6. Οι Λαιστρυγόνες

by

….και ο πύργος  τους!

Αν ο Λέων και ο 5ος οίκος,
είναι οι καρποί ενός δέντρου, χρυσαφένιοι, μυρωδάτοι, νόστιμοι και αν,
οι συνθήκες τους επιτρέψουν να δημιουργηθούν,
χωρίς να κοπούν πρόωρα και χωρίς να σαπίσουν,
-και από τους καρπούς γνωρίζεις και το δέντρο-
ο 6ος οίκος  της υγείας είναι η Παρθένος και αφορά όλη την γεωπονική του δέντρου μαζί με τον σχολαστικό γεωπόνο βονανολόγο, φαρμακολόγο, θεραπευτή.

Είναι η Εστία που μοιράζεται τον χώρο μαζί με τον Χείρωνα,
ύστερα από τον κατακερματισμό της και τους απάτριδες ξεριζωμένους πολίτες όλου του κόσμου.

Είναι οι Συμφαλίδες Όρνιθες στους Άθλους τους Ηρακλή, η περιοχή των εντέρων και της κοιλιάς μαζί με το παχύ έντερο και,
είμαστε στο άγριο νησί μοναχικό νησί των Λαιστρυγόνων, τον
χαιρέκακο Βασιλιά τους τον Λάμο με την άγρια επικριτική κριτική τους,
τις πέτρες που τρυγούν και πετούν
για να τους γνωρίσουμε
… διακριτικά
μέσα σε μερικές ημέρες που θα μείνουμε κοντά τους.
Η Ιερή Θεά Εστία,
είναι φυσικά μία Παρθένος Θεά και έχει σοβαρούς λόγους να ζητήσει από τον Δία να σεβαστούν όλοι την απόφαση της… αυτή!

Είναι ο ιερός όρκος στην Εστία, και το πρώτο μερίδιο από την θυσία που αφιερώνεται σε αυτή.

Ποια είναι η Εστία και γιατί πρέπει να παραμένει Ιερή Ανέγγιχτος και Παρθένος;

Η Εστία είναι ένας χώρος, προσωπικός, ιδιωτικός, ένα σπίτι,
ένας δημόσιος χώρος, η δημόσια ζωή του τόπου, η πατρίδα, οι πατρίδες …όλου του κόσμου.

Η Εστία είναι… ένα Νησί.
Ένα νησί που αναδύεται κάθε φορά από την αγριεμένη θάλασσα του ναγουάλ και είναι …το τονάλ. Προσωπικό, εθνικό,συλλογικό, πανανθρώπινο.
Το τονάλ είναι η λογική ότι μπορεί να εξηγηθεί με λόγια και ειπωθεί.
Ότι μπορεί να σκεφτεί κάποιος!

Το προσωπικό τονάλ είναι όλες οι σκέψεις και ο αντιδράσεις του ανθρώπου και το συλλογικό τονάλ είναι αντίστοιχα όλες οι σκέψεις και οι δράσεις όλων των ανθρώπων,
όπως αναδύονται απο το υποσυνείδητο χώρο… στο συνειδητό.
Για αυτό και η Παρθένος είναι απέναντι… πολική στο ζώδιο
… με τους Ιχθείς του Ποσειδώνα.

Τίποτα δεν χάνεται ποτέ στην κοσμική θάλασσα της αντίληψης και φέρουμε ευθύνη όχι μόνο για τις πράξεις μας αλλά και για τις σκέψεις μας.
Ο μεγάλος μύστης Πυθαγόρας είχε μιλήσει για τις απόρροιες της συνείδησης και την κοσμική θάλασσα της ατίληψης.
Το πρώτο νησί είναι, το Νησί της Ηλιακής Συνείδησης, η Δήλος,
το νησί που μπόρεσε να
στερεωθεί και να γεννηθεί ο Απόλλων και η αδελφή του η Άρτεμις μετά την καταδίωξη της Λητούς.

Θα ακολουθήσουν και όλα τα υπόλοιπα «νησιά» και οι αντίστοιχες επικρατούσες λογικές τους.
Η αμάθεια, οι πόλεμοι, η επιθετικότητα, ο ιμπεριαλισμός,η απληστία, οι φιλοδοξίες μερικών ρημάξανε κυριολεκτικά όλους τους χώρους, τους βεβηλώσανε
… τους λεηλατήσανε.
Η ανθρωπότητα δεν γνώρισε στιγμές ειρήνης και σεβασμού της Εστίας σε προσωπικό και συλλογικό επίπεδο.
Έτσι, στην θέση που θάπρεπε να υπάρχει ο πλανήτης, βρίσκονται τα κομμάτια των αστεροειδών και ο Χείρωνας συμπληρώνει το ρόλο του θεραπευτή… του Νησιού,
πάσχοντας όμως και ο ίδιος… πολύ.
Το Ιερό Νησί,ένας κύκλος και
…το κέντρο του!

Το Ιερό Νησί, είτε είναι ένας χώρος, προσωπικός, ιδιωτικός, ένα σπίτι,
ένας δημόσιος χώρος η δημόσια ζωή του τόπου, η πατρίδα, οι πατρίδες όλου του κόσμου,
πρέπει να περιφρουρείται,να προστατεύεται, να παραμένει καθαρός, αμόλυντος, απαραβίαστος
…χώρος!

Αυτό σημαίνει, πως όλα τα πράγματα πάνω σε αυτό το νησί χρειάζεται να τοποθετούνται με αρμονία, με λειτουργικότητα, με προτεραιότητα, με αποτελεσματικότητα,
με οικονομία, χωρίς να λείπει κάτι και χωρίς να σπαταλιέται άσκοπα και ανίερα.

Το κάθε τι… στη θέση του, ακόμη και …τα σκουπίδια.

Το πιο σημαντικό είναι όμως,
τι, τοποθετεί κανείς στο κέντρο του νησιού και του κύκλου
… σαν σημείο αναφοράς.
Αν τοποθετήσεις στο κέντρο και στο σαλόνι του σπιτιού
τα σκουπίδια όλο το σπίτι θα …θυμίζει χωματερή.
Αν τοποθετήσεις ένα Φως…θα λάμπει!

Το «σπίτι» επιβάλλεται να αερίζεται να το βλέπει Ήλιος να είναι καθαρό,
τακτοποιημένο, νοικοκυρεμένο.

Οι επισκέπτες να φιλοξενούνται, να περιποιούνται αλλά όχι
να κάνουν κατάχρηση της φιλοξενίας και να διεκδικούν
… το κρεβάτι του ιδιοκτήτη.

Το πλαίσιο ανταλλαγής κουλτούρας πολιτισμών και λαών σαφώς θα περιέχει συνεργασία, όχι όμως να διαβρώνεται και να υποσκελίζεται και να παραπετιέται η βασική ουσία, η σύσταση του νησιού.

Να παραποιείται το χρώμα του, το χώμα και οι ρίζες του δέντρου!

Η ιστορία φανερώνει ότι αυτό το νησί καταστρέφεται παραβιάζεται διαβρώνεται από πολλούς
εχθρούς και κατακτητές πολές φορές.

Οι κατακτητές είναι αρκετές φορές άμεσοι, ευκρινείς και τους βλέπεις μπροστά σου με τα όπλα τους και τα ταγκς… γνωρίζεις ποιοί είναι.

Αρκετές φορές όμως είναι έμμεσοι κρύβονται πίσω από μορφές προβάτων,
«αδύναμοι» φαινομενικά, με ωραία λόγια κολακευτικά και υπνωτιστικά,
μιλώντας για την αγάπη και την απόλυτη εξουσία του θεού
και πίσω από καλοραμμένα κουστούμια
τεχνοκρατων των πολυεθνικών
συζητώντας για την αγάπη και την κυρίαρχη αύξηση του χρήματος.

Χρειάζεται μεγάλη οξυδέρκεια να τους διακρίνεις μαζί και την πρόθεση τους και τους σκοπούς τους.

Χρειάζεται να «»βλέπεις καθαρά και χρειάζεται το Φως … για αυτό.

Πολύ σημαντικό είναι το παράδειγμα το πρότυπο των κυβερνώντων και συμμετεχόντων στην διοίκηση αυτού του νησιού.

Οι δημόσιοι άντρες και οι γυναίκες τους,οι συγγενείς τους, οι κουμπάροι τους,οι γραμματείς τους,
οι πνευματικοί καθοδηγητές τους,πρέπει και να είναι και να φαίνονται ενάρετοι και δεν μπορεί να υπάρχει καμιά δικαιολογία για αυτό.
Αν, μία παράβαση για ένα απλό πολίτη είναι παράπτωμα για ένα κυβερνώντα είναι πολύ παραπάνω και μεγαλύερο ολίσθημα.

Το ψάρι μυρίζει από το κεφάλι
το νησί του δημοσίου γίνεται άνω κάτω, αν «το κεφάλι πάσχει βαριά»
και μυρίζει άσχημα.

Η προσωπική ζωή «του κεφαλιού»,
εφ όσον αναλαμβάνει τέτοια καθήκοντα και ευθύνες,
παύει να είναι τόσο προσωπική και οφείλει να είναι υποδειγματική και πρότυπο για την καινούργια γενιά και τα παιδιά.
Πάρα πολλοί χώροι είναι άρρωστοι για διάφορους λόγους και
μαζεύουν όλες τι ακαθαρσίες και τα περιττώματα… του εντέρου.

Οι Στυμφαλίδες Όρνιθες που λιμνάζουν εκεί δεν εξολοθρεύονται εύκολα και με ένα Ηρακλή μόνο
… με την βοήθεια της Αθηνάς και δύο χάλκινα κύμβαλα.

Ο Χείρωνας ανοίγοντας τα χέρια του και το κέντρο της καρδιάς αγκαλιάζει
και θεραπεύει τους απάτριδες όλου του κόσμου!
Η Παρθένος,
η Εστία λοιπόν και το ζώδιο της,
που συμβολίζεται με μια κόρη κρατούσα στάχεις στην αγκαλιά της!

Είναι απέναντι από τους Ιχθείς του Ποσειδώνα και απαιτεί και συμβολίζει εκείνη την καθαρότητα του νου και του χώρου,την αμόλυντη, τον εξαγνισμό
για να μπορέσει ο άνθρωπος να ενωθεί με το Πνεύμα της Hλιακής Συνείδησης και να γεννήσει τον Yιό της Λητούς,
μέσα από καθαρή καρδιά και
σε μια απλή φάντη του
σπηλαίου του κεφαλιού του,
όταν κατορθώσει να στερεώσει κάπου την Αστερία νήσο και να γίνει… φανερωμένη Δήλος!

Δεν αναφέρεται σε καμιά γυναίκα Παρθένο,
σαν φυσικό γεγονός που
κάποιος θεός θα γονιμοποιήσει αντιδεοντολογικά και κατάφορα
…άνομα
κυριολεκτικά στον κόσμο της ύλης.

Αν μερικοί το υποστηρίζουν και το πιστεύουν σαν πραγματικό γεγονός είναι ή αφελείς και εύπιστοι ή έχουν συγκεκριμένα συμφέροντα να υποστηρίζουν
… το τερατώδες και να καταβροχθίζουν αδύναμες συνειδήσεις με τα αντιφατικά λόγια τους και τις δηλώσεις Λαιστρυγόνων και των Πέτρινων ανθρώπων,
αυτών που δημιουργήθηκαν από τις πέτρες της Πύρρας και του Δευκαλίωνα μετά τον κατακλυσμό
και δεν γεννήθηκαν άμεσα από αυτούς
τους γεννήτορες.

Στην προσπάθεια της αυτή,
να προστεύσει η Παρθένος
«τον χώρο»
είναι αναγκασμένη να κρίνει και να διακρίνει,
στην αρμονική εκδήλωση της ενέργειας,
ενώ στην δυσαρμονική,
έλλειψη και υπερβολή,
θα κατακρίνει και θα επικρίνει.

Το «μη κρίνετε ίνα μη κριθείτε», στερείται νοήματος στον κόσμο της ύλης και είναι καλό για τον παράδεισο,
που δεν χρειάζονται
… τα λόγια και ο νους του ανθρώπου.

Ο άνθρωπος, εδώ στο κόσμο της ύλης, είναι υποχρεωμένος και αναγκασμένος να κρίνει να διακρίνει και να ξεχωρίζει
με νου και σύνεση…όλα τα πράγματα του κόσμου του.

Οι Λαιστρυγόνες έχουν μια πόλη Λάμο που έχει το όνομα του πρώτου τους βασιλιά, του γιου του Ποσειδώνα και αρκετά «παρθένο» έδαφος όπως παρατηρεί ο Οδυσσέας

95 Εγώ μονάχος άραξα το μαύρο πλοίο μου έξω
κατά την άκρη, κι έδεσα στους βράχους τα παράγγια,
κι ανέβηκα και στάθηκα στ’ αψήλου ν’ αγναντέψω·
μα μήτε αντρώνε φαίνονταν μήτε βοδιών σημάδια,
μόνε καπνό αγναντεύαμε κι ανέβαινε από χάμου.
100 Τότες συντρόφους έστειλα να πάνε και να μάθουν
τί λογής ζουν σ’ αυτή τη γης σιταροφάγοι ανθρώποι·

… όταν φθάνει εκεί με τα 12 καράβια του και επί της βασιλείας του Αντιφάτη.
Λάμος και Λάμια είναι θαλάσσια τέρατα με τα οποία μερικά παιδιά …τρώνε τα φαγητό τους.

Ο απλανής spica στις 23 μοίρες της Παρθένου, είναι ο Στάχυς από τον οποίο φτιάχνουν το ψωμί- άρτον μαζί με το νερό μιας Αρτακίας πηγής…οι σιταροφάγοι.

Η κόρη του Αντιφάτη, Παρθένος προφανώς, σαν κόρη, είναι στην πηγή της Αρτακίας και
η Παρθένος πάντα χρειάζεται νερό να καθαρίζει ή να πλένει το στόμα της… όταν μιλάει.
Η μητέρα της είναι γιγαντόσωμη και φωνάζει τον βασιλιά μόλις βλέπει …ανθρώπους.
Ο Αντιφάτης και οι υπόλοιποι καταστρέφουν και τα 11 πλοία,
τρώνε όλους του συντρόφους του Οδυσσέα και ο ίδιος κόβει με με το σπαθί του
«τις πρυμάτσες του γαλαζόπλωρου πλοίου του» και απομακρύνεται βιαστικά.

Μια επαγγελματική γνωριμία εξελίχτηκε
… σε πρόσκληση για ένα δείπνο!

Όταν γνώρισα τον Δημήτριο,
λίγο μετά τη μέση ηλικία του,
ίσως να μη συνάντησα ένα «πολιορκητή» αλλά,
ένα πολιορκούμενο «σερ»,
από θαυμαστές και θαυμάστριες του.

Ήταν ένας γνήσιος τζέντλεμαν!
Γόνος αριστοκρατικής οικογένειας, από τις ελάχιστες που δημιουργήθηκαν στην Ελλάδα, μορφωμένος,με ιδιαίτερες και βαθιές γνώσεις,ιδίως στα θέματα τέχνης, με εξαιρετικούς εκλεπτυσμένους τρόπους και άψογη εμφάνιση μαζί με το περιποιημένο μούσι του.
Δεν συμπαθούσε τον πολύ κόσμο,
τις συναναστροφές και ζούσε απρόσιτος και απομονωμένος στο …Πύργο του.
Δεν είχε παντρευτεί ποτέ,
γιατί ήθελε να κάνει
… το τέλειο γάμο.
Μία σοβαρή σχέση που είχε, δεν κατέληξε σε γάμο και το κορίτσι τράπηκε σε άτακτο φυγή γιατί δεν άντεξε τις υποδείξεις
… για την αυτοβελτίωση της.

Για ένα πρόσωπο που αγαπούμε υπάρχουν μόνο όμορφα λόγια και καλό είναι να μη είναι φειδωλά,
του είπα… όταν το συζητήσαμε αργότερα.
Έδειξε έκπληκτος,γιατί είχε όλη την καλή διάθεση και οι κριτικές του πήγαζαν από αυτή… την αγάπη.

Η κριτική του ήταν πάντα λακωνική, ειρωνική,σαρκαστική, υπεροπτική σνομπαριστική και ήταν πάντα …επικριτική.
Σπάνια θα έμπαινε στο κόπο για ένα καλό λόγο σε κάποιον,
για κάτι καλό που δεν έβρισκε ποτέ.

Με την ευφυΐα και τις γνώσεις του εντόπιζε αμέσως το αδύνατο σημείο του άλλου και επενέβαινε για να το διορθώσει.
Απεχθανόταν «τους λαϊκούς¨,την συμπεριφορά τους και είχε την εντύπωση πως όλοι οι άνθρωποι είχαν την ευκαιρία να γεννηθούν και μεγαλώσουν… σαν πρίγκιπες.

Στην πρόσκληση του να τον επισκεφτώ, αναρωτήθηκα φωναχτά για «την τιμή που μου κάνει» και η απάντηση του ήταν,
πως θέλει να διερευνήσει το ατίθασο πνεύμα μου και να μελετήσει τον απρόβλεπτο χαρακτήρα και το ακατάταχτο ταμπεραμέντο μου.
Και εγώ συμπλήρωσα… «πως μου αρέσουν οι κριτικές και οι παρατηρήσεις γιατί διορθώνομαι και γίνομαι καλύτερος άνθρωπος».
Χαμογέλασε ελαφρά ευχαριστημένος με την απάντηση και έτσι γίναμε …φίλοι.
Στο πέτρινο πύργο του,που μας υποδεχόταν πάντα «ένας μπάτλερ», ήμασταν πολύ λίγα άτομα κάθε φορά προσκεκλημένοι και περνούσαμε κάποια βράδια συζητώντας σοβαρά θέματα,αναλύοντας την τέχνη,την πολιτική και ακούγαμε το Δημήτριο με τα μαγικά δάκτυλα του,
να χαϊδεύει τα πλήκτρα του πιάνου στις μελωδίες του Σοπέν και του Αλμπινόνι μαζί με τις απαγγελίες των ποιημάτων του Ελύτη.

Το σπίτι ήταν ένα μουσείο με σπάνια έργα τέχνης, βιβλία, χειρόγραφα, συλλογές, αντίκες και πανάκριβα χαλιά και σκυλιά.
Το πρότυπο του
… ο πλοίαρχος Νέμος και το υποβρύχιο σκάφος του!

Έμαθα πάρα πολλά από την μαθητεία κοντά του και τον άκουγα πολύ προσεχτικά και προς μεγάλη του ευχαρίστηση για τον ζήλο της μάθησης μου.
Έμαθα για τα κρασιά,τους πίνακες,
πως ξεχωρίζεις τον αυθεντικό από το αντίγραφο, τα χαλιά,την σωστή θερμοκρασία του πιάνου και των μουσικών οργάνων,την σωστή θέση των μαχαιροπήρουνων και την χρησιμοποίηση τους μαζί με τα άπταιστα Ελληνικά
και… τα Γαλλικά του.

Αισθανόταν μια φυσική απέχθεια για τον όχλο και την μάζα και είχε κρυφθεί πίσω από το άλλο άκρο.
Αυτό…της εκλεκτικότητας, της υπεροψίας της υπεροχής και της ελιτίστικης νοοτροπίας του,
που ως ένα βαθμό
… ήταν δικαιολογημένη.

Ήταν τελειομανής… σε βαθμό υποχόντριο.

Του ανέφερα ένα περιστατικό από τον Καζαντζάκη, που αφορούσε ένα …από τα ταξίδια του.
Περιέγραφε πως ήταν τόσο ευτυχισμένος και ένιωθε τόση τέλεια ικανοποίηση,
που έβαλε ένα πετραδάκι στο παπούτσι του να τον ενοχλεί
για να μη τον ζηλέψουν… οι θεοί.
Να μη τον ματιάσουν!
Το ρώτησα γιατί θέλει να αφαιρεί συνέχεια «το πετραδάκι» και τον ρόλο του
και έμεινε για λίγο σκεφτικός.

Κάναμε πολλές συζητήσεις ανατρεπτικές για τα γούστα του, όπως για παράδειγμα αν
Θα άντεχε να κοιμηθεί σε παγκάκι και να φάει το κοτόπουλο με το χέρι.
Υποστήριζα πως για ένα άνθρωπο της γνώσης δεν έχει σημασία αν θα χρειαστεί να κοιμηθεί σε σουίτα με γάλα ταράνδου ή σε ένα παγκάκι με ένα μπουκάλι νερό και ίσως να χρειαστεί να περάσει και από τις δύο εμπειρίες, χωρίς να μείνει σε καμιά, τα δε
κοτόπουλα μερικές φορές επιβάλλεται να το τρώμε με το χέρι παραβαίνοντας όλα … τα σαβουάρ βιρ.
Η δε ζούγκλα, όχι απαραίτητα της Λαγκαντόνα, έχει να σου μάθει πολλά
για τον εαυτό σου και τους ανθρώπους.
Υποστήριζε πως δεν του επιτρέπεται από την καταγωγή του μια τέτοια
εμπειρία και… επέμενε.

Επέμενε και εγώ
πως η τυπολατρεία και η σπουδαιοφάνεια των βεντετισμών,
δεν είναι ακριβώς και το πνεύμα της αξιοπρέπειας.
Ένας άνθρωπος δεν πρέπει να παγιδεύεται σε στερεότυπα και συμπαγείς συμπεριφορές υπεροπτικής φύσεως και σπουδαιότητας αλλά,
να κυλάει με την ζωή,τον κόσμο, τους συνανθρώπους του, χωρίς να είναι φυσικά «φτερό στον άνεμο» … όμως ζώντας μαζί τους αγγίζοντας τους με το χέρι,
χωρίς να χρησιμοποιεί πάντα
«ένα πιρούνι»
…αγκαλιάζοντας τους,
ας μην είναι τέλειοι,
αρκεί να προσπαθούν
και με όλα τους τα λάθη
… μικρά και μεγάλα.

-Τι κάνεις;
Ρωτάει ο κ.Κόυνερ… στις
ιστορίες του Μπρεχτ.

-Ετοιμάζω…το επόμενο λάθος μου
και κουράζομαι πολύ για αυτό!

Με τον Δημήτριο…
που ποτέ δε φόρεσε ένα πουκάμισο αν δεν ήταν τέλεια σιδερωμένο και έβαζε τα ποτήρια στο ψυγείο για να έχουν την σωστή θερμοκρασία,
όταν θα σερβιριστεί το κρασί, συζητήσαμε πολλές φορές για την τέχνη και τον ρόλο της,
αναζητώντας τον «Χαμένο χρόνο»
… του Προυστ και τα «Άνθη του κακού»… του Μπωντλέρ.

Από ένα «άρρωστο» δέντρο
…τι καρπούς θα δρέψεις;

Ήταν μαγεμένος μαζί της και αυτό ήταν το πρόβλημα κατά την γνώμη μου,
ότι είναι ξελογιάστρα ειδικά
… με τους άντρες.

Μια μέρα τον ρώτησα παγιδεύοντας τον… γιατί
ο Πλάτων ήταν επιφυλακτικός στο να την συμπεριλάβει στην ιδανική πολιτεία του και σε τι συνίσταται αυτή η επιφύλαξη με την τέχνη και τους καλλιτέχνες.

Ποιο είναι το αντίτιμο που πληρώνουν στον μυστηριώδη Άτλαντα για να κρατήσουν τον ουρανό;
Και… τι σημαίνει η δήλωση της Κάθριν Χερμπον για τον Λώρενς Ολιβιέ:
«Σπουδαίος ηθοποιός
… αλλά ασήμαντος άνθρωπος».
Για πόσους «καλλιτέχνες» ισχύει αυτό;

Υποστήριζα πως το πιο σημαντικό είναι να γίνεις… ένας Άνθρωπος και η ενασχόληση με την τέχνη δεν αποτελεί εγγύηση για αυτό.
Έχουμε σπουδαίους καλλιτέχνες και σπουδαίους ανθρώπους που η ζωή τους συμβαδίζει με την τέχνη και την αρετή και έχουμε
… ακριβώς το αντίθετο.

Εκτός από αυτό και τα καλύτερα έργα τέχνης σε μόνιμη έκθεση σε επηρεάζουν και σε υποβάλλουν με ένα τρόπο υποσυνείδητο όχι πάντα αρμονικό.
Ο Χέγκελ υποστηρίζει πως το πνεύμα μέσα από τις περιπέτειες της τέχνης και της ιστορίας προσπαθεί να απελευθερωθεί και να επιστρέψει στον εαυτό του.
Η μεγαλύτερη τέχνη, κατά την γνώμη μου, είναι η ίδια η ζωή του ανθρώπου και πρέπει ο κάθε άνθρωπος να ζει την ζωή του
…με μία μαγική και αξεπέραστη τέχνη γνωρίζοντας τον κόσμο και τους ανθρώπους και επιστρέφοντας στον Εαυτό του και σε μία ολότητα που δεν θα γίνει ποτέ διαχωριστική από τους άλλους
… αλλά βαθιά ενωτική.

Να γίνει καλλιτέχνης της ζωής του
και να φτιάξει το άγαλμα του …εντελεχώς,
δίνοντας μορφή, ομορφιά και διαμαντένια ενεργειακή διάταξη… εσωτερική.

Οι δε καλλιτέχνες να είναι απλοί, ουσιαστικοί,πνευματικοί,
να διαθέτουν ένα ήθος και αρετή μακριά από βεντετισμούς και υπεροψίες.
Τα έργα τους να βοηθούν τους ανθρώπους στο δύσκολο ταξίδι τους και όχι να γίνονται μανδαρίνοι υπηρετώντας μια άπληστη επιδεικτική εξουσία και τον ναρκισσισμό τους.

«Αντισταθείτε»!
Λέει ο Κατσαρός
… όταν το Αιγαίο γίνεται ποίηση και πλημμυρίζει τα σαλόνια
και γίνεται αυτάρεσκη,καθησυχαστική, βολεμένη
… τέχνη.

Τον ρώτησα αν θα είχε την δυνατότητα να σώσει από μια φωτιά μόνο την Γκουέρνικα του Πικάσο ή μια φτωχή ζητιάνα,
τι θα έκανε;
Δίστασε….

Του είπα ότι δεν θα δίσταζα καθόλου.
Η ανθρώπινη ζωή είναι πιο σημαντική από το «έργο τέχνης».

Ένα υποκείμενο έχει πάντα μεγαλύτερη αξία από
… το καλύτερο αντικείμενο.

Πανάκριβοι πίνακες και πλειστηριασμοί που εξυπηρετούν την ματαιοδοξία των σταρ και μουσεία που στεγάζουν έργα τέχνης και γύρω οι άνθρωποι κοιμούνται κάτω από τις γέφυρες κα ζητιανεύουν ένα κομμάτι ψωμί δεν συνάδουν
με μια πολιτισμένη κοινωνία.

Ο Φετιχισμός ήταν πάντα μια ειδωλολατρεία,είτε πρόκειται για αγάλματα, είτε πρόκειται για θαυματουργές εικόνες της Παναγίας είτε αφορά
… πανάκριβες γκραβούρες.

Όλα τα «είδωλα» εγκλωβίζουν το πνεύμα του ανθρώπου και το παγώνουν και οποιαδήποτε αντικείμενο φορτίζεται συναισθηματικά, άποκτά μια αρνητική παγιδευτική ενέργεια.

Η ένσταση μου ήταν εναντίον
σε κάθε θεοποίηση, είτε αυτή αφορά τον ίδιο τον «θεό»,
την επιστήμη, την τέχνη, τα χρήματα, το σεξ, την καριέρα και τον κοιμιστερό αχταρμά new age αμπελοφιλοσοφιών,θετικών σκέψεων
ενός καναπέ και διαφόρων θεοσοφιών.

Μετά ήρθαμε και στο θέμα του φασισμού και των μορφών του.

Από ένα αυταρχικό πατέρα,
που μπορεί να συντρίψει με την σκληρότητα του ένα παιδί,
σε μια αδύναμη και προσκολλημένη μητέρα που θα το διαβρώσει με την υπέρ προστατευτικότητα της και τις ικεσίες της.

Ιστορικά… από τον φασισμό των «αδυνάτων» του χριστιανισμού,
φθάσαμε στον φασισμό των «δυνατών» του Αδόλφου Χίτλερ αντί να αναζητήσουμε μια οδό ισορροπίας.

Η αλεπού με την ουρά που θα αποφασίσει να εξοντώσει λόγω υπεροχής της, όλες όσες δεν την διαθέτουν,
και η αλεπού χωρίς ουρά,
που θα προσπαθήσει να πείσει και τις άλλες
να την κόψουν
… για να νιώθει ασφαλής και να τις χειρίζεται.

Η σκληρή βαρβαρότητα της δύναμης
και η ύπουλη διάβρωση της αδυναμίας.

Κάποιο απόγευμα τηλεφώνησε
… ταραγμένος.

Όταν συναντηθήκαμε μου εκμυστηρεύτηκε πως
κατά την διάρκεια της επίσκεψης του στο γιατρό, η διάγνωση
… ήταν σκλήρυνση κατά πλάκας και ήταν αντιμέτωπος πλέον με ένα φοβερό εχθρό που σε λίγο καιρό θα τον νικούσε ολοσχερώς.
Ήταν προβληματισμένος, τρομοκρατημένος και αντιμέτωπος με ένα αληθινό γεγονός, ζητώντας μια
δεύτερη γνώμη και συμβουλή.

Του είπα πως δεν είχε περιθώριο για πολλά και έπρεπε να απαλλαγεί από όλα, να απελευθερωθεί και να ζήσει σε ένα πιο απλό χώρο μια καινούργια ζωή με νέες αντιλήψεις
πιο ριζοσπαστικές,
παράλληλα μετην θεραπευτική αγωγή.
Να εγκαταλείψει την επικριτική διάθεση, την σκληρή στην ουσία κριτική στον εαυτό του, να επιστρέψει στην απλότητα και να συμμετέχει στην ζωή όπως είναι σε όλες τις εκδηλώσεις της.
Να μη θεωρεί μεγάλη την διαφορά αν θα κοιμηθεί σε σουίτα με γάλα ταράνδου ή στο παγκάκι με ένα μπουκάλι νερό.
Και τα δύο είναι εμπειρία γνώσης και ζωής.
Μου απάντησε μελαγχολικά πως ήταν πολύ αργά για αυτό δεν είχε μάθει ποτέ να τρώει το κοτόπουλο με το χέρι και το καρπούζι χωρίς μαχαίρι.
Και αποδείχτηκε… ότι είχε δικιο.

Όταν πέθανε οι κληρονόμοι του αλληλοεξοντώθηκαν… για τα αντικείμενα τέχνης και πολλά διασκορπίστηκαν
«πλίνθοι και κέραμοι
ατάκτως ερριμένοι».

Γυρίζοντας στο σπίτι μου εξέτασα προσεχτικά κάθε αντικείμενο,
την ενέργεια του, την χρησιμότητα του,την συναισθηματική σύνδεση μου με αυτό και έκανα μια καλή ξεκαθάριση.
Χάρισα πολλά πράγματα και μερικά …τα πέταξα.
Ρούχα, βιβλία, εφημερίδες, κουρτίνες, χαλιά,κοσμήματα, σερβίτσια…δίσκους.
Κράτησα τα απαραίτητα και έβαλα 120 μόνο βιβλία στον σάκο του Μόντε Χρίστου και μερικές καλές ταινίες,
2 αλλαξιές ρούχα,ένα καλό σακκάκι για ειδικές περιπτώσεις και μια φόρμα γυμναστικής… στην βαλίτσα του Τζέιμς Μποντ και μερικά «τρυκ» για …την σύνδεση με το πνεύμα.

Ένιωσα ένα υπέροχο αίσθημα ελευθερίας!
«Να ζεις με λίγα πράγματα»
λέει ο Μόγλυ, το παιδί της ζούγκλας τραγουδώντας
στο Μπαλού…τα απαραίτητα!

Η ελευθερία και η ζωή είναι πιο σημαντική
από όλα τα αντικείμενα ακόμη και τα ακριβά!

.Εστία και Χείρων Λεόν

21 ος Αιών

και οι πολεμιστές της Λάϊον

με την βαλίτσα  του παράξενου ταξιδιώτη

και την  ομπρέλα  ασπίδα προστασία

  σε θαλασσινό δρόμο με  καρδιά και ουσία

Advertisements

Ετικέτες: , ,

49 Σχόλια to “6. Οι Λαιστρυγόνες”

  1. elzin Says:

    Και το τραγουδάκι του σταθμού
    για δράσεις και αντιδράσεις της κρίσης και της κριτικής
    με διάκριση χορευτική και ρυθμική!

    Την καρδιά μου απόψε μη μου την χαλάς
    μάθε και λιγάκι να χαμογελάς!

    Τη βραδιά μου απόψε μη μου τη χαλάς
    μάθε και λιγάκι να χαμογελάς
    Κάνε λίγο κέφι, πιες ένα κρασί
    Χόρεψε κι εσύ
    Τη βραδιά μου απόψε μη μου τη χαλάς
    γιατί πεισματώνεις και δε μου μιλάς
    Άσε με λιγάκι κι εγώ να χαρώ
    κι έμπα στο χορό
    Τη βραδιά μου απόψε μη μου τη χαλάς
    μάθε και λιγάκι να χαμογελάς
    Τις παρατηρήσεις και τις συμβουλές
    αύριο μου τις λες
    Τη βραδιά μου απόψε μη μου τη χαλάς
    Ούτε μ’ αγκαλιάζεις ούτε με φιλάς
    Άσε πια το ύφος σου το σοβαρό
    κι έμπα στο χορό

  2. i am love Says:

    Αχ αυτοί οι παρθένοι… και η κριτική τους… χαχα χα :p…

    »γύρω οι άνθρωποι κοιμούνται κάτω από τις γέφυρες κα ζητιανεύουν ένα κομμάτι ψωμί δεν συνάδουν
    με μια πολιτισμένη κοινωνία»

    …;)!

    »και μερικά “τρυκ” για …την σύνδεση με το πνεύμα»… ;)!!!

    • elzin Says:

      Καλησπέρα νεαρέ μαχητή του έρωτα παιδί!
      Η κριτική είναι ένα θέμα που έχει συζητηθεί πολύ.
      Πότε πως και γιατί.
      Οι Παρθένοι έχουν μια τάση για αυτή και μερικές φορές το παρακάνουν.
      Αυτό που λείπει είναι το κέντρο βάρους τους μαζί με ένα αρμονικό νησί.
      Έχει σημασία πως δέχεται κανείς και πως αντιδρά σε μια θετική κριτική
      και ακόμη σε μια αρνητική .
      Πως θα υπερασπίσει ένα σπουδαίο εγώ και ένα θιγμένο εγωισμό.

      Οι Λαιστρυγόνες είναι δύσκολο σταθμός και άγριος λαός.
      Καταστρέφονται τα 11 πλοία του Οδυσσέα.
      Είχε ξεκινήσει με 12 από την Τροία.

      Η διακριτική βαλίτσα ενός ταξιδευτή καλό είναι να έχει μερικά τρυκ για την κάθοδο του πνεύματος.
      Αυτό που χρειάζεται να έχει ένας άνθρωπος και να το φέρει πάντα μαζί του και είναι αρκετό
      αν έχει αποκτήσει ένα κομματάκι του
      ….είναι το πνεύμα του.

      Η πολιτισμένη κοινωνία πρέπει να αναρωτηθεί
      για πολλά θέματα και βαθειά
      και με ένα καινούργιο τρόπο αντίληψης ανατρεπτικό!

  3. Φρυκτωρος Says:

    Επιστροφη για λιγο οικαδε για ολοηγοημερες διακοπες!
    Καλη χρονια σε ολους με υγιεια,καλη δυναμη για ολους,για τα χρονια που ερχονται..Με το καλο τα ξαναλεμε!

    • elzin Says:

      Με το καλο τα ξαναλεμε!

      Αγαπημένε μας ξενιτεμένε φίλε Φρυκτωρέ!

      Υγεία και καλή δύναμη για όλους μας
      στο ταξίδι της ζωής αυτό!

  4. green lion Says:

    Η Παρθένος, ο έκτος οίκος, η κρίση, η διάκριση, η επίκριση, η Εστία και ο κένταυρος Χείρων…διά της διακρίσεως η θεραπεία, διά της επικρίσεως η νόσος. Το μη κρίνεις για να μη κριθείς είναι ότι χρειάζεται για να μη μάθεις ποτέ να διακρίνεις και η νόσος να εξακολουθεί να τροφοδοτεί με τα φακελάκια, λιβάνια, κεράκια το σύστημα θεραπευτών, σωτήρων.
    1977 ανακάλυψη του Χείρωνα στον κριό, αν θυμάμαι καλά και κατά τον αστρολογικό μήνα του λέοντα. Η δυνατότητα νέας αρχής στην Ανθρωπότητα, που της διαθέτει τη χρήση της ενέργειας του Ηρακλή, για να διώξει τις Στυμφαλίδες όρνιθες, αν θελήσει να το πράξει.
    Ισως εδώ να πρέπει να σκεφτούμε πάνω στη διαφορά του ουσιαστικού νοήματος, του «καθαρίσματος» της εστίας- νησιού – τονάλ μας και του «ξεκαθαρίσματος» της.
    Η αρχή του έρωτα που ρωτά για να διακρίνει και να κρίνει την ουσία που θα επιλέξει για να τραφεί.
    Στα Ελευσίνια δε θυσίαζαν συμβολικά το παμφάγο γουρούνι…κι η μάγισσα Κίρκη, έβαλε στο κρεββάτι της μονάχα εκείνον που δεν έκρυβε ένα γουρούνι μέσα του…..

    • elzin Says:

      Το να καταπίνει κανείς αμάσητα ότι του σερβίρει το κατεστημένο σύστημα και να το μεταφέρει από εδώ και εκεί παπαγαλίζοντας
      το «σαν σπουδαία αλήθεια»
      και τελείως μακριά και ασύνδετα με το κέντρο και την πρωτογενή την πηγή
      μάλλον τον μετατρέπει σε ένα γουρούνι που βρωμίζει
      το κάθε τι γύρω του με απερισκεψία πολύ.

      Τις περισσότερες φορές περπατάει κανείς σε κινούμενη άμμο και βαλτώδη περιοχή με μικρή ορατότητα και κανείς δεν ξέρει ποιος είναι ποιος
      και που και πίσω από τι κρύβεται .

      Ακολουθώντας το παράδειγμα του Ηρακλή
      κάνει ένα τεχνητό θόρυβο
      και αμέσως πετάγονται οι στυμφαλίδες όρνιθες τρομαγμένες κρώζοντας.

      Φορώντας την λεοντή πάντα,
      με το τόξο τις καταρρίπτει και το βέλος το φαρμακερό
      ο γιος του Δία χωρίς να χρονοτριβεί.

      «μη κρίνεις για να μη κριθείς»
      Συμφέρει γιατί δεν θέλουν να κριθούν
      και θέλουν να συνεχίζουν να αρμέγουν τα πρόβατα
      και να διατηρούνται στο θρόνο με τα πολλά άμφια
      και τους χιτώνες.. να δοξολογούν.

      Ένα ιερό νησί πρέπει να είναι καθαρό
      και να είναι ξεκάθαρο σε όλους αυτό
      μα πιο πολύ σημαντικό είναι το κέντρο αυτού του νησιού
      Γιατί ο Έρωτας που ρωτά μόνο από αυτή την πηγή τροφοδοτείται
      παίρνει δύναμη και πολεμά .
      Είναι της συνείδησης παιδί
      και δεν θέλει να συρθεί άσκοπα και άστοχα εδώ και εκεί
      να σκοτεινιάσει και να αμαυρωθεί.

  5. elzin Says:

    Συμπληρωματικά άρθρα:

    Μαγικές ασκήσεις … για μια Παρθένο!

    https://elzin.wordpress.com/2009/06/13/%ce%bc%ce%b1%ce%b3%ce%b9%ce%ba%ce%ad%cf%82-%ce%b1%cf%83%ce%ba%ce%ae%cf%83%ce%b5%ce%b9%cf%82-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%ce%bc%ce%b9%ce%b1-%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%b8%ce%ad%ce%bd%ce%bf/

    Το Αδράχτι …των πολεμιστών!
    https://elzin.wordpress.com/2009/06/14/%cf%84%ce%bf-%ce%b1%ce%b4%cf%81%ce%ac%cf%87%cf%84%ce%b9-%cf%84%cf%89%ce%bd-%cf%80%ce%bf%ce%bb%ce%b5%ce%bc%ce%b9%cf%83%cf%84%cf%8e%ce%bd/

  6. elzin Says:

    «αφ’ Εστιας άρχεσθαι».!
    Το «αφ’ Εστίας άρχεσθαι» διεισδύει στην ουσία εστία της ψυχής του ανθρώπου, ο οποίος προτίθεται ν’ αρχίσει το έργο του, εξετάζοντας πρώτα τον εαυτό ουσία εστία του. Είναι ορθό, αλλά και αναγκαίο να ξεκινάει την αρχή από την ατομική του εστία.

    “Εστιη η πάντων εν δώμασιν υψηλοισιν
    Αθανάτων τε θεών χαμαί ερχομένων τα’ανθρώπων
    Έδρην αίδιον έχαλχες πρεσβηίδα τιμήν
    Καλόν έχουσα γέρας και τιμήν. Ου γαρ ατερ σου
    Ειλαπίναι θνητοισιν ιν’ ου πρώτη πυμάτη τε
    Εστίη αρχόμενος σπένδει μελιηδέα οίνον.
    Και συ μοι Αργειφόντα Διός και Μαιάδος θιέ
    Άγγελε των μακάρων χρυσόρραπι δώτορ εάων,
    ναίετε δώματα καλά, φίλα φρεσίν αλλήλοισιν
    Ίλαος ως επάρηγε συν αιδοίη τε φίλη τεΕστίη.
    Αμφότεροι γαρ επιχθονίων ανθρώπων
    Ειδότες έργματα καλά νόω θ’έσπεσθε και ήβη.
    Χαίρε Κρόνου θύγατερ, συ τε και χρυσόρραπις Ερμής.
    Αυτάρ εγών υμέων τε και άλλης μνήσομ’ αοιδής.”

    Δηλαδή :

    «Εστία, που στα ψηλά δώματα όλων των αθανάτων
    Θεών και των ανθρώπων που βαδίζουνε χάμου στη γη,
    Αθάνατη έδρα σούλαχε αξίωμα πρεσβυτικό,
    Ωραίο βραβείο νάχεις και τιμή.γιατί δίχως εσένα οι θνητοί
    Δεν κάνουνε συμπόσια, όπου κανείς με πρώτη και τελευταία
    την Εστία, να μην αρχίζει την σπονδή με οίνο μελίγευστο.
    Και σύ εμένα γιέ του Δία και της Μαιάδος Αργειφόντη
    Αγγελιοφόρε των μακαρίων, χρυσόραβδε δοτήρα αγαθών
    Όντας ελεήμων βοήθησε μαζί με τη σεμνή και αγαπημένηΕστία,
    γιατί και οι δύο εσείς στων γήινων ανθρώπων
    Μένετε τα ωραία δώματα με φιλική ανάμεσα σας διάθεση,
    Και τα έργα τους γνωρίζοντας τους ανταμοίβετε με νου και ήβη.
    Χαίρε του Κρόνου θυγατέρα εσύ και ο χρυσόραβδος Ερμής.
    Αλλά εγώ εσάς και μ’άλλη μου ωδή θα υμνήσω.
    Ομηρικός Υμνος Εστίας

    ΟΡΦΙΚΗ ΚΑΙ ΠΛΑΤΩΝΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ
    http://empedotimos.blogspot.com/2009/09/blog-post_25.html

  7. elzin Says:

    Όμορφη και παράξενη πατρίδα
    ω σαν αυτή που μου ‘λαχε δεν είδα

    Ρίχνει να πιάσει ψάρια πιάνει φτερωτά
    στήνει στην γη καράβι κήπο στα νερά
    κλαίει φιλεί το χώμα ξενιτεύεται
    μένει στους πέντε δρόμους αντρειεύεται

    Όμορφη και παράξενη πατρίδα
    ω σαν αυτή που μου ‘λαχε δεν είδα

    Κάνει να πάρει πέτρα την επαρατά
    κάνει να τη σκαλίσει βγάνει θάματα
    μπαίνει σ’ ένα βαρκάκι πιάνει ωκεανούς
    ξεσηκωμούς γυρεύει θέλει τύρρανους

    Όμορφη και παράξενη πατρίδα
    ω σαν αυτή που μου ‘λαχε δεν είδα

  8. elzin Says:

    θα ‘ρθω να σε βρω θα ‘ρθω όπου και να ‘σαι
    θα ‘ρθω να σε βρω θα ‘ρθω να το θυμάσαι!
    Θάρθω να σε βρω σε μια πατρίδα νοσταλγική όμορφη
    και λαμπερή
    και σε ένα κέντρο του Ήλιου με ακτίνα
    συμπεριεκτική!

    Βγαίνω στ’ ανοιχτά γεμάτα τα πανιά
    αέρας τα φιλιά τα χτεσινά
    στ’ αστέρια του σκορπιού τα ζύγια τ’ ουρανού
    στα μάτια σου ο χορός του φεγγαριού

    Θα ‘ρθω να σε βρω όπου και να ‘σαι
    θα ‘ρθω να σε βρω θα ‘ρθω να το θυμάσαι
    θα ‘ρθω να σε βρω

    Στο κύμα μια ευχή κι ο ψίθυρος κραυγή
    παλεύει από μέσα μου να βγει
    σε κράτησα στο νου ανάσα μελτεμιού
    μα πάντα με περίμενες αλλού

    Θα ‘ρθω να σε βρω όπου και να ‘σαι
    θα ‘ρθω να σε βρω θα ‘ρθω να το θυμάσαι
    θα ‘ρθω να σε βρω όπου και να ‘σαι
    θα ‘ρθω να σε βρω όπου και να ‘σαι

    θα ‘ρθω να σε βρω θα ‘ρθω όπου και να ‘σαι
    θα ‘ρθω να σε βρω θα ‘ρθω να το θυμάσαι
    θα ‘ρθω να σε βρω
    θα ‘ρθω να σε βρω όπου και να ‘σαι
    θα ‘ρθω να σε βρω θα ‘ρθω όπου και να ‘σαι
    θα ‘ρθω να σε βρω όπου και να ‘σαι

  9. green lion Says:

  10. elzin Says:

    Αχ χελιδόνι μου!
    Καρδούλα μου green lion
    με το ίδιο όνειρο
    …. τον ίδιο καυμό!

    Αχ χελιδόνι μου πώς να πετάξεις
    σ’ αυτόν το μαύρο τον ουρανό
    αίμα σταλάζει το δειλινό
    και πώς να κλάψεις και πώς να κλάψεις
    αχ χελιδόνι μου

    Αχ παλικάρι μου τα τρένα φύγαν
    δεν έχει δρόμο για μισεμό
    κι όσοι μιλούσαν για λυτρωμό
    πες μου πού πήγαν πες μου που πήγαν
    αχ παλικάρι μου

    Άχου καρδούλα μου φυλακισμένη
    δε βγαίνει ο ήλιος που καρτεράς
    μόνο ο ντελάλης της αγοράς
    σε ξεκουφαίνει σε ξεκουφαίνει
    άχου καρδούλα μου

  11. Artemis Says:

    Αγαπημένοι ξεχωριστοί Πολεμιστές …..

    Κυλά ο καιρός σε δρομολόγια κουρδισμένα …..προθεσμίες, μελέτες κατάθεση φακέλων ξενύχτια μέχρι το πρωι ….και ξανα το ίδιο …..
    …μόλις τελείωσε η μάχη….μόνο να σας διαβάζω στα γρήγορα προλάβαινα….. για να εχω επαφη με αυτά που αληθινά αξίζουν….
    μου λείψατε πολύ πολύ …..

    Κυλά ο καιρός σε δρομολόγια κουρδισμένα
    Όλα περνούν και όλα μοιάζουν καρφωμένα
    Διπλή ταρίφα στο ρολόι η νύχτα πέφτει
    Και όσα ζήσαμε θρύψαλα καθρέφτη

    Βρέχει αστέρια στου καημού το μαγαζί
    Πως μας περνάει η ζωή ψηλό γαζί
    Οι συνταγές της ευτυχίας σε ένα ράφι
    Να βρίσκουν υλικό οι κωμωδιογράφοι

    Τέρμα τα όνειρα και πάμε γι άλλα
    Πιο δυνατά και πιο μεγάλα
    Παίξε λοιπόν στα δυο σου χέρια
    Ήλιους παλίρροιες κι αστέρια

    Τέρμα τα όνειρα και πάμε γι άλλα
    Πιο δυνατά και πιο μεγάλα
    Σαν θεατρίνοι όλο μπρίο
    Σε ένα μελόδραμα αστείο

    Κυλά ο καιρός σε δρομολόγια κουρδισμένα
    Κράτα μια θέση στο όνειρο σου και για μένα
    Πόσα δεν ζήσαμε μα ζούμε στην ουσία
    Όσα δεν ζήσαμε μα ζουν στη φαντασία

    Διπλή ταρίφα στο ρολόι η νύχτα πέφτει
    Και όσα ζήσαμε θρύψαλα καθρέφτη
    Πόσα δεν ζήσαμε μα ζούμε στην ουσία
    Όσα δεν ζήσαμε μα ζουν στη φαντασία

    Τέρμα τα όνειρα και πάμε γι άλλα
    Πιο δυνατά και πιο μεγάλα
    Παίξε λοιπόν στα δυο σου χέρια
    Ήλιους παλίρροιες κι αστέρια

    Τέρμα τα όνειρα και πάμε γι άλλα
    Πιο δυνατά και πιο μεγάλα
    Σαν θεατρίνοι όλο μπρίο
    Σε ένα μελόδραμα αστείο

    Β.Παπακωνσταντίνου

    Παίξε λοιπόν στα δυο σου χέρια
    Ήλιους παλίρροιες κι αστέρια
    Κράτα μια θέση στο όνειρο σου και για μένα

    ΄Αγρια ροκ φιλιά… και τα μεσημέρια
    Άρτεμις

    θα επανέλθω ….να κοιμηθώ λίγο…

  12. elzin Says:

    Καλησπέρα
    αγαπημένο μας ξεχωριστού ταμπεραμέντου ελαφοκόριτσο Άρτεμις!
    Μας κλέβουν τα όνειρα, τον χρόνο, την ζωή
    αυτούς και αυτές που αγαπούμε,
    ότι αγαπούμε
    σε ένα μαγγανοπήγαδο γκριζόμαυρο βράδυ πρωί!

    Αλλά εμείς φτιάχνουμε άλλα όνειρα πιο μεγάλα
    και αντιστεκόμαστε με φαντασία στην ουσία.
    Βάζουμε φωτιά στα παλιά τα σάπια τα βαρετά
    και σου στέλνουμε ροκ καυτά
    Μπλε φιλιά!

    Σαν θεατρίνοι όλο μπρίο
    Σε ένα μελόδραμα αστείο!

    Θεωρούμε απαραίτητη την σκηνική σου παρουσία
    σε μια πετυχημένη παράσταση
    του χορού της φωτιάς
    …στην άκρη ενός ονείρου!

    Και ….πιάνουμε την φωτιά να την ζωγραφίσουμε!
    Πιάνω φωτιά!

    Το εβδομήντα είδα φως
    άρχισε ο χρόνος να’ ναι εχθρός μου
    γύρω στο ογδόντα μουσική
    ένας χορός μεσ’ τη ψυχή
    Το ενενήντα στις αρχές
    είπα θα αλλάξω αυτό το κόσμο
    δυο χιλιάδες τώρα να
    χρόνια γυμνά, χρόνια γυμνά

    Πιάνω φωτιά-α-α-α-α-α, πιάνω φωτιά-α-α-α-α-α

    Μεταμορφώνομαι αργά
    γίνομαι ό,τι εγώ φοβόμουν
    ταιριάζω πάντα και παντού
    σαν το γαλάζιο τ’ ουρανού
    δεκαετίες μου μικρές
    τσαλακωμένες ψευδαισθήσεις
    νόμιζα ήμουν για πολλά
    χρόνια γυμνά, χρόνια γυμνά

    Πιάνω φωτιά, πιάνω φωτιά

    Κοίτα έχω αλλάξει βλέμμα και μυαλό
    τ’ όνειρο μου έχει στυλ και αριθμό
    πώς να σ’ αγαπήσω, πώς να μείνω εδώ
    αφού ούτε εμένα πια δεν αγαπώ

    Πιάνω φωτιά, πιάνω φωτιά
    Πιάνω φωτιά, πιάνω φωτιά

  13. elzin Says:

    Ο Πικάσο λέει
    Πρέπει να κρατήσεις στα δάχτυλα σου μια φλόγα
    για να μπορέσεις να ζωγραφίσεις ….την φωτιά!

    Και εμείς λέμε
    Πρέπει να κρατήσεις άσβεστη αυτή την ιερή φλόγα μέσα στην καρδιά σου
    την ζεστασιά της την αρματωσιά της, την λάμψη, τον ρυθμό, τον παλμό
    την δόνηση τον συντονισμό με τον σκοπό
    για να μπορέσεις να χορέψεις κάτω από το φως του Ήλιου και των αστεριών
    μικρή φλογίτσα και εσύ…ενός κεριού
    που ποτέ δεν καμώθηκες πως ήσουν κάτι περισσότερο
    από αυτό!

    Να είσαι σαν την φλόγα κεριού που, παρά το γεγονός ότι βρίσκεται απέναντι στο φως δισεκατομμυρίων αστερίων, παραμένει άθικτη, γιατί δεν καμώθηκε, πως είναι ποτέ πολύ περισσότερο, από αυτό που είναι.
    Μια απλή φλόγα κεριού!
    Μια μικρή φλόγα κεριού στην άκρη ενός ονείρου!
    Διεκδικώντας την ελευθερία της σε τόσο άνισο αγώνα
    και τόσο άδικη αναμέτρηση.

    Η τέχνη… ενός Ονείρου!
    …για την Ελευθερία.
    Η ελευθέρια να αντιλαμβάνεται κανείς κόσμους πέρα από κάθε φαντασία.
    -Μα τι νόημα έχει μια τέτοια αντίληψη?
    -Είναι η δεύτερη φορά που μου κανείς αυτή την ερώτηση σήμερα.
    Μιλάς σαν πραγματικός έμπορος.
    Ποιο είναι το κέρδος το επί τοις εκατό κέρδος της επένδυσης μου?
    Θα επωφεληθώ?
    Δεν υπάρχει απάντηση σε όλα αυτά.
    Το εμπορικό μυαλό κάνει εμπόριο.
    Η ελευθερία όμως δεν μπορεί να είναι επένδυση.
    Η ελευθερία είναι περιπέτεια δίχως τέλος, όπου διακινδυνεύουμε την ζωή μας, αλλά και πολύ περισσότερα για λίγες στιγμές μιας εμπειρίας, πέρα από τα λόγια, πέρα από σκέψεις και συναισθήματα.
    -Δεν ήταν αυτό το πνεύμα των ερωτήσεων μου Δον Χουάν.
    Αυτό που θέλω να πω είναι ποια μπορεί να είναι η κινητήρια δύναμη προς όλα αυτά, για ένα τελμπεχανά όπως εγώ?
    -Η αναζήτηση της ελευθέριας είναι η μόνη κινητήρια δύναμη που ξέρω.
    ελευθερία για να πετάξει κανείς σ’εκείνο το άπειρο που μας περιμένει .
    ελευθερία να διαλυθεί,ν’απογειωθεί.
    Να είναι σαν την φλόγα κεριού που, παρά το γεγονός ότι βρίσκεται απέναντι στο φως δισεκατομμυρίων αστερίων, παραμένει άθικτη, γιατί δεν καμώθηκε, πως είναι ποτέ πολύ περισσότερο, από αυτό που είναι.
    Μια απλή φλόγα κεριού!

    Πως κρατάει κάποιος άσβεστη… την φλόγα?
    https://elzin.wordpress.com/2008/09/30/%ce%b7-%cf%84%ce%ad%cf%87%ce%bd%ce%b7-%ce%b5%ce%bd%cf%8c%cf%82-%ce%bf%ce%bd%ce%b5%ce%af%cf%81%ce%bf%cf%85/

  14. green lion Says:

    Η συντήρηση της φλόγας προυποθέτει τη γνώση του σημείου που στέκεσαι κάθε στιγμή, την επίγνωση του κέντρου σου, τη συνείδηση των ορίων της περιφέρειας που μπορείς να επεκταθείς, χωρίς να καταρεύσει η εστία σου, την αντίληψη ταυτόχρονα ενός κοινού κέντρου και μιας συνομολογουμένης οριακής περιφέρειας, όπου χρέος έχεις να μάχεσαι να μην επεκταθεί πέραν των δυνατοτήτων της και σε παρασύρει στη δική της κατάρευση ή να μη συρρικνωθεί, από το πετροβόλημα των Λαιστρηγόνων, στην παρούσα στάση του ταξιδιού.
    Η διακριτική κριτική είναι η άψογα δουλεμένη ικανότητα του Οδυσσέα που λύνει την συλλογική σύμβαση με τους ακατάλληλους συντρόφους, ώστε να σώσει το δικό του καράβι, την δική του μικρή φλόγα, να εξασφαλίσει την επιστροφή του και όσων συντρόφων κατανοήσουν τους τρόπους διατήρησης της ιερής φλόγας και το γεγονός πως πάντα το συλλογικό εγώ, ποιοτικά, συνειδησιακά και αντιληπτικά υστερεί έναντι των ατομικών εγώ που το συναποτελούν.
    Το συνειδησιακό και γνωσιολογικό επίπεδο των ανθρώπων δεν είναι ποτέ ίσο. Η ισότητα πάντα αναφέρεται σε σχέση με το νόμο και ποτέ σε σχέση με τις ικανότητες και την δυνατότητα επίτευξης των στόχων του ταξιδιού.

    • elzin Says:

      !!!

      • elzin Says:

        Τις περισσότερες φορές οι συνομιλίες των ανθρώπων
        και οι συνεννοήσεις θυμίζουν το θέατρο του παραλόγου
        αντιγράφοντας το έργο του Μπέκετ
        Περιμένοντας τον Γκοντό!

        Ο καθένας καταλαβαίνει ότι θέλει
        ακούει ότι νομίζει διαβάζει επιλεκτικά
        απαντάει στον εαυτό του αγνοώντας τι έχει ειπωθεί.
        Όταν δεν γίνεται κουραστικά εξαντλητικό
        έχει την πλάκα του
        και μπορεί να μάθεις και από αυτό τον τρόπο.

        Όμως όταν κάποιος ξεκινήσει ένα ταξίδι ή παρουσιάζει ένα έργο
        πρέπει να ορίσει τον κέντρο του στόχου, τον σκοπό και τον προορισμό,
        τι, ποιους και πως θα συμπεριλάβει γύρω από το κέντρο αυτό.

        Δεν μπορεί να αφήσει τα σημεία της αντίληψης να τρεμοπαίζουν εδώ
        και εκεί με θολές χαοτικές εικόνες παραπληροφόρησης ή να δεχθεί
        παγιωμένες αντιλήψεις πολύ μακριά από τον πρωταρχικό ορισμό.

        Ο Οδυσσέας είναι υποχρεωμένος να κρίνει να διακρίνει και να επιλέγει κάθε φορά το επόμενο βήμα του μέσα στην ομίχλη που προχωρά

        στις ….Συνεννοήσεις με …τους ανθρώπους!

        Μ πέκετ!
        «Περιμένοντας τον Γκοντό»
        Πότζο: (κοφτά) Ποιος είναι ο Γκοντό;
        Εστραγκόν: Ο Γκοντό;
        Πότζο: Με πήρατε για τον Γκοντό.
        Βλαδίμηρος: Οχι, όχι, κύριε, ούτε κατά διάνοια, κύριε.
        Πότζο: Ποιος είναι;
        Βλαδίμηρος: Είναι… είναι ένας γνωστός μας.
        Εστραγκόν: Κολοκύθια. Ούτε που τον ξέρουμε.
        Βλαδίμηρος: Δε λέω… δεν τον ξέρουμε και τόσο καλά… αλλά εν πάση περιπτώσει…
        Εστραγκόν: Πάντως εγώ δεν θα τον γνώριζα άμα τον έβλεπα.
        Πότζο: Με πήρατε γι’ αυτόν.
        Εστραγκόν: (ζαρώνοντας απέναντι στον Πότζο) Ε, βλέπετε… το σκοτάδι… η κούραση… η εξάντληση… η αναμονή… τ’ ομολογώ… για μια στιγμή νόμισα…
        Βλαδίμηρος: Μην τον ακούτε, κύριε, μην τον ακούτε!
        Πότζο: Η αναμονή; Τον περιμένατε, λοιπόν.
        Βλαδίμηρος: Ε, ναι, δηλαδή…

        https://elzin.wordpress.com/2008/11/04/%cf%83%cf%85%ce%bd%ce%b5%ce%bd%ce%bd%ce%bf%ce%ae%cf%83%ce%b5%ce%b9%cf%82-%ce%bc%ce%b5-%cf%84%ce%bf%cf%85%cf%82-%ce%b1%ce%bd%ce%b8%cf%81%cf%8e%cf%80%ce%bf%cf%85%cf%82/

    • elzin Says:

      Η «διάκριση» πέρα από ωραία και στυλιζαρισμένη λέξη έχει και μια πρακτική εφαρμογή στην έννοια της.
      Μπορεί να λειτουργήσει μόνο από την θέση της αντίληψης στο σημείο χωρίς οίκτο που είναι ο προπομπός της σιωπηλής γνώσης.
      Δεν υπάρχει διάκριση σε σημεία εμποτισμένα με τον οίκτο και τον αυτοοίκτο.
      Είναι απλή αυταρέσκεια.
      Συνήθως όταν μιλάει κάποιος για διάκριση
      εννοεί αν θα συμφωνήσει ή θα διαφωνήσει με κάποιον
      και είναι το μόνο που τον απασχολεί.
      Η διάκριση είναι πέρα από αυτό και ίσως δεν έχει και σημασία.
      Απαιτεί όμως ενέργεια ικανή και αρκετή για τον χειρισμό του σκοπού.

      Οι Λαιστρυγόνες αν διατηρήσεις την νηφαλιότητα
      και παραμείνεις παρατηρητής στην παραφύλαξη του εαυτού
      μπορούν να σου χαρίσουν αυτή την «θέση του αδυσώπητου».

      • green lion Says:

        Συμπερασματικά, χωρίς την διάκριση και την θέση χωρίς οίκτο, δεν κατακτάται η σιωπηλή γνώση, δηλαδή δεν μπορείς να ακούσεις την φωνή της σιγής, ούτε να αντιληφθείς τι σήμαινε «στάχυς θερισμένος στην σιωπή», αλλά ούτε και να αποφασίσεις, να κρίνεις, να επιλέξεις και ανευ αυτών ελευθερία δεν υπάρχει κι ούτε ηρωικός δρόμος να τον βαδίσεις κι ούτε καράβι να ανοιχτείς και τους Λαιστρηγόνες να συναντήσεις κι ότι άλλο ο μεγάλος Ομηρος ποιητής μας περιγράφει.

  15. elzin Says:

    Με τους Λαιστρυγόνες και την Παρθένο του 6ου
    τελειώνει το οριζόντιο ταξίδι του …«Εγώ»
    και ετοιμάζεται για την αναμέτρηση του…. «Εμείς»
    στον Ζυγό και την κάθετο μετακίνηση της συνείδησης.

    Έίναι ένα δύσκολο ταξίδι και επικίνδυνο ταξίδι για ένα εγωιστικό «εγώ»
    αβέβαιο ανασφαλές υπερβολικό ανταγωνιστικό κτητικό ζηλόφθον
    Αν καταφέρει να φθάσει στο πέρασμα της Σκύλλας και Χάρυβδης
    θα δει και μια άλλη πλευρά της αντίληψης σαν εφικτή πραγματικότητα
    που δεν είχε φανταστεί. μέσα στα δεσμά της κοινωνικής διαμόρφωσης.

    Δεν μπορείς όμως να προχωρήσεις ούτε βήμα να κάνεις
    αν έχει σβήσει η φλόγα και δεν την προστάτευσες.
    Δεν μπορείς να συνεχίσεις χωρίς κέντρο βάρους, αναφοράς και σύνδεση με την πηγή και αγνοώντας την ύπαρξη του παραμερίζοντας την σημασία του.
    Δεν μπορεί να υπάρξει κανένα ταξίδι γνώσης και αυτογνωσίας χωρίς αυτό.

    Θα τριγυρίζει κανείς άσκοπα εδώ και εκεί επαναλαμβάνοντας τα τετριμμένα και κοινότυπα χωρίς εξέλιξη ουσιαστικά καμία.
    Σπάνια συναντάει κάποιος
    ανθρώπους που να έχουν αναρωτηθεί για αυτό το κέντρο και το σημείο αναφοράς.
    Καθ όλη όμως την διάρκεια της Οδύσσειας είναι πολύ σημαντικό και εμφανές.
    Χωρίς αυτό ο Οδυσσέας είναι χαμένος από χέρι
    δεν μπορεί να φθάσει πουθενά
    και ο Όμηρος πάντα συνδέει τους αναγνώστες του με τον αντικειμενικό Σκοπό και την επαναλαμβανόμενη φράση
    «της ροδοδάκτυλης Ηούς αυγούλας» …..που ξημερώνει
    να μην είναι ασύνδετοι σκόρπιοι και ξεχασμένοι.

  16. elzin Says:

    Και το σουρεαλιστικό τραγουδάκι
    ….του ελζινιακού σκοπού!

    Καράβια του νου
    στη στεριά του λογικού !
    Ποιος τα είδε πως και που;

    Καράβια βγήκαν στη στεριά
    και πιάσανε τα όρη
    ποιος είδε βάρκα στο Χελμό
    στο Μέτσοβο βαπόρι

    Ποιος είδε νύχτα με δυο φεγγάρια
    ποιος είδε ήλιο σαν αχινό
    κι ερωτευμένα πουλιά και ψάρια
    να κολυμπάνε στον ουρανό

    Καράβια βγήκαν στη στεριά
    και χάθηκαν στο χιόνι
    κι αυτός που τα ονειρεύτηκε
    τα περιμένει ακόμη

    Ποιος είδε φάρο στον Ψηλορείτη
    στην Ελασσόνα λευκό πανί
    κι ένα καράβι από την Κρήτη
    να πιάνει Ξάνθη Κομοτηνή

    Ποιος είδε νύχτα με δυο φεγγάρια
    ποιος είδε ήλιο σαν αχινό
    κι ερωτευμένα πουλιά και ψάρια
    να κολυμπάνε στον ουρανό

  17. sofia Says:

    Εξαιρετικό το σχόλιο για τη διάκριση ,συμπληρώνοντας είναι μάλλον το σημείο που αντιλαμβάνεσαι την κάθετη ματακίνηση της συνείδησης, έχεις καταφέρει να περάσεις τη Σκύλλα και την Χάρυβδη, έχεις φτάσει στο κατώφλι της σιωπηλής γνώσης εκεί που τα πάντα αλλάζουν θέαση ,γνωρίζεις το πως το γιατί και το πότε, διακρίνεις και τότε μόνο μπορείς να επιλέξεις αληθινά και να υλοποιήσεις την επιλογή σου.

    Μια τρυφερή καληνύχτα

  18. elzin Says:

    Εξαιρετικά θαυμάσια συμπληρώνεις
    το ταλαιπωρημένο αυτό θέμα
    της κρίσης και της διάκρισης σοφό μας κορίτσι
    Σοφία …και εσύ!

    Πέρα από το αν θα συμφωνήσεις ή θα διαφωνήσεις με κάποιον ή κάτι
    το πιο σημαντικό είναι να το καταλάβεις.
    Για να συμβεί αυτό απαιτείται ενέργεια κατανόησης και ενέργεια σύνδεσης.
    Δεν είναι μια στείρα διανοουμενίστικη φλυαρία του νου
    ούτε μια συναισθηματική αντίδραση πληγωμένου εγωισμού.
    Είναι αυτοσυνείδητη φωτισμένη αντίληψη επιλογής.

    Συνήθως λειτουργεί ο νόμος της εντροπίας
    και έτσι καταλαβαίνουμε μόνο ότι είναι κάτω από εμάς.
    Στην καλύτερη περίπτωση με υγιή αντίδραση το ίσο με εμάς.
    Το πάνω από εμάς ή μας διαφεύγει τελείως ή παρανοείται και διαστρεβλώνεται εκτός αν μας δανείσει την ενέργεια του
    και στιγμιαία εισέλθουμε στην σφαίρα της αντίληψης του.

    Τόσο η διάκριση όσο και το σημείο αναφοράς είναι βασικά εργαλεία
    σε ένα ταξίδι γνώσης και για τους κυνηγούς και τους ονειρευτές.
    Ο κυνηγός λειτουργεί στο οριζόντιο επίπεδο της συνείδησης και στην περιστροφική μετακίνηση του σημείου της αντίληψης και ο ονειρευτής
    στην κάθετη μετάθεση του.
    Και τα δύο χρειάζεται κάποια στιγμή να συνεργαστούν και να ενωθούν για την ολότητα της αντίληψης και του εαυτού.

    και ένα τραγουδάκι του σκοπού
    με ζωντανή καλημέρα ζεστή!

    Να είσαι εκεί!
    Θα ‘ρθω να σε βρω !

    Κυνηγός και ονειρευτής!

    Όπου να ‘ναι θα ‘ρθω να σε βρω
    και το μυστικό μου να σου πω
    το ‘ψαξα πολύ για να το πω σε σένα
    κι έχανα πολύτιμο καιρό

    Μέσα απ’ τα σκοτάδια κι απ’ το φως
    ξεπηδώ σαν γελωτοποιός
    με τον εαυτό μου έχω γίνει ένα
    και δεν είμαι πιόνι κανενός

    Στα παιχνίδια όλων σας έκανα χαλάστρα
    για κανένα πούστη δε θυσιάζομαι
    πώς να ξεγελάσετε μια χαμένη φάτσα
    τρέξτε και προφτάστε δεν πλησιάζομαι

    Ό,τι κι αν λέτε δε μ’ ακουμπάτε
    αναμασάτε λόγια θολά και ψεύτικα
    σπίτι δεν έχω ούτε πατρίδα
    με διώξατε όλοι μα εσένα σε θέλω ζωντανή

    Ειν’ η ζωή μια φυλακή και τα κλειδιά χαμένα

    Έλα στο δικό μου τον παλμό
    ζήταγα πολύ ν’ αγαπηθώ
    έδωσα τα πάντα και τα ξαναδίνω
    και γι’ αυτό μπορώ να σ’ αγαπώ

    Δε θα με γνωρίσεις αν με δεις
    είμαι κυνηγός κι ονειρευτής
    μη σε παγιδέψουν σε καμιά βιτρίνα
    και σε παραδείσους μου χαθείς

    Στα παιχνίδια όλων σας έκανα χαλάστρα
    μα στην αγκαλιά σου εκστασιάζομαι
    όσα σου φανέρωσαν στα χαρτιά και τα άστρα
    όλα παραμύθια και σε χρειάζομαι

    Παλιέ μου πόθε στο πέρα δώθε
    μην σε χαλάσουν
    φοβάμαι για εσένα πιο πολύ
    όλα τα φτύνω τα καίω όλα
    μπαίνω και βγαίνω
    και δένω με εσένα απο την αρχή

  19. elzin Says:

    Συμπερασματικά…. ναι!

    «χωρίς την διάκριση και την θέση χωρίς οίκτο, δεν κατακτάται η σιωπηλή γνώση, δηλαδή δεν μπορείς να ακούσεις την φωνή της σιγής, ούτε να αντιληφθείς τι σήμαινε “στάχυς θερισμένος στην σιωπή”, αλλά ούτε και να αποφασίσεις, να κρίνεις, να επιλέξεις και ανευ αυτών ελευθερία δεν υπάρχει»

    το σημείο που αντιλαμβάνεσαι την κάθετη ματακίνηση της συνείδησης, έχεις καταφέρει να περάσεις τη Σκύλλα και την Χάρυβδη, έχεις φτάσει στο κατώφλι της σιωπηλής γνώσης εκεί που τα πάντα αλλάζουν θέαση ,γνωρίζεις το πως το γιατί και το πότε, διακρίνεις και τότε μόνο μπορείς να επιλέξεις αληθινά και να υλοποιήσεις την επιλογή σου.

    «Το συνειδησιακό και γνωσιολογικό επίπεδο των ανθρώπων δεν είναι ποτέ ίσο. Η ισότητα πάντα αναφέρεται σε σχέση με το νόμο και ποτέ σε σχέση με τις ικανότητες και την δυνατότητα επίτευξης των στόχων του ταξιδιού.»

    Η διακριτική κριτική είναι η άψογα δουλεμένη ικανότητα του Οδυσσέα που λύνει την συλλογική σύμβαση με τους ακατάλληλους συντρόφους
    Ο Οδυσσέας είναι υποχρεωμένος να κρίνει να διακρίνει και να επιλέγει κάθε φορά το επόμενο βήμα του μέσα στην ομίχλη που προχωρά
    στις ….Συνεννοήσεις με …τους ανθρώπους!

    Οι άνθρωποι μπερδεύουν σήμερα τις απλές κοινωνικές γνωριμίες και αυτές που επιδιώκουν χάριν ιδιοτέλειας
    με την φιλία και τις ευκαιρειακές ερωτικές σχέσεις με το ….Έρωτα.

    Όμως και η φιλία και ο Έρωτας είναι ιδανικά
    είναι ιδεώδη και σαν τέτοια δεν απαντώνται συχνά.
    Προυποθέτουν κοινά σημεία αντίληψης των συμμεταχόντων
    κοινές αξίες κοινά οράματα και ιδανικά και κοινές ανάγκες.
    Αν δεν μοιράζεσαι αυτά τα πράγματα δεν υπάρχει φιλία και η αγάπη ξεφτίζει.

    Ο Οδυσσέας ξεκινάει το ταξίδι της επιστροφής με πολλούς συντρόφους και φίλους.
    Πολύς κόσμος και 12 πλοία.
    Στο τέλος χάνονται όλοι.
    Μετά το νησί του Ήλιου αφανίζονται όλοι στα άγρια κύματα του Ποσειδώνα και μένει μόνος του να παλαίψει με τα τέρατα και τους εκδικητικούς θεούς.
    Όταν συναντάει ξανά ανθρώπους φιλικούς
    είναι στους Φαίακες και είναι …άλλου επιπέδου άνθρωποι.
    Θα τον βοηθήσουν αλλά δεν θα μείνει κοντά τους .
    Δεν μπορεί.
    Φθάνοντας στη Ιθάκη ψάχνει για τους δικούς του ανθρώπους τον Εύμαιο, τον Τηλέμαχο την Πηνελόπη την Ευρύκλεια, τον Φιλόιτιο.
    Αυτό που τον δένει μαζί τους είναι πολύ βαθύ και αδιαπραγμάτευτο.
    Αυτό που τους ενώνει μεταξύ τους είναι πέρα από τα λόγια και πίσω από αυτά.

    Μέχρι τότε η μαιμού θα τον πειράζει και αυτός δεν θα την αφήνει σε χλωρό κλαδί.

    Πες της μαϊμούς να μη με πειράζει με το δαχτυλό της
    …και στο κλουβί της να ζήσει!

  20. elzin Says:

    Ο Οδυσσέας στην Ιθάκη
    στο σπήλαιο των ναίδων νυμφών!

    Π. Ένα σπήλαιο με …Δώρα!
    Π ορφύριος:
    Δύο πόρτες έχει… η Ζωή!
    .
    Τι τέλος πάντων υποδεικνύει αινιγματικώς, ο Όμηρος,
    Αναφερόμενος στο σπήλαιο της Ιθάκης,
    Οδυσ. ν 102-112
    Σαν πρόβαλε το φωτερό τ’ αστέρι που στα ουράνιατης νυχτογέννητης αυγής
    πρωτομηνάει τη φέξη,

    Τι θέλει να συμβολίσει δια του σπηλαίου τούτου με δύο θύρας;
    Αυτό που λέγεται Ιερόν των Νυμφών που καλούνται Ναϊδες.
    Ποιος θα πίστευε ότι οι θεοί, υφαίνουν θαλασσοπόρφυρα ενδύματα σε σκοτεινά σπήλαια επάνω σε λίθινους αργαλειούς
    Και ότι αυτά είναι… ορατά.
    Το σπήλαιον έχει δύο θύρες άλλες κατασκευάστηκαν για τους ανθρώπους και άλλες για τους θεούς.
    Οι πρώτες προσιτές στους ανθρώπους, είναι στραμμένα προς τον Βοράν ενώ οι προορισμένες για τους θεούς προς τον Νότον.
    Τα Άντρα και τα Σπήλαια θεωρούνται ιερά γιατί συμβολίζουν την ύλη
    Από την οποία δημιουργείται ο κόσμος.
    Επειδή όμως η ύλη είναι ρευστή και στερημένης μορφής, υιοθετείται το ρέον ύδωρ της υγρασίας των σπηλαίων και το σκότος αυτών το ηεροειδές ως σύμβολον ων ιδιοτήτων του κόσμου.
    Κατά το μέρος της ύλης λοιπόν ομιχλώδης είναι ο κόσμος, χάριν της συνθέσεως με το είδος, μορφή, και της διακοσμήσεως του , ονομάσθη κόσμος, αρμονικό κατασκεύασμα και είναι ωραίος και αξιαγάπητος.
    Εις τας κατωτέρας θειας οντότητας, τας νύμφας αφιέρωσαν τα ύδατα που στάζουν ή πηγάζουν εντός των σπηλαίων , και αυτές τις νύμφες ονομάζουμε Ναϊδες.
    Εις τα Ναίδας, που εφορεύουν των πηγών και των υδάτων, τα οποία
    «νάουσι», αναβλύζουσι ρύακες, φανερώνει ο ύμνος στον Απόλλωνα.
    Ναίδας νύμφας λέγομε και τις δυνάμεις εφορεύουν επί των υδάτων και όλες ομού εις γένεσιν ενσάρκωση κατερχομένας ψυχάς.
    Διότι ενόμιζον ότι προσήγγιζον οι ψυχές το ύδωρ επειδή έχει θεία πνοή.
    Ο Ηράκλειτος είπε δια τα υγράς ψυχάς δεν είναι ευχαρίστηση ο θάνατος
    Αλλά η πτώση εις την γένεσιν:
    «Εμείς ζώμεν τον θάνατον εκείνων και εκείναι ζουν το ιδικό μας θάνατον»
    Αποκαλεί δροσερούς όσους πρόκειται να γεννηθούν καθώς έχουν υγράς τα ψυχάς.
    Ναίδες των υδάτων είναι οι ψυχές , νύμφες που κατέρχονται σε ενσάρκωση, όθεν και τις γυναίκες που πρόκειται να νυμφευτούν
    Και συνενούνται μετά των ανδρών ομοιάζει με την γένεσιν των και τις λούζουν με ύδατα.
    Δια τούτο και κατάλληλον δια αυτάς Ιερόν επί της Γης δύναται να είναι Σπήλαιον αξιαγάπητον ομιχλώδες κατ εικόνα του Σύμπαντος, εντός του οποίου οι ψυχές διανέμουν.
    Ως σύμβολα των υδριάδων Νυμφών ας ορίσουμε λίθινους κρατήρες και αμφορείς.
    Αυτά είναι και σύμβολα του Διόνυσου, προσφιλή σε αυτόν ένεκα του δώρου της αμπέλου παρά του θεού, αφού από πυρ εκ του Ουρανού ωριμάζει ο καρπός αυτής.
    Επάνω και γύρω από τα οστά γίνεται η σαρκοποιία και καλούνται λίθινα και λίθινοι οι αργαλειοί.
    Τα θαλασσοπόρα υφάσματα προσομοιάζουν την σάρκα που υφαίνεται από τα αίματα.
    Αλλά γιατί είναι αμφορείς γεμάτοι από κερήθρας και όχι από ύδωρ,
    Τιθαιβώσσουσι μέλισσες!
    Εις τους μυουμένους εις τα Λεοντικά χύνουν μέλι αντί ύδατος δια να νίψουν τας χείρας τους.
    Διατί δια ένα Μύστη είναι καθαρτικόν το πυρ και δεν χρησιμοποιούν ύδωρ ως εχθρικό προς αυτό.
    Καθαρίζουν δε με μέλι και την γλώσσα από κάθε τι το βλάσφημον.
    Επειδή λαμβάνεται το μέλι δια τον καθαρμόν των φυσικών μολύνσεων και της επιθυμίας που οδηγεί εις καθοδόν γένεσιν, αυτό προστίθεται ως σύμβολον των Ναίδων.
    Γιατί έχει δύο θύρας το Άντρον;
    Ευρίσκεται η μέν θερινή τροπή εις το ζώδιον του Καρκίνου,
    Η χειμερινή εις το ζώδιο του Αιγόκερω.
    Εκ του Καρκίνου κατέρχονται οι ψυχές και εκ του Αιγόκερω
    ανέρχονται, που είναι νότιος.
    Οι Ρωμαίοι εορτάζουν τα Κρόνια, όταν ο Ήλιος φθάνει στον
    Αιγόκερω τον Δεκέμβριο και Ιανουα την θύραν ονόμασαν
    Και την κατάβαση των δούλων που ελευθερούνται.
    Επειδή ΄έρχονται από την βόρειο πύλη οι ψυχές προς γένεσιν,
    Δι αυτό παρέστησαν τον Βόρειο άνεμο ερωτικό.
    Τον Νότον αποδίδοντες εις τους θεούς κατά το μεσημέρι, που μεσουρανεί ο Ήλιος και οι Πυθαγόρειοι διακηρύσσουν να μη μιλούν αποτίοντες φόρο τιμής μετά σιωπής στον θεό.
    Γνωρίζει ο όμηρος και τας Πύλας του Ουρανού, τας οποίας εμπιστεύτηκαν εις τας Ωρας που κυριαρχούν των νεφώσεων, των οποίων κρατούν τα κλειδιά.
    Οι πύλες το Ήλιου, σημαίνουν το θερινό ηλιοστάσιο, εις τον Καρκίνο
    Και το χειμερινό εις τον Αιγόκερω, περί τον Γαλαξία ετάχθησαν.
    Εις νότιας περιοχάς μικροκαμωμένα γίνονται τα ΄σώματα,ενώ εις βόρεια μεγάλα.
    Βορά θα πει τροφή .
    Και ο άνεμος που πνέει από γη που παράγει άφθονα τρόφιμα έχει ονομαστεί βορράς.
    Συμφωνούν με αυτά εις μεν το θνητόν και εις επαναγέννησιν υπαγόμενο γένος αρμόζουν τα βόρεια, εις δε το θειότερον τα νότια.`
    Η ελαία κατά το θέρος τα λευκά φύλλα της ανανεώνει , τον χειμώνα μεταβάλλονται σε λευκότερα και εις τα λιτανείας υψώνουν θαλερούς κλάδους οραματιζόμενοι το Λευκόν,
    Να μεταβάλλουν χάριν αυτών τον σκοτεινόν των κίνδυνων.
    Εις τούτο το σπήλαιον , ο Όμηρος διδάσκει ότι πρέπει να κατατεθεί κάθε εξωτερικό υλικό απόκτημα και να περιβληθεί το σχήμα σε απλό ικέτη, τότε θα πλησιάσει την Αθηνά και θα μιλήσει μαζί της, αφού καθίσει υποκάτω της Ελαίας και περικόψει όλα τα κακόβουλα πάθη της ψυχής.
    Νά, του παλιού θαλασσινού του Φόρκυνα ο λιμιώνας•να, κι η μακρόφυλλη η ελιά στου λιμανιού την άκρη,και δίπλα της η αχνόθαμπη σπηλιά, η χαριτωμένη,ιερό λημέρι των Νυφών που λέγουνται Ναϊάδες•εκεί ‘ναι και το θολωτό το σπήλιο που σ’ εκείνες
    350
    πολλές εσύ εκατοβοδιές καλόδεχτες τελούσες•να, και το Νήριτο βουνό, τ’ ολόσκεπο από δάσια.»

    Είπε, και σκόρπισε ο αχνός, και φάνη η γης τριγύρω•την είδε κι αναγάλλιασε ο πολύπαθος Δυσσέας,και χαίροντας σα φίλησε τη γης την πλουτοδότρα,
    355
    στις Νύφες προσευκήθηκε σηκώνοντας τα χέρια•

    «Ώ Νύφες, κόρες του Διός, ν’ αξιωθώ σας πάλεδεν τό ‘λπιζα• σας χαιρετώ με τις γλυκειές ευκές μου,και δώρα θα σας φέρνουμε σαν πρώτα εμείς περίσσια,αν η νικήτρια η Αθηνά, του Δία η θυγατέρα,
    360
    ζωή μου δώση, και αντρειά στο γιό τον ακριβό μου. »

    Κι η γαλανόματη Αθηνά του λάλησε και του είπε•«Θάρρος• γι’ αυτά ας μη νοιάζεται καθόλου τώρα ο νους σου.Μόν’ έλα, και τα πράματα στα βάθια τ’ ώριου σπήλιουας πάμε ν’ απιθώσουμε, κρυμμένα εκεί να τά ‘χης•
    365
    κατόπι συλλογιόμαστε τί ‘ναι καλό να γίνη. »

    Είπε, και μπήκε η θέαινα στο αχνόθαμπο το σπήλιο,για νά ‘βρη τους κρυψώνας του• και τότες ο Οδυσσέαςτης έφερε τα χρυσικά και τα χαλκοστολίδια,και τα καλόφτιαστα σκουτιά που οι Φαίακες του χαρίσαν.
    370
    Κι αφού καλά τ’ απίθωσε, βάζει τρανό λιθάριστου σπήλιου το έμπα η Αθηνά, του Δία η θυγατέρα.

    Τότες καθίσαν στης ιερής ελιάς τη ρίζα οι δυό τους,
    να δουν πως θα ξεκάμουνε τους άτιμους μνηστήρες.
    .

    Ποια δώρα φύλαξε ο Οδυσσέας
    … στο Άνδρο των Νυμφών?
    http://e-lions.blogspot.com/2008/12/blog-post_25.html#comments

  21. elzin Says:

    Συνάντηση με τον Εύμαιο και τον Τηλέμαχο.
    Συζήτηση με την Αθηνά.
    Μεταμόρφωση σε ζητιάνο.

  22. elzin Says:

    Κόκκινος στίβος!
    Κόκκινος κύκλος!

    Κόκκινη η χλαίνη του Οδυσσέα
    σε μια ανέμη μύθου και παραμυθιού τυλιγμένη!

    Από τις επιλογές του σταθμού
    για το βράδυ αυτό
    την στάση του ήλιου
    την πιο μεγάλη νύχτα του χρόνου
    και την ημέρα
    που ξημερώνει πάντα
    μετά από αυτή !

    Γυρίζω και βρίσκω, την κιθάρα μου σπασμένη
    τα μάτια σου κόκκινα να με κοιτούν
    Ο δρόμος που διάλεξες εκεί σε περιμένει
    όμως σε μάγεψε το φως του φεγγαριού

    Κόκκινος στίβος δε μας θέλουν μαζί
    κόκκινος στίβος κι ζωή μικρή
    Τα ρούχα στο πάτωμα, όλα μου φταίνε
    κι δρόμοι μισοί γι’ αυτούς που δεν κλαίνε

    Κόκκινος στίβος δε μας θέλουν μαζί
    κόκκινος στίβος τρέχω εδώ κι εκεί
    Τα ρούχα στο πάτωμα, όλα μου φταίνε
    Κι δρόμοι μισοί γι αυτούς που δεν κλαίνε

    Κάθε μορφή που μοιάζει με σένα, με σκοτώνει
    κάθε σου βλέμμα αγαπημένο, το μισώ
    Χθες βράδυ μου ζήτησες ξανά να μείνεις μόνη
    μα, μέσα νοιώθω πως σε λίγο θα σε δω

    Κόκκινος στίβος …

  23. elzin Says:

    Καλημέρα στους απανταχού Έλληνες και Ελληνίδες.
    Ανάγκη πραγματική και μεγάλη η δημιουργία της Εστίας σε ατομικό, οικογενειακό και εθνικό επίπεδο.
    Οι ιμπεριαλιστικές μπουλντόζες της φτηνής ισοπέδωσης να μη περάσουν.
    Οι πόρτες αυτών των σπιτιών να είναι ανοιχτές και φιλόξενες, αλλά να μπορούν να κλείνουν κιόλας.
    Να προστατεύεται ο χώρος, να μένουν κάποια πράγματα ιερά.
    Ένα από τα πιο βαθιά μου τραύματα είναι το ότι οι γονείς μου δεν μπορούσαν να κλείνουν την πόρτα.

    Η Μία Ανθρωπότητα θα αποτελείται από λαούς με διαφορετικότητα και με διαφυλαγμένη την ιδιαιτερότητα τους.
    Η μελλοντική Ελλάδα έχει ένα ιδιαίτερο ρόλο μέσα σε αυτό τον Ένα κόσμο.
    Ο αρχαίος Ελληνικός φωτεινός τρόπος υποστηρίζεται από πολλούς σοφούς ότι
    θα επανέλθει και αναμένεται
    να αποτελέσει σε παγκόσμια κλίμακα φάρο για άλλες 5.000 χρόνια, όταν θα εισερχόμαστε στον Τοξότη.
    Ανάγκη να ξαναέρθει λοιπόν η Λογική στην πατρίδα της.
    Να ξαναέρθει η ψυχή και όχι αναγκαστικά η μορφή που είχε τότε.

    Που είναι τα όρια του εθνικισμού και που του πατριωτισμού;
    Η Ελλάδα είναι η δεύτερη Μάνα μας!
    Αυτή θεωρώ σωστή προσέγγιση κι ας λένε δήθεν προοδευτικοί και ψυχολόγοι να το…ψάξουμε!
    Προέρχομαι από μια αριστερή οικογένεια που οι χωροφυλάκοι, τα όργανα του κράτους, έκοψαν το αντάρτικο
    κεφάλι του παππού μου, σκότωσαν όλους τους άντρες και μας κυνήγησαν ανηλεώς μέχρι το 1981.
    Ποτέ φυσικά δε ταύτισα το μνηστηροκράτος με την Πατρίδα.

    Ας συνεχίσουμε απτόητοι τα τραγούδια μας( το…χαβά μας)
    για την Ιθάκη

    Μονάχοι,
    θα ταξιδέψουμε στον κίνδυνο
    Η Θάλασσα η ανοιχτή μας περιμένει
    Είναι στη μοίρα μας
    να μη χωράμε πουθενά
    να μην υπάρχει μια στεργ(ι)ιά
    ν’ αράξουμε.

    Για πάντα
    αυτή η καρδιά μας η ασίγαστη
    μας έβαλε τα χέρια στο τιμόνι
    Με την ψυχή μας
    να ανεμίζει στα πανιά
    για έναν έρωτα εμείς
    θα φύγουμε.

    Ιθάκη
    Για μας το πέλαγο το ξέσκεπο
    γεμίσαν με μνηστήρες τα λιμάνια
    Ο κόσμος πάντα
    βρίσκει καινούργιο βασιλιά
    κι εμείς μονάχοι ποιητές
    θα μείνουμε

    σχόλιο από Ατείχιστη Πόλη stavrosn

    • elzin Says:

      Που είναι τα όρια του εθνικισμού και που του πατριωτισμού;
      Η Ελλάδα είναι η δεύτερη Μάνα μας!
      Αυτή θεωρώ σωστή προσέγγιση κι ας λένε δήθεν προοδευτικοί και ψυχολόγοι να το…ψάξουμε! »

      Αυτό είναι το σωστό ερώτημα που πρέπει να ψάξουμε,
      φίλε συνταξιδιώτη μας Σταυραετέ,
      με τα πτερόεντα λόγια της φτερωτής ζωντανής καρδιά σου!

      Πατριωτισμός σημαίνει να γνωρίζεις την θέση σου, την πατρίδα σου,
      την ιστορία σου και να την σέβεσαι και ταυτόχρονα και τις άλλες πατρίδες… άλλων ανθρώπων.

      Εθνικισμός σημαίνει μία υπεροψία που χρησιμοποιείται για ιδιοτελείς αντιδεοντολογικούς σκοπούς και δε σέβεται τον άνθρωπο με την πλατειά του και ευρεία έννοια και καμιά πατρίδα… ούτε την δική του.

      Αλλά οι αντιφατικοί Λαιστρυγόνες υπακούοντας στις υποδείξεις του Αντιφάτη βασιλιά τους βουλιάξανε πολλά από τα καράβια των συντρόφων του Οδυσσέα και τους καταβροχθίσανε με τις
      άγριες αντιφατικές κριτικές τους
      και τα μπερδεμένα λόγια τους.

      Έτσι φθάσαμε στο σημείο να πρέπει «να απολογηθεί» κανείς
      γιατί αγαπάει την πατρίδα του,την χώρα του, το σπίτι του, την γυναίκα του, τα παιδιά του και μαζί με αυτούς αγαπάει και όλους τους ανθρώπους και
      … δεν τους ξεχωρίζει.

      Και… κάποιοι «ψυχολόγοι» new age μπλαζέ τύποι θεωρητικοί,
      … να διυλίζουν τον κώνωπα και να τους ξεφεύγει… ο ελέφαντας,
      μπροστά στη μύτη τους.

      Να κλείνουν οι πόρτες όταν χρειάζεται και να μη γίνεται ένα σπίτι και μια πατρίδα ξέφραγο αμπέλι…και μπάτε σκύλοι αλέστε
      και αλεστικό μη δίνετε…

      Ένας επισκέπτης, είτε είναι άνθρωπος, είτε θεός,
      παραμένει επισκέπτης και δεν μπορεί να τοποθετήσει τον εαυτό του,
      σαν απόλυτη αλήθεια στο κέντρο του νησιού και εξουσία θλιβερή, παραμερίζοντας και γκρεμίζοντας όλα τα άλλα και τους πατρώους …ναούς και θεούς.
      Όσα χρόνια και να περάσουν και όσοι αιώνες,
      εξακολουθει να παραμένει… «επισκέπτης» και καταχραστής… μιας φιλοξενίας.

      Ένας ύπουλος κατακτητής
      και μεγάλος τύραννος!

      Οφείλει να δώσει λόγο για αυτό και όχι να λυμαίνεται και να ιδιοποιείται τα πάντα και να φλερτάρει ξεδιάντροπα πολιορκώντας …την Κυρία του Σπιτιού και του Νησιού

      Ας συνεχίσουμε απτόητοι τα τραγούδια μας( το…χαβά μας)
      για την Ιθάκη

      Ο κόσμος πάντα
      βρίσκει καινούργιο βασιλιά
      κι εμείς μονάχοι ποιητές
      θα μείνουμε…και ονειρευτές;)

  24. elzin Says:

    Καλημερα Ελληνες αει παιδες εστε,γερων δε Ελλην ουκ εστιν..

    Θλιψη με πιανει ωρες ωρες και αγανακτηση βλεποντας την μεγαλη μας εστια,την γη μας.
    Στην ουσια το ανθρωπινο ειδος δεν εκανε καμμια προοδο απο την εποχη του γκρο μανιον και των σπηλαιων.
    Τι θα εβλεπε καποιος,μια αλλη νοημοσυνη,εμεις οι ιδιοι αν βλεπαμε τον γαλαζιο μας πλανητη απο το διαστημα,
    Θα βλεπαμε ενα θαυμασιο κηπο με ολα τα χρωματα και τις μυρωδιες που οι κατοικοι του σκοτονωνται μεταξυ τους ΑΚΟΜΗ!!
    Οπως ακριβως απο την μερα που εμφανιστηκαν,τιποτα δεν εχει αλλαξει,μονο τα ονοματα των πρωταγωνιστων.Οι λογοι και οι αιτιες των πολεμων παραμενουν ιδιοι και απαραλλαχτοι.
    Ελενγχος πρωτων υλων,επιβουλη του δυνατοτερου στον ασθενεστερο ελενγχος των μαζων,ελενγχος της σκεψης παγκοσμια κυβερνηση,παγκοσμια δικτατορια
    Νεα Ταξη!!
    Ο Πολιτισμος μας ειναι κατ επιφαση πολιτισμος!
    Η Επιστημη χρησιμοποιειται κατα βαση για την καταστροφη και οτι περισσεψει για το καλο της Ανθρωποτητας,οπως σωστα σημειωσε η Αστραια για τις φαρμακοβιομηχανιες,αλλα και ολο τον κυκλο των τροφιμων,μεταλλαγμενα,σποροι υβριδια, ΥΒΡΙΣ, απο τις εκατονταδες ποικιλιες ρυζιου εδω στην Ασια εχουν μεινει κατι λιγες,και οι προμηθευτες γνωστοι και δυο τρεις!
    Το ιδιο ισχυει για το καλαμποκι και τα βασικα σιτηρα!
    Ταριχευμενα πτωματα παρουσιαζονται για Τεχνη και υπαρχουν ανθρωποειδη που πηγαινουν να τα θαυμασουν!
    Ο Αρχαιος λογος χαθηκε,ο τροπος σκεψης, και οι θαυματοποιοι θυμουνται τον Ισοκρατη καθε 25 του Μαρτη για να τον ερμηνευσουν κατα το δοκουν.Για Ελληνικη Παιδεια μιλησε ο παππους μας οχι για ελληνοχριστιανικη
    παιδεια!!!
    Οι Ελληνες εδωσαν ολα τα εργαλεια.τα εφοδια στην ανθρωποτητα για να φυγει μπροστα ,να κανει το αλμα και οι ανθρωποι πηραν μονο την γνωση χωρις Αρετη για να γινουν πιο απανθρωποι, πιο αιμοσταγεις, πιο αδυσωπητοι.
    Βλεποντας τα πραγματα απο αυτη την σκοπια,δεν μπορω παρα να πω οτι το μεγαλυτερο αλμα που εκανε ο Ανθρωπος ειναι ακριβως μετα τους Μηδικους Πολεμους οταν σηκωσε ορθιος το κορμι του πεταξε το Δορυ και επληξε τα Αστερια,με τους Μεγαλους Μυστες της Σκεψης της Διανοησης,αλλα και της Τεχνης .
    Και εκει ο ανθρωπος σταματησε!!..
    Ο αρχαίος Ελληνικός φωτεινός τρόπος υποστηρίζεται από πολλούς σοφούς ότι
    θα επανέλθει και αναμένεται
    να αποτελέσει σε παγκόσμια κλίμακα φάρο για άλλες 5.000 χρόνια, όταν θα εισερχόμαστε στον Τοξότη.
    Ανάγκη να ξαναέρθει λοιπόν η Λογική στην πατρίδα της.
    Να ξαναέρθει η ψυχή και όχι αναγκαστικά η μορφή που είχε τότε.
    Μεγαλη Αναγκη,Μεγαλη.
    Το οτι σημερα δεν κρυωνω τον χειμωνα,βλεπω και διαβαζω και την νυχτα,αλλαζω ηπειρους μεσα σε ωρες δεν μου λεει και πολλα γιατι το τιμημα ειναι βαρυ και ασηκωτο.
    Περισσοτερο απο ποτε ειμαστε δεμενοι στην Σπηλια και βλεπουμε τις Σκιες που μας προβαλουν οι θαυματοποιοι.
    Τηλεοραση, ΜΜΕ, Διαδικτυο.
    Ο θειος Πλατων το φωναζει,ειστε δεμενοι αλλα τα χερια σας ειναι λυτα!!αλλα φευ !το μυαλο αρνηται!
    Λαιστρυγονες απατριδες ελληνες πετουν σημερα πετρες σε οτι Ελληνικο θελει να ξαναφυτρωσει σ αυτο τον τοπο.
    Για χρονια αιμοραγουσαμε για τα πολιτικα φρονηματα,η πατριδα στερηθηκε Λαμπρα μυαλα αριστερων που κυνηγηθηκαν ανηλεως,ανθρωπων που θα την βοηθουσαν να σταθει στα ποδια της οπως γινοταν σε ολη την μεταπολεμικη ευρωπη.Αντι αυτου μισος και πετρες!!
    Και τωρα που ησυχασαμε, που γλυψαμε και επουλωσαμε τις πληγες,ερχονται οι επαναστατες χωρις αιτια,αλλα με κερδος,τα πληρωμενα τσιρακια του Σορος μαζι με τους θαυματοποιους των ΜΜΕ,υπερφαλαγγισμενοι αριστεροι της Νεας Ταξης να πεταξουν πραγματικες πετρες σαν συγχρονοι Λαιστρυγονες εναντιων παντων.
    Οι πατριωτες ονομαζονται φασιστες,οι Λαιστρυγονες επαναστατες,οι κλεφτες καταχραστες,ο Κολοκοτρωνης Κλεφτης,ο Μεγαλεξανδρος Αττιλας,οι μειονοτητες πλειονοτητες,το ελασσον μειζον, οι απαξιες αξιες,και οι πουστηδες παλληκαρια και προτυπα!
    Η Πατριδα μας δεχεται τα τελευταια χρονια μια ανευ προηγουμενου επιθεση σε ολα τα επιπεδα,και θα πρεπει να
    εισαι αομματοςγια να μην το δεις!
    Σ αυτον τον Αγωνα δεν περισσευει κανεις!
    Αληθεια το εχουμε σκεφτει ποτε οτι την Ελευθερια μας την χρωσταμε σε ενα φτωχο τσαγκαρη απο την Αρτα?
    Η Πατριδα μας ειναι η Εστια μας,οι Πετρες μας, ο τοπος μας, εκει που ειναι θαμενοι οι γονεις μας,ο τοπος που γενναμε τα παιδια μας και τους δειχνουμε τα Αστερια,ο τοπος που φωναζουμε αδερφε,γκαρντασι,και γυρνανε καμμια δεκαρια,οι κοπελιες μας,τα παλλληκαρια μας,οι χοροι μας,τα ουζακια μας,ολα αυτα τα μικρα και μεγαλα που για χαρη μας Καποιοι στερηθηκαν τα παντα και για Παντα.Το χαδι,το φιλι,τα βλασταρια τους που δεν προλαβαν να δουν,την ζωη τους την ιδια.
    …………………….
    …Σημερα τα συννεφα πυκνωνουν στην γειτονια μας με την επικειμενη αναβαθμιση της γειτονος,και την προθεση των Ατλαντων να στραγγαλιξουν την Αρκουδα…

    Στην κυρα μανα μας μην δινετε βοηθεια
    ουτε μαγκουρα στο προσκεφαλο σιμα
    γιατι θα δερνει καθε μερα τα παιδια της
    και οταν μιλαω θα με λεει ΑΛΗΤΑΡΑ
    …..
    Και αν θελω τωρα να ακουγεται η φωνη μου
    με πιανει τρομος απο ισκιους μακρινους
    Χρυσαφι μοιαζει η συντροφια σου στη ζωη μου
    κι η ομορφια σου μου γιατρευει τους καημους
    Ρε μπαρμπα κατσε να μα πεις μια ιστορια
    πως ηταν τοτες η μανουλα μας παλια
    Επεφτε ξυλο σα γινοταν φασαρια
    η σας νανουριζε μα χαδια και φιλια!
    Λεγκω,Λεγκω,Λεγκω,Λεγκω,μου σπαραζεις την καρδια
    Λεγκω,Λεγκω,Λεγκω,Λεγκω μου πληγωνεις τη χαρα

    σχόλιο από Φρυκτωρό

    • elzin Says:

      Θαυμάσιο,
      το μακροσκελές σχόλιο,
      Θαυμαστέ Φύλακα
      της λαμπερής Ανατολής
      και πολύ Δια-Φωτιστικό.
      Μακάρι να είχαμε και άλλες τέτοιες δυνατές φωνές
      «σε αυτή την πατρίδα που όπου και
      να πάμε μας πληγώνει»
      σε αντιστάθμιση κάποιων άλλων μακροσκελών μονοπωλιακών αντιφατικών μπερδεμένων κοτρόνων.
      Φωνών… άγριων Λαιστρυγόνων που μας βουλιάζουν τα πλοία και απομένουμε ξέμπαρκοι στο λιμάνι, ακρωτηριασμένοι να κοιτάζουμε
      ένα πέλαγο βαθύ με παράπονο…
      μετρώντας βράχο βράχο τον καημό…

      Το πέλαγο είναι βαθύ,
      κι η αγάπη είναι μεγάλη
      έχω έναν πόνο στην ψυχή
      και ποιος θα μου τον βγάλει

      Το πέλαγο είναι γλυκό,
      χάδι μαζί και δάκρυ
      και με κυλάει αφρίζοντας
      στου ορίζοντα την άκρη.

      Το πέλαγο είναι παιδί,
      τρέχει και δεν το φτάνω
      παιδί και στην αγάπη του,
      που σαν παιδί το χάνω.

  25. elzin Says:

    Ο πολεμιστής
    αφουγκράζεται,διαισθάνεται,
    …σκέφτεται.
    Σκέφτεται πολύ,όλες τις πλευρές τους θέματος, μιας απόφασης,
    μιας δράσης,ακόμη και την περίπτωση να μη δράσει καθόλου και τι είναι απαραίτητο και ενεργειακά οικονομικό και ουσιαστικό.
    Συμβουλεύεται τον θάνατο του
    …από τα αριστερά.
    Για τον πολεμιστή δεν υπάρχουν μικρές ή μεγάλες αποφάσεις, σημαντικές ή ασήμαντες.

    Υπάρχουν μόνο αποφάσεις που παίρνει μπροστά στο θάνατο του,
    … που τον παρακολουθεί.
    Έτσι λοιπόν δεν έχει περιθώριο για αμφιβολίες, μεμψιμοιρίες, μετανιώματα,απολογίες,δικαιολογίες,
    υπεροψίες,σπουδαιοφάνειες,
    αυτοοίκτους και αναίτιες επικριτικές επιθέσεις,
    προσωπικές σε ένα συνάνθρωπό του,ούτε καν να δώσει συμβουλή αν δεν του ζητηθεί ειλικρινά,
    ή δεν τον προκαλέσει με την συμπεριφορά του.

    Δεν έχει την πολυτέλεια της τελειότητας,
    σε ένα κόσμο που δεν είναι αγγελικά πλασμένος,
    μόνο την μικρή ευκαιρία της αψογοσύνης!

    Μαλαματένια λόγια στο μαντήλι
    τα βρήκα στο σεργιάνι μου προχθές
    τ’ αλφαβητάρι πάνω στο τριφύλλι
    σου μάθαινε το αύριο και το χθες
    μα εγώ περνούσα τη στερνή την πύλη
    με του καιρού δεμένος τις κλωστές

    Τ’ αηδόνια σεχτηκιάσανε στην Τροία
    που στράγγιξες χαμένα μια γενιά
    καλύτερα να σ’ έλεγαν Μαρία
    και να ‘σουν ράφτρα μες στην Κοκκινιά
    κι όχι να ζεις μ’ αυτή την κομπανία
    και να μην ξέρεις τ’ άστρο του φονιά

    Γυρίσανε πολλοί σημαδεμένοι
    απ’ του καιρού την άγρια πληρωμή
    στο μεσοστράτι τέσσερις ανέμοι
    τους πήραν για σεργιάνι μια στιγμή
    και βρήκανε τη φλόγα που δεν τρέμει
    και το μαράζι δίχως αφορμή

    Και σαν τους άλλους χάθηκαν κι εκείνοι
    τους βρήκαν να γαβγίζουν στα μισά
    κι απ’ το παλιό μαρτύριο να ‘χει μείνει
    ένα σκυλί τη νύχτα που διψά
    γυναίκες στη γωνιά μ’ ασετυλίνη
    παραμιλούν στην ακροθαλασσιά

    Και στ’ ανοιχτά του κόσμου τα καμιόνια
    θα ξεφορτώνουν στην Καισαριανή
    πώς έγινε με τούτο τον αιώνα
    και γύρισε καπάκι η ζωή
    πώς το ‘φεραν η μοίρα και τα χρόνια
    να μην ακούσεις έναν ποιητή

    Του κόσμου ποιος το λύνει το κουβάρι
    ποιος είναι καπετάνιος στα βουνά
    ποιος δίνει την αγάπη και τη χάρη
    και στις μυρτιές του ʼδη σεργιανά
    μαλαματένια λόγια στο χορτάρι
    ποιος βρίσκει για την άλλη τη γενιά

    Με δέσαν στα στενά και στους κανόνες
    και ξημερώνοντας μέρα κακή[Παρασκευή]
    τοξότες φάλαγγες και λεγεώνες
    με πήραν και με βάλαν σε κλουβί
    και στα υπόγεια ζάρια τους αιώνες
    παιχνίδι παίζουν οι αργυραμοιβοί

    Ζητούσα τα μεγάλα τα κυνήγια
    κι όπως δεν ήμουν μάγκας και νταής
    περνούσα τα δικά σου δικαστήρια
    αφού στον Άδη μέσα θα με βρεις
    να με δικάσεις πάλι με μαρτύρια
    και σαν κακούργο να με τιμωρείς

    Καλησπέρα
    στα λευκά, ασημένια, χρυσαφένια μαντήλια λόγων και όχι
    … στα πέτρινα λόγια!
    ΜΑΛΑΜΑΤΕΝΙΑ ΛΟΓΙΑ / ΛΑΚΗΣ ΧΑΛΚΙΑΣ / malamatenia logia /

  26. elzin Says:

    Μαλαματένια λόγια σε μαντήλι
    Σταλμένα από το αύριο και το χθες
    Περνούμε τη στερνή τη πύλη
    Με το σπαθί μας κόβουμε κλωστές.

    Τα αηδόνια τα αφήσαμε στην Τροία
    Που αφάνισε ολόκληρη γενιά
    Εκεί αφήσαμε και τη Μαρία
    καθώς δε γνώρισε το άστρο του φονιά.

    Γυρίζουμε πίσω κυνηγημένοι
    Απ΄του Ποσειδώνα την άγρια οργή
    Του Αίολου οι τέσσερις ανέμοι
    Απείλησαν να πάρουν τη ζωή.

    Το έφερε η μοίρα και τα χρόνια
    Κι ακούσαμε τον ίδιο τον ποιητή
    Αγγίξαμε τη φλόγα που δε καίει
    Είχαμε μαράζι με αφορμή.

    Σπάσαμε τα δεσμά και τους κανόνες
    Που ήθελαν οι αργυραμοιβοί
    Λύσαμε του κόσμου το κουβάρι
    Με του Σατόρι Χάνσο το σπαθί

    Ένα παλιό μαρτύριο έχει μείνει
    Ένα σκυλί τη νύχτα που διψά
    Μας βλέπει το φεγγάρι μες στη νύχτα
    Να περπατάμε στην ακροθαλασσιά.

    Ζητούμε τα μεγάλα τα κυνήγια
    Και ψάχνουμε σε σπηλιές του Μεξικού
    Καλησπέρα στα λευκά και στ΄ ασημένια μαντήλια
    Στα χρυσαφένια λόγια του διοικητή Λαού!

    από Ατείχιστη Πόλη

    • elzin Says:

      !!!!!!!
      Καλημέρα,
      στα εμπνευσμένα λόγια,
      του υποδιοικητή της Ατείχιστης Πόλης
      και φίλου μας και συντρόφου μας Σταυραετού,
      που αν δεν θεωρούσαμε ύβρη μια τέτοια δήλωση,
      θα λέγαμε ότι αγγίζουν τα όρια της τελειότητας,της δύναμης,της σοφίας και με το κοφτερό σπαθί του «Σατόρι Χάνσο» κόβουν τα σχοινιά της αιχμαλωσίας μας
      … σε ένα κάβο.

      Αυτά τα ποιητικά λόγια του συμπολεμιστή μας,
      θα αγγίξουμε προσεχτικά με ευλάβεια,θα τα ακουμπήσουμε στην καρδιά μας να ζεσταθούν από την φλόγα του θεού του Φωτός και μετά θα τα χαράξουμε σε ένα κεντημένο μαντήλι μιας χρυσομαλλούσας κόρης που θα δέσουμε περήφανα στο μέτωπό μας…συνεχίζοντας την ημέρα μας και σιγομουρμουρίζοντάς τα.

      Όρθιοι, με τέτοια μαντήλια,
      στο μέτωπό μας, να σταματούν τις αλμυρές σταγόνες,
      θα ατενίσουμε το ξημέρωμα του 21ου Αιώνα και θα προχωρήσουμε …ρωτώντας;

      Από πού περνάει ο δρόμος για το όνειρο της καρδιά μας …σαμπκομαντάντε Οδυσσέα;

      …και θα γυρέψουμε τις απαντήσεις παντού… σε ουρανό και γη και …αστέρια!

      Καλημέρα στους
      άψογους υποδιοικητές
      … ενός περήφανου διοικητή λαού!

  27. elzin Says:

    από την ιστοσελίδα
    «Α .Ο Οδυσσέας και τ’αστέρια»

    https://www.blogger.com/comment.g?blogID=6476268595688687389&postID=7139235034154007398&pli=1

  28. elzin Says:

    Και μια καλή ταινία για το βράδυ
    με ένα αριστοκράτη, ευφυή, μοναχικό, τελειομανή
    …..The Aviator

  29. elzin Says:

    Ας μη κοιμηθούμε τόσο νωρίς
    αυτό το Σαββατόβραδο
    και ας φορέσουμε τα γυαλιά
    του Καρπέντερ να διακρίνουμε
    ποιοί ζουν ανάμεσα μας και τι «εντολές» δίνουν….

    John Carpenter’s They Live (1988)

  30. elzin Says:

    Είστε σίγουροι ότι το σύμβολο του δράκου μπορεί να σας φέρει τύχη;
    Αν είστε Κινέζος ναι, σίγουρα και θα σας φέρει τύχη.
    Αν είστε Έλληνας όμως, όχι.
    Στο υποσυνείδητό σας ο δράκος έχει καταγραφεί ως κάτι κακό, τον σκοτώνει ο άγιος Γεώργιος, ή ο Απόλλωνας. Αυτό είναι ένα μικρό παράδειγμα για να σας αποδείξουμε ότι το κινέζικο χωροθεσιακό σύστημα Φενγκ Σούι δεν μπορεί να λειτουργήσει, ίσως τόσο αποτελεσματικά, στην Ελλάδα και τους Έλληνες. Για να βρείτε τι πρέπει να κάνετε στο χώρο σας ώστε να καλυτερεύσετε τη ζωή σας υπάρχει το αντίστοιχο ελληνικό σύστημα, η Οικοδύναμη.
    Μετά από έρευνα πολλών ετών ο συγγραφέας Σπύρος Μακρής παρουσιάζει για πρώτη φορά στην Ελλάδα το χωροθεσιακό σύστημα των αρχαίων Ελλήνων που ονομάζεται Οικοδύναμη. Ένα σύστημα που βασίζεται πάνω στις αρχές, τη νοοτροπία και την πολιτιστική κληρονομιά των Ελλήνων.
    Η Οικοδύναμη, με κέντρο διάδοσης και εφαρμογής το Μαντείο των Δελφών, απλώθηκε σε όλο τον αρχαιοελληνικό κόσμο δημιουργώντας ένα αόρατο γεωμετρικό πλέγμα που είχε σκοπό την υγεία και την ευημερία των Ελλήνων, την ισορροπία με τη Φύση αλλά και με το Ηλιακό μας Σύστημα. Με τις εντολές-χρησμούς που έδινε η Πυθία οι αρχαίοι Έλληνες έχτιζαν τις πόλεις τους σύμφωνα με την ιερή γεωμετρία, την ιερή αρχιτεκτονική και πολεοδομία, γνώσεις που μόλις τα τελευταία χρόνια τώρα άρχισαν να αποκωδικοποιούνται.
    Η Οικοδύναμη είναι το σύστημα που εναρμονίζει τον προσωπικό μας χώρο με το εξωτερικό περιβάλλον, την ύλη με το πνεύμα, και μπορεί να προσφέρει υγεία, ισορροπία, ευημερία και να μας συντονίσει με τις αόρατες δυνάμεις της Φύσης.

  31. elzin Says:

    έλα εδώ στη μαγική αυλή να ονειρευτείς!

    Να αφήσουμε εδώ μια Μαγική Αυλή
    με το τραγούδι της
    μια Αλίκη
    στην χώρα των θαυμάτων να ακολουθεί ένα άσπρο κουνέλι
    και να συνεχίσουμε στο πέρασμα των ορίων
    ανάμεσα σε μια Σκύλλα και Χάρυβδη.

    Έλα εδώ στη μαγική αυλή να ονειρευτείς!

    Πέρασα μια νύχτα δίχως τελειωμό
    τρέχω μα με βρίσκει η νύχτα στο σταθμό
    δίπλα μου ζητιάνοι γέροι και τυφλοί
    μοιάζει τούτη η γη με μαγική αυλή

    Και συ τώρα μου μιλάς
    τα όνειρα δεν είναι πια για μας
    άλλα όνειρα να δεις
    έλα εδώ στη μαγική αυλή να ονειρευτείς

    Έφυγε ένας χρόνος χάθηκε στο χθες
    όλα μοιάζουν ίδια φίλε τι τα θες
    σίδερο τσιμέντο χώμα και γυαλί
    μοιάζει τούτη η γη σαν μαγική αυλή

    Και συ τώρα μου μιλάς
    τα όνειρα δεν είναι πια για μας
    άλλα όνειρα να δεις
    έλα εδώ στη μαγική αυλή να ονειρευτείς

  32. elzin Says:

    Εστία! Η Πατρίδα! Η Αρκτική Αρχική Πηγή!
    Το Ιερό κέντρο ενός κύκλου της Ηλιακής Συνείδησης!
    Η εσωτερική φλόγα της υλοποιημένης γήινης ύπαρξης του Όντος!
    Το καθαρό παλάτι του νου!
    Η γέννηση του Απόλλωνα!
    Ο εξαγνισμός του … από τον φόνο του Πύθωνα !
    Το παιγνίδι και παιγνίδισμα του Δελφινιού
    και ο ήχος των Δελφών από κέντρο
    … τον πυρήνα, την μήτρα της Γης!
    Το ηφαιστειακό θειάφισμα και βλέμμα του Οδυσσέα,
    οι καθαρμοί του ανεμοδαμαστή Εμπεδοκλή !
    Σε ολόσωμη βουτιά στο νερό, την γη , τον αέρα και την φωτιά.
    Ενδεδυμένος νέο αστραφτερόν αιθέρα
    σε πεμπτουσία πολεμιστή του φωτός!
    Το ελιξίριο της νεότητας του έφηβου Φοίβου
    και της παιωνικής υγείας και θεραπείας!
    «αφ’ Εστιας άρχεσθαι».! Δια Παντός!
    Σήμερα του 8 μηνός Βοηδρομιώνος δρόμου των Ελευσίνιων Μυστηρίων
    και 16 μοίρες στην Παρθένο, Νέα Σελήνη,
    η Ιερή φλόγα των Ελλήνων να λάμψει με του Διός
    την αστραπή και τον κεραυνό σε καθαρό νησί
    και ο νους να φωτισθεί με την Έλευση της!
    Σε adazio ρυθμό και G μινόρε … έντασης κλιμακωτό!

  33. IPPELATEIRA Says:

    είναι δυσκολοι οι προγόνοι μασ =ς για να μελετηθούν, γιαυτό πάμε στις ινδίες και=οπουδήποτε αλλού να φωτιστοὐμε.
    είναι φυσικὀ ὀμως . τὀσηαποεκτίμηση και τόση νηπιὀτητα που έχουμε πρἐπει να το’΄εχει το αντιπεπονθός μας.Ο Σόλων μας το επιβεβαιωνεΙ μεσω του αιγυπτίου ιερέα.
    ΠΟΤΕ ΘΑ ΜΕΓΑΛΩΣΟΥΜΕ΄΄

  34. elzin Says:

    Παιδιά θέλουμε παραμείνειν στην καρδίαν
    το νηπενθές της Ελένης βάλσαμο να την θεραπεύει.
    Δαμάζοντες τους άλογους ίππους της νόησεως
    και τα κύματα του άγριου Ποσειδώνα
    ελαύνουσες νίκες της σοφής κόρης του Διός
    να φέρουμε στο παρόν.
    Για ένα όνειρο για την Ελλάδα του μέλλοντος μας
    Ιππελάτειρα ορφικού ύμνου των θεών!

    Ες ΑΘΗΝΑΣ
    Παλλάς μουνογενής μεγάλου Διός έκγονε σεμνή
    δία μάκαιρα θεά πολεμόκλονε ομβριμόθυμε
    άρρητε ρητή μεγαλώνυμε αντροδίαιτε
    ή διέπεις όχθους υψαύχενας ακρωρείους
    ηδ’ όρεα σκιόεντα νάπαισί τε σην φρένα τέρπεις
    οπλοχαρής οιστρούσα βροτών ψυχάς μανίαισι
    γυμνάζουσα κόρη φρικώδη θυμόν έχουσα
    Γοργοφόνη φυγόλεκτρε τεχνών μήτερ πολύολβε
    ορμάστειρα φίλοιστρε κακοίς αγαθοίς δε φρόνησις
    άρσην μεν και θήλυς έφυς πολεματόκε μήτι
    αιολόμορφε δράκαινα φιλένθεε αγλαότιμε
    Φλεγραίων ολέτειρα γιγάντων ΙΠΠΕΛΑΤΕΙΡΑ
    Τριτογένεια λύτειρα κακών νικηφόρε δαίμον
    ήματα και νύκτας αιεί νεάταισιν εν ώραις
    κλυθί μου ευχομένου δος δ’ ειρήνην πολύολβον
    και κόρον ηδ’ υγίειαν επ’ ευόλβοισιν εν ώραις
    γλαυκώφ’ ευρεσίτεχνε πολυλλίστη βασίλεια

    Μελισηγενής

  35. Η Οδύσσεια του Ελληνισμού « Τα τραγούδια της Λάϊον Says:

    […] 6. Οι Λαιστρυγόνες […]

  36. Η Φλόγα της Συνείδησης | Αστραία Says:

    […] 6. Οι Λαιστρυγόνες […]

  37. Οδυσσειακή Διάκριση | Αστραία Says:

    […] 6. Οι Λαιστρυγόνες […]

  38. Το Ταξίδι του Εγώ | Αστραία Says:

    […] 6. Οι Λαιστρυγόνες […]

  39. ΟΙ Σταθμοί του Οδυσσέα | Ομηρικό Σχολείο Says:

    […] 6. Οι Λαιστρυγόνες […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: