτό που θα ακολουθούσε.
Και ο πατέρας μου αλλά περισσότερο η μητέρα μου τον περιποιήθηκαν με αυτοθυσία.
Ένα μήνα πριν πεθάνει και μεταβαίνοντας στην Αθήνα για κάποιες υποτίθεται εξετάσεις και με ελλιπή νοητική διαύγεια, τυλιγμένος σε μια κόλα με χαρτιά και νόμους,
περνάει όλη την περιουσία μας στους στενούς συγγενείς μας.
Αυτούς που τρώγανε και πίνανε σπίτι μας και φεύγανε με δώρα και κατευόδια.
Το σοκ και το σκάνδαλο ήταν μεγάλο για την μικρή κοινωνία, αλλά κανείς δεν μπορούσε να κάνει κάτι.
Ήταν πώληση και είχε ακυρωθεί η διαθήκη.
Τρία παλικάρια χειροδύναμα κρατούσαν τον πατέρα μου στην κηδεία προς αποφυγή βεντέτας και η μητέρα μου έκλαιγε βουβά, Κινδύνεψε και το σπίτι και βρεθήκαμε στο έλεος μιας γραφειοκρατίας και ενός πλιάτσικου.
Χάθηκε η χαρά, η ξεγνοιασιά αλλά αυτό που χάθηκε περισσότερο και ήταν και το πιο σπουδαίο,
ήταν η αθωότητα.
Την περιουσία μπορεί να την ξαναφτιάξεις,
την αθωότητα πως μπορείς να την ξαναβρείς;
Από εκεί και μετά ο πατέρας μου σχεδόν δεν ξαναγέλασε, άρχισε να γίνεται νευρικός και οξύθυμος,
η ψυχική μόλυνση των ξεδιάντροπων μικρών μνηστήρων ήταν εμφανής πάνω του και ίσως οδήγησε και στην ανίατη αρρώστια από την οποία αργότερα πέθανε.
Κάναμε μαζί εκείνο το ταξίδι στο Άδη.
Εγώ ξαναγύρισα και αυτός
… έμεινε πίσω.
Ξαναγύρισα για να αναλάβω την ευθύνη μιας οκογένειας, μιας μητέρας και μιας αδελφής μικρότερης.
Από εκεί και μετά κατάλαβα πόσο έπρεπε να προσέχω αυτούς που καλούσα και φιλοξενούσα σπίτι μου και τα τραπέζια και τους μπουφέδες που θα έπαιρνα μέρος.
Στην ερώτηση της Κατερίνας γιατί χάθηκα,
απάντησα με την αγαπημένη μου φράση από τον Λαό τσε:
Τους πίθηκους τους πιάνεις πάντα με μια μπανάνα σ ένα βάζο που δεν θα την αφήσουν ποτέ.
Δεν με ενδιαφέρουν οι μπανάνες και δεν ήθελα να είμαι πίθηκος.

Ο 2ος οίκος του ωροσκόπιου είναι το χώμα που θα στερεωθεί το δέντρο.
Ένα πλούσιο χώμα σε συστατικά θα αναθρέψει και το δέντρο θα το βοηθήσει να αναπτυχθεί.
Πως όμως να στερεωθεί όταν αυτό το χώμα κλέβεται, σπαταλιέται κακοδιαχειρίζεται και αρπάζεται αφήνοντας το δέντρο φτωχό και αδύνατο.
Οδηγώντας το στην ουσία στον θάνατο;
Γι΄αυτό ο Ταύρος συνδέεται με το Σκορπιό πολικά.

Πως μπορεί να κερδηθεί κάτι που έχει αρπαχθεί τόσο ληστρικά.
Ο Ταύρος συνδέεται και με την Πρόθεση.
Τι είναι η πρόθεση;
Είναι δύσκολο να εξηγηθεί με λόγια γιατί είναι πίσω από τα λόγια και διακρίνεται κυρίως στο βλέμμα που …την γνέφει.
Αν θα μπορούσαμε να πλησιάσουμε την έννοια της ίσως θα πρέπει να μελετήσουμε ξανά την σκηνή και το βλέμμα στο ‘Όσα παίρνει ο άνεμος»
με την Σκάρλετ ο Χάρα να γονατίζει στην γη να παίρνει μια χούφτα χώμα και να ορκίζεται πως δεν θα ξαναπεινάσει αυτή και η οικογένειας της ποτέ, ενεργοποιώντας ην εντολή του Αετού μέσω της ισχυρής δικής της Πρόθεσης.

Για να ξανακερδίσει αυτά που έχασε κάποιος εκτός από μια ισχυρή ενεργοποιημένη πρόθεση χρειάζεσαι και γνώση…

και να αφήσουμε εδώ,
κρεμασμένα
τα ονόματα των μνηστήρων,
μικρών και μεγάλων,
εκκολαπτόμενων, εν δυνάμει και
σχηματοποιημένων,
για να τους αναγνωρίζουμε κάθε φορά,
όπου τους συναντούμε.
Συνήθως σε τραπέζια βρίσκονται και μπουφέδες και δείπνους μυστικούς
και τράπεζες μεγάλες.

Στους Λωτοφάγους εκκολάπτονται μετά την Καλυψώ…σχηματοποιούνται
και ανεβαίνουν στην εξουσία
… με τις ευλογίες της.

12 ΙΘΑΚΙΝΟΙ
Αντίνοος, Ευρύμαχος, Πρόνοος, Λειώδης, Αφμίμαχος, Αμφίαλος, Πρόμαχος, Αμφιμέδων, Αρίστρατος,, Έλενος, Δουλιχέας, Κτήσιππος.

57 ΔΟΥΛΙΧΙΟΙ
Αμφίμαχος, Κλύτιος, Ακάμας,Φιλόδημος, Τέλμιος, Αντίγονος, Γλαύκος, Ανδαίμων,
Αμφίνομος, Ευρύαλος, Αγήνορας, Θερσίλοχος, Μενεπτόλεμος, Πολύιδος, Μαρψιος,
Καλυδωνέας, Αχέροχος, Θόας, Πάραλος, Ευρύπυλος, Άγιος, Δαμάστορας, Αστύλοχος, Ιφιδάμας, Εχίονος, Μέδοντας, Αντίφυτος, Δημοπτόλεμος, Ευηνορίδης,
Πυλαιμένης, Κλύμενος, Βίας, Σχέδιος, Αργείος, Λάμας, Άγριος, Πρόιμος, Κτήσιος, Ακαρνών, Κύκνος, Ψηράς, Ελλάνικος, Περίφρονος, Μεγασθένης, Θρασυμήδης,
Αρμένιος, Διοπήδης, Μηκιστέας, Αντίμαχος, Πτολεμαίος, Λεστορίδης, Νικόμαχος,
Πολυποίτης, Κεραός, Μένιος, Κρίτιος, Λύριος.

23 ΣΑΜΑΙΟΙ
Αγέλαος, Πείσανδρος, Έλατος, Κτίσιππος, ππόδοχος, Ευρύστρατος, Αρχέμολος, , Ίθακος, Πείσηνορας, Υπερήνορας,, Φεροίτης, Αντισθένης, Κέρβερος, Περιμήδης,
Κύνινος, Θρίασος, Ετεωνέας, Κλύτιος, Πρόθοος,, Λύκαιθος,, Σύμηλος, Ίτανος, Λύαμμος.

44 ΖΑΚΎΝΘΙΟΙ
Ευρύλοχος, Λαομήδης, Μάλεβος, Φρένιος, Ίνδινος, Μίνης, Λείκριτος, Προνόμος, Νίσσας, Λαήστορας, Αρχίστρατος, Ιππόμαχος, Ευρύλαος, Περίαλλος, Ευηνορίδης, Κλύτιος, Αγήνορας, Πόλυβος, Πολύδωρος, Θαδύτιος, Στράτιος, Φρένιος, Ίνδιος, Λαισήνορας, Λαομέδων, Λαόδικος, Άλιος, Μάγνης,, Ολοίτροχος, Βάρυας, Κήθρος, Σύμης, Θεόφρονος, Αλκάροπας, Αντήνορας, Κέλτος, Όρμενος, Ανδρομήδης,
Νισσαίος, Περικλύμης, Πέλλος, Περιφάς, Πολύβος, Κλείος.

Δήμητρα Περσεφόνη Λεόν

21ος Αιών

Οι πολεμιστές της  Λάϊον

προσέχοντας   το ασχημόπαπο και τον Λαιμό του Κύκνου


Αρέσει σε %d bloggers: