7. Η Σκύλλα και η Χάρυβδη

by

…. οι συνεργασίες και οι συμφωνίες… που συνήθως αθετούνται.

Το δέντρο και τα άνθη του
…ακόμη και του «κακού»,ο 7ος οίκος, οι φανεροί εχθροί, οι συνεταιρισμοί, οι γάμοι, τα δικαστήρια, ο Ζυγός, η κρίση μας ζυγαριάς, οι συμφωνίες και οι Στάβλοι του Αυγεία, η Σκύλλα και η Χάρυβδη, τα αδιέξοδα, τα διλήμματα, οι Συμπληγάδες,
… το πήδημα στην  Άβυσσο.

Στην μέση του πουθενά,

Ασάλευτος θα σταθείς να ρωτήσεις τον Επιμηθέα,

Γιατί έδωσε το κουτί στην Πανδώρα,

Γιατί άφησε μόνο την ελπίδα τελευταία

Κλειστή να σιγοκαίει στην καρδιά μας

Και να ξεγελά τις βεβαιότητες του αυτοκράτορα νου.

ΕΛ.ΖΙΝ

 Βρέθηκα στην ίδια θέση με τον Θεόδωρο

…πριν από κάποιο καιρό.

 Η επιχείρηση που είχα μετά από πολλές προσπάθειες άρχισε να πηγαίνει καλά

και αναζητήθηκαν νέοι ορίζοντες με την μορφή κάποιων συνεργασιών, συνεταίρων και συμφωνιών που, όμως δεν τηρήθηκαν.

 Όχι μόνο δεν τηρήθηκαν αλλά, καταπατήθηκε κάθε έννοια δικαιοσύνης και νομιμότητας.

 Έτσι βρέθηκα στα χέρια των αρπακτικών, που είχαν όλα τα μέσα και τους νόμους και τα παραθυράκια των νόμων και θελήσανε να τα πάρουν όλα.

 Στον κυκεώνα των δικαστηρίων και στους έρημους διαδρόμους της δικαιοσύνης, συνειδητοποιούσα πως είναι αδύνατο να αποδείξεις ότι

«δεν είσαι ελέφαντας» και ένας αθώος χρειάζεται πολλά λεφτά και δεν μπορεί να αποδείξει το δίκιο του.

Οι γνωστοί…αδιάφοροι, οι συγγενείς επικριτικοί, οι φίλοι «έστριψαν», μερικοί πήγανε με το μέρος του συμφέροντος και κάποιοι… δωροδοκήθηκαν.

 Τους έβλεπα να ορκίζονται σε ένα Ευαγγέλιο, κάτω από τις εικόνες… ενός «δίκαιου θεού».

 Μία επιστολή που είχα στείλει στον τότε πρόεδρο της Δημοκρατίας

Στεφανόπουλο,άργησε φαίνεται να φθάσει και ένιωσα

…την ερημιά του πραγματικού.

 Δεν υπήρχε τίποτα και κανείς!

Αδιέξοδο.

Δεν μπορούσα να γυρίσω πίσω,

δεν ήθελα να πάω μπροστά.

Δεν χωρούσα πουθενά.

 Κάθισα σε ένα παγκάκι, ήταν Αύγουστος μήνας και δεν ήθελα συνεχίσω να ζω. Δεν ήθελα να είμαι σε αυτή την κοινωνία, δεν ήθελα να ζω με αυτούς τους ανθρώπους και να μοιράζομαι τον ίδιο αέρα, δεν ήθελα τις εκκλησίες τους, τα Ευαγγέλια τους, τους άδικους θεούς τους, τους παράλογους νόμους τους, τους άνομους δικηγόρους τους, τις λυκοφιλίες τους, τα βιβλία τους, τις εφημερίδες τους,, τα τραπέζια τους, τα φαγητά τους, τους πίνακες τους, τα έργα τέχνης τους, τα εικονοστάσια τους, την ψεύτικη αγάπη τους, τα βολεμένα συναισθήματα τους,τις φιλανθρωπίες τους, την επιφανειακή διανόηση τους,

τον τεχνοκρατισμό τους, την θεοκρατική επιστήμη τους, την φθηνή διασκέδαση τους,τις ανόητες συζητήσεις τους,

τα γελοία ορνιθοενδιαφέροντα τους.

 Δεν ήθελα τίποτα και βίωνα… μια πικρή αίσθηση ελευθερίας.

Κάθισα στο παγκάκι μέρες και νύχτες με ένα μπουκάλι νερό και …πολύ σιωπή νεκρική.Οι άνθρωποι περνούσαν δίπλα μου, άλλοι αδιάφοροι τελείως, άλλοι, ρίχνανε μια ματιά και προσπερνούσαν και αυτοί.Τα φώτα της πόλης λαμπυρίζανε σαν πυγολαμπίδες, όταν ο ουρανός άρχισε να κατεβαίνει σιγά σιγά,ο ορίζοντας να στενεύει και ο θάνατος να με πλησιάζει

… γνέφοντας.

Και δεν με ένοιαζε καθόλου.Το ευχόμουν.

 Και… τότε ήρθε κάποιος και κάθισε δίπλα μου.

Μπορεί να ήταν όραμα ή οπτασία.

Εγώ τον είδα… σαν ένα Άνθρωπο, ίσως να ήταν και το Πνεύμα του, που με άγγιξε στην πλάτη και τον άκουσα να μου λέει:

Ξέρω… πως έχεις τραγουδήσεις σε Ανοιξιάτικα λιβάδια και

θα τραγουδήσεις και σε άλλα,όχι… μόνο δακρυσμένα.

 Ετοιμάζεσαι για «το άλμα» αλλά, πρέπει να θυμηθείς να γυρίσεις πίσω.

Πρέπει να το θελήσεις και να κρατηθείς από κάτι… που αγαπάς πολύ.

Ψάξε να το βρεις και κρατήσου από εκεί… για να επιστρέψεις,

αφού.. ενώσεις τα κομμάτια σου.

 Άκουσα τα λόγια του μέσα από ένα βουητό και έφθασαν στην καρδιά μου.

Ήξερα τι αγαπούσα και το έβαλα …στο κέντρο.

Ήταν ένα παιδί που με περίμενε, ένα νησί και,

μια έννοια που λέγεται Ελευθερία και Ολότητα του Εαυτού.

Ο ουρανός ήταν ακριβώς πάνω από το κεφάλι μο

δεξιά η Σκύλλα και αριστερά η Χάρυβδη, στο μέσον… ο γκρεμός.

Πήδηξα σε αυτόν και αφέθηκα μέχρι το τέλος!

Υποσχέθηκα να γυρίσω…και ΕΙΜΑΙ εδώ!

 Η Σκύλλα και η Χάρυβδη

είναι ένα δύσκολος σταθμός στην ζωή του ανθρώπου.

Είναι ένα μεταίχμιο και σημειοδοτεί το πέρασμα των ορίων, τα μεγάλα αδιέξοδα, ένα δίλημμα…μεγάλο πάντα.

 Καλείσαι για μια απόφαση όταν δεξιά και δυτικά είναι η Σκύλλα,

αριστερά και Ανατολικά είναι η Χάρυβδη και στην μέση

μία Άβυσσος να χάσκει και να σε προσμένει σε αναμέτρηση μαζί της.

Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα και στην μέση αναμμένα κάρβουνα!

 Είναι πάντα δύσκολες οι αποφάσεις, απαιτούν ένα ρίσκο, την ανάληψη μιας ευθύνης και την καλή λειτουργία των νεφρών.

Για αυτό οι άνθρωποι σπάνια αποφασίζουν ποτέ για κάτι και η ζωή κινείται ανάμεσα σε ατέλειωτες αμφιταλαντεύσεις.

Πάντα νιώθουν μεγάλη ανακούφιση όταν κάποιος άλλος αποφασίζει για αυτούς και τους βγάζει από το πρόβλημα.

Συνήθως εκτονώνονται με μια απλή επικριτική,πίσω από την οποία αποφεύγουνε να πάρουν θέση ή να καταθέσουν μια πρόταση .

 Εδώ πάντα στηρίζεται η χειραγώγηση του πλήθους από το σύστημα των

της εξουσίας με την μορφή σήμερα των μεγάλων απρόσωπων οργανισμών,

και πολυεθνικών,τα καρτέλ.

 Ο Ζυγός συμβολίζεται με μια ζυγαριά και είναι η ώρα της κρίσεως.

Είναι η στιγμή που αποφασίζεις με ποιους θα πας και ποιους θα αφήσεις.

Όλη η διαδρομή που κάνει ένας άνθρωπος μέχρι να φθάσει στον Ζυγό, είναι οριζόντιες μετακινήσεις του σημείου της αντίληψης και οι συνειδητοποιήσεις περιλαμβάνουν… το Γνωστό.

 Οι πλανήτες, Άρης Δήμητρα,Ερμής, Ήρα, Απόλλων, Εστία

Αφροδίτη, εδώ είναι πιό προσωπικοί και δείχνουν στοιχεία του προσωπικού τονάλ.

Δουλεύουν με το… Εγώ.  Από τον Ζυγό και μετά οι πλανήτες,

Πλούτωνας, Αθηνά, Ζευς,Άρτεμις, Ποσειδών, αφορούν και το συλλογικό

τονάλ και είναι μια επίδραση γενεών.

Συμπεριλαμβάνουν πλέον το… Εμείς,στην αυτοσυνείδηση τους.

 Η Αφροδίτη εδώ, κυβερνήτης του Ζυγού με ενεργειακό κέντρο τα νεφρά, έχει διπλό ρόλο αστεριού.

Αυγερινός και αποσπερίτης !

Εωσφόρος και Πούλια!

Οι μετακινήσεις παίρνουν στροφή 90 μοιρών και γίνονται κάθετες και οι συνειδητοποιήσεις βαθιές γιατί είναι η είσοδος στο Άγνωστο και στο Ναγουάλ. Η είσοδος αυτή είναι μια αναμέτρηση και χρειάζεται να έχει δουλέψει κανείς όλα τα προηγούμενα για να επιζήσει… όταν βρεθεί εκεί. Ξεκινάει με μια ανακατάξη του Τονάλ που κορυφώνεται στην Παρθένο με την τακτοποίηση και την αλλαγή πρόσοψης μαζί με την οικονομία της ενέργειας και το σπάσιμο των συνηθειών καθώς επίσης και την ικανότητα της διάκρισης. Αυτό το νοικοκύρεμα στην Παρθένο μαζί με την πρόληψη και την θεραπεία των ενεργειακών κέντρων είναι μια προετοιμασία για το πέρασμα σε μια «άλλη» αντίληψη και πραγματικότητα. Η φροντίδα της Παρθένου αφορά και το φυσικό σώμα και το πνεύμα του ανθρώπου που πρέπει να καλλιεργείται προς όλες τις πλευρές και να μη μένει ξεμένει και εμμένει πουθενά.

Το πνεύμα και η γνώση φτιάχνει το σώμα του ανθρώπου κα η καλή φυσική κατάσταση βοηθά στην κατανόηση αυτής της γνώσης. Μια διαμάχη με το τονάλ οδηγεί στον θάνατο για αυτό πρέπει να προστατεύεται και να οργανώνεται με αρμονικό τρόπο.

Ο Ζυγός είναι δύο δρόμοι που ανοίγονται μπροστά σου και περνούν πριν από τις Παγκτές πέτρες, τις Συμπληγάδες ενός ταρακουνημένου νου.

Το πέρασμα ανάμεσα τους απαιτεί εξαιρετική ταχύτητα του μυαλού να διακρίνει άμεσα και έμμεσα το κάθε τι βλέποντας πίσω από τις λέξεις και τα μεταφραστικά προγράμματα ενός MATRIX. Το πήδημα στην Άβυσσο προϋποθέτει ένα κέντρο που έχει τοποθετηθεί πριν, ισχυρό και ικανό για να αντέξει τέτοια… αλλαγή συνείδησης.

Το κέντρο του κύκλου είναι πολύ δυνατό σημείο γιατί απέχει ίσα από όλα τα σημεία της περιφέρειας του κύκλου και έχει την δυνατότητα να μεγαλώσει την ακτίνα, τα όρια του διευρύνοντας την αντίληψη και την συμπεριεκτικότητα.

Αλλά, ταυτόχρονα στερεώνει και το νησί την Ηλιακής Συνείδησης την Δήλο για να γεννηθεί ο Απόλλων.

Αν το κέντρο είναι ασταθές και ανεπαρκές, ο άνθρωπος δεν μπορεί να αντέξει και θα καταβροχθιστεί από τις απόρροιες του Αετού βλέποντες τις και απορρίπτοντας τις κοινωνικές… μιας ανθρώπινης διαμόρφωσης.

 Οι μικροί τύραννοι παρ όλο που κυοφορούνται από τον 4ον οίκο και προβάλλονται στον 10ον οίκο,μπορούν να ειδωθούν μόνο από τον 7ον οίκο παίρνοντας την θέση απέναντι από τον 1ον, γιατί εκεί αποκτούν και «μορφή» και συνειδητοποιούνται από τον 1ον. Πολλές φορές οι συναισθηματικές μας προσκολλήσεις μας εμποδίζουν να διακρίνομε τα τραύματα και τις ενεργειακές διαρροές που έχουμε υποστεί από τα παιδικά μας χρόνια και κάνουμε σαν μην υπάρχουν.

Μια ανασκόπηση προσεχτική, της ζωής μας έχει να μας αποσαφηνίσει πολλά.

Αλλά, και το απρόσωπο και το μακρινό μιας κυρίαρχης εξουσίας, μας κάνει να πιστεύουμε πως δεν υφίσταται.

Έτσι έχουμε την αφελή εντύπωση πως επειδή ίσως να μη πηγαίνουμε στα γήπεδα, στις εκκλησίες και να μη βλέπουμε τηλεόραση…είμαστε ελεύθεροι. Αν έχουμε την τύχη να είμαστε σε μια καλούτσικη δουλειά και με ένα σπίτι νομίζουμε ότι ζούμε στο παράδεισο.

Όμως η έννοια της πραγματικής ελευθερίας του ανθρώπου απέχει πολύ από αυτήν τη αυτούπνωση. Γιατί οι δυνατότητες του ανθρώπου είναι πολύ μεγαλύτερες και η ενέργεια του αποστραγγίζεται για άλλους σκοπούς και χρησιμοποιείται από άλλα συστήματα εν αγνοία του…

Η είσοδος στο Άγνωστο ισοδυναμεί με το περπάτημα σε ένα ναρκοπέδιο

και με πολλούς «ελεύθερους σκοπευτές» που καιροφυλακτούν.Εδώ χρειάζεται κανείς την μαεστρία ενός «γκρίγκο πιστολιέρο» να τους αντιμετωπίσει στοχεύοντας με την αριστερή πλευρά γιατί η δεξιά έχει πληγωθεί πολύ

ταυτόχρονα με την λογική της. Οι μυητικές ταινίες του Clint Eastwood, εξαιρετικού «μάγου» ηθοποιού και ονειρευτή δείχνουν ακριβώς πίσω από την μυθοπλασία πως χρησιμοποιεί το ονειρικό του σώμα και βλέπει τον στόχο ακόμη και με κλειστά μάτια.

Έτσι σπάνια αστοχεί και δρα μέσα από ένα σφυρηλατημένο κέντρο δυνατής σταθερότητας και ρευστής χαλαρότητας και απλότητας. Το μεγάλο περπάτημα στο Άγνωστο θα γίνει στο 8ον οίκο και την εξερεύνηση του υποσυνείδητου με τον Κέρβερο και την κάθοδο στον Άδη,αλλά,ο πολεμιστής όταν εισέλθει, περνώντας ανάμεσα από τα δύο τέρατα και «κρατηθεί» δεν θα θελήσει να ξαναγίνει ένα …φυτοζωούν όν.

Θα επιστρέψει.. αλλά, με άλλες προδιαγραφές πλέον για την ζωή και τις δυνατότητες της και μόνο έτσι… θέλει να ΖΕΙ.

Το άνοιγμα της Αβύσσου και το περπάτημα στο χείλος της,

είναι δύσκολο για τους άντρες.

Είναι δύσκολο όχι μόνο γιατί πρέπει να κολυμπήσουν σε βαθιά άγνωστα αριστερά νερά με κίνδυνο να χαθούν, αλλά γιατί, χρειάζεται να το «δημιουργήσουν» κιόλας… για να περάσουν.

 Οι γυναίκες έχουν μια άλλη ευκολία και άμεση κατανόηση του Αγνώστου και ένα πέρασμα «ανοίγει» μπροστά τους κάθε μήνα,την διάρκεια του κύκλου τους.

Αλλά,η αφορμή για το ταξίδι της γνώσης ενός άντρα, είναι μια γυναίκα

και χωρίς την βοήθεια της και την ενέργεια της δεν μπορεί να προχωρήσει και θα χαθεί.

Μια γυναίκα, Κίρκη, Καλυψώ, Ναυσικά, Αριάδνη, Πηνελόπη,Εύα, Τρίνιτυ, Ήρα, Αθηνά, που με τον τρόπο τους θα γίνουν σταθμοί και φάροι του και οδηγοί του. Η επικράτηση αρσενικοποιημένων θρησκειών και αυταρχικών πατριαρχικών προτύπων οδήγησε πολλούς άντρες στην…απώλεια του προορισμού τους. Δεν φθάσανε ποτέ τον στόχο τους.Έτσι, πολλοί χαθήκανε και πνιγήκαμε στις άγριες θάλασσες και τα κύματα ενός θυμωμένου Ποσειδώνα.

 Η εκμετάλλευση της γυναίκας,της ενέργειας της, η ασέβεια προς την θηλυκή αρχή είχε σαν αποτέλεσμα πολλές από τις παρενέργειες και τον εκφυλισμό… της αρσενικής.  Όταν δε προστατεύεται η γυναίκα και η μητρότητα, τα παιδιά, οι άντρες γεννιούνται όλο και πιο αδύναμοι και ανισόρροποι… σε ένα φαύλο κύκλο. Το άνοιγμα που χάσκει ανάμεσα από την Σκύλλα και την Χάρυβδη,

έχει και μια αγριοσυκιά . Αυτή θα κρατήσει τον Οδυσσέα για τον Χρόνο που θα χρειαστεί να περάσει τα όρια και υπήρξε μυστηριώδης, ο ρόλος αυτού του δέντρου, έχοντας απασχολήσει πολλούς με τους καρπούς του και όλους… τους συκοφάντες. Ο Ζευς είναι το ζεύγνυμι, η ενότητα, το ζευγάρι, ο Ζυγός, η αγάπη, ο έρωτας,ο γάμος με την μορφή της Αφροδίτης,

Άλλωστε οι δύο σύζυγοι είναι υπό τον ίδιο ζυγό και οργώνουν το χωράφι βαθιά για να δεχτεί τον σπόρο. Διαιρούμενοι οι ζυγοί αριθμοί γίνονται μονοί και μόνοι. Το πρόβλημα πάντα αρχίζει όταν το «ένα γίνεται δύο» και δοκιμάζουν να συνυπάρξουν, ξεκινώντας από μια συμφωνία, όπως αυτή που έκανε ο Ηρακλής με τον Αυγεία για να καθαρίσει τους Σταβλους.

Το πέτυχε με την βοήθεια των δύο ποταμών αριστερά και δεξιά τουΑλφειού και του Πηνειού, που αντιπροσωπεύονται από τα δύο νεφρά , το διυλιστήριο του σώματος και είναι απαραίτητο να λειτουργεί καλά για μια ισορροπία του ph όλων των υγρών και να μην συγκεντρώνουν «πλαγκτές» πέτρες.

Πλαγκτοσύνη είναι η κατάσταση του πλανημένου νου και η διατροφή είναι ο αναγραμματισμός της Αφροδίτης. Παρ΄όλα αυτά η συμφωνία αθετείται και ο Αυγείας αρνείται να δώσει στον Ηρακλή αυτό που υποσχέθηκε με τις γνωστές συνέπειεςΟι πρώην συνεργάτες μας συνέταιροι και σύζυγοι γίνονται οι εχθροί μας και αντίδικοι και μας τυρρανούν. Ο Αυγερινός είναι η μια πλευρά της Αφροδίτης, η άλλη είναι η Πούλια,ο Αποσπερίτης.

Ο Αυγερινός είναι ο Εωσφόρος με τις πολλές ερμηνείες του. Ας δούμε όμως πρώτα τον ρόλο της Αφροδίτης που είναι κυβερνήτης του Ζυγού.

Είναι η θεά της αγάπης, του έρωτα του γάμου, κόρη του Δία, ουράνια και πάνδημος και η θεά της ομορφιάς! Μιας ομορφιάς που στους θνητούς εκπροσωπήθηκε από την Ωραία Ελένη για χάρη της οποίας έγινε ο Τρωικός πόλεμος. Γιατί ήταν τόσο σημαντικό για τους Αχαιούς να πάρουν πίσω την γυναίκα του Μενέλαου;

Γιατί έπρεπε να πάρουν την γνώση και την αυτοσυνείδηση να επαναδιατάξουν την ενέργεια τους με αρμονικό τρόπο φτιάχνοντας τον εαυτό τους όμορφο εντελεχώς και δίνοντας μορφή σε ένα ακατέργαστο μάρμαρο. Η Ωραία Ελένη έχει δύο αδέλφια Διδύμους, ένα Κάστορα θνητό και ένα Πολυδεύκη αθάνατο και οι Δίδυμοι ανήκουν στο Ερμή και στην διπλή φύση του λόγου. Αυτού που σε παραπλανά και αυτού που σε φωτίζει. Η Αφροδίτη λοιπόν έχει ένα παρόμοια διττή φύση και εμφανίζεται το ίδιο αστέρι,με δύο ονόματα και ερμηνείες.

Του Εωσφόρου και του Αποσπερίτη.

 Ο διάβολος βρίσκεται στο πρόσωπο αυτού που αγαπάμε περισσότερο και με λάθος τρόπο και σε αυτό που καταλαβαίνουμε λιγότερο.

Η ιστορία βρίθει με προσωπικά και συλλογικά παραδείγματα για το πόσο,

οι άνθρωποι αγάπησαν άλλους ανθρώπους και θεούς λάθος και πόσα λίγα καταλαβαίνουν συνήθως και παρανοούν. Ο ρόλος του Εωσφόρου στο Χριστιανοιουδαισμό, είναι αυτός τουεκπίπτοντας αγγέλου που παρασέρνει την Εύα να φάει το μήλο από το δέντρο της γνώσης. Όμως ο Εωσφόρος είναι δημιούργημα του θεού και είναι το δικό του σκάκι στην παγκόσμια σκακιέρα.Η αμαρτία του Αδάμ δεν εντοπίζεται στην συμμετοχή του στην βρώση του καρπού αλλά στην έλλειψη υπευθυνότητας του.

Στην ερώτηση του θεού απαντάει ότι η Εύα τον ξεγέλασε και αυτή είναι η αστοχία του και η πρώτη μη αντρίκεια συμπεριφορά, αφήνοντας την σύντροφο του έκθετη και ανυπεράσπιστη.

Μια ζωή και αιώνες θα παραμείνει δειλός και δούλος, μη ξέροντας πότε να χρησιμοποιήσει το «εγώ» και το «εμείς» σωστά..Η ανάληψη ευθύνης του άντρα και ενός ανθρώπου ξεκινά με την ανάληψη της ευθύνης του εαυτού του, της ύπαρξης του και των επιλογών του.Έτσι, η σωστή απάντηση του Αδάμ στον θεό θα ήταν,χωρίς να σκύψει το κεφάλι και να «τα μασήσει»;

ΕΓΩ θέλησα να δοκιμάσω τον απαγορευμένο καρπό του δέντρου και ΕΣΥ έχεις μερίδιο της ευθύνης που τον φύτεψες.

Την Εύα την αγαπώ γιατί είναι το άλλο μου μισό και είμαστε μαζί και στα εύκολα και στα δύσκολα και στις δοκιμασίες της ζωής. Αργότερα μέσα από μια βασανιστική πορεία του δρόμου προς τον παράδεισο περνώντας μέσα από την κόλαση, ο Αδάμ δεν μπορεί να μιλήσει σαν ένα «εγώ» πλέον και να περιαυτολογήσει λέγοντας:

Εγώ είναι η αγάπη! Γιατί η αγάπη προϋποθέτει τουλάχιστον δύο αν όχι πολύ περισσότερα… εγώ και έμπραγκτες απόδειξεις.

Στην τελική του ανακοίνωση,ο Αδάμ μπορεί μόνο να πει σαν ένας σοφός άνθρωπος ή ακόμη και σαν ένας ακριβοδίκαιος επιστρέφων θεός:

Εμείς είμαστε η ΑΓΑΠΗ!

ΕΜΕΊΣ είμαστε το Φως ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΓΙΑΤΊ ΕΙΜΑΣΤΕ

περισσότερο από ένα… ΕΓΩ,

ισότιμα διαφορετικά και συνεργαζόμενα!

Σαν τα κύτταρα ενός υγιούς ανθρώπινου οργανισμού,

σε μια ολότητα και ενότητα του Εαυτού.

Εγώ ΕΙΜΑΙ εσύ

και είμαστε… στο ΕΜΕΊΣ!

Αφροδίτη Λεόν

21 ος αιών

και   ΕΜΕΙΣ…  οι πολεμιστές της Λαϊον

στο παγκάκι του περάσματος  των ορίων

με το φάρο απέναντι οδηγό.

Advertisements

Ετικέτες: , , , , ,

107 Σχόλια to “7. Η Σκύλλα και η Χάρυβδη”

  1. elzin Says:

    Μ’ έκοψαν με χώρισαν στα δυο
    ένα βράδυ Αυγουστιάτικου φεγγαριού
    σε ένα παγκάκι του δειλινού!

    Μ’ έκοψαν με χώρισαν στα δυο
    τη μια πλευρά μου τη μια φτερούγα μου
    κι είμαι μια στάλα αίμα στα χείλη σου
    ένας αγέρας στα δάχτυλά σου

    Δεν μπορώ να ζήσω ή να πεθάνω
    μισό κορμί μισοκομμένο όνειρο

    Μ’ έκοψαν και μ’ άφησαν να ζω
    με την πληγή μου με την αγάπη μου
    κι είμαι μια πίκρα μέσα στα μάτια σου
    ένας αγέρας μες τα μαλλιά σου

    Δεν μπορώ να ζήσω ή να πεθάνω
    μισό κορμί μισοκομμένο όνειρο

  2. elzin Says:

    Συμπληρωματικά άρθρα:

    Μαγικές ασκήσεις …για ένα Ζυγό!
    https://elzin.wordpress.com/2009/05/27/%ce%bc%ce%b1%ce%b3%ce%b9%ce%ba%ce%ad%cf%82-%ce%b1%cf%83%ce%ba%ce%ae%cf%83%ce%b5%ce%b9%cf%82-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%ce%ad%ce%bd%ce%b1-%ce%b6%cf%85%ce%b3%cf%8c/

    Η Ζώνη …των Πολεμιστών!

    https://elzin.wordpress.com/2009/05/27/%ce%b7-%ce%b6%cf%8e%ce%bd%ce%b7-%cf%84%cf%89%ce%bd-%cf%80%ce%bf%ce%bb%ce%b5%ce%bc%ce%b9%cf%83%cf%84%cf%8e%ce%bd/

    9. Ο Ηρακλής και… οι συμφωνίες!

    https://elzin.wordpress.com/2009/01/11/9-%ce%bf-%ce%b7%cf%81%ce%b1%ce%ba%ce%bb%ce%ae%cf%82-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%bf%ce%b9-%cf%83%cf%85%ce%bc%cf%86%cf%89%ce%bd%ce%af%ce%b5%cf%82/

    Το άλμα…των πολεμιστών!

    Ο Πεταλούδας
    και η …μεταμόρφωση της κάμπιας σε πεταλούδα!
    Είναι ο Πεταλούδας που κάθεται ξάγρυπνος τα βράδια στην φυλακή και ονειρεύεται την απόδραση του χωρίς να παραιτείται ποτέ από την ιδέα.
    Είναι ο Πεταλούδας που σχεδόν κάθε βράδυ βλέπει το ίδιο όνειρο και ακούει τα ίδια λόγια.
    Είναι ο Πεταλούδας που μπαίνει σε μια μεγάλη αίθουσα δικαστηρίου και ακούει κάποιους υψηλά ιστάμενους ανθρώπους να του απευθύνουν την ετυμηγορία του Ενόχου και αναρωτιέται το… γιατί.

    https://elzin.wordpress.com/2009/02/25/%cf%84%ce%bf-%ce%ac%ce%bb%ce%bc%ce%b1%cf%84%cf%89%ce%bd-%cf%80%ce%bf%ce%bb%ce%b5%ce%bc%ce%b9%cf%83%cf%84%cf%8e%ce%bd/

  3. green lion Says:

    Μια ιστορία δύναμης που ο αφηρημένος πυρήνας της, μας δείχνει τον τρόπο απομόνωσης των συνεργατών που θα μας προδόσουν. Είναι γνωστό ότι η ενέργεια ακολουθεί τη σκέψη κι ότι η ασπίδα προστασίας μας είναι η ενέργεια μας. Στην ιστορία που μας αφηγήθηκες, η σκέψη σου ήταν μάλλον εστιασμένη στην επέκταση της επιχείρησης και δευτερευόντως στην σωστή επιλογή συνεργατών που θα εξυπηρετούσαν το σκοπό. Αν όμως ήταν εστιασμένη στην εύρεση καταλλήλων συνεργατών που δε θα πρόδιδαν την κοινή σας προσπάθεια, την ασφαλή επέκταση της επιχείρησης, τότε το ενεργειακό σου θα απέκλειε αρκετούς, ίσως βέβαια ο στόχος της επέκτασης να μην πραγματοποιείτο στο μέγεθος της αρχικής επιθυμίας- στόχου, αλλά δεν θα είχε καταρεύσει.
    Το αντίστοιχο παρατηρούμε να συμβαίνει συχνά και με τις εσωτερικές ομάδες εργασίας, ο κύριος στόχος είναι η εξεύρεση αρκετών μελών κι όχι η ορθή επιλογή τους, έτσι ελκύονται οπαδοί αγόμενοι και φερόμενοι από τους ταχέως εναλλασσόμενους σκοπούς και τις ανεξέλεκτες επιθυμίες τους, αναλώνονται από την Σκύλλα και τους ρουφά η Χάρυβδη κι όχι πολύτιμοι συνεργάτες που γνωρίζουν γιατί συμμετέχουν στην ομάδα, ποιός είναι ο αντικειμενικός σκοπός της και ποιός ο υποκειμενικός, το σημείο τριβής τους και ποιοί οι τρόποι ελαχιστοποίησης των αρνητικών αποτελεσμάτων της αλληλεπίδρασης των συνεργατών.

  4. elzin Says:

    Πολύ σωστά διεισδύεις στην ιστορία και τον αφηρημένο πυρήνα της οξυδερκή….green lion !

    Παγιδεύτηκα στη «λογική» μιας κοινωνικής διαμόρφωσης που ήθελε το μεγάλωμα της επιχείρησης…..χωρίς ασπίδα προστασίας και αυστηρής επιλογής συνεργατών.
    Επαναπαύτηκα στην «φιλία και στη αγάπη» φίλων και συνεργατών
    χωρίς να τους έχω δει και δοκιμάσει στα δύσκολα.
    Βασίστηκα στην αυτοπεποίθεση της ενέργειας που διέθετα και έδινα προς όλες τις κατευθύνσεις.
    Όμως κανείς μεγαλύτερος εχθρός από αυτόν που έχεις ευεργετήσει.
    Οι άνθρωποι θα εμποδίσουν λυσσαλέα οτιδήποτε πάει να ξεχωρίσει
    ή να δημιουργηθεί ένα πυρήνας αντίστασης.
    Προτιμούν να αιμορραγούν μαζί στον ίδιο βόθρο
    και σε τραβούν πάντα προς τα κάτω….στην πεπατημένη.

    Το πρόβλημα με τις εσωτερικές ομάδες εργασίας είναι ότι οι περισσότερες,
    είτε τον γνωρίζουν τα μέλη της είτε το αγνοούν,
    όχι όμως και οι ιθύνοντες εγκέφαλοι ,
    πώς υποκινούνται και υποστηρίζονται από τον εσωτερικό χριστιανισμό καμουφλαρισμένο και τον νew age παγκοσμιοποιητικό ιμπεριαλισμό,
    παρ όλο που πολλά θέματα τους είναι σωστά και περιέχουν αλήθειες
    πλασαρισμένες εντέχνως.

    Έτσι δεν τους ενδιαφέρει η ποιότητα των μελών γιατί την χειρίζονται,
    την απορροφούν στα βασικά κέντρα εξουσίας
    αλλά η ποσότητα,
    και πάντα βρίσκουν αρκετή.

    Μία ουσιαστική ομάδα εσωτερικής και εξωτερικής εργασίας
    πρέπει να είναι απαλλαγμένη … από τον «σκορπιό και τον ιό»
    για να προχωρήσει δυναμικά μπροστά και πρωτοποριακά.

    Οι πολύτιμοι συνεργάτες να γνωρίζουν γιατί συμμετέχουν στην ομάδα, ποιός είναι ο αντικειμενικός σκοπός της και ποιός ο υποκειμενικός, το σημείο τριβής τους και ποιοί οι τρόποι ελαχιστοποίησης των αρνητικών αποτελεσμάτων της αλληλεπίδρασης των συνεργατών.

    Και ένα τραγουδάκι αφιερωμένο σε αυτούς
    που θα με ξαναπουλούσαν
    αν τους έδινα την ευκαιρία ξανά.
    Θα με πουλούσαν για λίγη σιγουριά
    και κάτι λιγότερο και…. από αυτό.

    Πούλα με!
    Δεν με πειράζει πια γιατί το περιμένω
    πως αυτό θα κάνεις ξανά και ξανά!

    Πούλα με ακόμα μια φορά, δεν με πειράζει.
    Δεν με πειράζει που θα μείνω μοναχός.
    Δεν με πειράζει που τα μάτια σου σ’ αυτόν τα θυσιάζεις.
    Γιατί απόψε το κορμί σου θα ‘ναι αλλού.

    Θα ‘ναι σε κάτι ξεχασμένα καλοκαίρια.
    Θα ‘ναι στις νύχτες της ατέλειωτης σιωπής.
    Θα ‘ναι στα φιλμ της χαράς και της μιζέριας.
    Θα ‘ναι σε όλα που περάσαμε μαζί.

    Πούλα με λοιπόν στο ξαναλέω. Πούλα με για λίγη σιγουριά.
    Πούλα με πολύ φτηνά δεν ξέρω, ίσως αύριο να ‘ναι αργά.

    Κι αν σε βλέπω αδιάφορα ξερά, δεν με πειράζει.
    Δεν με πειράζει κι αν τα χείλη σου γελούν.
    Μια καληνύχτα κι αν μου πεις δεν με πειράζει.
    Γιατί απόψε το κορμί σου θα ‘ναι αλλού.

  5. elzin Says:

    Papillon
    Μία καταπληκτική ταινία για το βράδυ!
    Ο πεταλούδας μπροστά στον γκρεμό.
    Η ελάχιστη ευκαιρία!
    Ο αποχαιρετισμός του συντρόφου που θα μείνει πίσω.
    Το σάλτο της ελευθερίας!

  6. elzin Says:

    Καλημέρα σε αυτούς που περπατούν στο Άγνωστο,
    στους υπέροχους γκρίγκο πιστολιέρους, σε αυτούς που βουτούν στην άβυσσο,
    σε αυτούς που υπόσχονται, σε αυτούς που επιστρέφουν… και να είναι πάντα καλά και να ξέρουν πως έχουν την αγάπη μας.

    Ο αδικημένος επιστρέφει νικητής και σοφότερος, ενώ ο αδικητής έχει χαθεί από την πρώτη στιγμή μόνο που δε το ξέρει ακόμα, αλλά σύντομα έρχεται ο καιρός που θα το μάθει.
    Και αυτό ισχύει και για αυτή την υποκριτική κυβέρνηση, που στέλνει στο τάφο ένα νέο άνθρωπο μαζί με τα όνειρά του, όπως και χιλιάδες όνειρα βιοπαλαιστών που εξευτελίζουν τη ζωή τους σε ένα αδιάκοπο αγώνα για επιβίωση.

    Τώρα γι΄ αυτό το …γνωστό παγκάκι που είναι η συνέχεια της «αρμύρας» που λέγαμε.
    Εκεί είναι που συνηθίζει να δίνει ραντεβού, να αγγίζει την πλάτη και να μιλά σιγανά και απαλά αυτός ο άγνωστος…
    Είχα ακούσει παλιά μια ιστορία που κάποιος γιόγκι στα Ιμαλάια έπιασε τα αναμμένα κάρβουνα και αυτά μετατράπηκαν σε ζαχαρωτά.
    Η απάνθρωπη μέθοδος της ζωής είναι να μας ανοίγει μια πληγή και να μας λέει «κλείστε τη, αν δε θέλετε να πεθάνετε από αιμορραγία».
    Μπορεί να συμβεί αυτό από τις συνθήκες του αρχικού περιβάλλοντος ή αργότερα.
    Όταν κάποτε κλείσει η πληγή, αν αντέχουμε ακόμα, φροντίζει ν΄ ανοίγει άλλη…

    Ο πνευματικός δρόμος είναι φραγμένος από ένα τεράστιο αόρατο βράχο.
    Μόνο αν ραϊσει θα αποκαλυφθεί η συνέχεια.
    Κι αυτός ο βράχος, άλλος δεν είναι από την καρδιά μας.

    Καλή δύναμη σε όσους σοφά φορούν ένα κόκκινο πουκάμισο!

    σχόλιο από Ατείχιστη Πόλη

    • elzin Says:

      Αυτά τα λόγια σου,
      σύντροφε συμπολεμιστή και φίλε μας!
      Αυτά τα λόγια σου…πάντα αυθόρμητα,ζωντανά,αληθινά,
      πάντα μέσα από την καρδιά σου,
      ποτέ κλισαρισμένα, ψεύτικα,
      δήθεν…αυτά τα λόγια σου Σταυραετέ,
      πόση δύναμη και ελπίδα
      και σοφία μας χαρίζουν!!!

      Ξέρεις από τραγούδια σε Ανοιξιάτικα Λιβάδια
      και φαίνεται έχεις περπατήσει σε αυτά… τραγουδώντας!

      Η καινούργια μορφή της δικτατορίας αφού λεηλάτησε την γη, τους φυσικούς πόρους, έσφαξε τους Ινδιάνους,και άλλους ιθαγενείς,
      και όχι μόνο,
      κερδοσκόπησε πουλώντας και ξεπουλώντας τον θεό συνέχεια,
      ετοιμάζει την νέα τάξη των δούλων που θα φορούν τα ίδια ρούχα
      Θα δουλεύουν για τα καρτέλ από το πρωί μέχρι το βράδυ, θάχουν ένα γραφείο 1 επι 1, 2 κυβικά αέρα να αναπνέουν και θα υπακούουν στον μεγάλο αδελφό.

      Ταινία για το βράδυ και για κάποιους «κληρικούς»
      χωρίς αισθήματα
      …που ψάχνουν για μια
      δύσκολη ισορροπία!

      «Περπάτησε απαλά… για να μη ποδοπατήσεις τα όνειρα μας»,
      λέει… κάποιος στον κληρικό
      της ταινίας και φίλος του.

      Equilibrium – Without Emotions

  7. elzin Says:

    Εκπαιδευτική ταινία για το βράδυ!

    Clint Eastwood
    Για μια χούφτα δολάρια!

    Ανάμεσα σε δύο συμμορίες
    και η επιστροφή
    …στην τελική μάχη
    προστατεύοντας… την καρδιά
    με μια αδιαπέραστη ασπίδα.

    Καλησπέρα…
    στους σιωπηλούς καβαλάρηδες!
    Fistfull of dollars – Final Fight

  8. elzin Says:

    Με την θαυμάσια μουσική του Ένιο Μορικόνε
    Για μια χούφτα δολλάρια!

  9. elzin Says:

    O άνθρωπος …χωρίς όνομα!

    Ένας Ονειρευτής… με πόντσο!

    C lint Eastwood:
    Ο…. σιωπηλός καβαλάρης!
    Μόνος σε ένα εχθρικό σύμπαν, διασχίζοντας συνήθως μια έρημο ,
    ή … μια ανθρώπινη ζούγκλα, συντροφιά με την μαγική
    ….ονειρική μουσική του Ennio Morricone
    δεν ελπίζει σε τίποτα,
    δεν φοβάται τίποτα ,
    δεν πιστεύει σε τίποτα .
    Είναι ελεύθερος!
    Ο άνθρωπος ‘χωρίς όνομα’, πιστεύει ότι το αληθινό,
    είναι καλύτερο …από το τέλειο και αποφεύγει
    να εξηγεί πολλά.
    Οι αναλύσεις δεν είναι η προτίμηση του.
    Οι αληθινοί εγκληματίες είναι πάντα… κακόγουστοι.
    Μυστικιστικά αργός , με μια υποβλητική ηρεμία,
    την τελευταία στιγμή θα γίνει απρόβλεπτα ταχύτατος και σύντομος
    σαν να συγκεντρώνει την δύναμη και να εστιάζεται στο στόχο… εσωτερικά,
    συμπυκνώνοντας το κάθε τι… στον σκοπό.
    Έχει βιώσει τον θάνατό του, μοιάζει να γυρίζει πάντα από ένα μακρινό ταξίδι.
    ενώ ποτέ δεν θα σου αποκαλύψει τον προορισμό του και
    … ίσως να νομίσεις ότι δεν έχει.
    Αλάνθαστο ένστικτο, καταλαβαίνει τα πάντα,
    αφουγκράζεται τις δονήσεις και τους κραδασμούς του χώρου.
    Λιγομίλητος σκεφτικός ταλαιπωρημένος, σκονισμένος.
    Επιφυλακτικός με τις γυναίκες, δύσπιστος , συγκρατημένος , ντροπαλός,
    ερωτικά ακαταμάχητα αδέξιος, ευγενής στο …΄τέλος.
    Προφυλάσσει πάντα τα αντρικά χαρακτηριστικά για να μη καταλήξει
    …Έξαπατημένος μπροστά στην πύλη ενός παρθεναγωγείου.
    Σε αντιπαράθεση και κόντρα με την κύρια εξουσία, συντηρητικά επαναστάτης,
    υποστηρίζει ότι οι άνθρωποι μπορούν να κάνουν ότι θέλουν,
    αρκεί να μη βλάπτουν και να μη ενοχλούν κανένα άλλον.
    Σε κοιτάζει με μισόκλειστα μάτια, υπνωτιστικά, σε βλέπει, σε διαπερνά σαν ακτινογραφία.
    Σιωπηλός απόλυτα συγκεντρωμένος, αποτελεσματικός.
    Το βλέμμα του μοιάζει σαν να έχει ατενίσει το Άπειρο
    και το ίδιο το Άπειρο φαίνεται ότι τον έχει κοιτάξει κατάματα.
    Αποφεύγει να συστήνεται.
    Στα μυητικά δρώμενα μια ενηλικίωσης, υποστηρίζει πως ίσως,
    κάποια μέρα να έλθεις και να γνωριστείτε καλύτερα,
    … σε ένα Τέλειο Κόσμο.΄
    Σαν περιπλανώμενος πιστολιέρο, Ντάνκαν, στο τέλος, σε ένα ανώνυμο τάφο,
    -σαν το δολοφονημένο βασιλιά απο… τον Μάκβεθ-
    καταλαβαίνει πως αυτό,
    που τρομάζει τους ανθρώπους είναι αυτό που ξέρουν
    … για τον εαυτό τους και αν ξεφύγουν από την Κόλασή τους
    μπορεί να …ζήσουν.

    Καλύτερα να μη τον προκαλέσεις ,αν δεν νοιώθεις πολύ τυχερός
    και δεν θέλεις… να του φτιάξεις την μέρα.
    Γιατί σπάνια αστοχεί.
    Δεν θα μείνει περισσότερο από ότι χρειάζεται σε ένα ξενοδοχείο ,
    απαντά στο ρεψεσιονιστ όταν τον ρωτάει.
    Πιστεύει ότι σε αυτόν τον κόσμο υπάρχουν δύο είδη ανθρώπων,
    αυτοί που κρατούν τα όπλα και αυτοί που… σκάβουν.
    Έχει μια ιστορία θανάτου να διηγηθεί.
    Προστατεύει την καρδιά από τις σφαίρες των ελεύθερων σκοπευτών.
    Και αναδύεται συνήθως μέσα από μια ομίχλη ενός
    Παραπλανητικού Ποσειδώνα.
    Ενώ… υποστηρίζει σαρκαστικά ότι οι απόψεις είναι σαν τους πισινούς,
    όλοι έχουν από μία….
    Οι θεωρίες είναι απλές θεωρίες μέχρι να πάρουν… το βάπτισμα πυρός.
    Και δεν θέλει να γνωρίζει τους ανθρώπους που θα αναλάβει να προστατεύσει
    στην υπηρεσία του, γιατί αμφιβάλει αν αξίζει τον κόπο να το κάνει μετά.
    Παρ’όλα αυτά ίσως να δώσει δεύτερη ευκαιρία…. και διεκδικήσει την Απόλυτη Δύναμη.
    Τα όνειρα που έκανε στις γέφυρες του Μάντισσον δεν βγήκαν αληθινά,
    αλλά ήταν ωραία όταν τα έκανε.
    Σε ένα φίλο του που διήνυσε χιλιόμετρα για να τον βοηθήσει του είπε
    πως απλώς περπάτησε πολύ….
    Αλλά και ο ίδιος περπάτησε πολύ για να πει …
    Ένα τραγούδι που ήθελε…
    Στο σκοτεινό ποτάμι αναρωτιέται για την μοίρα που καθορίζει τον άνθρωπο
    σαν ένας νέος … Σοφοκλής.
    Είναι καλύτερες όμως οι αλήθειες από τα ψέματα …πάντα.
    Γνωρίζει πολύ καλά πως κάποιοι είναι τελείως… Ασυγχώρητοι
    και έχει ένα σχέδιο απόδρασης από μια φυλακή σαν το Αλκατράζ
    Για τολμήσει να πατήσει εκεί… που πετούν οι Αετοί!

    Το ελιξίριο της νεότητας του είναι λέει ότι μετακινείται συνεχώς.
    Η συμβουλή του είναι
    να στοχεύει κανείς στην απλότητα και,
    ….σημασία έχει να προσπαθήσει κανείς… !

    https://elzin.wordpress.com/2009/05/19/o-%ce%ac%ce%bd%ce%b8%cf%81%cf%89%cf%80%ce%bf%cf%82-%cf%87%cf%89%cf%81%ce%af%cf%82-%cf%8c%ce%bd%ce%bf%ce%bc%ce%b1/

  10. Νίκος Says:

    Παιδιά , γειά χαρά και πάλι

    Σεβόμενος απόλυτα το προσώπικο μονοπάτι του καθενός έχω ασ’ πούμε καποίες απορίες ή ισώς καλύτερα σχόλια.

    Θυμάμαι μια μέρα στη ζωή μου που είπα έχω αναλάβει πολλές υποχρεώσεις και δεν ξέρω αν μπορώ να ανταπεξέλθω.Δεν ήταν «υποχρεώσεις» που μου ήταν απαραίτητες -λέγοντας- για την επιβιωσή μου.Μάλλον σαν ανοίγματα ως προς το πνεύμα του ανθρώπου αλλά και πιο ειδίκα.

    Σιγούρα ανακουφίστηκα με τη σκέψη αυτή και μόνο εκείνη την ώρα.

    Λέω, ελπίζω να διακρίνετε τις απορίες που καπως έτσι δεν είπα.

    Την άλλη στιγμή δεν είναι απορίες είναι κάτι αλλο, φυσικά.

    Πάλι εγώ; 😀

  11. elzin Says:

    Γεια σου Νίκο…καλημέρα
    με στις εύστοχες περιτυλιγμένες απορίες σου
    και στα ειλικρινή σου βαθιά σχόλια.

    Σεβόμενοι και εμείς το προσωπικό μονοπάτι του καθενός
    αλλά και το επίπεδο της εξέλιξης του
    και αναζητώντας το δικό μας
    έχουμε να καταθέσουμε τα εξής
    για τους στόχους μας τους σκοπούς μας
    και τις επιδιώξεις μας αντικειμενικούς και υποκειμενικούς:

    Κατά αρχήν η ουσιαστική ερώτηση που αφορά πάντα τον καθένα μας
    γιατί το κάνουμε αυτό που κάνουμε τώρα και την κάθε στιγμή;
    Στην προκειμένη περίπτωση την δημιουργία ενός ιστολογίου και την συμμετοχή μας σε αυτό σαν διαχειριστές ή σαν σχολιαστές;
    Ποια θα ήταν τα πιθανά κίνητρα;
    Αυτοπροβολή;
    Έσοδα από τις διαφημίσεις;
    Προσωπική έκφραση;
    Κυνήγι κάποιων ευκαιριών και γνωριμιών;
    Το πέρασμα κάποιας ιδεολογικής γραμμής
    κομματικής θρησκευτικής ή … άλλης;
    Να περάσουμε ή να σκοτώσουμε τον χρόνο μας;
    Ακολουθώντας την μόδα;
    Να σώσουμε τον κόσμο… τον εαυτό μας;
    Νάχαμε να λέγαμε και …άλλα τραγελαφικά;

    Η δική μας η απάντηση είναι ξεκάθαρη σε αυτό το ερώτημα και θεώρησε την ειλικρινή επίσης.
    Δεν θέλουμε να σώσουμε τον κόσμο ούτε και μπορούμε,
    μάλλον… και τον εαυτό μας αδυνατούμε πάνω σε αυτό το θέμα.
    Συνεπώς δεν έχουμε λύση σωτηρίας καμία αλλά,
    είπαμε να μη αράξουμε κιόλας τελείως και να βάλουμε ένα πετραδάκι και εμείς στην αλληλεπίδραση του κόσμου χρησιμοποιώντας τα μέσα του τονάλ των καιρών και όχι …την μόδα.
    Να σκοτώσουμε τον χρόνο μας ούτε συζήτηση…δεν έχουμε χρόνο.
    Για το πέρασμα κάποιας γραμμής….. δεν παίρνουμε οδηγίες από καμία κυβερνητική παρακυβερνητική κομματική και θρησκευτική και παραθρησκευτική παράταξη
    και είναι κάτι παραπάνω από διαφανές αυτό.
    Την προσωπική αυτοπροβολή σαν εγωιστική έκφραση και όχι σαν ανάληψη ευθυνών την έχουμε αποκλείσει τελείως.
    Οι διαφημίσεις δεν μας αφορούν.
    Ο κύκλος των προσωπικών μας γνωριμιών μας είναι αυστηρά επιλεκτικός.
    Έχουμε γνωρίσει πολλούς ανθρώπους και όλων των ειδών των κοινωνικών στρωμάτων και των γνωστικών επιπέδων
    και δεν ενδιαφερόμαστε για άλλες γνωριμίες, ούτε για μαζικές μαζώξεις και λαϊκισμούς ούτε για μυητικές προτάσεις ομαδικές ή προσωπικές διαφόρων γκουρού παλαιών και νέων.
    Πολλά από αυτά τα σχήματα τα έχουμε γνωρίσει καλά και όταν δεν τα αποκλείουμε παντελώς ….τα βαριόμαστε αφόρητα.

    Ο αντικειμενικός μας στόχος είναι η εξερεύνηση των Ομηρικών Επών
    σε όλα τα επίπεδα ιστορικά προσωπικά συλλογικά εθνικά
    με κέντρο την Ελλάδα του σήμερα,
    κοσμοπολίτες αλλά
    όχι ομογενοποιημένοι παγκοσμοιοποιητές και ουραγοί,
    και σε όλες τις διαστάσεις τους και το έχουμε πει αυτό και έμμεσα
    και άμεσα συνεισφέροντας με τον τρόπο μας
    σε αυτή την λεηλατημένη παράξενη και όμορφη πατρίδα
    σαν ελάχιστη προσφορά τιμή και καθήκον μας.
    Ο υποκειμενικός στόχος μας είναι η προσωπική κατάκτηση της αυτογνωσίας και αυτοβελτίωση μας
    μέσω αυτής της διαδρομής.

    Οι διάφοροι επισκέπτες μας διαδικτυακοί φίλοι και σχολιαστές που έχουμε έρθει σε επαφή μαζί τους κατά καιρούς μέσω των τριών ιστολογίων μας ανήκουν σε διάφορες κατηγορίες.
    Τους αδιάφορους…
    Τους περαστικούς… είδαν φως μπήκαν βγήκαν…απήλθαν.
    Τους περίεργους τι γίνεται εδώ…να δούμε.
    Τους διαφωνούντες με εκδηλωμένη την διαφωνία ή κρυφή λόγω διπλωματίας…. στο πλαίσιο νάχουμε καλές σχέσεις με όλους.
    Τους συμφωνούνες αυτούς που μας συμπαθούν αληθινά ανεξάρτητα από το αν μας καταλαβαίνουν ή όχι και πόσο,
    και αυτούς που αισθάνονται κάπως «σφιχτοί» απέναντί μας επίσης ανεξάρτητα από αυτό…την κατανόηση .
    Σε αυτούς που κατάλαβαν λάθος και δεν κατάλαβαν ποτέ τίποτα τραγουδώντας πάντα αλλού και εκτός θέματος.
    Και σε κάποιους ….πολύ λίγους,
    που ενδιαφέρθηκαν πραγματικά
    εμβάθυναν και ενδιαφέρονται σταθερά και συμμετέχουν με τον τρόπο τους είτε άμεσα είτε έμμεσα στα προσωπικά μηνύματα που μας στέλνουν σε αυτή την εξερεύνηση του κεντρικού θέματος.

    Ποια είναι η διαφορά της περιέργειας από το εν– δια φέρον;
    Η πρώτη είναι «περί το έργον»… άσκοπη εδώ και εκεί να τρέχει με ασυμμάζευτα τα άλογα του Διομήδη και να ρημάζει τα πάντα,
    χωρίς να εστιάζεται πουθενά μένοντας στην πληροφορία,
    και το δεύτερο φέρνει τον Δία ηγετικό Νου μέσα στο έργον
    στο κέντρο του εστιασμένο στον σκοπό και στην γνώση
    επεξεργάζοντας την πληροφορία.
    Είναι το δεύτερο που μας ενδιαφέρει και εμάς καθώς και οι άνθρωποι φορείς του ενδιαφέροντος αυτού και να ελπίζουμε να γνωρίσουμε κάποια στιγμή που οι συνθήκες της ζωής μας θα το επιτρέπουν από πιο κοντά ουσιαστικά και προσωπικά και εφόσον το επιθυμούν και οι ίδιοι.

    Κοντολογίς …για να αποσαφηνίζουμε τα πράγματα και να απαντούμε σε απορίες και ερωτήματα που εύλογα δημιουργούνται.
    Είχαμε κάτι να πούμε ανεξάρτητα αν συμφωνεί ή διαφωνεί κανείς μαζί μας επιμέρους η ολικώς και κάτι να καταθέσουμε ,
    σκέψεις…. έρευνα και εξερεύνηση στο θέμα που διαπραγματευόμαστε
    και προσπαθούμε να το κάνουμε με τον καλύτερο τρόπο και κάπως ζωντανά και πολυδιάστατα… όπως είναι η η ίδια η ζωή.

    Έχουμε αναλάβει αυτή την υποχρέωση και θέλουμε να ανταπεξέλθουμε
    σαν άνοιγμα ως προς το πνεύμα του ανθρώπου ειδικά.
    Δεν θα μείνουμε παραπάνω απ όσο χρειαστεί καλωδιωμένοι σε ένα πληκτρολόγιο να λέμε τα ίδια και τα ίδια επαναλαμβανόμενοι
    γιατί δεν συμπαθούμε την ρουτίνα και ότι πάει να γίνει έτσι.
    ‘Οποιος κατάλαβε…. κατάλαβε;)

    Ολοκληρώνοντας την παρουσίαση και την κατάθεση αυτού του έργου
    επιθυμούμε να περάσουμε σε άλλη φάση.

    Ελπίζουμε να απαντήσαμε
    αγαπητέ μας φίλε Νίκο
    στις απορίες που δεν είπες και είμαστε ακόμη εδώ για την ώρα για ότι άλλο υπάρχει
    οι συνηθισμένοι γνωστοί άγνωστοι
    εμείς…. και ασυνήθιστοι ύποπτοι,
    επιμένοντας πάντα στο ίδιο σκοπό
    με το παρακάτω τραγουδάκι του….

  12. elzin Says:

    Επιμένοντας!

    Στο ίδιο σκοπό…!
    Η ζωή μου μισή, μακριά μου εσύ!

    Έμαθα μια ζωή να πονάω, ν’ αγαπάω
    Έφτασε η στιγμή να το μάθω, μαρτυράω

    Επιμένω, επιμένω
    Η ζωή μου μισή, μακριά μου εσύ
    Υπομένω, περιμένω
    Στην καρδιά μου εσύ, η ζωή μου μισή

    Επιμένω…

    Έμαθα μια ζωή να σε νοιάζομαι, παραμυθιάζομαι
    Στην αγάπη σου αυτή να σκοτώνομαι, έτσι να σώνομαι

    Επιμένω…
    Επιμένω…

    Έμαθα… παραμυθιάζομαι…

    Επιμένω…

  13. Νίκος Says:

    🙂

  14. Νίκος Says:

    Ελπίζω κι εγώ με οποιονδήποτε τρόπο να βοηθήσω στο έργο σας, μπορεί καπνίζοντας (αυτό μου ήρθε τώρα) 🙂

    Όπως και να ‘χει…..

    • elzin Says:

      Όπως και νάχει
      βοηθάς και με την διαδικτυακή παρουσία σου και την συμμετοχή.
      Είναι μια κατάθεση και αυτή
      και μία ανταλλαγή σκέψης και ενέργειας.

      Ο καθένας έχει τον τρόπο του να γνωρίζει
      ακόμη και καπνίζοντας ο ίδιος
      ή «καπνίζοντας» τον άλλον
      δηλ.
      βλέποντας τον μέσα από την ομίχλη
      των μεταφραστικών προγραμμάτων
      και είναι καλός τρόπος να τον «κοιτάζεις»
      …. όπως και νάχει;)

  15. Νίκος Says:

    Έχω μια απορία ακόμη αν μου επιτρέπεται και το εννοώ αν μου επιτρέπεται για πιθανόν να αγγίζει δεν ξέρω τι.

    Μου ακούγεται, θα πω, οτι έχεται κάποια προσδοκία ανεξάρτητη από τον προσωπικό σας αγώνα…

    Φυσικά το πιο πιθανό (για μένα) είναι να προβάλω κάποια δικιά μου προσδοκία.(Είμαι νεος ακόμα μαθαίνω).

    Όπως και να ΄χει το ‘διάβασα’ από/μεσ στα κείμενά.

    Ισως είναι ολίσθημά μου.

    • elzin Says:

      …όσες θες!
      Η απορία δεν είναι ολίσθημα ούτε η προσδοκία!
      Το γεγονός ότι είσαι νέος
      σου δίνει το πλεονέκτημα της καθαρότητας και της αθωότητας ίσως
      που κάποιοι από εμάς ….μεγαλύτεροι
      σε ηλικία δεν θα ισχυριστούμε ότι διαθέτουμε.

      Όμως οι απορίες σου
      μας δίνουν την ευκαιρία να είμαστε άψογοι
      στα συναισθήματα μας και στην παρουσίαση των σκέψεων μας
      και στις προσδοκίες μας….
      που συμπεριλαμβάνουν το μοίρασμα κάποιων κοινών πραγμάτων που αγαπούμε και κοινών θέσεων αντίληψης
      με κάποιους άλλους ανθρώπους που συναντούμε εδώ
      στο διαδίκτυο και εκτός…

      Η διαφωνία για την διαφωνία σαν επιβεβαίωση της ύπαρξης μας
      δεν είναι το ζητούμενο
      ούτε η συμφωνία για την συμφωνία αν δεν καταλαβαίνουμε κάτι
      δεν το κατανοούμε ή δεν το αποδεχόμαστε.

      Η απορία και τα ερωτήματα είναι πάντα μέρος της αληθινής αναζήτησης
      και ενός πραγματικού διαλόγου ανυψωτικού της συνείδησης.
      Η πίστη δεν μας αφορά
      και η εμπιστοσύνη μας ενδιαφέρει και είναι προυπόθεση για αυτό το μοίρασμα και
      όπως έχουμε πει και άλλες φορές κερδίζεται μέσα από μια τριβή
      αλληλοκαταθέσεων
      …ακόμη και από μια συλλογή καλημέρες και καλησπέρες
      που αποδεικνύονται τελικά δύσκολες και αυτές….
      πέρα από τις βιαστικές ενθουσιώδεις διακηρύξεις
      πόσο μάλλον κάτι περισσότερο…

      • Νίκος Says:

        Ε λοιπόν την έχω αυτήν την απορία. 🙂

      • elzin Says:

        ..και εμείς έχουμε πολλές απορίες για σένα!
        να ρωτήσουμε;

      • Νίκος Says:

        Ναι

      • elzin Says:

        Ωραία λοιπόν
        με την έγκριση σου
        θα ρωτούσαμε ξεκινώντας από κάτι κοινότυπο και τετριμμένο
        Γιατί καπνίζεις τόσο νέος;
        Συνεχίζοντας με μια ανιχνευτική γενική ερώτηση
        Τι σε έκανε να σχολιάσεις σε ένα ιστολόγιο δύσκολο σχετικά και ακαταλαβίστικο για πολλούς;
        Και καταλήγοντας σε μια ουσιαστική
        Πως βλέπεις τον εαυτό σου σε σχέση με τα Ομηρικά Έπη;
        Τι αναγνωρίζεις από αυτά… σε σένα;

      • Νίκος Says:

        Την τρίτη ερώτηση δεν μπορώ να την απαντήσω άμεσα με μεγάλη ευστοχία ασ’ πούμε.

        Είμαι Αιγόκαιρως με τον ήλιο στον 1ο οίκο αν το λέω σωστά και αμέσως όταν διάβασα την ερώτηση το μοιαλό μου πηγε σε πρόσωπο.Δηλάδη ποιός από τα Ομηρικά Έπη είσαι…

        Θα πάρω λίγο χρόνο για να απαντήσω καλύτερα…

        Όσον αφορά το κάπνισμα, την ίδια ερώτηση με είχε ρωτήσει και ο Theun πριν καιρό.Του είχα απαντήσει ότι ο καπνός ανήκει στη δύση (αργοτερά έμαθα οτι ανήκει μάλλον στο Βορρά) η φωτιά στη δύση και κάπου με διέκοπσε λεγοντάς μου οτι κατάλαβε…

        Τι να πω, έμαθα από μικρός και τώρα τον αγαπάω τον καπνό.
        Με ισορροπεί,είναι σα συμμαχός μου.
        Σίγουρα δεν είναι τζάμπα.Με την έννοια ότι εχεί πληρώμα.
        Για την ώρα με βρίσκει σύμφωνο.
        Για την ώρα καπνίζω 🙂

        Σχολίασα γιατι ήθελα και εξέφρασα την ευγνομωσύνη μου.

        …αρχικά. 🙂

    • elzin Says:

      Μας άρεσαν πολύ οι απαντήσεις σου
      και σίγουρα χρήζουν περισσότερης ανάλυσης.
      Ελπίζουμε να έχουμε την ευκαιρία για αυτό
      και να εκφράσουμε και εμείς την ευγνωμοσύνη μας
      για την αυτήν την συνάντηση
      και το άνοιγμα του πνεύματος
      φίλε Αιγόκερε και με ωροσκόπο Νίκο!

      Δηλαδή Ζευς- Απόλλων και διέλευση Πλούτωνα πολύ δυναμική!

      • Νίκος Says:

        Έχω ωροσκόπο Τοξότη και η προτίμησή μου είναι αυτή η χαρά..
        ..παρ’ όλο που δεν είμαι σίγουρος αν είπες τον ωροσκόπο μου Νίκο ή θεώρησες τον ωροσκόπο μου Αιγοκερω. 😛

        Δεν ξέρω αν έχετε πρόσβαση στο email μου.Είναι το nikos.v.3@gmail.com .

        Αν θέλετε, μπορουμε να γνωριστούμε καλύτερα και πιο προσωπικά μέσω emails.

        Αν κάτι μ’ αρέσει περισσότερο στο blog αυτό είναι το ποιητικό μέρος.

        Με αγάπη

      • elzin Says:

        Αισθανόμαστε αρκετά … ρομαντικοί
        ποιητές και τραγουδιστές
        και νιώθουμε την λαχτάρα των ποιητών για κάτι φευγάτο και απροσδιόριστο
        όπως νιώσαμε και το άγγισμα της αγάπης σου
        και σε ευχαριστούμε για αυτό.

        Θα κρατήσουμε το email και την φιλική πρόταση για κάποια επικοινωνία
        αν χρειαστεί περισσότερο.
        θεωρήσαμε ότι είναι και ο ωροσκόπος σου είναι Αιγόκερω
        στην περίπτωση του Τοξότη θα πρέπει να συμπεριλάβουμε και την Αθηνά… Αθηνά Ζευς Απόλλων οι αρχετυπικές ενέργειες εισόδου και εξόδου και φρουροί στην πύλη του ωροσκόπου σου.
        Θα σου στείλουμε ένα ποιητικό τραγουδάκι νυχτερινό
        με την δική μας αγάπη και με τον δικό μας τρόπο.

  16. elzin Says:

    και το τραγουδάκι ….των εξαιρέσεων!

    Μη με πιστέψεις!
    Κατάλαβε με όμως…μπορείς;

    Σ’ αυτόν τον κόσμο που μόνος μου ζω
    δεν υπάρχουν κανόνες
    Μα μόνο εξαιρέσεις

    εξαιρέσεις!
    Η μέρα κυλάει
    Για να ‘ρθει η επόμενη να φέρει σκέψεις, μυαλό, αέρα
    Και πριν να πιάσεις το νόημα περνάει
    Στην αγκάλια μου έλα
    Είναι καλύτερη απ’ τις πόλεις η δική μου η τρέλλα
    Μα πρόσεξε μη μείνεις εκεί

    Το ξέρεις μ’ αρέσεις, μα μη με πιστέψεις
    Σ’ αυτόν τον κόσμο που μόνος μου ζω δεν υπάρχουν κανόνες
    Μα μόνο εξαιρέσεις

    Και ψάχνεις για κάτι
    Σε ένα φιλί, σε μια ματιά, σ’ ένα χαμόγελο, σ’ ένα άδειο κρεβάτι
    Κι ας ξέρεις τίποτα δε θα ‘ναι εκεί
    Μα η αγάπη είναι εδώ
    Χτυπάει την πόρτα μας και μείς σαν μια γροθιά τ’ όνειρό της
    Κι αυτή μας δείχνει το άσχημο προσωπό της

    Το ξέρεις μ’ αρέσεις, μα μη με πιστέψεις
    Σ’ αυτόν τον κόσμο που μόνος μου ζω δεν υπάρχουν κανόνες
    Μα μόνο εξαιρέσεις

    Άδειο το βλέμμα
    Ο πόνος μέσα στο μυαλό, μέσα στο σώμα και στέμμα
    Να μη το δείξεις, να μη μου το πεις
    Μα πήγε αργά
    Για να τραβήξουμε ξανά κι οι δυο σε αντίθετους δρόμους
    Τι κι αν πονάω, τι κι αν πονάς

  17. elzin Says:

    Μακρύ ζεϊμπέκικο για το Νίκο !

    Αφιερωμένο και …μια παραγγελιά!
    Ποτέ δεν σημαδεύουν στα πόδια!
    Στο μυαλό είναι ο στόχος!
    Πάντα το μυαλό είναι ο στόχος!

    Λοιπόν μολύβι και χαρτί, η απόγνωση άνοιξε λαγούμι
    Σκιές που χώθηκαν με λάμψεις μαχαιριού σε πιο στενό κελί
    ψηλά με πέπλα αίματος Χλιμίντριζε η Σελήνη
    Δεν έχει ελπίδα, ελευθερία δεν ζητά, αλλά δικαιοσύνη

    Γεννήθηκε σ’ ένα λασπότοπο, κοντά στην Κατερίνη
    Σκιές με λάμπες θυέλλης που γλυστρούν στου Άδη το πανί
    Ο Νίκος ήταν ο πρωτότοκος, τον άλλον λέγαν Δημοσθένη
    Βουβός δεσμός, εικόνα παιδική, σε άλλο χρόνο αναπλεγμένη

    Ο γέρος του είχε κρυψώνα το βουνό απ’ το ’45
    Κι οι χωρικοί απ’ τον φόβο των Αρχών, μακραίναν κι απ’ τον γιο
    Κι αυτός τους έβλεπε στρωμένους στην δουλειά και μέσα του άναβε η μανία
    του στριμωγμένου ανάμεσα στο πλήθος και την Αστυνομία

    Ώσπου μια μέρα χωρίς αποσκευή, τσουλώντας της τρύπας του την ρόδα
    Κυλάει απ’ την Μακεδονία ως εδώ, κι ακόμα που θα βγεί;
    Θα τρέχει πάντα για το άστρο που δεν φτάνει καμιά Αστυνομία
    Για τους φυγάδες αυτός ο ουρανός είν’ η παρανομία
    Νίκο, αγγίζω το στοιχείο σας
    Νίκο, μες τον υπόκοσμο της γλώσσας
    Δυο καταδίκες 6 χρόνια για κλοπή, τον είδα όταν βγήκε
    Κρατούσε πλέον μιαν απόσταση απ’ την τρέλα, όχι για να σωθεί
    Αλλά για να την σώσει αν με νοείς, να λόγου χάρη ήθελε γάμο
    Και τότε τού ‘παν «έλα σε μάς για να προδώνεις» δεν δέχθηκε στιγμή!

    Κι απ’ την βαθειά των υπογείων τους την λύσσα, κατέφυγε στην επαρχία
    Μα όπου κιαν πήγε, το σήμα είχε σταλεί, στην Σαλλονίκη τον τσακίσαν
    Σχεδόν τρεκλίζοντας ξανά ‘ρθε στην Αθηνά, και τότε πιάσαν την μνηστή του
    Της είπαν λόγια, βοηθήσαν κι γονείς ώσπου διέκοψε μαζί του

    Κι ωστόσο ζούσε τελείως σοβαρός, υπνοβατώντας σ’ ένα κράτος
    Που θριαμβεύει με μιαν ατέλειωτη στριγκλιά «διαφυγή καμιά»
    Κρατώντας μόνο μια κρυφήν αναπνοή, των μπουζουκτζίδικων το γκέτο
    Βαθιά εικόνα, που η έκσταση εκεί, ακόμα λειτουργεί
    «ν’ ακούω» έλεγε «τα λόγια, την φωνή, και τ’ αδελφάκι μου υψωμένο
    να το κοιτάω στον χορό του μοναχό, και κάτι να παθαίνω»
    Νίκο, σκυλάδικο Σαββάτο
    Νίκο, σπασίματα γεμάτο
    Παραγγελιά, και περιμέναν καθισμένοι, και τα ηχεία το αναγγείλαν
    Κι όλα τα όργανα συλλάβαν το σκοπό για το χορό του Δημοσθένη
    Καθώς ανέβαινε, η πίστα ήταν γεμάτη, ακούστηκε να ουρλιάζει
    Παραγγελία, γιατί το είδε το κακό με δρασκελιές να πλησιάζει

    Η πίστα άδειασε, μονάχα δυο αστυνόμοι, χορεύαν, γυρνώντας του την πλάτη
    τότε τους έσπρωξε ο μικρός με μια στριγκλιά «δικό μου το κομμάτι»
    Τον ρίξαν κάτω σε γυαλιά κομματιασμένα, ξεφώνιζε όπως τον εσέρναν
    Σαν ένα φιλμ ιλιγγιώδες η ζωής τους, του Νίκου έκαψε τα φρένα

    Έξω απ’ την τρέλα δεν είχε κάτι να πιαστεί, γιατί του το ‘χαν διαλύσει
    Κατρακυλάει στον προβολέα των σκοταδιών του, στην φρικαλέα ατραξιόν του
    Με τόση βία που είναι αδύνατον να πω, τι έγινε εκεί κάτου
    Το δράμα όλο συντελέστηκε θαρρώ, στον χώρο του αοράτου

    Στον εαυτό του είπε «Νίκο, συγκρατήσου» τραβώντας κίολας το λεπίδι
    Τον πρώτο που την έφαγε τον είδαν, με μια ταυτότητα να σκύβει
    Σφαχτηκαν 3 μαχαίρωσε άλλους 6, φωνές, «ανοίχτε θα μας σφάξουν»
    Τραβώντας έξω τον μικρό παραμιλούσε «εσένα δεν θα σε πειράξουν»
    Νίκο, σόι αλλοπαρμένο
    Νίκο, τι έχεις καμωμένο;
    Μετά κατέφυγε στο σπίτι ενός γνωστού, μα ένοιωσε ότι θα τον δώσουν
    «θα φύγω» είπε «με μια βάρκα ν’ ανοιχτώ, φουρτούνες να με πνίξουν, ΝΑ!
    Να τρελαθούνε, που Νίκο να γυρεύουν, και Νίκο να μην βρίσκουν»
    Μα όπως βγήκε τους είδε σαν βαλέδες, ο ένας με τις χειροπέδες

    Τον εκυκλώσαν και από τα γύρω μέρη, κρεμόταν η ζωή του
    από ένα νήμα που δεν θα ‘δινε σ’ αυτούς, και πέταξε μαχαίρι
    Να αναγκαστούν να τον σκοτώσουν οι Αστυνόμοι, μα εκείνοι τού ‘ριχναν στα πόδια
    Σερνόταν κι έβριζε ώσπου ένας ταβερνιάρης, του ‘δωσε μια με ένα καδρόνι

    Η δίκη του έγινε τον άγριο Νοέμβρη, το ένιωθε άραγε κι εκείνος;
    Ο Τύπος πάντως, τον πρόβαλε ανοιχτά σαν αιμοβόρο κτήνος
    Τα ίδια λέγαν και πολλοί προοδευτικοί «παράξενο δεν ήταν»
    Η σύμβασή τους διαισθάνθηκε σ’αυτόν, μιαν άλλη απειλή

    Τό ‘παν επίσης λαϊκοί ένα σωρό, στον συνεργάτη ενός εντύπου
    Μα ο Μπιθικώτσης τον διώχνει και του λέει «που να σου εξηγώ»
    Δεν είχε μάρτυρες εκτός τ’ αφεντικό και την νοικοκυρά του
    Οι δικηγόροι λέγαν «ανώμαλη ψυχή, κοιτάξτε τα χαρτιά του»
    Νίκο, χωριό συσκοτισμένων
    Νίκο, ποίοι σ’ έχουν κυκλωμένο;
    Ο ίδιος ξέγραψε απ’ αρχής τον εαυτό του, το είπε «πρέπει να πεθάνω»
    Μπήκε στον κόπο δηλαδή τον δικαστών μα αυτοί δεν μπήκαν στον δικό του
    Καθώς διηγώταν την ζωή του, θαρρούσα δεν θ’ αντέξω
    Η δική εξελισσόταν μέσα μα η δικαιοσύνη ήταν απ’ έξω

    Στα γράμματά του από την φυλακή, ο βίος δεν διαφέρει
    Ασφυκτιούσε σαν ζώο μυθικό, εδώ όσο κι εκεί
    Μην είναι τάχα ένα ρίγος παραπέρα, που δείχνει απόσταση από το δράμα
    και μεταφέρει σαν ιπτάμενο ένα θαύμα, της δικαιοσύνης την γαλέρα

    Η τέχνη μου έζησε παράξενες στιγμές, και από δίκιο ξέρει
    Τα κίνητρά του δεν ήταν ταπεινά, τον βλέπω σε αργές στροφές
    Σαν μια Θεότητα που λύει τον πανικό της και διαστέλλεται ξεσπώντας
    Στ’ ανυποψίαστα μπουλούκια του γλεντιού, που βιάζουν το άσυλό της

    Η ουρά που αυξάνει φτύνοντάς τον ας λυσσάει, με τον ζουρλό μανδύα
    και με τα ηλεκτροσόκ να τον κλονίσει, θα λάβει ότι της αξίζει
    Στους λαβυρίνθους του εφιάλτη οδηγημένη, αιώνια, δίχως σωτηρία
    Στην τακτική δουλεία του δικαστή, που δεν καταλαβαίνει
    Νίκο, ποτέ δεν θά ‘ναι έτσι
    Νίκο, είν’ η αρρώστια που μας σώζει
    Καθώς σε φέρνει πιο μακριά κι απ’ το κελί σου
    Νίκο, στον ουρανό της μουσικής σου

  18. elzin Says:

    ….και η παραγγελιά!
    Η ζωή μας είναι μια τρύπα και άσκοπα λαχανητά
    Πατησίων και λοιπά…την επόμενη φορά
    μη την κοπανήσουμε ξανά

  19. Νίκος Says:

    χόρεψαν οι ενέργειές μου κι εκλεπτύστηκαν

    Ετσι είναι η δύση

  20. Νίκος Says:

    αν μου επιτρεπετε και εμένα ένα βίντεο

    • elzin Says:

      Δεν θα μπορούσε να λείπει ο χορός της Δύσης
      από ένα άρθρο της Αφροδίτης της Δύσης και του 7ου οίκου σε χρώματα αλουργίδας εξαίσια δειλινού και…. μια φωτοβολίδας συνειδησιακής αλλαγής!
      Βεβαίως…. σου επιτρέπουμε
      και τα Ξύλινα Σπαθιά είναι τα αγαπημένα μας
      μαζί με τον ξύλινο Δούρειο Ίππο copy right του Οδυσσέα
      που είναι ο μόνος που μπορεί να τελειώσει μια δουλειά
      και να φθάσει το τραίνο φάντασμα στον προορισμό του
      όταν οι άλλοι θα τα έχουν παρατήσει…στα μισά.

      Ο dirty Harry κάθε εποχής
      και ….πολύ σκληρός για να πεθάνει!

      Μια φωτοβολίδα!
      ..για την συνέχεια του χορού!

      Μια φωτοβολίδα μες στη νύχτα σκάει
      κι η καρδιά μου σπάει μες στο φως σε είδα
      Γίναν τα κομμάτια μια καινούργια γη
      μες στην αλλαγή βλέπω μ’ άλλα μάτια

      Γίναν τα κομμάτια μια καινούργια αρχή
      μες’την αλλαγή βλέπω μ’άλλα μάτια

      ® Όλα είναι ίδια αν δε τ’ αγαπάς
      όλα μένουν ίδια άμα δε τα πας
      Κι όλα αυτά που είναι γίνονται ξανά
      μέσα απ’ τη δικιά σου τη ματιά
      μέσα απ’ τη δικιά σου τη ματιά

      Μια φωτογραφία κομματάκια δυο
      έχω να σε δω χρόνια αστεία-αστεία
      Πιάνω την κολλάω σε ξανακοιτώ
      πιο όμορφη θαρρώ δείχνεις μου όσο πάω

      ® Όλα είναι ίδια…

      Στην καρδιά σου καίει μια μικρή φωτιά
      κι από τη ματιά ένα φως που ρέει
      Σα φωτοβολίδα μες στη νύχτα σκάει
      κι ας ξαναγυρνάει πίσω η σελίδα

      Σα φωτοβολίδα μες στη νύχτα σκάει
      κι ας ξαναγυρνάει πίσω η σελίδα

      ® Όλα είναι ίδια…

  21. sofia Says:

    Για να περάσουμε ομαλά απο την Σκύλλα και τη Χάρυβδη, αν προλάβουμε να το αντιληφθούμε?

    • elzin Says:

      Αν…. το καταλάβουμε Σοφία
      το πέρασμα
      και τον χορό των αναστενάρηδων
      στα αναμμένα κάρβουνα
      και ….τι μας ετοιμάζουν για μετά.

      Μετά τον Μαύρο Γάτο…. θαρθούν άλλα ζώα.

      Ίσως να φανούν και κάποιοι ήρωες της καθημερινότητας
      με την Μαύρη Παντόφλα-Πατούσα ενός καλού μας φίλου
      με ανεπτυγμένη την αίσθηση του χιούμορ.

      Ήταν ένας γάτος μαύρος πονηρός
      κάθε που εβράδιαζε ντύνονταν γαμπρός
      τα μαλλιά του έκανε λίγο κατσαρά
      κι ένα κόκκινο παπιόν φορούσε στην ουρά

      Σε κάθε σπίτι πήγαινε όπου έβλεπε καπνό
      ζητούσε τα κορίτσια δήθεν για σκοπό
      κι αυτές άλλο δε θέλανε φορούσαν νυφικά
      κάλιο μ’ένα γάτο παρά με κοιλαρά

      Μα όπως είπα στην αρχή ο γάτος πονηρός
      βόλευε τα κορίτσια και γίνονταν καπνός
      με τόση καρπερότητα αχ να ‘χα μια σταλιά
      γέμισαν τα ιδρύματα με μπάσταρδα γατιά

      Οι άρχοντες φοβήθηκαν μην πάθουνε ζημιά
      και την κουτάλα χάσουνε μαζί με τα ζουμιά
      ρε θες να κάνουν κίνημα του γάτου οι καρποί
      κι ό,τι γλυκά ροκάνιζαν σαν φούσκα να χαθεί

      Έτσι αφού σκεφτήκανε βρήκαν το πιο σωστό
      το γάτο να τσακώσουνε σαν μούτρο αναρχικό
      βγήκε λοιπόν σεργιάνι το χαφιεδότσουρμο
      αυτοί που αποτελούνε τον εθνικό κορμό

      Αχ καημένε γάτο μου την έχεις πια βαμμένη
      του έθνους τα λαγωνικά στην έχουνε στημένη
      κι όπως το λέω έγινε το πιάσανε το αλάνι
      τους είδε μαύρους νόμισε με φίλους πως θα κάνει

      Τώρα κλαίει κι οδύρεται μαζεύεται κουβάρι
      μήπως τους κρύους δικαστές μπορέσει να τουμπάρει
      αχ μη καλοί μου άνθρωποι εγώ δεν είμαι γάτος
      εγώ είμαι ένας άνθρωπος με αισθήματα γεμάτος

      Κοιτάζω το συμφέρον μου διαβάζω εφημερίδα
      και στο στρατό υπηρέτησα για τη μαμά πατρίδα
      μα εκείνοι που να ακούσουνε τον στήσανε στον τοίχο
      τα μάτια κάπως παίξανε στης τουφεκιάς τον ήχο

      Αν μία κόρη έχετε κρατήστε την αθώα
      μπορεί ο γάτος να μη ‘ρθει μα θα ‘ρθουν άλλα ζώα
      κι αν είστε κάποιος άρχοντας και παρεξηγηθείτε
      στα όργανα μου μια χαρά χωράει να γραφτείτε

  22. greenlion Says:

    καλημέρα!

    να γελάς

    Πότε βροχή, πότε αέρας, μια προσευχή, λόγια μητέρας
    Φωνές που ακούγαμε παιδιά. Για μια στιγμή θέλω…

    Είναι νωρίς, ζωή χαράζει, σαν μολυβιά στ’ όνειρο στάζει
    Ο αέρας παίρνει τα μαλλιά. Για μια στιγμή θέλω να…

    Σε κοιτώ να γελάς και να φεύγεις πάλι μπροστά
    μια ζαριά η ζωή για ν’ αρχίσει πάλι και να
    την κοιτάς να γελά και να φεύγει πάλι μπροστά
    μια ζαριά η ζωή για να σβήσει πάλι

    Είναι αργά, λόγια δεν βρίσκω, όση ομορφιά κι αν σου χαρίσω
    πίσω απ’ τα φώτα της ζωής. Για μια στιγμή θέλω να…

    Σε κοιτώ να γελάς και να φεύγεις πάλι μπροστά
    μια ζαριά η ζωή για ν’ αρχίσει πάλι και να
    την κοιτάς να γελά και να φεύγει πάλι μπροστά
    μια ζαριά η ζωή για να σβήσει πάλι

    • elzin Says:

      Καλημέρα!
      θα χαμογελώ …για χάρη σου
      και θα διώχνω τα σύννεφα
      που σκεπάζουν το μέτωπο μου!

      …κι όταν πέφτει η βροχή πάντα εγώ θα γελώ
      γιατί έχω εσένα εδώ
      … σε κρυφό μυστικό!

      Όλα τελειώνουν φωνάζουν οι γύρω μου
      όμως εγώ έχω κάτι να πω
      μυστικό σ’ αγαπάω για πάντα
      μυστικό μακριά σου δεν ζω.
      Όταν κοιτάζω τα βράδια τα αστέρια απ’ τον ώμο σου
      θυμάμαι τόσα και κάνω και ‘γω
      μια ευχή να κρατήσει για πάντα αυτό
      μια ευχή να σε έχω όσο ζω.

      Δεν μπορώ να σκεφτώ πως θα ζήσω
      χωρίς να σε έχω συνέχεια κοντά μου
      κι όταν πέφτει η βροχή πάντα εγώ θα γελώ
      γιατί έχω εσένα καρδία μου
      κι όταν πέφτει η βροχή πάντα εγώ θα γελώ
      γιατί έχω εσένα εδώ.

      Αναρωτιέμαι τι γίνετε μέσα μου
      γιατί τα μάτια μου είναι υγρά
      μυστικό αγαπάω για πρώτη φορά
      μυστικό που εμάς αφορά.
      Κάνω προσπάθεια γιατί μας βλέπει κόσμος τώρα
      να κρατηθώ γιατί η αγάπη πονά
      και γελά σαν παιδί που του τάζουν πολλά
      σ’ αγαπώ σ’ αγαπώ έτσι απλά.

      Δεν μπορώ να σκεφτώ πως θα ζήσω
      χωρίς να σε έχω συνέχεια κοντά μου
      κι όταν πέφτει η βροχή πάντα εγώ θα γελώ
      γιατί έχω εσένα καρδία μου
      κι όταν πέφτει η βροχή πάντα εγώ θα γελώ
      γιατί έχω εσένα εδώ.

  23. greenlion Says:

    με προβληματίζει ο υπότιτλος…
    …. οι συνεργασίες και οι συμφωνίες… που συνήθως αθετούνται…
    …όταν όλοι ισχυρίζονται πως είναι άψογοι αμαξηλάτες…
    …όταν όλοι δηλώνουν πως γνωρίζουν που πηγαίνουν…
    με προβληματίζει που ποτέ δεν προβληματίζονται για το γεγονός
    πως αθετούν συνεργασίες και συμφωνίες

  24. elzin Says:

    Η Μπέιλη
    το μεγάλο χαρτί του εσωτερικού χριστιανισμού
    τοποθετεί τους Κόπρους του Αυγεία στον Υδροχόο
    και τον Ερυμάνθιο Κάπρο στον Ζυγό.
    Τυχαία ή σκόπιμα και παραπλανητικά;
    Αυγείας είναι Αυγερινός
    και ο Ζυγός έχει τις δυό πλευρές του και τα δυο ποτάμια του
    που κανένας «κάπρος»
    στα χιονισμένα ψηλά βουνά δεν τις έχει.

    Για ποιο λόγο αλλοιώνει το περιεχόμενο και την ουσία των Άθλων
    τόσο κατάφορα και εξοργιστικά;
    Γιατί δανείζεται την ενέργεια τους να στηρίξει την χριστιανική διδασκαλία και τους χρησιμοποιεί σαν δεκανίκι να πατήσει και να περπατήσει;
    Γιατί όλοι χρησιμοποιούν την Ελληνική λάμψη την γνώση
    λίγο Πλάτωνα, λίγο Πυθαγόρα λίγο να προσδώσουν κύρος σε ανυπόστατες ιδεολογίες και πάντα παραπλεύρως
    ελαχιστοποιημένους φιμωμένους και ακίνδυνους.

    Δεν αφήνουν ήσυχο τον Ηρακλή και προσπαθούν να στηρίξουν τον Ιησού μέσω αυτού να τον « εμπλουτίσουν»
    γιατί μόνος του δεν μπορεί να σταθεί πουθενά;
    Ο Ηρακλή είναι ανθυπόστατη ιστορία δύναμης του Ελληνισμού
    και ήταν πριν τον Ιησού.
    Στέκεται και μόνος του χωρίς τις εβραιοκίνητες ερμηνείες!

    Κάποιοι αμαξηλάτες κάνουν την δουλειά τους και υπηρετούν τα συμφέροντα αυτών που εξυπηρετούν.
    Οι άλλοι που τρέχουν πίσω τους πρέπει να σκεφτούν ποιον
    αφέντη προσκυνούν και ποια συμφωνία αθετούν.
    Τι προδίδουν και ποιόν ξεκινώντας από τον εαυτό τους
    γιατί έχουν ξεχάσει και ξεχνούν …πολλά.

    • greenlion Says:

      Δεν είναι τυχαίο αλλά συνειδητότατα παραπλανητικό, γιαυτό και η δικαιολογία έτοιμη, η Μπέιλη έχει άγνοια της αστρολογίας και ο Θιβετανός που σε άλλο σημείο αναφέρει, ότι δεν μπορεί να δώσει διδασκαλία, γιατί δεν υπάρχει σπερματική ιδέα στο διάμεσο του, στα αστρολογικά το παρακάμπτει.

      • elzin Says:

        αστρολογία μπορεί να μη ξέρει και φαίνεται
        …αλλά την συμφωνία με τον Άτλαντα
        να ξεγελάσει τον Ηρακλή καλά την μαγειρεύει….

      • greenlion Says:

        Όσο καλά και να την μαγειρεύει ο Ηρακλής δεν ξεγιελιέται, αντίθετα μια χαρά τους ξεγέλασε με το μαξιλαράκι….κι ο Ηρακλής δεν είναι παρά ένα αρχέτυπο της Ελληνικής δύναμης κατά την Υδροχοική εποχή.

      • elzin Says:

        …μια χαρά τους ξεγέλασε με το μαξιλαράκι τα φτερά και τα πούπουλα…!!!
        όχι 101 τα αλεπουδάκια!
        101…. η αλεπού πάντα!
        στα 100 τα αλεπουδάκια …καλά είναι;)

      • greenlion Says:

        πάντα η αλεπού 101 και τα αλεπουδάκια το πολύ μέχρι 100, και όταν αυτά πήγαιναν εμείς έπιστρέφαμε…..

      • elzin Says:

        Ακριβώς!

        όταν αυτά πήγαιναν εμείς έπιστρέφαμε…..!

        Έλα παπού… να σου δείξω τα αμπελοχώραφα σου!

        Περιμένουμε από τους θεοσοφιστές Εβραιοτέκτονες
        να μας γνωρίσουν τον Ηρακλή
        μέσω του Ιησού
        υποδεικνύοντας
        ένα προσκύνημα πάντα στην Βηθλεέμ της Ιερουσαλήμ έμμεσα ή άμεσα
        συνειδητό ή ασυνείδητο!

      • greenlion Says:

        άλλη μια τραγουδιστική απάντηση…για τα αλεπουδάκια…

      • elzin Says:

        πες του αγάπη μου να πάει να να να να…

        ποιος είν’ αυτός, που μπαίνει ανάμεσα μας
        και με το ζόρι ν’ αμαρτήσεις προσπαθεί
        ποιος είν’ αυτός που λέει παιδιά του τα παιδιά μας
        και με το μέλλον τους ζητάει ν’ ασχοληθεί
        ποιος είν’ αυτός που λέει παιδιά του τα παιδιά μας
        πες του αγάπη μου να πάει να να να να…

        Εγώ για σένα λιώνω
        αυτός να μας τρελάνει προσπαθεί
        εγώ για σένα λιώνω
        πες του να φύγει και να πάει να να να να…

        Ποιος είν’ αυτός που μπαίνει ανάμεσα μας
        και σαν κατάσκοπος μας παρακολουθεί
        ποιος είν’ αυτός που λέει δικά του τα δικά μας
        και στο κρεβάτι μας ζητάει να κοιμηθεί
        ποιος είν’ αυτός που λέει δικά του τα δικά μας
        πες του αγάπη μου να πάει να να να να…

        Μα βέβαια,
        αγάπη μου
        έχεις δίκιο!

        Ποιος είναι αυτός που λέει παιδιά του
        τα παιδιά μας;
        Τα δικά μας …δικά του;
        Την περιουσία μας, την βιβλιοθήκη, το παλάτι,
        την κληρονομιά κοινή
        με μια τέντα ερήμου στην κατοχή του μόνο;
        Ποιος είναι αυτός ο φιλοξενούμενος
        που κάνει κατάχρηση της φιλοξενίας μας;
        Πως λέγεται αυτός που άμα του δώσεις θάρρος και ανοχή
        εκτός από χωριάτης θέλει να ανεβεί και στο κρεβάτι μας;
        Μνηστήρας θαρρώ πως λέγεται και είναι χοντρός πολύ
        και λέω να μας αδειάζει την γωνιά και να ξεκουμπιστεί
        γιατί… για το άλλο δεν τον έχω ικανό πολύ.
        Το μεγάλο φαγοπότι οι χοντρές κοιλιές
        οι παχύσαρκοι λαιμοί
        και τα άρρωστα σηκώτια από τις καταχρήσεις
        εκτός από την δυσκοιλιότητα
        προκαλούν και άλλες ανώμαλες κάτω παρενέργειες…
        και στο μυαλό πάνω … αντινόηση και μαλακά κύτταρα πολύ.

  25. Νίκος Says:

    Προβληματίζονται δεν προβληματίζονται η αθέτηση συμφωνιών δεν περνάει απαρατήρητη, δε μένει ατιμώριτη…

    Αναρωτιέται κανείς…

    Ισως είναι θέμα μη συνειδητής αντίληψης…

    Ισώς είναι θέμα κακής -ας μου επιτραπεί ο όρος- βούλησης…

    Φαίνεται ότι η διαιώνιση αυτή δεν αρέσει στο άπειρο και γι άυτό έχει πέσει πέλεκυς.. 🙂

    • elzin Says:

      Ίσως είναι και
      απληστία ύβρις αμετροέπεια έλλειψη μέτρου
      λήθη και αρκετή αβέλτερος ανοησία
      φίλε Νίκο!
      Σίγουρα η ενεργός πλευρά του Απείρου το καταγράφει
      με πέλεκυ και κεραυνούς!

  26. sofia Says:

    Αυτό το θέμα με την Μπαίηλη ένα ευφάνταστο μυστήριο ,σίγουρα από αστρολογία δεν γνωρίζει αυτό είναι ακριβέστατο ,με προβληματίζει το τυχαίο σκόπιμο ή παραπλανητικό, όπως και το κατά πόσο ένα ενδιάμεσο είναι σε θέση να γνωρίζει τον πραγματικό πληροφοριοδότη του. Υπάρχει βέβαια και από την άλλη , η γνωστή δήλωση Θιβετανού ότι τα βιβλία τους μπορεί να να είναι, ή και να μην είναι ορθά, αληθινά ή χρήσιμα και είναι έργο του καθένα να εξακριβώσει την αλήθεια όμως με την ορθή εφαρμογή. Ήξεις …αφίξεις από την μία και από την άλλη υποκρυπτόμενος προσηλυτισμός . Και πάνω σε αυτές τις αρχές έχει χτιστεί ένα τεράστιο οικοδόμημα πολλών ετών μαθητείας. Για τους πολυετείς μαθητευόμενους το τραγουδάκι

  27. elzin Says:

    Ο Αλέξανδρος πάνω από τέτοιους κόμπους και γρίφους
    και ευφάνταστα μυστήρια τραβάει το σπαθί του
    και τον κόβει
    χωρίς να χρονοτριβήσει
    να διακινδυνεύσει να μπει σε μια κινούμενη άμμο
    .. χωρίς να διστάσει καθόλου!

    Δεν έχουμε καλύτερο παράδειγμα αντιμετώπισης ανάλογων
    καταστάσεων!
    Εδώ χρειάζεται Αλεξανδρινό σπαθί με μιας ….χωρίς δεύτερη κουβέντα!
    Σε μαθητείες διδασκαλίες και θεοσοφιστείες
    που σακατεύουν το μυαλό των ανθρώπων και απομυζούν την ενέργεια τους
    στηρίζουν θρόνους βασιλείς και «αληθινούς θεούς»
    …. και κάνουν κατάχρηση εξουσίας!

    Θαυμάσιο το τραγουδάκι Σοφία!

  28. Ανώνυμος Says:

    ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΕΣ
    ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ ΤΟ ΝΕΟ ΕΤΟΣ
    ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΑΓΑΠΗ ΕΙΡΗΝΗ ΕΥΤΥΧΙΑ
    ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΤΗΣ ΓΗΣ
    ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ ΟΛΟΚΛΗΡΗ
    ΟΤΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΓΙΑ ΕΣΑΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ ΣΑΣ
    ΚΑΙ ΟΤΙ ΕΠΙΘΥΜΗΤΕ ΝΑ ΓΙΝΗ ΑΛΗΘΙΝΟ.-
    ΛΑΕΡΤΗΣ

  29. elzin Says:

    Ευχαριστούμε πολύ και ανταποδίδουμε!
    Ότι επιθυμείς και εσύ
    φίλε Λαέρτη
    και πατέρα του Οδυσσέα!
    Σαν θάρθει να σε βρει να του δείξεις τα δένδρα του!
    10 μηλιές 13 αχλαδιές 40 συκιές και ένα αμπέλι 50 αράδες!

    ω Οδύσσσειας!

    Χιμώντας τότε τον αγκάλιασε, τον φίλησε και του ‘πε:
    «Ατός μου εγώ είμαι εκείνος, κύρη μου, που χρόνια αποζητούσες’
    Στα είκοσι χρόνια απάνω εδιάγειρα στη γη την πατρική μου.
    Μα το πολύδακρό σου σύθρηνο και το δαρμό σταμάτα,
    για να σου πω —καιρός να χάνουμε πολύς δε μένει αλήθεια—
    325 πως τους μνηστήρες όλους σκότωσα στο αρχοντικό μας μέσα,
    να γδικιωθώ τις κακοσύνες τους και τ᾿ άνομά τους έργα.
    Τότε ο Λαέρτης του αποκρίθηκε κι αυτά τα λόγια του ‘πε:
    «Αν ο Οδυσσέας ο γιος μου πέτεσαι πως είσαι, εδώ που φτάνεις,
    σημάδι φανερό μολόγα μου, και τότες να πιστέψω.»
    330 Γυρνώντας τότε ο πολυμήχανος του μίλησε Οδυσσέας:
    «Για κοίτα πρώτα το σημάδι μου στο πόδι εδώ, που ο κάπρος
    στον Παρνασό μια μέρα μου άνοιξε με τ ‘άσπρο του το δόντι.
    Εσύ στα μέρη εκείνα μ᾿ έστελνες κι η σεβαστή μου η μάνα,
    να πάρω δώρα απ᾿ τον Αυτόλυκο, της μάνας μου τον κύρη’
    335 μου τα ‘χε τάξει ατός του κάποτε, φτασμένος εδώ πέρα.
    Κι ακόμα να σου πω τα δέντρα μου στο πάγκαλο μας χτήμα’
    ήμουν παιδί και μου τα χάρισες᾿ μια μέρα σε ακλουθούσα
    μέσα στον κήπο και σου γύρευα δικό μου κάθε δέντρο.
    Και συ ένα ένα τα λογάριαζες ποια θα γενούν δικά μου’
    340 απ᾿ τις μηλιές σου δέκα, δεκατρείς απ᾿ τις αχλαδιές σου
    κι απ᾿ τις συκιές σαράντα μου ‘δωκες, και μου ‘ταζες κι αμπέλι
    πενήντα αράδες᾿ κι ούτε που ‘πεφτε μαζί της κάθε αράδας
    ο τρύγος, τι είχες μες στο αμπέλι σου λογής λογής σταφύλι,
    κάθε χρονιά που ο Δίας θα χάριζε καλή σοδιά ψηλάθε.»
    345 Αυτά είπε, κι εκείνου τα γόνατα λύθηκαν κι η καρδιά του,
    τ᾿ αλάθευτα σημάδια ως γνώρισε στα λόγια του Οδυσσέα,
    και στο λαιμό του γιου του ερίχτηκε, κι ως λίγωσε η ψυχή του,
    ο θείος, πολύπαθος απάνω του τον έσφιγγε Οδυσσέας.
    Μα ως πήρε ανάσα και στον τόπο της ήρθε η καρδιά του πάλε,
    350 ξαναδευτέρωσε τα λόγια του κι αυτά μιλώντας είπε:
    «Αλήθεια, αν οι μνηστήρες πλέρωσαν για τ᾿ άνομά τους έργα,
    πατέρα Δία, στον μέγαν Όλυμπο θα πει οι θεοι πως ζείτε!

    ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ!

  30. Νίκος Says:

    χρόνια πολλά

  31. elzin Says:

    Διακοπές στο Σαράγιεβο

    Βαδίζω με μάτια κλειστά
    τα βαστώ σφαλιστά κι ονειρεύομαι
    μην μ’αγγίζεις μη με ξυπνάς
    την αλήθεια σας πια δεν τη δέχομαι .

    Δεν ανοίγω τα μάτια μου καν
    διασχίζω τον κόσμο και φλέγομαι
    αν μ’αγαπάς μη μιλάς
    άλλα ψέμματα δεν τα ανέχομαι .

    ΦΩΝΑΞΕ
    η ζωή μας χάνεται πάει
    ΔΙΑΛΥΣΕ
    τη σκόνη που σκεπάζει το φως
    Ο ΘΑΝΑΤΟΣ
    διακοπές στο Σαράγιεβο πάει
    ΞΥΠΝΗΣΕ
    στις ειδήσεις τα βλέπεις και τρως .

    Απόψε τα βλέπω διπλά
    ήλιος λάμπει κι ας είναι μεσάνυχτα
    δυο τσιγάρα πολύ δυνατά
    κι εκτοξεύομαι μέσ’το διάστημα .

    Μια οθόνη μου δείχνει μηδέν
    εποχές που δεν γίνονται θαύματα
    ένα στόμα φωνάζει πως δεν
    θα με πείσεις με χίλια τεχνάσματα .

    Χρόνια πολλά Νίκο!
    Μετά τις διακοπές στο Σαράγιεβο
    και στα όμορφα χωριά που όμορφα καίγονται
    να πάμε λέω
    … για τρέλες στις Σεϋχέλλες’
    σε ένα νησί πονηρό’
    που έχω μαρκάρει στο χάρτι καιρό
    και να είναι καθαρό!
    Τι λές;

    Πούλα το αμάξι και το ψυγείο
    δώσε το σκύλο ω ω
    κλείσε το σπίτι και το γραφείο
    ξέχνα τα όλα ω ω
    Εχω μαρκάρει στο χάρτι καιρό
    ένα νησί πονηρό…
    ΠΑΜΕ ΓΙΑ ΤΡΕΛΕΣ ΣΤΙΣ ΣΕΥΧΕΛΛΕΣ
    ΠΑΜΕ ΓΙΑ ΤΡΕΛΕΣ Ω Ω

    Θέλω καρύδες και ανανάδες
    θέλεις το άγχος και την μαμά
    εδώ και τώρα ν’αποφασίσεις
    ελευθερία ή γκαντεμιά
    Εχω μαρκάρει στο χάρτι καιρό
    ένα νησί πονηρό…

  32. elzin Says:

    Και αν δεν… αρέσουν οι Σευχέλλες
    αν είσαι σπίτι, τότε ετοιμάσου για Χαβάη.
    Πάμε κάπου που δεν έχουμε πάει
    μόνο μην κάτσουμε άλλο σπίτι.

    Εναλλακτική λύση…. η Χαβάη!
    Λοιπόν έλα, στη μηχανή ανέβα.
    Πάμε Χαβάη με μία ρόδα που γυρίζει
    και επιστρέφει
    από της ιστορίας το μετερίζι!

    Πάμε Χαβάη!
    Λοιπόν έλα, στη μηχανή ανέβα
    πάμε Χαβάη με μία ρόδα.
    Αν είσαι σπίτι, τότε ετοιμάσου για Χαβάη.
    Πάμε κάπου που δεν έχουμε πάει
    μόνο μην κάτσουμε άλλο σπίτι.
    Αν είσαι σπίτι, τότε ετοιμάσου για Χαβάη.
    Πάμε κάπου που δεν έχουμε πάει
    μόνο μη μείνουμε άλλο σπίτι.

    Τρέξιμο, λογαριασμοί και δουλειά,
    άγχος, ακρίβεια, χρέη, δανεικά,
    πάντοτε συνωστισμός μεσ΄ το τραμ
    και πάντα εκεί το κινητό χτυπά.
    Να μαγειρέψεις το πρωί,
    ν΄απλώσεις ό,τι έχει πλυθεί,
    να σιδερώσεις, να μαζέψεις, να σκουπίσεις πριν να΄ρθει.
    Μετά να πάμε στη λαϊκή κι έπειτα ΟΤΕ,νερό ,ΔΕΗ
    για να πληρώσω-give me a break!
    Αν είσαι σπίτι, τότε ετοιμάσου για Χαβάη.
    Πάμε κάπου που δεν έχουμε πάει
    μόνο μην κάτσουμε άλλο σπίτι.
    Αν είσαι σπίτι, τότε ετοιμάσου για Χαβάη.
    Πάμε κάπου που δεν έχουμε πάει
    μόνο μη μείνουμε άλλο σπίτι.

    Θέλω βόλτες, ταξίδια, γλυκά, φαγητά,
    να ξαπλώσουμε μπρούμυτα στην αμμουδιά.
    Θέλω στην παραλία ν΄ανάψω φωτιά,
    κολύμπι ωρών στα ρηχά ή στα βαθιά.
    Θέλω να μαυρίσω και να μείνω έτσι πάντα,
    με τον Enrique Iglesias να χορέψω labanda.
    N΄αρπάξω το μικρόφωνο από μία μπάντα
    και να φωνάξω «Θεέ μου αμήν».

    Λοιπόν έλα, στη μηχανή ανέβα.
    Πάμε Χαβάη με μία ρόδα.

    Πήρα θαλάσσιο στρώμα, δυο-τρία μαγιό ακόμα,
    μπρατσάκια και πετσέτες μ΄ ωραίο χρώμα.
    Άμα θες έχω και βατραχοπέδιλα ακόμα,
    με 30 δείκτη προστασίας κρέμα για το σώμα.
    Δεν ξέρω ακριβώς τι άλλο θα πρέπει
    να πάρω αφού έμεινα μ΄ άδεια τσέπη.
    Σταματώ και στην τράπεζα να δω αν έχει λεφτά μα
    ξέχασα το pin!
    Θωμά είσαι σπίτι; Γιατί σε παίρνω και μιλάει.
    Αν τελικά θα πάμε στη Χαβάη,
    τότε πάρε λεφτά απ’ το σπίτι.
    Ναι, Θωμά είσαι σπίτι; Γιατί σε παίρνω και μιλάει.
    Αν τελικά θα πάμε στη Χαβάη
    πάρε κι εσύ λεφτά απ’ το σπίτι.

    • Νίκος Says:

      Αν τελικά θα πάμε στη Χαβάη
      πάρε κι εσύ λεφτά απ’ το σπίτι ε… 🙂

      Με μία ρόδα παιδιά…

      Πάμε Χαβάη με μία ρόδα!

      🙂

      • elzin Says:

        Την Χαβάη προτιμάς τελικά;

        ..να πάρω τα λεφτά
        ένα γατάκι που έχω
        και όλο νιαουρίζει το καυμένο
        δεν ξέρω που να τα αφήσω.
        Κεραμιδόγατος θα καταλήξει
        ….το αιλουροειδές
        σε υπογεια ρεύματα
        σαν τον βιολιστή της στέγης
        να τραγουδά παραπονεμένα;)

      • Νίκος Says:

        Ένα ποιηματάκι μου

        I ‘m home

        let me tell you..
        I had a cat
        black she was.
        Skia.
        and let me tell you..
        I had a cat
        black she was.
        and let me tell you..
        she ‘s not around

        One day,I don’t remember well
        I returned home
        and called her like I used to…
        Skia!
        Skia!

        ~

        🙂

      • Νίκος Says:

        Για να συμπληρώσω γιατί κάπου αιωρείτε στο κενό το μυνημά μου..

        Γάτες ευπρόσδεκτες!

      • elzin Says:

        Εντάξει
        Νίκο
        με καθησύχασες και έδιωξες το άγχος μου. …που να τα αφήσω.
        Να πάρω και τις γάτες και …το γατάκι
        μαζί μου
        και ένα κουβαράκι με την ρόδα που γυρίζει …να παίζουν!
        Είναι παιγνιδιάρικα πολύ
        αυτά τα αιλουροειδή;)

        Για τα 101 σκυλιά πουά της Δαλματίας
        ας φροντίσουν άλλοι…σύλλογοι αδέσποτων ζώων και ζωών!

      • elzin Says:

        Και ένα τραγουδάκι
        για γατούλες και χρυσόψαρα
        γοργόνες και γυάλες υδάτινες διαφανείς
        και νερουλές!

        Η γατούλα το χρυσόψαρο
        και… το κοροϊδάκι της δεσποινίδος!

        Ένα χρυσόψαρο μέσα στη γυάλα
        και μια γατούλα μούρλια θηλυκό,
        πρασινομάτα και κοκκινομάλλα
        αρχίσαν ένα παιχνιδάκι ερωτικό.

        Η γάτα λέει: Για δες το κοροϊδάκι,
        με πίστεψε ότι εγώ το αγαπώ.
        Μα λέει και το κουτό χρυσοψαράκι:
        Τι κούνια που σε κούναγε, πω-πω πω-πω!

        Κι αν σ’ αγαπώ δεν θα σου το πω,
        το ‘χω για κακό να μην έχω μυστικό.
        Κι αν σ’ αγαπώ, δεν θα σ’ αγαπώ
        αν θα σου πω ό,τι έχω μυστικό.

        Μα παίξε-παίξε το ίδιο παιχνιδάκι
        νοιώθει η γατούλα έρωτα κρυφό
        και γίνηκε αυτή το κοροϊδάκι
        κι ατσίδα έγινε το ψάρι το χρυσό.

        Αυτά τα λέει ένα τραγουδάκι
        που τραγουδιέται σ’ εύθυμο σκοπό,
        αντί να φάει η γάτα το ψαράκι
        το ψάρι τρώει τη γατούλα που αγαπώ.

        Κι αν σ’ αγαπώ, δεν θα σ’ αγαπώ
        αν θα σου πω ό,τι έχω μυστικό.

      • Νίκος Says:

        Βλέπω ένα σκύλο να σαπίζει κάπου..

      • Νίκος Says:

        Ωραίο το τραγουδάκι…

        Το κρατώ, λίγο, μυστικό.

      • elzin Says:

        Για πες μας όμως
        τώρα Νίκος
        τι έψαχνες να βρείς στον Θεν Μάρες
        και τι βρήκες;
        ή θα το κρατήσεις μυστικό;

        Μετά να πούμε για τους σκύλους που σαπίζουν και …που.

      • Νίκος Says:

        Φαίνεται πως έβγαλες κάποια συμπεράσματα για μένα.

        Κρατησέ τα. 😛

      • Νίκος Says:

        Εσύ θα μου πεις.

      • elzin Says:

        …ότι γνωρίζω και όπου έχω καταλήξει
        αν σε ενδιαφέρει.

      • Νίκος Says:

        Η αναζήτηση της ελευθερίας δε σταματάει ποτέ, δεν έχει τέλος.

        Τι ρωτάς αλήθεια και γιατί;

      • Νίκος Says:

        Φυσικά και μ’ ενδιαφέρει

      • elzin Says:

        Όπως θα έχεις διαπιστώσει
        από την περιήγηση στον ιστοχώρο μας έχουμε μια συμπάθεια στην Τολτέκικη διδασκαλία
        στον Καστανέντα σαν πιο πρακτικό τύπο κοινωνιολόγο
        τον Δον Χουάν γιατί δεν χρυσώνει κανένα χάπι
        και τον Μάρες πιο επεξηγηματικό αφηρημένο διανοητή.
        Επίσης και στον Μάρκος Ζαπατίστας της κοινωνικής και πολιτικής δράσης γιατί συνδέονται με αυτή φιλοσοφία.
        Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι η έννοια του πολεμιστή με μια άλλη ματιά ανανέωσης για το προσωπικό και Ελληνικό τονάλ και νησί.
        Όχι φυσικά ότι θα το χρειαζόταν ένας Λεωνίδας, ένας Αλέξανδρος
        ένας Ρήγας Φεραίος και άλλοι μεγάλοι Έλληνες πολεμιστές
        από τα γενοφάσκια τους,
        ούτε ότι θα αποδεχθούμε πλήρως ένα ξένο πακέτο
        που μπορεί να είναι καλό για το Κείπτ Ταουν
        το Λος Άτζελες ή το Μεξικό
        και μη λειτουργικό για τον Ελληνικό χώρο.
        Η συμπάθεια μας αρχίζει και τελειώνει εκεί
        και αυτό είναι μία από τις βασικές αρχές μας.
        Στο Ελληνικό νησί πρωταγωνιστικό ρόλο
        έχει η πρωταρχική Ελληνική πηγή.
        Για αυτό σε ρωτάω.
        Ποια είναι η γνώμη σου και η προτεραιότητα
        που δίνεις και σε ποιον και σε τι.
        Η αναζήτηση της αλήθειας να μη είναι σε βάρος της πατρίδας μας
        γιατί τότε προδίδουμε τον εαυτό μας και αυτή.

      • Νίκος Says:

        Τι ακριβώς δε θα χρειαζόταν ένας Λεωνίδας, ένας Αλεξανδρος, ένας Ρήγας Φεραίος elzin?

      • elzin Says:

        …την έννοια του πολεμιστή!

      • Νίκος Says:

        Ποιός να ΄μαι εγώ άραγε που θα σε συμβουλέψει να μην έχεις καμία προσκόληση; 🙂

      • elzin Says:

        …έχουμε μία προσκόληση σε κάποιες γατούλες
        και αδυναμία σε μερικά γατάκια!
        Πρέπει να μας συμβουλέψει κάποιος….
        για τα αιλουροειδή;)
        Τι λες;

      • Νίκος Says:

        Δε μπορώ να σε καταλάβω, συγνώμη

      • elzin Says:

        Σιγά σιγά …ίσως
        …γιατί προσπαθώ

      • Νίκος Says:

        Ωραία γιατί δε βιάζομαι καθόλου.

        Κάτι μου διαφεύγει, κάτι σίγουρα δε μπορώ να καταλάβω και ίσως να μην μπορέσω ποτέ.

        Δεν είμαι λάτρης των βαθιών νερών και εννοιών, προτιμώ τα ήρεμα ρηχά νερά.

        Τι να κάνει κανείς; 🙂

        Κάτι μου διαφεύγει,κάτι δε μπορώ να μάθω.

      • elzin Says:

        Έχουμε μπροστά μας όλη την αιωνιότητα για να δούμε τι μας διαφεύγει
        και τι δεν μπορούμε να καταλάβουμε!
        Έχουμε μπροαστά μας την ενεργό πλευρά του απείρου για να μάθουμε
        και να κατανοήσουμε τα πάντα σπαζοντας το φράγμα της αντίληψης
        και ενώνοντας τις δυο πλευρές του εαυτού μας που είναι χωρισμένες.
        Δεν… έχουμε;

        Ας απολαύσουμε το ταξίδι
        με λευκά πανιά
        με ανέμους και σερφαρίσματα σε κύματα γαλάζια και αλμυρά
        σε ρηχά και βαθειά νερά
        με καπνό ομίχλη φώτα και φωτιά
        και ….τραγούδια πολλά!

      • elzin Says:

        Και ένα τραγουδάκι για σένα με αγάπη πολύ!

        Δεν είναι αδύνατον … να νιώσεις την δική μου ψυχή!
        Άκουσέ με λίγο ακόμη, προσπάθησε και εσύ
        …σε μπλε στίχους!

        Αδύνατον

        Πόσο εύκολα τα χρόνια μου γλιστρούν συνεχώς
        μα οι ώρες ατέλειωτες σκονίζουν το φως
        λιώνεις πάνω μου θυμίζοντας ρολόι Νταλί
        άκουσέ με λίγο ακόμη, άκου τη σιωπή

        Είναι αδύνατον να νιώσεις τη δική μου ψυχή
        δεν με ξέρεις κι ας νομίζεις πως με ξέρεις πολύ
        Είναι αδύνατον να νιώσεις τη δική μου ψυχή
        δεν με ξέρεις, είμαι Άλλη, έτσι είσαι κι εσύ

        Τα ‘χω πάρει στο κρανίο, σταματάει η καρδιά
        με τον οίκτο σου αγριεύω δεν σε θέλω κοντά
        πόνεσέ με ομορφαίνω απ’ το ψέμα που λες
        όλα είναι πίστεψέ με όλα είναι πληγές

        Είναι αδύνατον να νιώσεις τη δική μου ψυχή
        δεν με ξέρεις κι ας νομίζεις πως με ξέρεις πολύ
        Είναι αδύνατον να νιώσεις τη δική μου ψυχή
        δεν με ξέρεις, είμαι Άλλη, έτσι είσαι κι εσύ

      • Νίκος Says:

        μάλλον…

        🙂

      • Νίκος Says:

        Ευχαριστώ για το τραγουδάκι 😉

      • elzin Says:

        Ευχαριστώ για την παρουσία σου και την συμμετοχή στην συζήτηση!

      • Νίκος Says:

        Ευχαρίστησής μου elzin 😉

  33. greenlion Says:

    Με ένα τραγούδι να συνεχίσω και γω στα… αλεπουδάκια αφιερωμένο

    Φάρσα

    Αυτή η άκρη της σκηνής δεν έχει φώτα
    σε μια παράσταση που ξέχασε να’ ρθεί.
    Τα καμαρίνια ποτισμένα στον ιδρώτα,
    μια μαριονέτα κρεμασμένη από καρφί.

    Με τόσο φως… ποιός είναι ψεύτικος και ποιος αληθινός.

    Αυτή η φάρσα δε σκοτώνει μα το θέλει
    και μια καρδιά αντέχει μόνο μια ζωή.
    άλλοι βουτάνε στα σκατά κι άλλοι βουτάν’ στο μέλι,
    μα και τα δυο έχουν κοινή καταγωγή.

    Με τόσο φως…
    ποιος είναι ψεύτικος και ποιος αληθινός.

    Σ’ αυτό το έργο κερδισμένοι και χαμένοι
    έχουν το ρόλο που ορίζει ο θεατής.
    Έτσι κι αλλιώς ό,τι ποθεί ο καθένας βλέπει
    κι ό,τι γουστάρει θα πιστεύει ότι κι αν πεις.

    Με τόσο φως…
    ποιος είναι ψεύτικος και ποιος αληθινός.

    • elzin Says:

      Εξαιρετικά ενδελεχές
      και θαυμάσια η αφιέρωση
      με βαθύ υπονοούμενο διαρκές!

      Αυτή η άκρη της σκηνής δεν έχει φώτα
      σε μια παράσταση που ξέχασε να’ ρθεί.
      Τα καμαρίνια ποτισμένα στον ιδρώτα,
      μια μαριονέτα κρεμασμένη από καρφί.

      Σ’ αυτό το έργο κερδισμένοι και χαμένοι
      έχουν το ρόλο που ορίζει ο θεατής.
      Έτσι κι αλλιώς ό,τι ποθεί ο καθένας βλέπει
      κι ό,τι γουστάρει θα πιστεύει ότι κι αν πεις.

      Με τόσο φως…
      ποιος είναι ψεύτικος και ποιος αληθινός;;;;

  34. elzin Says:

    Δεν θα αντισταθούμε στον πειρασμό
    για ένα ακόμη μαγικό άσμα
    αφιερωμένο στους μάγους κάποια σκηνής
    αληθινούς και ψεύτικους
    και… στις αλεπούδες!
    Οι μάγοι με τα δώρα δεν κουβαλάν μέλι
    ούτε χρυσό σμύρνα και λιβάνι.
    Τι κουβαλούν άραγε σε ξύλινα καλάμια
    αλογάκια και ηχεία;

    ΠΕΛΟΜΑ ΜΠΟΚΙΟΥ «ΟΙ ΜΑΓΟΙ»

  35. ο νοών...νοείτω Says:

    Καλή χρονιά αγαπητοί πολεμιστές.
    Με υγεία και δημιουργικότητα.
    Λυπάμαι για τις απουσίες, αλλά ήρθε η ώρα να αντιμετωπίσω τις κακοτοπιές που άφησα να γίνουν.
    Εν τέλει αισιοδοξώ ότι θα βγω πιο δυνατός.
    Σας κρατώ πάντα σε μυαλό και σε καρδιά.
    Σας εύχομαι τα καλύτερα.

    • elzin Says:

      Καλή χρονιά αγαπημένο μας σκεφτικό αστέρι!
      Είσαι δυνατός
      και εμείς έχουμε αφουκραστεί, την δύναμη σου
      την ευαισθησία σου, την σεμνότητα σου, την αυθεντικότητα σου,
      την φιλοπατρία σου, το βάθος της σκέψης σου
      το πλάτος της αγκαλιά σου.

      Σου ευχόμαστε το φως του δικού σου αστεριού
      να διαλύσει κάθε σκοτεινή κακοτοπιά και εμπόδιο στον δρόμο σου.
      Είσαι πάντα και στην δική μας καρδιά
      ένας αγαπημένος…. αγαπημένος μας άνθρωπος !
      Χρόνια σου πολλά!

      • ο νοών...νοείτω Says:

        Είθε η λάμψη της καρδιάς σας να φωτίσει τις καρδιές όλων μας.
        Είθε η λάμψη των λόγων σας να φωτίσει και να ζεστάνει τα μυαλά μας.
        Είθε αυτή η ξεχωριστή παρέα που έχετε δημιουργήσει, με τα πιο αγνά υλικά που διαθέτει ο άνθρωπος, να μεσουρανεί.
        Χρόνια πολλά και καλά λοιπόν, σε όλους τους φωτεινούς συνδαιτημόνες αυτής της έναστρης και ηλιόλουστης πεδιάδας.
        Ήδη χαμογελάω!
        (Και μου έλλειπε).

      • elzin Says:

        Αυτό το χαμόγελο σου
        χαμογελαστό μας αστέρι
        είναι ένα από καλύτερα δώρα που
        πήραμε αυτή την χρονιά που
        αποχωρεί
        … περνώντας στην αιωνιότητα του απείρου!

        Σου χρωστάμε όμως ένα τραγουδάκι
        για αυτό σου το ξεχωριστό λαμπερό χαμόγελο
        και εκπληρώνουμε το χρέος μας
        …. πάραυτα
        για να μη μας λείψει ποτέ ποτέ….η ζεστασιά του!

        Με αγάπη ξεχωριστή!

        Χαμογελώ και προχωράω
        Όνειρα έχω τόσα πολλά
        Σε κανέναν δεν τα χρωστάω!

        Προχωράω, φεύγω μπροστά
        Και από το μηδέν ξεκινάω
        Όνειρα έχω τόσα πολλά
        Σε κανέναν δεν τα χρωστάω

        Δεν κοιτάζω πίσω ξανά
        Ξημερώνει καινούργια μέρα
        Προχωράω, φεύγω μπροστά
        Τώρα ζω μονάχα για μένα

        Λάθη πολλά έκανα και όμως
        Είναι και αυτά δικός μου δρόμος
        Είμαι εδώ και τα κοιτάω,
        Χαμογελώ και προχωράω

        Προχωράω, φεύγω μπροστά
        Και από το μηδέν ξεκινάω
        Όνειρα έχω τόσα πολλά
        Σε κανέναν δεν τα χρωστάω

        Προχωράω, φεύγω μπροστά
        Τη ζωή μου εγώ καθορίζω
        Σε κανέναν και πουθενά
        Ούτε μια στιγμή δεν χαρίζω

        Δεν κοιτάζω πίσω ξανά
        Δύναμη μου το παρελθόν μου
        Προχωράω, φεύγω μπροστά
        Το χρωστάω στον εαυτό μου
        .
        Λάθη πολλά έκανα και όμως
        Είναι και αυτά δικός μου δρόμος
        Είμαι εδώ και τα κοιτάω,
        Χαμογελώ και προχωράω

        Προχωράω, φεύγω μπροστά
        Τη ζωή μου εγώ καθορίζω
        Σε κανέναν και πουθενά
        Ούτε μια στιγμή δεν χαρίζω

        Δεν κοιτάζω πίσω ξανά
        Δύναμη μου το παρελθόν μου
        Προχωράω, φεύγω μπροστά
        Το χρωστάω στον εαυτό μου

  36. Νίκος Says:

  37. ο νοών...νοείτω Says:

    Με περίσσεια αγάπη σας αποχεραιτώ, για το υπόλοιπο αυτού του χρόνου.

    Δεν ξέρω τι θα φέρει ο νέος.
    Ξερω όμως ότι θα είμαι εδώ.
    Ξέρω ότι θα είστε και εσείς.
    Ξέρω ότι θα είναι και άλλοι.

    Στο πρώτο δευτερόλεπτο του νέου χρόνου, θα σας στείλω τους χαιρετισμούς μου.
    (Το πρώτο φιλί όμως θα είναι στην σύντροφό μου).
    Ξέρω ότι η ανωτέρω υπόχεση μπορεί και να μην γίνει στο πρώτο δευτερόλεπτο.
    Αλλά δεν έχει σημασία εάν εσάς σκεφθώ πρώτα.
    Το μήνυμα έχει ήδη σταλεί.
    Και ξέρω ότι θα το λάβετε.
    Και ο φορέας που διαχειρίζεται τέτοια μηνύματα, δεν γονατίζει ποτέ από την αυξημένη κίνηση των συνηθισμένων παρόχων.

    ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ!!!!!

    • elzin Says:

      Καλή χρονιά
      γενναίε μαχητή της σκέψης και της νόησης!
      Η παρουσία σου μας εμπνέει πάντα πολύ
      μας συνεπαίρνει αυτή η φλόγα της καρδιάς σου
      και μας ενθουσιάζει αυτή η παλλόμενη ύπαρξη σου
      σε αυτή την υψηλή αναμεταδόσιμη δόνηση του νου!

      Χαιρόμαστε τόσο πολύ που είσαι πάντα …εδώ
      και είναι τόσο ελπιδοφόρο αυτό!

  38. Ανώνυμος Says:

    ΝΟΜΙΖΩ ΠΩΣ Ο ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΑ ΓΑΤΖΩΜΕΝΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΑΓΡΙΣΥΚΙΑ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΧΑΡΥΒΔΗ.
    ΦΟΒΑΤΑΙ ΤΗΝ ΣΚΥΛΑ ΜΕ ΤΑ ΦΙΔΙΑ ΤΗΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΠΟΤΕ Η ΧΑΡΥΒΔΗ ΘΑ ΞΕΒΡΑΣΗ ΤΗΝ ΣΧΕΔΙΑ ΤΟΥ.
    ΝΟΜΙΖΩ ΠΩΣ ΑΥΤΟ ΘΑ ΓΙΝΗ ΜΕ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΕΤΟΥΣ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΓΗ.
    ΤΩΤΕ ΘΑ ΠΗΔΗΞΗ ΟΧΙ ΣΤΟ ΚΕΝΟ ΑΛΛΑ ΣΤΗΝ ΣΧΕΔΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΦΤΑΣΗ ΣΤΟΝ ΕΠΟΜΕΝΟ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟ ΤΟΥ.
    ΘΑ ΚΑΝΗ ΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΚΡΑΤΗΘΗ ΜΑΚΡΥΑ ΑΠΟ ΤΑ ΦΙΔΙΑ ΤΗΣ ΣΚΥΛΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΗ ΟΣΟ ΜΠΟΡΕΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΑΠΟΣΤΑΣΗΓ ΠΡΙΝ Η ΧΑΡΕΥΒΔΗ ΑΡΧΙΣΕΙ ΠΑΛΙ ΝΑ ΚΑΤΑΠΙΝΗ ΤΑ ΠΑΝΤΑ.
    ΠΙΣΤΕΥΩ ΠΩΣ ΘΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΗ ΚΑΙ ΘΑ ΒΑΛΗ ΠΛΩΡΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΕΓΑΛΟ ΩΚΕΑΝΟ.
    ΤΟ ΛΕΩ ΑΥΤΟ ΓΙΑΤΙ ΤΟΝ ΓΝΩΡΙΖΩ ΑΠΟ ΜΙΚΡΟ ΠΑΙΔΙ.
    ΚΑΙ ΜΑΖΥ ΤΟΥ ΘΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΣΤΗΝ ΓΗ.
    ΓΙΑΤΙ Η ΙΘΑΚΗ ΜΑΣ ΕΔΩΣΕ ΤΟ ΤΑΞΙΔΗ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΧΗ ΝΑ ΜΑΣ ΔΩΣΕΙ.
    ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΕΤΟΥΣ ΕΧΕΙ ΗΔΗ ΑΝΑΤΕΙΛΗ ΣΤΟΝ ΕΙΡΗΝΙΚΟ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟ ΙΝΔΙΚΟ .
    ΣΕ ΛΙΓΟ ΣΤΗΝ ΜΕΣΟΓΕΙΟ ΧΑΡΑΖΗ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΜΙΑ ΠΑΝΣΕΛΗΝΟ.
    ΟΙ ΕΠΙΘΥΜΙΕΣ ΣΑΣ ΕΥΧΕΣ ΜΟΥ.
    ΛΑΕΡΤΗΣ

  39. elzin Says:

    Ας παρακολουθήσουμε
    αυτόν τον πολύπαθο Οδυσσέα να δούμε τι κάνει
    στην Σκύλλα και Χάρυβδη
    μετά τις οδηγίες του Τειρεσία στον Άδη
    και τι κάνουν… οι άλλοι στο παλάτι,
    φίλε μας Λαέρτη!
    Ευχαριστούμε για τις ευχές!
    Ότι επιθυμείς και εσύ σε μια σχεδία να το βρεις
    κάτω από το σεληνόφως της καινούργιας χρονιάς!

  40. Νίκος Says:

    Καλή χρονιά σε όλους
    Με υγεία,χαρά και δύναμη.

    Είθε σοφία να οδηγεί την πράξη σου
    Αλήθεια το έιναι σου
    Κι αγάπη τη ζώη σου.

    Πολύ αγάπη

    • greenlion Says:

      Μια και σ αρέσει το ποιητικό μέρος Νίκο να σε ευχαριστήσουμε
      για τις ευχές… με Νίκο Καββαδία…..σ αρέσει και να καπνίζεις….

      Έχω μια πίπα ολλανδική από ένα μαύρο ξύλο,
      όπου πολύ παράξενα την έχουν σκαλισμένη.
      Έχει το σχήμα κεφαλιού Γοργόνας με πλουμίδια.
      Κι ένας σ’ εμέ ναύτης Δανός την έχει χαρισμένη.

      Και μου ‘πε αυτός πως μια φορά του την επούλησε ένας,
      στην Αλεξάντρεια, έμπορος ναρκωτικών, Αράπης,
      και στον Αράπη – λέει – αυτόν, την είχε δώσει κάποια,
      σε κάποιο πόρτο μακρινό, γυναίκα της αγάπης.

      Πολλές φορές, τις βραδινές σκοτεινιασμένες ώρες,
      ανάβοντας την πίπα αυτή, σε μια γωνιά καπνίζω,
      κι ο γκρίζος βγαίνοντας καπνός σιγά με περιβάλλει,
      κάνοντας ένα γύρω μου κενό, μαβί και γκρίζο.

      Και πότε μια ψηλή, ο καπνός, γυναίκα σχηματίζει,
      πότε ένα πόρτο ξενικό πολύ και μακρυσμένο.
      Και βλέπω μες στους δρόμους του τους κρύους και βραδιασμένους
      να περπατά έναν ύποπτο Αράπη μεθυσμένο.

      Και βλέπω πάλι, άλλες φορές, μια γρήγορη γαλέρα
      με τα πανιά της ανοιχτά στο αβέβαιο να αρμενίζει
      κι απάνω στο μπαστούνι της να κάθεται ένας ναύτης,
      να ‘χει μια πίπα – όπως αυτήν εγώ – και να καπνίζει.

      Έχω μια πίπα ξύλινη παράξενα γλυμμένη.
      Βλέπω καπνίζοντας τα πιο παράδοξα όνειρά μου.
      Σκέφτομαι: «Θα ‘ναι μαγική». Μα πάλι λέω: μη φταίει
      ο εγγλέζικος βαρύς καπνός και η νευρασθένειά μου;

      • Νίκος Says:

        Ευχαριστώ green lion! o Καββαδίας -μελωποιημένος ειδικά- είναι απίστευτος…

        Ευχαριστώ 🙂 🙂

  41. greenlion Says:

    Καλή χρονιά σε όλους!
    απαλλαγμένη από μνηστήρες!
    Καλημέρα!

  42. elzin Says:

    Καλημέρα στους θρυλικούς
    κομάντος του καινούργιου αιώνα
    και στις επικίνδυνες αποστολές τους
    της συμπεριεκτική συνείδησης
    και της κβαντικής αλλαγής!

    Καλή χρονιά στις δίδυμες ψυχές
    και αγάπες!

    ΟΙ ΨΥΧΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΓΑΠΕΣ

    Σε όλες τις ψυχές και τις αγάπες!
    Σε αυτές που περάσαν και σε αυτές που θάρθουν
    αφιερωμένο….. εξαιρετικά!

    Χωρίς μνηστήρες παράσιτα νταβατζήδες μεσάζοντες
    και χαραμοφάηδες!

    Αχ μωράκι μου σαστισμένο
    Αχ αγάπη μου αγάπη!

    Χίλιες και μια νύχτες ανοιχτά της οικουμένης
    αλυσοδεμένος πολικός αστέρας
    άφηνα τους άλλους να μιλούν για μένα
    και φοβόμουν μη με δει το φως της μέρας
    τα χαμένα χρόνια θα τα πάρω πίσω
    φτάνει που και που να λες ακόμα σ’ αγαπώ
    του άστεγου του νου μου η πατρίδα είσαι εσύ

    Τίποτα στο κόσμο δεν τον νοιάζει
    παρά μόνο το μυαλό του ανοικτό να μένει
    μέσα στην αδράνεια τρομάζει
    ξαναβλέπει στη φορμόλη την ψυχή σβησμένη
    κόβει το κορμί του και το θάβει
    σε νερό και σε φωτιά να χωριστεί

    Στους δεκάξι παγωμένους εφιάλτες
    κάτι απρόσωπα λαμπάκια της νυκτός δανείζει
    σ’ άνυδρους ανέραστους αντάρτες
    στοιχειωμένος σε μια εθνική οδό που πήζει
    βρίσκει την αχτίδα π’ απομένει
    και μαζί της τη φυγή θα μοιραστεί

    Οι ψυχές και οι αγάπες
    σιαμαίες αυταπάτες
    όμοιες σαν άσπρα πλήκτρα
    σαν φωτάκια μες τη νύκτα
    βρίσκουν σώματα παρθένα
    στη συνήθεια πουλημένα
    με φιλιά τα εξαγνίζουν
    τους χαρίζονται

    Τούτος ο αρχέγονος ρυθμός των Αφρικάνων
    κάτι από μπάλο Συριανό θυμίζει
    ανθρωποθυσία στους θεούς των ηφαιστείων
    σαν αναπαραγωγής βωμό γυαλίζει
    κράτησε αγάπη μου για λίγο την πνοή σου
    κλείσε όλη τούτη τη στιγμή σ’ ένα φιλί

    Κοίταξε τριγύρω τα Μετέωρα πως πέφτουν
    μπάλες από χιόνι μείνε ζωντανή ακόμη
    κρίνε με σαν άνθρωπο που ψάχνει την ψυχή του
    κι άμα τον γουστάρεις θα σου πω συγνώμη
    είναι κάτι μήνες που φιλοξενώ τον τρόμο
    κι έχω ανάγκη να με βλέπεις σαν μωρό παιδί

    Αχ μωράκι σαστισμένο
    μέσα στο μυαλό σου ξένο
    τι να πρωτοτραγουδήσεις
    και ποια πόρτα να κτυπήσεις
    να σου πω για να σε πείσουν
    στα μετάξια να σε ντύσουν
    να φανούν λευκά δοντάκια
    μες το γέλιο σου

    Χίλιες και μια νύχτες ανοιχτά της οικουμένης
    αλυσοδεμένος πολικός αστέρας
    άφηνα τους άλλους να μιλούν για μένα
    και φοβόμουν μη με δει το φως της μέρας
    τα χαμένα χρόνια θα τα πάρω πίσω
    φτάνει που και που να λες ακόμα σ’ αγαπώ

    Κόκκινος ορίζοντας τα χρόνια π’ απομένουν
    κάνε το σινιάλο να σε βρει ψυχή μου
    πρόσωπα λιμάνια κράτησε τα «φεύγουν»
    πάρε με αγκαλιά και κράτα με μαζί σου
    βιντεοταινίες η ζωή που είδα
    του άστεγου του νου μου η πατρίδα είσαι εσύ

    Αχ αγάπη μου αγάπη
    διαμαντάκι μες στη στάχτη
    και νησάκι που ‘χει φάρο
    ένα μεθυσμένο γλάρο
    γύρω σου που φτερουγίζει
    τ’ όνομά σου συλλαβίζει
    σημαδεύει τη ματιά σου και αφήνεται

  43. elzin Says:

    Μία ταινία… για το βράδυ
    και το πως καταλήγουν
    γάμοι,συνεργασίες και ερωτικές συμφωνίες!

    THE WAR OF THE ROSES – HQ Trailer ( 1989 )

    …και ένα τραγούδι!

    Σαν παλιό σινεμά και σαν τη Χαλιμάτ
    που μιλάει με τα παιδιά
    σου κρύβω την αλήθεια
    κι αφήνω από τα στήθια μου να βγουν
    παραμύθια για κείνους π’ αγαπούν

    Για στιγμές μυστικές για λάμψεις μαγικές
    γι’ αγκαλιές ερωτικές για νύχτες φωτεινές

    Σ’ αγκαλιάζω στο σκοτάδι
    σε τυλίγω μ’ ένα χάδι
    τώρα είμαι γυμνός
    νιώθω σαν θεός
    φωτεινός δυνατός,
    μπορείς να μ’ αγαπήσεις
    μπορείς να μου φωτίσεις μια στιγμή
    το κορμί μου είναι μόνο η αφορμή

    Για στιγμές μυστικές για λάμψεις μαγικές
    γι’ αγκαλιές ερωτικές για νύχτες φωτεινές

    Greek Music – Η Μπαλάντα των Αισθήσεων – Βασίλης Λέκκας

  44. elzin Says:

    Η ζωή είναι περιπέτεια και ταξίδι
    και έρωτας μεγάλος
    και για τολμηρούς ταξιδευτές
    που δεν σκύβουν κεφάλι
    ούτε στον θεό… ούτε στον διάβολο,
    μόνο όρθιοι
    … ξέρουν να πολεμάνε
    και να συνεχίζουν να περπατούν!

    Να συνεχίσουμε στο επόμενο σταθμό
    αφήνοντας εδώ μερικούς στίχους
    στον ίδιο του έργου σκοπό
    μ Οδύσσειας

    Και το καράβι σου απ’ εκεί σα σώση να περάση,
    δε σου ορμηνεύω πια από που το δρόμο σου να πάρης
    ατός σου κρίνε• εγώ τους δυό θα σου εξηγήσω δρόμους.
    Από τη μιά είναι κρεμαστές οι πέτρες που ολοένα
    60 με κύματα η γλαυκόματη τις δέρνει η Αμφιτρίτη•
    αυτές Πλανούμενες τις λεν οι θεοί οι μακαρισμένοι.
    Κι ουδέ πουλί τις προσπερνάει, και μήτε οι περιστέρες
    την αμβροσία που φέρνουνε στο Δία τον πατέρα,
    μόνε κι αυτές κάθε φορά τις παίρνει η γλιστροπέτρα•
    65 μα στέλνει κι άλλην ο θεός, λειψές να μην τις έχη.
    Θνητού καράβι εκείθενε δεν έφυγε, κι αν ήρθε,
    μόνε καραβοσάνιδα και ανθρώπινά κουφάρια
    κυλιούνται από τα κύματα κι απ’ της φωτιάς τη λύσσα.
    Ένα μονάχο διάβηκε της θάλασσας καράβι,
    70 η κοσμολάλητη η Αργώ, γυρνώντας απ’ του Αιήτη-
    κι αυτή σε βράχους θά ‘σπανε τρανούς, χωρίς το χέρι
    της Ήρας, που λυπήθηκε τον Ιάσονα απ’ αγάπη.
    Από την άλλη, οι βράχοι οι δυό, που ο ένας ανεβαίνει
    στους ουρανούς, κι η σουβλερή κορφή του τους αγγίζει
    75 μαύρη τον ζώνει συννεφιά, που πάντα ‘ναι απλωμένη,
    μηδέ λαμπρύνει η ξαστεριά ποτές το μέτωπό του,
    μα ας είναι θερισμού καιρός, ας είναι χινοπώρι.
    Ν’ ανέβη εκεί ή να κατεβή θνητός δε θα μπορούσε
    ποτές κανένας, κι είκοσι χέρια και πόδια αν είχε•
    γιατ’ είναι ο βράχος γλιστερός, σαν πέτρα λιστρωμένη
    80 Και σπήλιο ανοίγει σκοτεινό μες στην καρδιά του βράχου,
    στη Δύση, και προς στο Έρεβος• και κατακεί την πλώρη
    του καραβιού θα στρέψετε, περίλαμπρε Οδυσσέα,
    Μηδέ πιδέξιος τοξευτής μέσ’ από το καράβι
    ρίχνοντας τη σαγίτα του δε θά ‘φτανε στο σπήλιο.
    85 Κει μέσα η Σκύλλα κατοικεί και φοβερά γαυγίζει•
    έχει φωνούλα σκυλακιού νιογέννητου, κι ως τόσο
    είναι κακότροπο θεριό, κι ούτε θνητός κανένας,
    κι ούτε θεός θα χαίρονταν θωρώντας το αντικρύ του.
    Έχει και πόδια δώδεκα, που ξέκρεμα είναι όλα,
    90 κι έξι θεόμακρους λαιμούς, και στον καθένα απάνω
    κεφάλι στέκει τρομερό με τρεις αράδες δόντια,
    πυκνά και σφιχτοκάρφωτα και θάνατο γεμάτα.
    Μες στο βαθύ το σπήλιο της ως τα μισά χωμένη,
    από το μαύρο βάραθρο τ’ άγρια κεφάλια βγάζει,
    95 κι εκεί ψαρεύει, ψάχνοντας ολόγυρα στο βράχο,
    δελφίνια και σκυλόψαρα κι άλλα θαλασσαγρίμια,
    που μύρια η κυματόβροντη τα βόσκει η Αμφιτρίτη.
    Ναύτης δεν το παινέθηκε πως ξέφυγε με πλοίο
    από κει πέρα απείραγος• με κάθε της κεφάλι
    100 αρπάει απ’ το μαυρόπλωρο καράβι κι έναν άντρα.
    Τόν άλλο χαμηλότερο, Οδυσσέα, θα δης το βράχο•
    κοντά ‘ναι οι δυό τους, θά ‘φτανε η σαγίτα σου να ρίξης.
    Μεγάλος είναι ορνιός εκεί, μυριόφυλλος, και κάτου
    η θεία η Χάρυβδη ρουφάει το μελανό το κύμα.
    105 Τη μέρα τρεις φορές ξερνάει, και τρεις φορές ρουφάει•
    να μη σου τύχη και βρεθής την ώρα που ρουφήξη,
    τι δε θα σε ξεγλύτωνε μηδέ του κόσμου ο σείστης.
    Μόν’ ζύγωνε το πλοίο ευτύς προς τη Σπηλιά της Σκύλλας,
    και πέρναε, τι καλύτερο να κλαις έξι συντρόφους
    110 του καραβιού παρά όλοι τους μαζί ν’ αφανιστούνε.»

    Μα όταν εκείνο το νησί τ’ αφήκαμε πια πίσω,
    βλέπω ένα κύμα και καπνό, κι αχό μεγάλο ακούγω.
    Τρομάξαν όλοι, τα κουπιά τους φύγαν απ’ τα χέρια,
    και στα νερά βροντήξανε• και στάθη το καράβι,
    205 που δεν κρατούσαν πια κουπιά μακριά για να το σπρώξουν.
    Κι εγώ στο πλοίο γύριζα, και κάθε σύντροφό μου
    ζυγώνοντας, με μαλακά τους προσμιλούσα λόγια•
    «Αδέρφια, εμείς αμάθητοι δεν είμαστε από πάθια•
    πάθημα αυτό χειρότερο δεν είναι δα απ’ εκείνα
    210 που η δύναμη του Κύκλωπα μας έδωκε στο σπήλιο•
    όμως και τότε η γνώση μου κι ο νους κι η αντρειοσύνη
    μας γλύτωσαν, και πάντα αυτά θα τα θυμάστε ελπίζω.
    Ελάτε τώρα, κι ό,τι πω να το καλοδεχτούμε.
    Εσείς αυτού με τα, κουπιά στους πάγκους καθισμένοι,
    215 βαράτε τ’ άγρια κύματα, κι ίσως το δώση ο Δίας
    και πάλι του ξολοθρεμού ξεφύγουμε τη μοίρα.
    Κι εσύ, ποδότη, βάλε το στο νου σου ό,τι προστάζω,
    γιατί το δοιάκι εσύ κρατάς και κυβερνάς το πλοίο.
    Όξω από κείνον τον καπνό κι από το κύμα βάστα,
    220 και προς το βράχο ζύγωνε, το πλοίο να μη σου φύγη,
    και πάρη δρόμο κατακεί, και στο χαμό μας ρίξης.»
    Αυτά τους είπα, κι άκουσαν τα λόγια μου όλοι τότες.
    Μα για της Σκύλλας το κακό τ’ αγιάτρευτο, ούτε λόγο
    δεν είπα, μήπως φοβηθούν κι αφήσουν τα κουπιά τους,
    225 και στα βαθιά του καραβιού κατέβουν και κρυφτούνε.
    Και τότες δεν την ψήφησα της Κίρκης την ορμήνεια,
    που μου έλεγε να μη φανώ με την αρματωσιά μου,
    παρά στου πλοίου ανέβηκα την πλώρη αρματωμένος,
    κρατώντας δυό στα χέρια μου θεόμακρα κοντάρια•
    230 τι κατακεί περίμενα πως θα πρωτόβγη η Σκύλλα,
    του βράχου το φριχτό θεριό, που μου έφαγε τους φίλους.
    Μα δεν μπορούσα να τη δω• τα μάτια μου αποκάναν
    κοιτώντας και ξετάζοντας του βράχου τα σκοτάδια.
    Και το στενό περνούσαμε με βόγγο και λαχτάρα•
    235 εδώθε η Σκύλλα, κι αντικρύ της Χάρυβδης το τέρας
    ξαναρουφούσε τ’ αρμυρά νερά της κυματούσας.
    Και σαν τα ξέρναε, σα βρασμός μες στο πυρό καζάνι
    γουργούριζε όλη ανάκατη, κι η άχνη ξεπετιόταν
    ψηλά, ως απάνω στις κορφές του ενός και του άλλου βράχου.
    240 Και πάλε τ’ αρμυρά νερά σαν τα ξαναρουφούσε,
    ανάκατη απομέσαθε φαινόταν, και βροντούσε
    ο βράχος γύρω φοβερά, και κάτου η γης φαινόταν
    μαύρη απ’ τον άμμο, κι έτρεμαν αυτοί, χλωμοί απ’ το φόβο.
    Κι εκεί καθώς κοιτάζαμε, καταστροφή φοβώντας,
    245 μου αρπάζει η Σκύλλα απ’ το βαθύ καράβι έξι νομάτους,
    στα χέρια και στη δύναμη τα πρώτα παλληκάρια.
    Κι εγώ γυρίζοντας να δω τους άλλους στο καράβι,
    τα χέρια και τα πόδια τους απάνωθε αγναντεύω,
    που σηκωμένοι ανάερα χουγιάζανε με πόνο,
    250 και με φωνάζανε στερνή φορά με τ’ όνομά μου.
    Κι όπως ψαράς μ’ ένα μακρύ ραβδί απ’ τον κάβο ρίχνει
    στα μικρά ψάρια δόλωμα, και κέρατο τινάζει
    καλού βοδιού στη θάλασσα, κι άμα πιαστή το ψάρι
    στη γης απάνω το πετάει κι εκείνο σπαρταρίζει,
    255 κι αυτοί έτσι σπαρταρίζοντας στο βράχο κουβαλιόνταν,
    και το θεριό τους έτρωγε, και ξεφωνίζαν όλοι,
    σ’ εμέ τα χέρια απλώνοντας στου χάρου τον αγώνα.
    Άλλο πιο θλιβερό απ’ αυτό τα μάτια μου δεν είδαν,
    απ’ όλα που δοκίμασα τις θάλασσες περνώντας.

    Μα το νησί άμ’ αφήσαμε, κι άλλη στεριά τριγύρω
    δε φαίνονταν, παρά ουρανός και θάλασσα παντούθε,
    405 σύννεφο μαύρο απάνω μας του Κρόνου ο γιός απλώνει,
    που θεοσκότεινα έγιναν τα πέλαγα αποκάτου.
    Πολλή ώρα δεν αρμένισε από τότες το καράβι•
    τ’ ήρθε Πονέντης άξαφνος μ’ άγρια μαζί φουρτούνα,
    κι έσπασε ο σίφουνας τα δυό τα ξάρτια στο κατάρτι•
    410 κι έπεσε προς τα πίσω αυτό, και τ’ άρμενα στ’ αμπάρι• ^
    και το κατάρτι πέφτοντας στην πρύμη τον ποδότη
    πάς στο κεφάλι χτύπησε• λυώμα τα καύκαλά του,
    κι αυτός από το κάσαρο σα βουτηχτής γκρεμίστη,
    και πέταξε απ’ τα κόκκαλα η λεβέντικη ψυχή του.
    415 Τότες ο Δίας βρόντηξε, και με τ’ αστροπελέκι
    χτυπάει το πλοίο, κι ολόβολο τ’ αναποδογυρίζει,
    γεμάτο θειάφι• πέφτουνε στη θάλασσα οι συντρόφοι,
    γύρω στο μαυροκάραβο γυρνώντας σαν κουρούνες,
    και χέρι θεού τους έκοβε του γυρισμού τη γλύκα.
    420 Ως τόσο εγώ βαστιόμουνα μες στο καράβι, ωσότου
    απ’ την καρίνα τα πλευρά ξεκάρφωσε η φουρτούνα,
    κι έτσι γυμνή την έσερνε το κύμα• το κατάρτι
    σπασμένο χτύπαγε σ’ αυτή• μ’ απάνω του μαντάρι
    φτιαγμένο από βοδόπετσο κρατούσε περασμένο.
    425 Μ’ αυτό συνέδεσα τα δυό, καρίνα και κατάρτι,
    κάθισ’ απάνω κι οι άνεμοι με πήραν οι οργισμένοι.
    Η άγρια τότες έπαψε φουρτούνα του Πονέντη,
    κι ήρθε και φύσηξε Νοτιάς, σε πάθια να με ρίξη,
    στην τρομερή τη Χάρυβδη και πάλε ν’ αρμενίσω.
    Ολονυχτίς δερνόμουνα, και σάνε φάνη ο Ήλιος
    430 στη μαύρη Χάρυβδη έφτασα και στον γκρεμό της Σκύλλας.
    Καθώς ρουφούσε η Χάρυβδη της θάλασσας την άρμη,
    εγώ κατά τον αψηλό του βράχου ορνιό (αγριοσυκιά) πετιέμαι,
    και το κορμί μου κόλλησε σα νυχτερίδα απάνω.
    Δεν είχα που το πόδι μου να βάλω να πατήσω,
    435 τι οι ρίζες ήτανε μακριά, και τα τρανά κλωνιά του
    απλώνονταν ανάερα τη Χάρυβδη να ισκιώσουν.
    Εκεί γερά κρατιόμουνα, προσμένοντας το τέρας
    να μου ξεράση στα νερά καρίνα και κατάρτι.
    Αργά πολύ φανήκανε, σα μ’ έφαγε η λαχτάρα•
    440 μόλις την ώρα που κριτής σηκώνεται για δείπνο,
    αφού τις διαφορές πολλών ανθρώπων καθαρίση,
    πομέσα από τη Χάρυβδη ξεπρόβαλαν τα ξύλα.
    Χέρια και πόδια λεύτερα τότες αφήνω αμέσως,
    μέσα στο κύμα βρόντηξα, παρόξω από τα ξύλα,
    445 καθίζω, και τα χέρια μου κάνω κουπιά και λάμνω.
    Όμως τη Σκύλλα πια να δω δεν άφησε ο πατέρας
    των θεών κι ανθρώπων• ειδεμή, κι εγώ θ’ αφανιζόμουν.

  45. elzin Says:

    Ανάμεσα από την Σκύλα και την Χάρυβδη
    Ανάμεσα από το Μηδέν και το Άπειρο
    Από το Είναι και το Γίγνεσται
    Από το Γνωστό και το Άγνωστο
    Από την Ομιλία και την Σιωπή
    Την Γνώση και την Ενόραση
    Την Ομορφιά και την Μορφή
    Τον Επιμηθέα και τον Προμηθέα
    Αποσπερίτης και Αυγερινός
    Πηνειός και Αλφειός
    Ελθέ κόρη της αγάπης ως άστρο λαμπερό να φωτίσεις την ζωή μας
    Να καθαρίσεις τους κόπρους του Αυγεία
    Και ο συνοδός σου ο ΄Ερωτας αλάνθαστος τοξοβόλος έφηβος νεαρός να φανερώσει τον κόσμο…. κόσμημα του Παντός.
    Σήμερα Νέα Σελήνη 15 η μοίρα στον Ζυγό …Πυανοψίαμος…

    Ορφικός ύμνος εις Αφροδίτην!

    Ώ ουράνια Αφροδίτη, περίφημη, πού σκορπίζεις μειδιάματα, γεννημένη στη θάλασσα, θεά μητέρα, πού αγαπάς τις ολονύκτιες διασκεδάσεις, σεβαστή, νυκτερινή, πού συζευγνύεις (ενώνεις) τους ανθρώπους εις γάμον, πού πλέκεις δόλους (δόλια σχέδια), ώ μητέρα της ανάγκης• διότι τα πάντα προέρχονται από σένα, πού μπλέχτηκες με τον κόσμον και κυριαρχείς σε τρία μερίδια καί γεννάς τα πάντα, όσα ευρίσκονται εις τον ουρανόν καί όσα στην εύφορη γη καί όσα στον βυθό της θαλάσοης, σεβαστή συμπαρακαθημένη του Βάκχου, πού τέρπεσαι στα συμπόσια καί παρασκευάζεις τους γάμους, ώ μητέρα των ερώτων
    πού χαίρεσαι στα κρεββάτια με την πειθώ καί ενεργείς στα κρυφά, βασίλισσα πού δίδεις χαρά, πού φαίνεσαι, αλλά καί δεν φαίνεσαι, πού έχεις με άξιέραστες πλεξήδες τυλιγμένα τα μαλλιά σου καί κατάγεσαι από καλόν πατέρα, προστάτρια των νυμφών, σύνδειπνε σκη-πτροφόρε των θεών λύκαινα συ πού δίδεις απογόνους, φίλη των ανδρών, περιπόθητη πού παρέχεις την ζωήν συ πού έμπλεξες τους ανθρώπους καί το μεγάλο πλήθος των ζώων με αχαλίνωτες ανάγκες από ερωτομανή φίλτρα, έλα ώ θεϊκέ γόνε πού εγεννήθης στην Κύπρο, ώ θεά βασίλισσα, έλα χαρούμενη με ωραίον πρόσωπον, είτε εύρίσκεσαι στον Όλυμπον είτε υπηρετείς εις τον ναόν της Συρίας, πού παράγει πολύ λιβάνι, είτε συ εις τάς πεδιάδας με άρματα κατασκευασμένα από χρυσό κατέχεις τα γόνιμα λουτρά της ιεράς Αιγύπτου,
    ή καί επάνω σε κυανά οχήματα διερχόμενη το θαλάσσιον κύμα χαίρεσαι με τους κυκλικούς χορούς των υδροβίων ζώων ή τέρπεσαι με τίς μαυρομμάτες νύμφες είς την Δίαν, πηδώσα μανιακά με ελαφρά πηδήματα στις αμμώδεις ακρογιαλιές είτε ω βασίλισσα, ευρίσκεσαι είς την Κύπρον, την τροφόν σου όπου ωραίες παρθένες άγαμες καί νύμφες σε υμνούν καθ’ όλον τον χρόνον, υμνούν εσέ ώ μακαρία, καί τον αθάνατον αγνόν Αδωνιν έλα. μακαρία θεά καί να έχης πολύ ευχάριστον διάθεσιν διότι εσένα προσκαλώ με άγια λόγια σεμνής ψυχής.
    Οὐρανία, πολύυμνε, φιλομμειδὴς Ἀφροδίτη, ποντογενής, γενέτειρα θεά, φιλοπάννυχε, σεμνή, νυκτερία ζεύκτειρα, δολοπλόκε μῆτερ Ἀνάγκης• πάντα γὰρ ἐκ σέθεν ἐστίν, ὑπεζεύξω δέ κόσμον καὶ κρατέεις τρισσῶν μοιρῶν, γεννᾶις δὲ τὰ πάντα, ὅσσα τ᾽ ἐν οὐρανῶι ἐστι καὶ ἐν γαίηι πολυκάρπωι ἐν πόντου τε βυθῶι {τε}, σεμνὴ Βάκχοιο πάρεδρε, τερπομένη θαλίαισι, γαμοστόλε μῆτερ Ἐρώτων, Πειθοῖ λεκτροχαρής, κρυφία, χαριδῶτι, φαινομένη, {τ᾽} ἀφανής, ἐρατοπλόκαμ᾽, εὐπατέρεια, νυμφιδία σύνδαιτι θεῶν, σκηπτοῦχε, λύκαινα, γεννοδότειρα, φίλανδρε, ποθεινοτάτη, βιοδῶτι, ἡ ζεύξασα βροτοὺς ἀχαλινώτοισιν ἀνάγκαις καὶ θηρῶν πολὺ φῦλον ἐρωτομανῶν ὑπὸ φίλτρων• ἔρχεο, Κυπρογενὲς θεῖον γένος, εἴτ᾽ ἐν᾽ Ὀλύμπωι ἐσσί, θεὰ βασίλεια, καλῶι γήθουσα προσώπωι, εἴτε καὶ εὐλιβάνου Συρίης ἕδος ἀμφιπολεύεις, εἴτε σύ γ᾽ † ἐν πεδίοισι † σὺν ἅρμασι χρυσεοτεύκτοις Αἰγύπτου κατέχεις ἱερῆς γονιμώδεα λουτρά, ἢ καὶ κυκνείοισιν ὄχοις ἐπὶ πόντιον οἶδμα ἐρχομένη χαίρεις κητῶν κυκλίαισι χορείαις, ἢ νύμφαις τέρπηι κυανώπισιν ἐν χθονὶ Δίηι † θῖνας ἐπ᾽ αἰγιαλοῖς ψαμμώδεσιν ἅλματι κούφωι• εἴτ᾽ ἐν Κύπρωι, ἄνασσα, τροφῶι σέο, ἔνθα καλαί τε παρθένοι ἄδμηται νύμφαι τ᾽ ἀνὰ πάντ᾽ ἐνιαυτὸν ὑμνοῦσιν, σέ, μάκαιρα, καὶ ἄμβροτον ἁγνὸν Ἄδωνιν. ἐλθέ, μάκαιρα θεά μάλ᾽ ἐπήρατον εἶδος ἔχουσα• ψυχῆι γάρ σε καλῶ σεμνῆι ἁγίοισι λόγοισιν.

    Ομιλούμε … Ομηρικά!

    Οι Θεοί ποτέ δεν έπαψαν να προσφέρουν τους αειφόρους καρπούς τους σε αυτή την Ιερή Χώρα.
    Οι αρχαίοι Έλληνες αναγνώριζαν και εδέχοντο τα δώρα των Θεών, γι΄ αυτό και αναδείχθηκαν ως παγκόσμιοι ηγήτορες σε όλους τους τομείς.
    Οι σημερινοί Έλληνες, παρασυρόμενοι από αλλότριες δυνάμεις και ενεργώντας υπό το κράτος μιας συνεχιζόμενης πνευματικής κατοχής 17 περίπου αιώνων, «αρνήθηκαν» τους πατρώους Θεούς και τα δώρα τους…

    http://www.heliodromion.gr/bhall.htm
    Ομηρικός ύμνος στην Αφροδίτη!
    Λίο

  46. Η Οδύσσεια του Ελληνισμού « Τα τραγούδια της Λάϊον Says:

    […] 7. Η Σκύλλα και η Χάρυβδη […]

  47. Το Πέρασμα των Ορίων | Αστραία Says:

    […] 7. Η Σκύλλα και η Χάρυβδη […]

  48. ΟΙ Σταθμοί του Οδυσσέα | Ομηρικό Σχολείο Says:

    […] 7. Η Σκύλλα και η Χάρυβδη […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: