11. Στο νησί των Φαιάκων

by

 περπατώντας … στο κήπο του Αλκίνοου  και της Αρήτης!

Το νησί των Φαιάκων είναι ο 11ος οίκος!

Είναι η φιλία, οι φίλοι, η ομάδα, η παρέα, η συντροφιά, οι άνθρωποι, η πολιτική, οι πολιτικοί, το πολίτευμα, το κοινοβούλιο, το σύνταγμα. Τα ανθρώπινα δικαιώματα, ο διάλογος, οι Αλκίνοοι λόγοι, ο Αλκίνοος, η Αρήτη, η Ναυσικά, οι δάσκαλοι,η διδασκαλία τους, η Κερυνήτις Έλαφος, η Άρτεμις, ο Ουρανός, η αστρολογία, τα δένδρα πορτοκαλιές, μηλιές, κερασιές … με τους καρπούς τους και τα άνθη τους, όμορφα, ίσα, διαφορετικά, σε ένα κήπο αρμονικά καλλιεργημένο, όλα, νάχουν νερό, χώμα ρίζες, και όλα να βλέπουν ένα ήλιο της δικαιοσύνης λαμπερό να ανατέλλει το πρωί για όλα χωρίς διακρίσεις και προνόμια για κανένα!

Μαγικές ασκήσεις για την Άρτεμη!

Η αδελφή του Απόλλωνα που γεννιέται πρώτη και βοηθά στην γέννηση του!
Θεά του κυνηγιού, δεινή τοξεύτρια, αγαπάει τα δάση το πράσινο και τρέχει πάντα νέα με ένα κοντό χιτώνα ανάμεσα σε υπερήφανα γερά δένδρα.
Έχει ένα θαυμαστό μαγικό ελάφι κοντά της με χρυσά κέρατα και ταχύτατους αστραγάλους. Είναι συνήθως άπιαστο και μιλάει με ανθρώπινη φωνή και έχει την μορφή ενός Υδροχόου.
Ανεξάρτητη ελεύθερη φέγγει την νύχτα με το φως δις αστεριών.
Βοηθά τους ταξιδευτές να βρίσκουν τον δρόμο τους.
Ο Ουρανός και τα μυστικά του μαζί με τον λόγο των άστρων είναι στην κατοχή της, καθώς και το νερό της γνώσης ενός Υδροχόου σοσιαλιστή και ανθρωπιστή.
Η αληθινή ουσιαστική δημοκρατία είναι ο στόχος της!
Τα ανθρώπινα δικαιώματα αδιαπραγμάτευτα
και η Ελευθερία ύψιστο αγαθό και η μόνη επιλογή του κάθε Ανθρώπου.
Η αξιοπρέπεια απαραίτητη προυπόθεση!
Η Αρετή ένα δύσκολος και στενός δρόμος στη αρχή!

Καλημέρα σε όλους τους αθώους και… στην Αθωότητα!

Ήταν μια βραδιά του Μαϊου …Ανοιξιάτικη!

Ήμουν σε μια φιλική συντροφιά και ένιωθα όμορφα.
Μια γλυκιά σιωπή με τύλιγε και θεράπευε πληγές και τραύματα του παρελθόντος.
Άκουγα ανθρώπινες φωνές και την συζήτηση χωρίς να μιλάω και
σκεφτόμουν την δύναμη του λόγου!
Πως φτιάχνει τον κόσμο, πόσο προσεχτικά πρέπει να χρησιμοποιείται κάθε φορά ο μεγάλος αυτός θεός, που τον δημιουργεί μαζί με το μαγικό ραβδί του.

Ένα βλέμμα με αγκάλιαζε καθ΄όλη την διάρκεια, ένα βλέμμα τρυφερό γλυκό ζεστό.Στο τέλος της βραδιάς με πλησίασε πιο πολύ και μου μίλησε.
-Φαίνεται να έρχεστε από πολύ μακριά και νάχετε σκεφτεί πολύ και για πολλά!
Είπε με μια όμορφη νεανική φωνή!

Είδα μπροστά μου… μια νεαρή,πανέμορφη γλυκιά «Ναυσικά» να με κοιτάζει με τρομερό ενδιαφέρον και θαυμασμό.
-Έχω ταξιδέψει πολύ απάντησα και με την σκέψη ακόμη περισσότερο.
-Τότε θάχετε πολλά να διηγηθείτε, συνέχισε
και θα ήθελα πολύ να τα ακούσω, αν δεχθείτε μια πρόσκληση για δείπνο αύριο το βράδυ.
Με κοιτούσε με προσμονή,
όμως,  το νεαρόν της ηλικίας της και δική μου κούραση ενός δύσκολου «ταξιδιού»,με ανάγκασαν να αρνηθώ ευγενικά.
-Κάποια στιγμή, απάντησα,ίσως να μπορέσω να ανταποκριθώ
σε μια τόσο ξεχωριστή πρόσκληση.
Κατευθύνθηκα προς της έξοδο χαιρετώντας τους, όλους, όταν…
έτρεξε πίσω μου και πιάνοντας το χέρι μου τολμηρά, μου έφραξε τον δρόμο λέγοντας
-Αν, βγαίνοντας από εδώ, το πρώτο αυτοκίνητο που θα δούμε, είναι ένα κόκκινο φοκσβάγκεν θα δεχτείς την πρόσκληση;
Ήταν κάτι παραπάνω από έκπληξη!
Ήταν σοκ!
Πίστευα πως ελάχιστα πράγματα μπορούσαν να με σοκάρουν ή να με εκπλήξουν πια.
Και όμως… βγαίνοντας έξω οι δυο μας,
το πρώτο αυτοκίνητο που πέρασε ήταν… ένα «κόκκινο φοκσβάγκεν»!
Είχε κερδίσει!

Στο πρώτο μας ραντεβού, την άλλη ημέρα ρώτησα πως το «έκανε αυτό»
…πως το ήξερε.
Δεν το ήξερα, μου είπε με ειλικρίνεια, ήταν αυθόρμητο,
αλλά ήθελα τόσο πολύ να σε εντυπωσιάσω και να δεχθείς την πρόσκληση.
Κάτι με «βοήθησε» και το πέτυχα δεν ξέρω τι… και ποιος!

Ή …ποια θεά! Σκέφτηκα… μονολογώντας.

Ήταν πολύ όμορφα,ο έρωτας, η προσοχή, η αγάπη που μου έδειχνε, ο θαυμασμός μπορούσαν να με κάνουν να ξεχάσω πολλά.
Μα πάνω απ’ όλα ήταν η αθωότητα, αυτό που εγώ είχα χάσει και που με συγκινεί τόσο όταν το συναντώ ακόμη σε ανθρώπους.
Μιλούσαμε,γελούσαμε, περπατούσαμε, δεν χόρταινε να ακούει να μαθαίνει.
Ένας «παράδεισος» με τύλιγε στην λήθη και την λησμονιά.

Στο σπίτι της, ένα όμορφο «παλάτι» με κήπο τριαντάφυλλα και καρπερά δέντρα, με δέχθηκαν με σεβασμό και ευγένεια,
συζητώντας για διάφορα θέματα που απασχολούν τον άθρωπο.

Όμως… υπήρχε ένα «όμως» που σιγά σιγά άρχισε να με απασχολεί.
Αυτή ή σχέση δεν μπορούσε να προχωρήσει.
Η διαφορά ηλικίας, αλλά και το γεγονός ότι δεν μπορούσα να αναλάβω την ευθύνη ενός άλλου γάμου και ενός άλλου παιδιού, ήταν κάτι που δεν
μπορούσα να το παραβλέψω και δεν είχα το δικαίωμα να το στερήσω από ένα άνθρωπο που αγαπούσα τόσο τρυφερά.
Οι σκέψεις αυτές με οδήγησε στην απόφαση να μιλήσω για το θέμα.
Μια ημέρα αγκαλιάζοντας την τρυφερά προσπάθησα να το εξηγήσω.
Είδα την λύπη και δεν συμφωνούσε με αυτές τις σκέψεις και τους προβληματισμούς.
Και εκείνο που με προκάλεσε ήταν όταν βρήκε τις ιδέες συντηρητικές για ένα άνθρωπο που έζησε στην κόψη του ξυραφιού, αρκετά επαναστατικά, αντικομφορμιστικά και τώρα να ενστερνίζεται αυτή την λογική της ηθικολογίας, οπως την απεκάλεσε αντιδρώντας.

Η αγάπη αρκεί,κατέληξε και την διεκδικούσε!
Είπε και ήμουν η αγάπη της, το παιδί της, η μητέρα της και ο πατεράς της και δεν χρειαζόταν,δεν χρειαζόμασταν τίποτα άλλο για την ευτυχία μας.
Δέχτηκα να το ξανασκεφτώ και όλη την «ηθικολογία» του θέματος και θα μου τηλεφωνούσε το άλλο βράδυ για την τελική απόφαση.

Η Άρτεμις, ο πλανήτης Ουρανός, που ήδη το σύμβολο του βρίσκεται σχεδόν παντού στις ταράτσες των κτιρίων με την μορφή της κεραίας των τηλεπικοινωνιών, σε αρσενικά ζώδια σε ένα άνδρα δείχνει στοιχεία της άνιμα και σε ένα γυναικείο ωροσκόπιο αντιδράσεις της σκιάς.
Σε θηλυκά ζώδια φτιάχνει την αριστερή πλευρά της Πηνελόπης.
Το βιοχημικό άλας του Υδροχόου είναι το Χλωριούχο Κάλιο, το καταλυτικό άλας και το παραμύθι της Ωραίας Κοιμωμένης είναι αντιπροσωπευτικό για τους Υδροχόους και την Εποχή τους…που έρχεται.
Μια Εποχή που υπόσχεται την αδελφοσύνη των ανθρώπων,τις μεγάλες ταχύτητες των ταξιδιωτικών μέσων,ταξίδια σε μακρινούς γαλαξίες,
την προστασία της φύσης και του πρασίνου, την καινούργια αστρολογία σαν αυτογνωστική μέθοδο και «χάρτη’ για τους ανθρώπους,αληθινή δημοκρατία της Αρετής, ενάρετων και ηθικών ανθρώπων,και το νερό του Υδροχόου,
παρ όλο που είναι ζώδιο του αέρα,το νερό της Γνώσης και του Πνεύματος να χύνεται άφθονο και να ξεπλένει…τους κόπρους του Αυγεία,από τα δύο ποτάμια που θα ενώσει ο Ηρακλής, αφού κατορθώσει να πιάσει το Ελάφι της Θεάς και την διδασκαλίας της!

Ο Ηρακλής, ο γιος του Δία και απελευθερωτής του Προμηθέα,
από τις αλυσίδες του,παίρνοντας τα Μήλα των Εσπερίδων
και αποφεύγοντας το Άτλαντα.
Ο Ηρακλής, βαδίζοντας τον δρόμο της Αρετήςκαι…αναζητώντας την Ελευθερία!

Την άλλη μέρα βγήκα μια βόλτα να το αναλύσω με τον εαυτό μου…. Περπάτησα μέχρι τον Εθνικό κήπο και το Ζάππειο.
Είχα καταλήξει στο συντηρητισμό άραγε;
Δεν είχα δικαίωμα να ξεκουραστώ και να απολαύσω αυτό που μου έδινε
μου πρόσφερε η ζωή;

Περπατώντας συνάντησα ένα φιλικό μου ζευγάρι και καθίσαμε να πιούμε ένα καφέ μαζί και να τα πούμε. Ο Νίκος με εργασιακές σχέσεις και δημοσιoγραφικές ανησυχίες στα ΜΜΕ, είχε παντρευτεί πρόσφατα μια πολύ νεώτερη γυναίκα από τρελό έρωτα.
Κάποια στιγμή η νεαρή σύζυγος του, απομακρύνθηκε από κοντά μας μιλώντας στο τηλέφωνο. Από το ύφος της κατάλαβα πως το πρόσωπο στην άλλη
πλευρά της γραμμής… την απασχολούσε πολύ.
Γύρισα και… διερεύνησα τον Νίκο.Το κατάλαβε και ο ίδιος αλλά είχε αποφασίσει να το δεχτεί και να κάνει πως δεν… το έβλεπε. Κατάλαβα όμως και εγώ,
για μένα για τον εαυτό μου ότι δεν μπορούσα να το παραβλέψω.
Δεν θα μπορούσε να είναι η Ιθάκη για μένα κάτι τέτοιο,όσο και να έμοιαζε με «παράδεισο».  Έπρεπε να φύγω. Συνειδητοποίησα πως δεν μπορούσα να το παραβλέψω, αν θα συνέβαινε κάποια στιγμή που ήταν λογικό και αναπόφευκτο.
Πηγαίνοντας σπίτι…είχα πάρει την απόφαση. Όμως όταν χτύπησε το τηλέφωνο,την συγκεκριμένη ώρα…δίστασα.
Είδα το δωμάτιο γύρω μου, τους τέσσερις τοίχους, ένα γραφείο αρκετά βιβλία, μερικές ταινίες και δύο αλλαξιές ρούχα μαζί με τις πρώτες άσπρες τρίχες στα μαλλιά. Νοστάλγησα την ανθρώπινη επαφή, την αγκαλιά, την αγάπη, την ξεκούραση. Φοβήθηκα την μοναξιά και πλησίασα στο τηλέφωνο.
Ας έκανα κάποιες παραχωρήσεις και λίγο …νερό στο κρασί μου.
Δεν μπορούμε να τα έχουμε όλα. Ας αρκεστώ… σε μερικά.

Άγγιξα το ακουστικό που κουδούνιζε επίμονα μετρώντας ως το τρία και…κράτησα την αναπνοή μου. Δεν το σήκωσα. Το άφησα στην θέση του. Γύρισα πίσω κοίταξα από το παράθυρο ένα ήλιο που είχε αρχίσει να δύει.

Κοίταξα αυτό, το Άπειρο, που με περίμενε μπροστά μου, αδυσώπητα,
έτσι, όπως με είχε κοιτάξει και …αυτό!
Κοίταξα την επόμενη γέφυρα που έπρεπε να διασχίσω και ένιωσα δέος.
Από πού να κρατηθώ;
Πώς να συνεχίσω;
Μόνο από μια έννοια,θα μπορούσα, την έννοια του πολεμιστή!

Ο ” πολεμιστής”, είναι κάτι παραπάνω, από απλή έννοια.
Είναι ένας τρόπος ζωής και αυτός ο τρόπος ζωής, είναι ο μόνος, που συμπεριλαμβάνει,ότι μπορεί να προβλεφτεί.
Χωρίς την έννοια του πολεμιστή, είναι αδύνατο να διαβεί κάποιος,
τα εμπόδια, που ορθώνονται στο μονοπάτι της Γνώσης.
Γι’αυτό είναι απαραίτητο στοιχείο η ίδια η ψυχική διάθεση του πολεμιστή και
όλα αυτά εμπεριέχονται,στην ίδια την ψυχική δομή του.
Ο πολεμιστής αντλεί από τις ίδιες τις σιωπηλές του πεποιθήσεις, όλη την ώθηση, που χρειάζεται για να δώσει την μάχη με σιγουριά.
Χωρίς μεμψιμοιρίες και χωρίς την ανάγκη να υμνηθεί.
Από την στιγμή που γίνεται αποδεκτή αυτή η λογική,ότι ο θάνατος είναι μόνιμος σύντροφος μας,μια γέφυρα σχηματίζεται.
Μια γέφυρα, που γεφυρώνει το χάσμα ανάμεσα στον κόσμο της καθημερινότητας και σε κάτι, το οποίο βρίσκεται μπροστά μας χαμένο μέσα στην ομίχλη, που δεν φαίνεται πραγματικά.
Κάτι τόσο τρομερά ακαθόριστο, που να μπορεί να χρησιμεύσει ως σημείο αναφοράς, και παρόλο αυτά υπάρχει αναντίρρητα παρόν.
Η μόνη επίγεια ύπαρξη, ικανή να διασχίσει, αυτή την γέφυρα, είναι ο πολεμιστής.
Σιωπηλός μέσα στην πάλη του, ακάθεκτος, επειδή δεν έχει τίποτα να χάσει και ,
αποτελεσματικός, επειδή, έχει να κερδίσει τα πάντα!

Προχώρησα προς στο γραφείο.
Άνοιξα τα αγαπημένο μου βιβλίο, πολυχρησιμοποιημένο
και ένιωσα τα μάτια μου υγρά και κάποιες σταγόνες θαλασσινού αλμυρού νερού να κυλάνε στις σελίδες του.

Στις σελίδες μιας Οδύσσειας… ενός Ομήρου!

Άρτεμις Λεόν

21 ος αιών

και οι πολεμιστές της Λαϊον ακούνε τα τραγούδια του Δημόδοκου

και κρύβουν τα δάκρυα τους  κάτω από  κόκκινο πουκάμισο

ένα γαλάζιο γράμμα και άσπρο  μαντήλι …χαρτί.

Advertisements

Ετικέτες: , ,

164 Σχόλια to “11. Στο νησί των Φαιάκων”

  1. greenlion Says:

    Καλημέρα σε όλους τους αθώους και… στην Αθωότητα
    Καλημέρα στην στερνή δοκιμασία-παγίδα ενός πολεμιστή!

  2. elzin Says:

    Με το βλέμμα και το δάκρυ, την ματιά του Οδυσσέα
    … χωρίς τίτλο και αναισθητικό
    και με το κόκκινο χάπι το αληθινό μαζί με μία κόκκινη χλαίνη
    που τυλίγει της γαλάζιας θάλασσας το ταξίδι αυτό
    σε ένα μήνυμα σε λευκό χαρτί
    και ένα μπουκάλι ερμηνευτικά ερμητικό!

    Χωρίς τίτλο χωρίς θέση εξουσίας
    …αλλά με διάσημο όνομα
    «επώνυμο» στο προτελευταίο σταθμό!

    Το νησί των Φαιάκων… των Όμορφων Ανθρώπων το φιλικό!

    Μεσ’ το δρόμο τραγουδάω
    τα τραγούδια που δεν ήθελες ν’ ακούσεις
    στου FM τις μπάντες μπαίνω
    συνηθίζω μέρα-μέρα να γερνάω
    Μια συνήθεια η ζωή μου
    λέξεις, μύθοι και ταξίδια εξωτικά
    με κουπόνια ζεις ψυχή μου
    και ο χρόνος μια αλήθεια εχθρικιά
    Πανοπλία η καρδιά μου
    ακουμπάει και σκουριάζει στο κορμί σου
    Οδυσσέας η ματιά μου
    ταξιδεύει σε απέραντο γαλάζιο
    Ανασταίνω τα όνειρά μου
    και σταυρώνω όσα μου ‘λεγες πριν φύγεις
    πελαγώνω κι η φωνή μου
    ναυαγεί μέσα σε φράσεις που δακρύζουν
    Στ’ όνομά σου αίμα πίνω
    μια μετάληψη ερωτική, αγία
    σαν εικόνα Ταραντίνο
    που ‘ναι όμορφα πνιγμένη μεσ’ τη βία
    Παίρνεις φόρα λογική μου
    ξέχασέ τον μου ουρλιάζεις και θυμώνεις
    ιδρωμένη η αφή μου
    ψάχνει μάταια μια γεύση απ’ το φιλί του

  3. greenlion Says:

    Η ΆρΤεμις προηγείται και βοηθά στην γένηση του Απόλλωνα, φέρνοντας την ροή του Ταυ ενώνει την μορφή με την συνείδηση, η Άρτεμις που με την γένηση της ζητά αγνότητα και όπλα να την προστατεύσει…
    Η εικόνα της Μητέρας-Κόρης-Γυναίκας- Αδελφής είναι πιό απαλή στην μορφή, καθώς τα λιοντάρια και τα φίδια δίνουν την θέση τους στο ελάφι.

    • elzin Says:

      Η Άρτεμις δεινή τοξότισα και αυτή, θεά του κυνηγιού, κυνηγός
      ελεγχόμενης τρέλας και η ίδια, νεανική ελεύθερη με κοντό χτιώνα,
      παρθένα θεά πάνοπλη σαν την Αθηνά με το μαγικό της ζώο να την συνοδεύει ονειρικά παντού.

      «Η εικόνα της Μητέρας-Κόρης-Γυναίκας- Αδελφής είναι πιό απαλή στην μορφή, καθώς τα λιοντάρια και τα φίδια δίνουν την θέση τους στο ελάφι.»

      Στο ελάφι, μόνο που είναι άπιαστο πολύ, τρέχει πολύ γρήγορα
      αλλά η περόνη που συγκρατεί τον μανδύα του Οδυσσέα
      αναπαριστά ένα σκύλο που το πιάνει.
      Το πιστό σκυλί του Οδυσσέα που περιμένει να τον δει
      να επιστρέφει πριν ξεψυχήσει και πεθάνει από τα γηρατειά.

      • greenlion Says:

        Ναι το σκυλί του Οδυσσέα περιμένει να δεί ότι το κυνήγι ήταν αποτελεσματικό, δεν ηττήθηκαν από την αγριάδα του Αγνωστου,
        αλλά ούτε θηλυκοποιήθηκαν από την ταχύτητα άρα και σφοδρότητα των χτυπημάτων του αγαπητικού, όμορφου, τρυφερού, προστατευτικού Άγνωστου!
        Το σκυλί του Οδυσσέα ο ιχνηλάτης των βημάτων του!

  4. elzin Says:

    Άργος. λευκός αργυρός λαμπερός, είναι το πιστό σκυλί του,
    ιχνηλάτης με οξεία όσφρηση μύτη
    και Αργεϊφόντης είναι το επίθετο του Ερμή,
    αυτός που φονεύει με την λάμψη του,
    όπως ο Απόλλων καίει με την λάμψη του,
    όπως και οι κεραυνοί του Δία ενεργοποιούν τον Άζωτο,
    Ν, το σύμβολο του κεραυνού και του χημικού στοιχείου,
    και τον κύκλο του στην ατμόσφαιρα.
    Για την Αργώ θα μιλήσουμε άλλη φορά….

  5. greenlion Says:

    Για το νησί των Φαιάκων μιλάμε όμως τώρα,
    για την φαιά ίσως ουσία του εγκεφάλου και την αργυρή προστασία της
    για την λάμψη που φωτίζει, αλλά και σκοτώνει
    για τον Άργο τον οδηγό που αποχωρεί, μόλις ο Οδυσσέας φθάνει
    δεν τον καίει κρατώντας τον μέσα στο φως, της Θείας Υπερσυνείδησης
    ενός αγγελιαφόρου-αγγέλου

    • elzin Says:

      Άψογος ο συνειρμός και η σύνδεση!!!
      Η φαιά ουσία του Ζήνοος, Νου,
      πρέπει να έχει τα ηνία ητς άμαξας,
      Ηνίοχος και ηγέτης του Ολύμπου.
      Της άμαξας, το άρμα της Ναυσικάς πηγαίνοντας για το παλάτι
      στην συνάντηση με την Αρήτη.
      Και ο Κέρβερος, το άλλο άγριο σκυλί, του Άδη με τον ψυχοπομπό Ερμή
      στο φως να ανεβεί από τον Ηρακλή.
      Ο Ιάσων, της αργοναυτικής εκστρατείας,
      ας πρόσεχε την συνεργασία του
      και την βοήθεια των Μήδων μάγων εξ ανατολών
      …τι και σε ποιο σπήλαιο προσκυνούν ….ήσσονος σημασίας, Ιησού.

      • greenlion Says:

        Ο Ιάσων αγάπαγε πολύ την Αργυρή του οδηγό κι έτσι παρέμεινε δυστυχώς κρεμασμένος στη συκιά αιωρούμενος ανάμεσα Σκύλλας και Χάρυβδης, ερμηνεύοντας τον σύμφωνα με τον Ομηρο κι όχι τον ποιητή του Ορφέα, ο οποίος είχε αποτύχει να φέρει απ τον
        Αδη την σκιά του….επειδή την αγάπαγε πολύ…

      • elzin Says:

        Δυστυχώς…εκεί έμεινε κρεμασμένος!
        Αγάπησε πολύ την σκιά του φέρνοντας την από τον Άδη
        και επέτρεψε στην άνιμα του,
        να του σκοτώνει τα παιδιά του.

    • greenlion Says:

      Ο Ερμής ο Αργειοφόντης αποχωρεί αφού τον ανόργανο οδηγό Άργο κοιμήσει και σκοτώσει πρώτα, πριν οι οδηγοί φύγουν ο Οδυσσέας δεν μπορεί να σκοτώσει τους μνηστήρες ούτε να κρατήσει τον Πέλεκυ κι ούτε να κοιμηθεί μαζί με την Πηνελόπη, όσο τα ανόργανα, δηλαδή οι μνηστήρες βρίσκονται στο παλάτι

      • elzin Says:

        Είναι και εντολή του Διός και του Αετού
        που δεν μπορεί να παραβλεφτεί!
        Ο Οδυσσέας είναι πολεμιστής σε πεδίο μάχης σωστό ναρκοπέδιο
        με ελεύθερους σκοπευτές του Γνωστού και του Άγνωστου
        να παραφυλάγουν κάθε του βήμα.

        Δεν θα αφήσει την μάχη
        για να το ρίξει στην ξεκούραση και στο γλέντι
        πριν ολοκληρώσει την επικίνδυνη αποστολή
        γιατί θα την χάσει στην στιγμή.

  6. Άνεμος Says:

    Καλημέρα! Σε περιπτώσεις φαινομενικά ελεύθερης επιλογής, όλες οι ενδεχόμενες αποφάσεις έχουν κάτι κοινό. Δε μπορεί ποτέ να αποδειχτεί η ορθότητά τους, πολύ απλά γιατί υποχρεωτικά βιώνουμε τις συνέπειες μίας και μόνο «επιλογής». Οπότε όσο καλά ή όσο άσχημα κι αν καταλήξει, ποτέ δε θα μπορέσουμε να γνωρίσουμε το πού καλύτερα ή χειρότερα θα οδηγούσε μία διαφορετική απόφαση. Βέβαια, αν η εστία μπορεί να απλωθεί και να σε κάψει ζωντανό, είναι φρονιμότερο να τη σβύσεις κι ας κρυολογήσεις. Νομίζω δηλαδή πως οι επιλογές μας, οδηγούν σε όσα αντέχουμε να βιώσουμε. Όχι σε όσα ποθούμε!

    • greenlion Says:

      Η ορθότητα της επιλογής δεν μπορεί να αποδειχτεί ίσως, αλλά σίγουρα μπορούμε να διακρίνουμε ανάμεσα στα αποτελέσματα του ενός και του άλλου, εξεταζόμενου προτύπου, βάσει των επιλογών του. Κρίνουμε και διακρίνουμε όχι με τους πόθους ή τα βιώματα μας, αλλά σύμφωνα με την λογική μας

    • elzin Says:

      Καλημέρα Άνεμε!
      Ο αέρας συνεργάζεται άριστα με την φωτιά, την συντηρεί την αναζωογονεί.
      Είναι το «οξυγόνο» της!
      Αν και μερικές φορές μπορεί να την σβήσει,
      αν είναι μικρό κερί και ανοίξουν οι ασκοί του Αιόλου.
      Για την εξάπλωση της φωτιάς πρέπει να προσέχουμε την κατεύθυνση του ανέμου. Πως και από πού φυσά.
      Οι επιλογές και οι αποφάσεις να περνούν
      και από την καρδιά και από τον νου και από το πνεύμα μιας ψυχής
      και να είναι αγωνιστικές όχι συμβιβαστικές
      και ποτέ να μη μετανιώνουμε για αυτές άπαξ και παρθούν.
      Μια απόφαση είναι πάντα ένας σταθμός
      και… δρόμος που ανοίγει σε μια διαδρομή
      ταξιδιού με στόχο και προορισμό.

      Δεν μπορούμε να δούμε πέρα από αυτό που δεν μπορούμε να κατανοήσουμε, λέει η προφήτις στον Νίο
      απαντώντας στην ερώτηση του:
      Μέχρι που μπορούμε να δούμε;

      • Άνεμος Says:

        Μέχρι εκεί που ήδη έχουμε δει. Ακόμη κι όταν είμαστε μπροστά σε κάτι καινούριο, δε μπορούμε να το δούμε. Πρέπει πρώτα να αλλάξουμε…

      • Άνεμος Says:

        Τα μπέρδεψα πολεμιστή. Τι προηγείται; Η αλλαγή, ή η διαπίστωση του καινούριου; Μάλλον το δεύτερο. Όμως απαιτεί εξ’ αρχής τη διάθεση για αλλαγή. Το ξεπέρασμα των φόβων και του εγωισμού. Οπότε, μπορούμε να δούμε μέχρι εκεί που δε φοβόμαστε. Μέχρι εκεί που μπορούμε να παραχωρήσουμε…

      • elzin Says:

        Δεν πειράζει Υδροχόε μαχήτη!
        Και εγώ τα μπερδεύω αυτά τα θέματα.
        Είναι δύσκολα….τα κουβάρια
        και τα Πηνία και οι Μίτοι να ξεμπερδευτούν.
        Ευτυχώς ….έχουμε μερικές γυναίκες κοντά μας
        και μας βοηθούν στο ξεμπέρδεμα
        όταν γινόμαστε μαλλιά κουβάρια…ε;-)))

        «Ακόμη κι όταν είμαστε μπροστά σε κάτι καινούριο, δε μπορούμε να το δούμε. Πρέπει πρώτα να αλλάξουμε…»

        Προχωράμε ακόμη ….και αν φοβόμαστε.
        Ο φόβος είναι ο πρώτος εχθρός, η δειλία της άγνοιας,
        ο δεύτερος η διαύγεια, η υπεροψία της νηφαλιότητας,
        ο τρίτος τη δύναμη, ο εγωισμός της γνώσης,
        και ο τέταρτος τα γηρατειά, ο συμβιβασμός του σώματος.

  7. Φρυκτωρος Says:

    Η Αρτεμις ,σεληνη,κυνηγα με το Ελα φος , ψαχνει να βρει και να φερει το φως του αδελφου της Ηλιου, Απολλωνα.Ελα φως!!
    Και τα δυο τα διδυμακια εχουν βελη και ειναι αριστοι θηρευτες!
    Έχει ένα θαυμαστό μαγικό ελάφι κοντά της με χρυσά κέρατα και ταχύτατους αστραγάλους. Είναι συνήθως άπιαστο και μιλάει με ανθρώπινη φωνή και έχει την μορφή ενός Υδροχόου.
    Ανθρωποι ορεγονται φυσει ειδεναι..Οι ανθρωποι εχουμε μια ορεξη για να γνωρισουμε..φως περισσοτερο φως..και αυτη την ορεξη κανεις δεν μπορει να μας την σταματησει,να την κρατησει για τον εαυτον του..ας εισαι και ο Ηρακλης!!!
    Τρεχει το φως με ταχυτατους αστρα γαλους, με το φως των αστρων,και αν εχει και την μορφη ενος Υδροχοου,ε..τοτε κοντευουμε θαρρω.
    Λητω.Αρτεμις,Απολλων
    Σκοταδι,Σεληνη.Ηλιος
    Σκοταδι,ημιφως,φως
    Αγνοια,γνωμη,γνωση.

    • elzin Says:

      Ζώντας πια σε μεγάλες ταχύτητες και πλησιάζοντας…. του φωτός
      ένα Ουρανό Υδροχόο και μια Άρτεμη
      οι περισσότεροι από εμάς
      τον έχουμε ενεργοποιημένο στο ωροσκόπιο μας
      εδώ και 200 χρόνια που «αποφάσισε»… να ανακαλυφθεί
      και εισήλθε στο συλλογικό της συνείδησης των ανθρώπων
      με την Γαλλική και Αμερικάνικη επανάσταση και την Ελληνική!

      Κουβαλάμε… ένα Υδροχόο και το «νερό» του;)
      Καλημέρα Φρυκτωρέ!

      • greenlion Says:

        Κουβαλάμε… ένα Υδροχόο και το “νερό” του;)
        όμως αλληλεπιδρώντας με τον Λέοντα είναι ένα πύρινο νερό-γνώση,
        το ταχύτατο ελάφι της Αρτέμιδος, άρα γνώση προσβάσιμη μόνον από
        κυνηγούς που έχουν χάσει τον Άργο- οδηγό τους, εξ ου και τα χρυσά κέρατα της ελάφου;

      • elzin Says:

        Ο Λέων,
        είναι ο άλλος πόλος του Υδροχόου
        η άλλη του πλευρά
        στην πολικότητα του άξονα τους.
        Είναι …. «ζευγάρι» της φωτιάς και του αέρα.
        Χορεύουν μαζί!

      • greenlion Says:

        Για να χορέψουν όμως μαζί πρέπει να έχουν φυλάξει την φωτιά τους και τον αέρα τους, όταν βρεθήκαν στο νησί του Ηλίου και όταν πήραν του Αιόλου το δεμένο ασκί.

      • elzin Says:

        Τον Άργο τον Πανόπτη, το τέρας με τα 100 μάτια του big brother,
        τον σκότωσε, εκτελώντας διαταγή του Δία, αφού πρώτα, μεταμφιεσμένος σε βοσκό, τον αποκοίμησε με τη μουσική του,
        ο Ερμής.

        Ο ορθός και πλάγιος λόγος… το τέρας παραπλανά
        και σκονάκι στέλνει στην Καλυψώ να συμμορφωθεί
        με του Δία την εντολή από ψηλά!

      • elzin Says:

        Για να χορέψουν όμως μαζί πρέπει να έχουν φυλάξει την φωτιά τους και τον αέρα τους, όταν βρεθήκαν στο νησί του Ηλίου και όταν πήραν του Αιόλου το δεμένο ασκί.

        Έτσι πρέπει να κάνουν …διαφορετικά θα ξεμείνουν από καύσιμα;)

        Να φυλάξουν και να διαφυλάξουν την φωτιά τους και τον αέρα τους!

      • greenlion Says:

        Η Πηνελόπη βέβαια γνώριζε με ποιόν οδηγό έπρεπε να βρίσκεται ο Οδυσσέας, Ο Άργος είναι σκύλος, μα τα ανόργανα ως χωρίς συνείδηση, άρα χωρίς Λόγο νού ξεγελιούνται από τα σύμβολα….Η Πηνελόπη είναι κόρη του Ικάριου και είχε και την εμπειρία της πτώσης και την γνώση του που θα τον οδηγούσε το κάθε τι και φρόντισε για τον Μανδύα

      • elzin Says:

        Ναι!
        Η Πηνελόπη είναι κόρη του Ικάριου!
        …»είχε και την εμπειρία της πτώσης και την γνώση του που θα τον οδηγούσε το κάθε τι και φρόντισε για τον Μανδύα»
        και της προστασίας του με τα ρούχα που του έδωσε!

        Η Πηνελόπη υμνείται απ ευθείας από τις μούσες
        ενώ ο Οδυσσέας έπρεπε να τις επικαλεστεί και σαν «όμηρος»
        και σαν Δημόδοκος…. τραγουδιστής.

      • greenlion Says:

        Ομως η δόξα του Οδυσσέα είναι ότι βήμα το βήμα κέρδισε το προνόμιο που είχε φυλαγμένο για κείνον απ την αρχή τον Πέλεκυ της Δικαιοσύνης το Σύμβολο του Μίνωα συντρόφου του Διός

      • elzin Says:

        Η δικαιοσύνη και το δίκαιο πρέπει να βρίσκονται στην κορυφή!
        Δεν νοείται ανθρώπινη ύπαρξη χωρίς αυτή
        και πρέπει ένα άνθρωπο βαθιά να τον απασχολεί.
        Ποιό είναι το δίκαιο και με ποιον;
        Όλοι έχουν δίκιο;
        Όλοι έχουν άδικο;
        Κάποιος πρέπει να έχει περισσότερο και να μπορούμε να το διακρίνουμε
        και μέσα μας και έξω όταν το συναντούμε.

        Το τόξο είναι η δικαιοσύνη του Απόλλωνα στο όνομα του Δία!

  8. greenlion Says:

    Ανθρωποι ορεγονται φυσει ειδεναι..
    όμως η φύση αγαπά να κρύβεται…
    οπότε που θα την αναζητήσουμε, στο φως ή στην σκιά;
    καλημέρα Φρυκτωρέ

    • greenlion Says:

      Όταν το πολύ φως τυφλώνει τα φυσικά μάτια μας
      και το περισσότερο φως είναι περισσότερη γνώση
      πολύ σωστά τελειώνεις το σχόλιο σου Φρυκτωρέ,
      στο κέντρο την Γνώμη,
      στην Λογική της περόνης, που συγκρατεί τον μανδύα του Οδυσσέα, ενώνοντας τις δύο πλευρές του

      • elzin Says:

        ….ενώνοντας τις δυό πλευρές του,
        με την κόκκινη χλαίνη
        που του είχε δώσει η Πηνελόπη με τα χέρια της,
        να τον καλύπτει και να τον αποκαλύπτει;)

  9. Φρυκτωρος Says:

    Ο Αναξ , ου το μαντείον εστί το εν Δελφοίς , ούτε λέγει ούτε κρύπτει αλλά σημαίνει…
    Καλημερα greenlion..καλημερα φιλοι..

  10. sofia Says:

    Μικρές και μεγάλες μάχες για την ύψιστη ελευθερία, με τόλμη και αρετή όπως λέει ο ποιητής , να τολμάς και πέρα από αυτό που δεν μπορείς να κατανοήσεις , είναι η επιλογή και το ρισκο ενός Υδροχόου …

  11. Ανώνυμος Says:

    ΣΤΟ ΠΛΑΙ ΣΟΥ

    ΣΤΟ ΠΛΑΙ ΣΟΥ, ΝΑ ΜΕ!
    ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ! ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ!
    Ω ΓΛΥΚΑ! Ω ΤΡΟΜΟΙ!
    ΚΑΙ ΠΕΡΠΑΤΑΜΕ.

    ΘΕΟΣ ΚΥΒΕΡΝΑ ΜΕ.
    ΜΙΑΣ ΜΑΙΣΣΑΣ ΓΝΩΜΗ
    ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΟΙ ΝΟΜΟΙ.
    ΠΑΜΕ? ΠΕΤΑΜΕ!

    ΤΟΥ ΟΝΕΙΡΟΥ Η ΧΩΡΑ
    ΣΤΟ ΠΛΑΙ ΣΟΥ ΤΩΡΑ,
    Τ’ΑΛΛΑ ΟΛΑ ΞΕΝΑ.

    ΚΑΙ ΔΕ ΓΝΩΡΙΖΩ
    ΠΟΥ ΠΑΩ, ΤΙ ΟΡΙΖΩ,
    ΤΟ ΦΩΣ ‘Η ΕΣΕΝΑ?

    ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ

    ΛΑΕΡΤΗΣ

  12. Ανώνυμος Says:

    -ΕΠΕΦΤΕ ΒΑΘΕΙΑ ΣΙΩΠΗ- ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ
    ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΑΚΙ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΒΡΑΔΥ
    ΑΠΟ ΜΙΑ ΠΕΝΤΕΛΗ ΧΙΟΝΙΣΜΕΝΗ
    ΣΕ ΕΝΑ ΚΑΤΑΛΕΥΚΟ ΤΟΠΙΟ
    ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΑΥΑΓΟΥΣ ΣΤΟ ΝΗΣΙ ΤΩΝ ΦΑΙΑΚΩΝ
    ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΝΥΚΤΑ
    ΛΑΕΡΤΗΣ

  13. Φρυκτωρος Says:

    Μὰ γιὰ τῆς Σκύλλας τὸ κακὸ τ’
    ἀγιάτρευτο, οὔτε λόγο
    δὲν εἶπα, μήπως φοβηθοῦν κι ἀφήσουν τὰ
    κουπιά τους,
    225
    καὶ στὰ βαθιὰ τοῦ καραβιοῦ κατέβουν καὶ
    κρυφτοῦνε.
    Καὶ τότες δὲν τὴν ψήφησα τῆς Κίρκης τὴν
    ὁρμήνεια,
    ποὺ μοῦ ἔλεγε νὰ μὴ φανῶ μὲ τὴν
    ἀρματωσιά μου,
    παρὰ στοῦ πλοίο ἀνέβηκα τὴν πλώρη
    ἀρματωμένος,
    κρατώντας δυὸ στὰ χέρια μου θεόμακρα
    κοντάρια

    Περι επιλογων και διλημματων ο λογος.
    Μηπως μπροστα στις μεγαλες η δυσκολες
    αποφασεις αν θελετε ,πρεπει να παρατασσομεθα χωρις την αρματωσια μας?Μηπως ετσι θα ειναι λιγοτερες οι απωλειες,μηπως οταν το κουραζουμε,το παλευουμε ενω βλεπουμε οτι εχει τελειωσει,αρνουμαστε να το δεχθουμε,μηπως τοτε χανουμε τους ποιο σημαντικους μας συντροφους,τους ποιο αντρειωμενους,τις μεγαλυτερες μας δυναμεις,το καλυτερο μας κομματι?

    Καλη σαββατοκυριακο!

    • greenlion Says:

      Η Σκύλλα είναι μια δίνη, στην ροή της δεν μπορείς να αντισταθείς αντίθετα, διότι αναμεσα στην δική της αντίθετη, την Χάρυβδη δημιουργείς άλλη μία, αλήθεια πως βρέθηκε εκεί η αγριοσυκιά; μήπως είναι μέρος της αρματωσιάς του;

  14. Φρυκτωρος Says:

    Παμε κατι απο τα νιατα μας….

    Αυτό που τώρα μου συμβαίνει
    πρέπει να σάς πω γιατί θα τρελαθώ
    Ξέρω ότι είναι λάθος
    μα δεν ξέρω πώς το έπαθα αυτό

    Ερωτευμένος ζω
    γιά το κορίτσι αυτό
    του φίλου μου η μικρή μ’ άνοιξε πληγή

    Δεν ξέρω πλέον τι να κάνω
    δεν θα πρέπει να το μάθουνε κι οι δυο
    Πρέπει να ξεχάσω
    το βλέμμα της αυτό που μ’ έκανε τρελό

    Και τώρα προσπαθώ
    αν και θα λυπηθώ
    να διώξω πια τη μορφή που πονώ

    Θα ψάξω για να βρω
    μιαν άλλη ν’ αγαπώ
    σε κανένα να μην ανήκει
    να φύγουνε οι τύψεις λίγο να χαρώ

  15. elzin Says:

    Και ένα τραγουδάκι για κάποιες
    … νύχτες Σαββάτου σαν σήμερα!
    Που η αγάπη γίνεται αιτία θανάτου και
    βγαίνει ένας έρωτας στους δρόμους θεοπάλαβος,
    ηθοποιός περιπλανώμενου θιάσου,
    ένας θεός, ένας αλήτης ερμαφρόδιτος
    που κάνει τούμπες, υποκρίνεται μπροστά σου.

    MAGIC DE SPELL Όταν νυχτώνει (κάτι νύχτες σαββάτου)

    Όταν νυχτώνει,
    βγαίνει ένας έρωτας στους δρόμους θεοπάλαβος,
    ηθοποιός περιπλανώμενου θιάσου,
    ένας θεός, ένας αλήτης ερμαφρόδιτος
    που κάνει τούμπες, υποκρίνεται μπροστά σου.

    Όταν νυχτώνει,
    βρίσκεις πιο εύκολα ταξί για τον παράδεισο,
    δεν περιμένεις στην ουρά για ν’αμαρτήσεις,
    ζυγιάζεις τ’ όνειρο ανάμεσα στα δάχτυλα
    και ψάχνεις χώμα και νερό για ν’ακουμπήσεις

    Κάτι νύχτες Σαββάτου,
    η αγάπη, είναι αιτία θανάτου
    Κάτι νύχτες Σαββάτου,
    η αγάπη, είναι αιτία θανάτου

    Όταν νυχτώνει,
    μπαίνει μια ένοχη σιωπή απ’το παράθυρο
    ελπίδα πόρνη που ζητάει εξηγήσεις.
    Εσύ που κάποτε να κοιμηθείς φοβόσουνα,
    τώρα φοβάσαι να ξυπνήσεις

    Κάτι νύχτες Σαββάτου,
    η αγάπη, είναι αιτία θανάτου
    Κάτι νύχτες Σαββάτου,
    η αγάπη, είναι αιτία θανάτου

  16. greenlion Says:

    Άραγε τι θα μας έλεγε το ελαφάκι με την ανθρώπινη φωνή
    σε κάποιους ίσως κι αυτό

    ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ ΣΑΝ ΕΜΕΝΑ

    Μια γυναίκα σαν κι εμένα
    θα ‘ναι πάντοτε ταμπού για σένα
    Άσε με φίλε, άσε με
    βρες κάποιαν άλλη
    κάποιαν άλλη

    Τόση πείρα, τόση γνώση
    θα σε λιώσει, θα σε ισοπεδώσει
    Άσε με φίλε, άσε με
    βρες κάποιαν άλλη
    κάποιαν άλλη

    Οπλίζω τη ματιά μου και πυροβολώ
    φύγε πριν σε πάρουνε τα σκάγια
    Φύγε πήγαινε όσο γρήγορα μπορείς
    ν’ ανεβείς να κρυφτείς στα Ιμαλάια

    Μια γυναίκα σαν κι εμένα
    θα ‘ναι πάντοτε ταμπού για σένα
    Άσε με φίλε, άσε με
    βρες κάποιαν άλλη
    κάποιαν άλλη

    Μια γυναίκα σαν κι εμένα
    θα ‘ναι πάντοτε ταμπού για σένα

    Τόση πείρα τόση γνώση
    θα σε λιώσει, θα σε ισοπεδώσει

    Οπλίζω τη ματιά μου και πυροβολώ
    φύγε πριν σε πάρουνε τα σκάγια
    Φύγε πήγαινε όσο γρήγορα μπορείς
    ν’ ανεβείς να κρυφτείς στα Ιμαλάια

    Μια γυναίκα σαν κι εμένα
    θα ‘ναι πάντοτε ταμπού για σένα
    Άσε με φίλε, άσε με
    βρες κάποιαν άλλη
    κάποιαν άλλη

  17. Φρυκτωρος Says:

    Τι θα λεγαμε στην Ευριδικη μας για να την πεισουμε να μας ακολουθησει?
    κατι τετοιο ισως?

    Στα δυο σου ματια η επαρχια
    Μεσα στο πεισμα της βροχης
    Τα ερημωμενα καφενεια
    Η μοναξια της κυριακης
    Κι εγω κορμι φυλακισμενο
    Μες τους στρατωνες τους παλιους
    Ενα φεγγαρι πεταμενο
    Μεσα σε ξενους ουρανους

    Μ ‘αποψε γινε
    Ανεμος,κυμα και πανι
    Η πιο τρελη μου επιμονη ,αποψε γινε.
    Αποψε γινε ο μονος δρομος μου ξανα
    Η πρωτη κι η στερνη φορα ,αποψε γινε

    Το πληγωμενο καλοκαιρι
    νυχτα στους δρομους ξεψυχα
    κι η μερα παλι θα με φερει μεσ’το στρατοπαιδο ξανα
    Αποψε παρε το ονειρο μου
    που μ’ειχε βγαλει στ ανοιχτα
    Και γινε παλι το μικρο μου καλοκαιρακι του Νοτια.

  18. ΚΛΕΙΩ Says:

    Οι πολεμιστές ζούν πάντα στο λυκόφως ενός συναισθήματος.Οταν γύρω τους έχουν σωριαστεί τα πάντα ,ξεφεύγουν σε αυτό το ΄΄κι όμως….΄΄
    Αυτό δεν είναι λύπη και σε καμμία περίπτωση αυτοοίκτος,δεν μετανοιώνουν για τίποτε και αφήνονται πλέον στο πνεύμα να αποφασίσει για αυτούς.
    Ετσι πιστεύω έφτασε και ο Οδυσσέας στο νησί των Φαιάκων, στο νησί της καθαρής διάνοιας,απογυμνωμένος ,έχοντας χάσει τα πάντα μα έχοντας νικήσει όλες τις συναισθηματικές του ψευδαισθήσεις.Κέρδισε την επίγνωση και την κατανόηση,και αυτά συμβολίζονται από τα δώρα που παίρνει από τους Φαίακες.
    Το εισιτήριο για την τελειότητα πρέπει να είναι τυλιγμένο με την συνείδηση.Μέσα σε αυτό το περιτύλιγμα το εισιτήριο διατηρείται αιώνιο.

    • elzin Says:

      Κι όμως… εμείς μούσα Κλειώ, κρατάμε ένα συνειδητό τραγουδάκι για σένα
      μαζί με ένα αστέρι…. ίσως;
      … και μια μικρή ιστορία!

      Το εισιτήριο για το άψογο το αποκτάς
      όταν η συνέχεια σου δέχεται ένα κλονισμό τότε το σημείο που έχει μετακινηθεί χτίζει ένα άλλο είδος συνέχειας,που παίρνει καιρό για να το συνηθίσεις. Οι πολεμιστές περνούν χρόνια στο τέλμα που δεν είναι μέσοι άνθρωποι ούτε πολεμιστές. Βέβαια δεν έχουν περιθώρια επιλογής. Όλοι συνειδητοποιούν αυτό που ήταν πάντα. Η δυσκολία είναι ότι ο καθρέπτης της αυτοανάκλασης είναι πολύ ισχυρός και αφήνει τα θύματά του μόνο μετά από αγριότατες μάχες.
      Όταν αρχίζεις να ταυτίζεσαι με τους ανθρώπους που σε περιβάλλουν και χάνεις την αποστασιοποίησή σου από τα γεγονότα χάνεις αμέσως και την δύναμή σου να αγαπάς. Η ελεύθερη αγάπη σου γίνεται ένα απελπισμένο πάθος και χάνει την αποτελεσματικότητά του. Χωρίς αυτήν την απομάκρυνση από τα πράγματα το μόνο που έχεις είναι γήινες ανάγκες,απελπισία και εγκατάλειψη τα κύρια χαρακτηριστικά του κόσμου της καθημερινής ζωής.

      • ΚΛΕΙΩ Says:

        Καλημέρα σε όλους ,αφέθηκα σε αυτό το ωραίο τραγούδι και την μελωδική φωνή της Βίκυς ,και δεν μπορώ να σκεφτώ τίποτε.
        Παρασύρθηκα,και ταξίδεψα σε καταγάλανα νερά και ανθισμένα λιβάδια που κάποτε τραγουδούσα…….

      • elzin Says:

        Καλημέρα μούσα!
        Μη παρασύρεσαι πολύ μακριά
        και να προσέχεις τους υάκινθους ….στα ανθισμένα λιβάδια
        που δακρύζουν;-)
        Κοντά μας να μείνεις
        και να μας τραγουδάς!

    • elzin Says:

      Ν Οδύσσειας

      Τα δώρα των Φαιάκων!
      Ένα σπαθί από τον Ευρύαλο που τον προκάλεσε στον αθλητικό
      αγώνα και ένα σεντούκι χρυσό με δώρα μέσα, τριπόδο και το λεβέτι του, ψωμί, κόκκινο κρασί
      χιτώνα και ρούχα φρεσκοπλυμένα σε μια κασέλα από της Αρήτη … καθαρά.
      Όταν έφθασε στην Ιθάκη τα έκρυψε το άνδρο των Ναϊδων και μετά ανηφόρισε για το καλύβι του Εύμαιου.
      Εκεί συνάντησε και τον Τηλέμαχο που γύριζε από την Σπάρτη και την Πύλο.
      Μαζί ξεκίνησαν για το παλάτι.

      Αυτά τους έλεε, κι οι άλλοι αμίλητοι, βουβοί δε βγάζαν άχνα,
      σα μαγεμένοι από τα λόγια του, στον ισκιερό αντρωνίτη᾿
      κι ο Αλκίνοος τότε απηλογήθηκε κι αυτά τα λόγια του ‘πε:
      «Στο χαλκοκάτωφλο μια κι έφτασες παλάτι μου, Οδυσσέα,
      5

      • greenlion Says:

        Διοσημεία;
        Η γρίπη των χοίρων;
        άντε τα γουρουνάκια ιούς του να πάρουμε και στην Ελευσίνα γρήγορα να τα θυσιάσουμε!

    • elzin Says:

      Δραπετεύοντας από την Καλυψώ κοιτάζοντας τα άστρα
      μοναχός πάνω σε μια σχεδία.
      Σώζεται από την Ινώ Λευκοθέη από του Ποσειδώνα την μανία.
      Διάλογος με τον θεό της θάλασσας:
      Τι θέλεις από εμένα;
      Δεν έχω τίποτα!
      Όλα μου τα πήρες!

      Ο Οδυσσέας στους Φαίακες:
      Αυτή είναι η ιστορία μου!
      Ο Τηλέμαχος στην Σπάρτη:
      Έχεις το μέτωπο και το βλέμμα του πατέρα σου,
      του λέει ο Μενέλαος.

      • greenlion Says:

        Έχεις το μέτωπο και το βλέμμα του πατέρα σου,
        του λέει ο Μενέλαος
        το οποίο και σημαίνει ότι πήρε τον έλεγχο του κέντρου της κεφαλής του κι έδιωξε τον εισβολέα

      • elzin Says:

        Μόνο …ο Άνθρωπος έχει μέτωπο μεγάλο και καθαρό!

      • elzin Says:

        …και ο πολεμιστής την λάμψη στο βλέμμα
        και την αστραφτή ματιά!
        Το μυαλό και η σκέψη ελεύθερη από τον εισβολέα.

      • greenlion Says:

        Ο Πολεμιστής ελεύθερος σε μυαλό και σκέψη, είναι η ίδια η Δράση κι έτσι δεν ζητά όπλα από πουθενά, γιατί δεν τα χρειάζεται, δεν είναι της αντί δρασης δεν είναι της επ ανα στασης, είναι μόνο στάση, θέση, γνώμη, δράση

      • elzin Says:

        Ο πολεμιστής είναι η ίδια η Δράση!
        Είναι ολόκληρη η Πράξη του Έργου
        και η μη Πράξη του αφηρημένου Πυρήνα του!

      • greenlion Says:

        Δραπετεύοντας απ την Καλυψώ σώζεται απ την Ινώ
        Τι περίεργο όμως η Ινώ να είναι το εσωτερικό του
        Μ ΙΝΩ Α!

      • elzin Says:

        Πολύ καλό!!!
        !!!
        ….να συμπληρώσουμε τα θαυμαστικά,
        «φρουρούς» και κλειδαριές
        …για τις πόρτες του παλατιού και ….του Νου;)

      • greenlion Says:

        Να συνεχίσουμε θαυμάζοντας τον Ομηρο!!!
        Ο οποίος χρησιμοποιώντας ορθά την γλώσσα, καλύπτει αποκαλύπτοντας την μέθοδο του πως έραψε στον μηρό του ο Διας τον Ζαγρέα και πως κατάπιε την Μήτιδα για την γέννηση της Αθηνάς!

      • elzin Says:

        Ναι!
        Έτσι να συνεχίσουμε!
        Θαυμάζοντας και κατανοώντας τον μεγάλο μας Ποιητή!
        ..με τα θαυμαστικά….»σπαθιά» και «κοντάρια» να φρουρούν
        «άγρια»… τις πόρτες του Νου, από τον ξένο εισβολέα,
        το παράσιτο
        για να μη παίζουμε τον ρόλο του ξενιστή!

        Η μόλυνση είναι μετατοδική,
        ειδικά με κάποιους «ιούς»…πολύ;)

      • ΚΛΕΙΩ Says:

        Η Ινώ Λευκοθέα ,δίνει στον Οδυσσέα ένα μαντήλι και του είπε να το δέσει στο στέρνο του,του είπε να γδυθεί τελείως και να αφήσει την σχεδία.Αφού κατάφερε να σωθεί ,έπρεπε να το ρίξει πάλι στα κύματα χωρίς να γυρίσει πίσω να το δεί.
        Η Ινώ Λευκοθεά ήταν κάποτε θνητή και έγινε αθάνατη και κατοικεί στα πέλαγα,συμβολίζει δε τα θετικά συναισθήματα που αναπτύσει η ψυχή κατά την διάρκεια της ζωής της.Είναι τα καθαρά και ανώτερα συναισθήματα που λειτουργούν σαν ασπίδα για την ψυχή,αλλά συγχρόνως είναι και μία λύτρωση. Πρέπει να το δέσει κάτω από το στέρνο,που είναι το τσάκρας της καρδιάς ,που συνδέεται με την ποιότητα των συναισθημάτων.Το ότι πρέπει να το πετάξει και δεν πρέπει να κοιτάξει πίσω ,σημαίνει ότι ο Οδυσσέας πρέπει να στραφεί στο νησί των Φαιάκων απογυμνωμένος από φουρτουνιασμένα συναισθήματα,ο νούς πρέπει να είναι καθαρός,ήρεμος και ΄στοχαστικός .
        Φθάνοντας ο Οδυσσέας στο νησί είναι τυλιγμένος με δύο δέντρα,που είναι το δένδρο του καλού και του κακού ,και το δένδρο της ζωής.

      • elzin Says:

        Καλημέρα μούσα Κλειώ!
        Τι θαυμάσιο σχόλιο είναι αυτό!
        Τι χαρά μας δίνει η ανάλυση και η σκέψη σου αυτή!
        Ναι ο Οδυσσέας ,

        «πρέπει να στραφεί στο νησί των Φαιάκων απογυμνωμένος από φουρτουνιασμένα συναισθήματα,ο νούς πρέπει να είναι καθαρός,ήρεμος και ΄στοχαστικός «.
        Ο Οδυσσέας σε αυτό το δένδρο, έχει στερεώσει, έχει φτιάξει το κρεβάτι του έρωτα του. Γνωρίζει την θέση της αντίληψης του και ότι δεν μπορεί να μετακινηθεί.
        Είναι το σημάδι και η δοκιμασία που τον υποβάλλει η Πηνελόπη.

      • greenlion Says:

        Να το δέσει στο τσακρά της καρδιάς, να διασώσει την καρδιά του Ζαγρέα, για να ξαναγενηθεί Διόνυσος και πίσω να μην κοιτάξει, δηλαδή τα ίδια να μην επαναλάβει τα λάθη!

      • greenlion Says:

        Αγαπητή Κλειώ
        Οι παλιοί μάγοι και τ ανόργανα ξέρουν να ξεγελούν με άλλα δέντρα, συκιές φώτισης,μηλιές γνώσης καλού και κακού, κάτι σε δέντρο όμως της Συνειδητής Ζωής του Νου εντός της υλικής μορφής, δεν αναφέρουν ουδέν, αυτό το κλέβουν για να κλείνουν το άνοιγμα τους, για μια μερική αθανασία

      • elzin Says:

        Δεν αναφέρουν ουδέν!
        Το αποσιωπούν ύπουλα και διαστρεβλωτικά…

      • greenlion Says:

        Ναι αλλά αν λίγο το σκεφτείς θα δεις καθαρά την σύνδεση ανάμεσα στην ελιά και στον Διόνυσο Δενδρίτη, και στο γιατί το κρεβάτι του Οδυσσέα στερεώθηκε εκεί.

      • elzin Says:

        Ναι… ναι ακριβώς αυτό πρέπει να σκεφτούμε!!!
        Γιατί στερεώθηκε εκεί;
        Ο έρωτας η σοφία και η ένωση δύο ανθρώπων, η ολοκλήρωση τους και η αρμονία.
        Ο Όμηρος δεν το διαπραγματεύεται αυτό το θέμα. Δεν αφήνει περιθώριο για αμφιβολία.
        Το τονίζει και το αναρτεί κορωνίδα του έργου του φωτίζοντας το,
        εκπληκτικά στην ερωτική σκηνή των πρωταγωνιστών του.

  19. greenlion Says:

    Έπιασε βροχή,
    δροσιά μου και γιορτή
    σκόνη τα παλιά
    κι αέρας στα μαλλιά.

    Μάτια μου, μάτια μου
    μαζεύω τα κομμάτια μου
    γυρνάω στο σπίτι
    κι έχω τα κλειδιά.

    Ώρες που μ’ ανάβει το φεγγάρι
    κι αγρυπνώ, ξαγρυπνώ
    ψυχή μου εδώ θα ξαναγεννηθώ.

    Φως μου ο κεραυνός
    είναι του ανέμου ο γιος
    κι όταν μου μιλά
    τρομάζω από χαρά.

    Κράτα με ουρανέ
    το ξέρω πως θα πεις το ΝΑΙ
    ξεχνάω τη νύχτα
    ήλιε μου αδερφέ

  20. greenlion Says:

    Καλημέρα!
    Χαμογέλα για μένα

  21. Ανώνυμος Says:

    -ΣΑΝ ΜΕ ΚΟΙΤΑΣ-
    ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΜΑΝΟΥ ΚΑΙ ΓΙΑΝΝΗΣ ΦΕΡΤΗΣ
    ΑΥΤΟ ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΑΚΙ ΣΑΣ ΧΑΡΙΖΩ
    ΓΙΑΤΙ ΧΤΕΣ ΕΙΔΑ ΟΝΕΙΡΟ ΟΤΙ ΗΜΟΥΝ
    ΣΤΙΣ ΜΑΚΑΡΕΣ ΝΗΣΟΥΣ – ΑΝΑΤΟΛΙΚΑ ΤΗΣ ΝΑΞΟΥ –
    ΕΚΑΝΑ ΥΠΟΒΡΥΧΙΟ ΨΑΡΕΜΑ
    ΚΑΙ ΥΣΤΕΡΑ ΑΝΑΨΑ ΦΩΤΙΑ ΣΤΗΝ ΑΜΜΟΥΔΙΑ
    ΚΑΙ ΕΤΟΙΜΑΖΑ ΤΟ ΦΑΓΗΤΟ ΜΑΣ
    ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΩΝΤΑΣ ΚΟΥΚΟΥΝΑΡΙΑ ΗΜΕΡΑ
    ΚΑΙ ΚΛΙΜΑΤΟΒΕΡΓΕΣ ΓΙΑ ΚΑΥΣΙΜΟ ΥΛΗ
    ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΟΤΑΝ ΒΓΗΚΕ ΕΝΑ ΑΥΓΟΥΣΤΙΑΤΙΚΟ ΦΕΓΓΑΡΙ
    ΜΠΗΚΑΜΕ ΠΑΛΙ ΣΤΗΝ ΘΑΛΑΣΣΑ ΓΥΜΝΟΙ ΝΑ ΚΟΛΥΜΠΥΣΟΥΜΕ
    ΚΑΙ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΩΡΑΙΟ ΚΑΙ ΣΤΟ ΓΛΥΚΟ ΞΥΠΝΗΣΑ
    ΚΑΙ ΒΡΙΣΚΟΜΟΥΝΑ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ ΧΕΙΜΩΝΑ…
    ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΛΕΝΕ – Ο ΠΕΙΝΑΣΜΕΝΟΣ ΚΑΡΒΕΛΙΑ ΟΝΕΙΡΕΥΕΤΑΙ-
    ΑΛΛΑ ΠΟΥ ΘΑ ΠΑΕΙ ?
    ΔΕΝ ΘΑ ΕΡΘΗ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΑΚΙ?
    ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΜΕΡΑ
    ΚΑΙ ΜΗ ΧΑΜΟΓΕΛΑΤΕ ΚΑΙ ΜΕ ΚΟΡΟΙΔΕΥΕΤΑΙ…
    ΓΙΑΤΙ ΣΑΣ ΒΛΕΠΩΩΩΩ!!!
    ΛΑΕΡΤΗΣ

  22. Ανώνυμος Says:

    ΓΙΑΤΙ ΡΩΤΑΣ?
    ΔΕ ΣΕ ΑΡΕΣΟΥΝ ΤΑ ΨΑΡΙΑ?
    ΕΑΝ ΔΕ ΣΟΥ ΑΡΕΣΟΥΝ ΝΑ ΣΟΥ ΧΑΡΙΣΩ ΚΑΙ ΕΝΑ ΑΚΟΜΑ ΤΡΑΓΟΥΔΑΚΙ
    ΠΟΥ ΛΕΕΙ
    -ΤΩΡΑ ΕΓΙΝΕ ΑΠΟ ΣΟΙ ΚΑΙ ΤΑ ΨΑΡΙΑ ΔΕΝ ΤΑ ΤΡΩΕΙ-
    ΧΙΧΙΧΙ
    ΟΧΙ ΧΤΑΠΟΔΙΑ ΑΣΤΑΚΟΥΣ ΜΥΔΙΑ ΑΧΙΝΟΥΣ ΚΑΛΟΓΝΩΜΕΣ
    ΟΛΑ ΟΣΑ ΣΥΚΩΝΟΥΝ ΤΟ ΛΙΜΠΙΝΤΟ ΠΟΛΥ ΨΗΛΑ….
    ΚΑΙ ΒΕΒΑΙΑ ΚΡΑΣΑΚΙ ΜΠΟΛΙΚΟ
    ΕΒΙΒΑΑΑ
    ΛΑΕΡΤΗΣ

  23. i am love Says:

    Η Εποχή της Επανάστασης, του Υδροχόου, με εργαλεία μας το Φώς, την Δημιουργικότητα και την Αγάπη του Λέοντα!
    Καλησπέρα…αστερόφιλοι ;)!!!

    • elzin Says:

      Καλησπέρα ερωτευμένε αστροκουβαλητή!
      Η επανάσταση της συνείδησης σε νέα δόνηση Υδροχοϊκή
      με ρυθμό Απολλώνειου Λέοντος απελευθερωτική!
      Όπλα μας ο ορθός λόγος και η πλάγια πολύχρωμη σκέψη
      και η σοφή σύνδεση του Νου… στα αχνάρια του Ερμή.

  24. greenlion Says:

    Χαιρετώ τους Πολεμιστές Μάγους
    που κυνηγούν ένα απρόσιτο, αλλά συμπαθές, ελαφάκι, που κυνηγούν την πραγματική Δύναμη κι όχι την ψευδεπίγραφη της Καλυψούς, που είναι νόμος, που υπόκειται στον Νόμο του Διός,αλλά, το ταχύτατο ελαφάκι του χρόνου, την ιδιότητα του χρονισμού.
    Ποιός έχει στην χλαίνη του την περόνη με τον σκύλο που δαγκώνει το ελαφάκι; Ποιός έχει τον Ερμή στην κατάλληλη θέση; Ποιός έχει την χλαίνη που καλύπτει και αποκαλύπτει, τον σωστό γενέθλιο χάρτη για το έργο αυτό;

    Όχι δεν το είδαμε φίλε Λαέρτη το 2012, στην εκδοχή που μας προτείνεις, εμείς προτιμήσαμε να δούμε την δική μας ως Κούρητες Πολεμιστές προβάλλοντας την στην οθόνη του Μέλλοντος μας, παρέα με τον Όμηρο

    Φίλε i am love, επειδή ένας πολεμιστής επιλέγει ο ίδιος πότε κι από που θα απαντήσει, έχω να πω τα εξης για την ανάρτηση σου:
    Μονάχα όποιος τρελός από έρωτα έπιασε το ελαφάκι του χρόνου, μονάχα εκείνος φθάνει στο παράδοξο του αφηρημένου, εκει που όλα είναι ένα κι όταν φθάνεις εκεί, παίρνεις διαζύγιο από όλους κι από όλα, γιατί αν δεν το πάρεις τότε η πτώση σου σε κάνει πολύ μικρό, μια δύστυχη Καλυψώ, οπότε εδώ στη γη ποτέ δεν είμαστε όλοι κι όλα ένα. Εδώ στη γη είναι το δύο το ζεύγος και στην ενότητα φθάνει μέσω του τρία, τον καρπό του έρωτα το παιδί τους, που απ τον Όμηρο όχι τυχαία ονομάζεται Τηλέμαχος με αρχικό γράμμα το Ταυ την Λέξη της Συνείδησης

    • i am love Says:

      Γειά σου πλουτώνια λιονταρίνα! Και στο δικό μου μπλόγκ βέβαια να το έγραφες δεν θα με πείραζε.. μ’ αρέσουν οι διαφορετικές απόψεις όταν ο άλλος μπορεί να τις στηρίξει…
      Το ελάφι του χρόνου ευτυχώς δεν είναι τόσο δύσκολο να το πιάσει κανείς τελικά, όσο κι αν δύσκολο μας έχουν μάθει ότι είναι… απλά μην σκέφτεσαι τόσο πολύ…

      Τώρα για το άν είναι όλα ένα… εξαρτάται και απο το επίπεδο το οποίο παρακολουθεί κανείς αυτό το υπέροχο δράμα… Αν σου μιλήσω σαν ένας άνθρωπος που ζεί στην ρουτίνα, που δεν έχει επαφή με την εσωτερική του ενέργεια, δημιουργικότητα και δύναμη, που δεν νιώθει αγάπη για την ύπαρξη τότε φυσικά και θα σου έλεγα ότι δεν είναι όλα ένα…

      Αλλά έχω επιλέξει να μην ζώ έτσι… Έχω επιλέξει να ζώ και να αισθάνομαι το φώς της ζωής που ρέει στα πάντα… να πλημμυρίζω και να ακτινοβολώ απο ευτυχία και αγάπη… και αυτό μου δίνει άπειρη ευτυχία…

      Ακόμη και όσοι πιάσανε το ελάφι… νομίζεις δεν θα θέλανε να ξανάρθουνε να ζήσουν την ζωή…; Αυτό κάνουν άλλωστε.. γι αυτό επιστρέφουν…Εδώ είναι η σοφία της ζωής… στην βίωση της.. και όχι κανείς μόνος κάπου σε ένα μοναστήρι, αλλά ούτε και οι μυστικιστικές γνώσεις που δίνουν μόνο δύναμη… και πόθο για έλεγχο…

      Πάντως όσους βλέπω πράσσινη λιονταρίνα να ζούν χωρίς να συνειδητοποιούν ότι είναι ένα και ότι ενωνόμαστε με τα πάντα… είναι πραγματικά δυστυχισμένοι… ελπίζω να μην είναι έτσι και με σένα.. αλλά νομίζω ότι δεν γίνεται διαφορετικά… αν νομίζεις ότι είσαι χωριστή και τόσο διαφορετική πιά… τα φιλιά μου…

      • elzin Says:

        Καλημέρα μακάριε φιλόσοφε!
        Μήπως αυτό είναι «φυγή» από την πραγματικότητα και τα προβλήματα που πρέπει να λυθούν και να αντιμετωπιστούν, ένας στρουθακαμηλισμός;
        Ποια είναι η διαφορά με κάποιο, που καπνίζει χόρτο και πλέει «σε πελάγη ευτυχίας»,
        ενώ γύρω του μαίνεται η θύελλα ενός αδυσώπητου πολέμου;
        Γιατί να εμποδίζει ένα άνθρωπο «η επαφή με την εσωτερική του ενέργεια»
        να αντιμετωπίσει την πραγματικότητα και την αλήθεια ως έχει….
        Αντιθέτως συμβαίνει.
        Χρειαζόμαστε όλο το κουράγιο μας να δούμε «το πρόβλημα »
        την αιτία και την ρίζα του για να έχουμε μια πιθανότητα να το λύσουμε, όχι να το κουκουλώνουμε να το ωραιοποιούμε και να το προσπερνούμε.

      • i am love Says:

        Όχι δεν είναι στρουθακαμηλισμός γιατί δεν είναι χαρά απο κάτι εξωτερικό, αλλά βαθιά εσωτερική ευτυχία σαν τη γαλήνη. Φυσικά και τίποτα δεν πρέπει να κουκουλώνουμε και να ωραιοποιούμε. Ίσα ίσα πρέπει πάντα να τα βγάζουμε στο φώς της αλήθειας, ακόμη και όταν νιώθουμε εσωτερική πληρότητα και ευτυχία.

        Ακριβώς, γύρω μας μαίνεται η θύελλα ενός αδυσώπητου πολέμου και το να νιώθω έτσι με κάνει τόσο δυνατό για να μπορώ να είμαι συνειδητός και να βοηθώ κι άλλους… αν δεν ένιωθα καλά με μένα πώς θα είχα δύναμη να βοηθήσω και κάποιον άλλον;

      • elzin Says:

        Και γιατί να θέλεις να βοηθήσεις κάποιον σε ένα κόσμο που «όλα είναι ένα»
        και όλα βαίνουν καλώς;
        Δεν θα τον χαλάσεις αυτόν τον κόσμο;
        ή θεωρείς ότι το πρόβλημα το έχει ο άλλος και όχι εσύ, που το έχεις «λύσει»;
        Άρα είσαι διαφορετικός;…από τους άλλους;

      • elzin Says:

        Και αν ζούσες την εποχή της Τουρκοκρατίας στην Ελλάδα ποια θα ήταν η θέση σου;
        «ένα με τον Σουλτάνο»;
        Θα τους μιλούσες για την αγάπη σου ή θα έλεγες στους Έλληνες για την «ευτυχία» που πρέπει να νιώθουν μέσα τους;
        Θεωρείς ότι δεν υπάρχουν « σουλτάνοι» πια και φθάσαμε στη γη της επαγγελίας;
        Αν ο Λεωνίδας δεν είχε σταθεί στις Θερμοπύλες και δεν διαχώριζε την θέση του από τον Δαρείο πόσο «ευτυχισμένοι» θα ήμασταν στην σκηνή του να του κάνουμε αέρα;

      • elzin Says:

        Δεν με χαλάνε καθόλου οι διαφορετικές απόψεις και μου αρέσει ο διάλογος
        και πιο πολύ μου αρέσουν οι σωστές ερωτήσεις που γυρεύουν τις κατάλληλες απαντήσεις .

      • elzin Says:

        Να συνεχίσουμε με λίγη δενδροκομική και αρκετή γεωπονική;)
        Οι πατάτες για να ευδοκιμήσουν χρειάζονται ρ 4,9, οι μηλιές 5, το σιτάρι 5,5 και τα εσπεριδοειδή 6- 7ρΗ. Συνεπώς όποιος θέλει να έχει κήπο με δένδρα και καρπούς και φρούτα, δεν μπορεί να καλλιεργεί όλα τα φυτά στο ίδιο ρΗ, αλλά εξαρτάται και από την πρόθεση του. Αν θέλει να έχει μόνο πατάτες σε ρΗ 4, 9 δεν θα φάει ποτέ πορτοκάλια. Αν αγνοήσει τα σκουλήκια και τα θεωρήσει «όλα ένα», δεν θα έχει ούτε δένδρα ούτε κήπο μετά από λίγο καιρό.
        Για να είναι σε θέση κάποιος έχει την ευκαιρία της επιλογής χρειάζεται να έχει σκεφτεί όλες τις εκδοχές του προβλήματος όχι μόνο τις ευχάριστες και τις εύκολες , ούτε μαζοχιστικά τις δυσάρεστες.
        Διαφορετικά ακολουθεί τον νόμο της εντροπίας και του θερμοδυναμικού θανάτου
        λόγω ελλείψης διαφοράς δυναμικού και είναι η μόνη επιλογή που έχει.
        Η ευτυχία να προέρχεται από την διάκριση και την κατανόηση του προβλήματος και να μην αφαιρεί την υγιή μαχητικότητα του πνεύματος τους ανθρώπου ισοπεδώνοντας το παθητικά.

        Άλλωστε με απόλυτη ειλικρίνεια μεταξύ μας, όσοι λένε «όλα είναι ένα»
        πάντοτε εννοούν «ένα με αυτούς». Απόδειξη
        αδιαμφισβήτητη είναι ότι ποτέ δεν «γίνονται ένα» με τον άλλο που λέει …. το άλλο. Διαχωρίζουν την θέση τους και την υπεράσπιζονται και σωστά κάνουν.
        Έτσι δεν είναι;

      • greenlion Says:

        Ακριβώς, γύρω μας μαίνεται η θύελλα ενός αδυσώπητου πολέμου και το να νιώθω έτσι με κάνει τόσο δυνατό για να μπορώ να είμαι συνειδητός και να βοηθώ κι άλλους… αν δεν ένιωθα καλά με μένα πώς θα είχα δύναμη να βοηθήσω και κάποιον άλλον;
        Ακριβώς γιαυτό για τον αρχαίο πόλεμο κι η Δήμητρα κάποτε στην Ελευσίνα προσπάθησε να χαρίσει την Αθανασία στον γιό των αφρόνων όπως μας αποκαλεσε ανθρώπων, που δεν μπορούν να διακρίνουν το κακό απ το καλό. Δια του πυρός θα χάριζε την Αθανασία, όμως η φύση του νοός είναι πύρινη και άλλοτε ενώνει κι άλλοτε χωρίζει.
        Γιατί τα ανόργανα αντικαθιστούν το νου που μας κλέβουν με τον δικό τους, γιατί εγκλωβίζουν την συνείδηση μας; Ποιό το ώφελος;
        Ο παλιός μάγος, ο αρνητής του θανάτου τι είδους ακριβώς ενέργεια απορροφούσε απ τους ναγουάλ, κατόπιν μιας εκβιαστικής συμφωνίας, χρήσιμη για να κλείνει το άνοιγμα του, για μια σχετική αθανασία, μήπως νοητική, μήπως μέρος της φλόγας της Ζωής, το μέρος εκείνο της Συνείδησης της Αθανασίας;

      • elzin Says:

        Γιατί αποτελούμε ένα είδος «τροφής» τους.
        Τους συντηρούμε με αυτές τις πεποιθήσεις μας,
        που αιώνες τώρα τις επαναλαμβάνουμε ανοϊκά και με παράλογη
        παγιωμένη εμμονή.

    • elzin Says:

      Είναι θαυμάσιες αυτές οι σκέψεις και οι δηλώσεις αγάπης ενότητας και χωρίς όρους …αποδοχής των πάντων,
      ανθρώπων, που αναζητούν την αλήθεια και την αυτογνωσία.
      Όμως υπάρχει ένα «όμως» και ένα «αλλά»,
      που πρέπει να εξετάσουμε προσεχτικά και εντίμως με μαθηματική χειρουργική λογική:
      1. Έχουν ειπωθεί, έχουν εξαγγελθεί από ανθρώπους θεούς δασκάλους συστήματα και ιδεολογίες που όχι μόνο δεν φαίνεται να κράτησαν το λόγο τους αλλά, όταν εφαρμόστηκαν, υλοποιήθηκαν στο ακριβώς αντίθετο της θεωρίας που διατυμπάνισαν με τόσες πολλές υποσχέσεις.
      2.Οι άνθρωποι που τις αποδέχονται, χωρίς να εξετάζουν όλες τις πλευρές ενός θέματος με κουράγιο, ακόμη και τις σκληρές, μπορεί μεν να έχουν τις καλύτερες προθέσεις και τις αγαθές αλλά μπορεί να λείπει και αυτό ακριβώς …το κουράγιο,
      να δουν όλη την αλήθεια και όχι μόνο αυτή που είναι πιο εύκολη, πιο βολική πιο αρεστή με το μικρότερο κόστος μιας «παθητικής» αποδοχής.
      3. Η λογική του « σφάξε με αγά μου να αγιάσω» βολεύει πολύ…. τον αγά.
      Ας αναρωτηθούν μερικοί για το ποιος είναι σε αυτό τον κόσμο, τον αγγελικά πλασμένο της ύλης, που «όλα είναι ένα».
      Το ότι ένα «πορτοκάλι» καταλαβαίνει πως είναι διαφορετικό, από το «μήλο», δεν σημαίνει πως αγνοεί το γεγονός ότι όλα είναι «φρούτα», αλλά δεν είναι μήλο.
      Το να μπορεί να διακρίνει το μήλο, από το πορτοκάλι και το σκουλήκι που έχει τρυπώσει και το τρώει και το σαπίζει ίσως…. είναι άθλος του πνεύματος.
      Ο άνθρωπος είναι ένα σκεπτόμενο Ον και αυτό είναι η ουσιαστική διαφορά του από τα ζώα, μαζί με το γέλιο και τον λόγο, παρ΄όλο που έχουν μεγαλύτερα συναισθήματα αγάπης και αφοσίωσης από τον ίδιο τον άνθρωπο.
      Είναι δύσκολο να σκέφτεσαι είναι αγώνας κούραση .
      Είναι πιο εύκολο να βουλιάξεις στην μακαριότητα της «φτωχής σκέψης»,
      αλλά δεν
      συνάδει με το νόημα της ανθρώπινης ύπαρξης και της εξέλιξης της.

  25. elzin Says:

    Εμείς οι Κουρήτες Πολεμιστές προτιμούμε να βλέπουμε το μέλλον το παρόν και το παρελθόν, όλη την ΙΣΤΟΡΙΑ με τα μάτια του Ομήρου ποιητή μας και να μεγαλώνουμε τον Νου προφυλάσσοντας τον από όλες τις παγίδες που του στήνουν και καραδοκούν σε κάθε του βήμα να το εξοντώσουν τα αρπακτικά της εξουσίας.
    Ναι εδώ στον κόσμο της ύλης, είναι το ζευγάρι και το παιδί τους, ισότιμα και διαφορετικά και σαν συμβολικά και σαν φυσικά πρόσωπα!
    Το σωστό ωροσκόπιο είναι, οι πλανήτες να λειτουργούν από την θέση τους με τις ιδιότητες τους για την θεία λειτουργία και την αρμονία σφαιρών με επαναδιάταξη της ενέργειας μέσω της αυτοσυνείδησης.
    Το ελαφάκι πρέπει να το πιάσουμε χωρίς να το πληγώσουμε ή να το σκοτώσουμε γιατί η θεά του κυνηγιού θα θυμώσει πολύ.
    Για αυτό να γίνουμε καλοί κυνηγοί….όχι αληθινών ζώων φυσικά.
    Να κυνηγήσουμε την γνώση, τον χρόνο, τον έρωτα, τον εαυτό μας, τις συνήθειες μας, τα αστέρια, την συνείδηση, την αντιληπτική μας ικανότητα.

    Καλησπέρα στις Κόρες της Αντίληψης!

  26. elzin Says:

    Μακάριοι και μακαρισμοί!
    ………Μακάριοι οἱ πτωχοὶ τῷ πνεύματι, ὅτι αὐτῶν ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν. 4 μακάριοι οἱ πενθοῦντες, ὅτι αὐτοὶ παρακληθήσονται. 5 μακάριοι οἱ πραεῖς, ὅτι αὐτοὶ κληρονομήσουσιν τὴν γῆν. 6 μακάριοι οἱ πεινῶντες καὶ διψῶντες τὴν δικαιοσύνην, ὅτι αὐτοὶ χορτασθήσονται. 7 μακάριοι οἱ ἐλεήμονες, ὅτι αὐτοὶ ἐλεηθήσονται.

    Μακάριοι αυτοί που είναι φτωχοί στο μυαλό και το πνεύμα και δεν σκέφτονται και δεν καταλαβαίνουν πολλά, αυτό με συμφέρει,
    Μακάριοι οι δυστυχισμένοι οι θλιμμένοι και οι παρακαλούντες και τον θεό, οι προσκυνούντες,
    Μακάριοι οι παθητικοί άνθρωποι, που όταν τους χτυπάς, σου γυρίζουν το άλλο μάγουλο για να αγιάσουν και να κληρονομήσουν την βασιλεία των ουρανών,
    Μακάριοι οι πεινασμένοι και οι διψασμένοι διότι θα χορτάσουν στο ουρανό …όταν θάρθει η βασιλεία μου,
    Μακάριοι αυτοί που συντηρούν το απάνθρωπο σύστημα της ελεημοσύνης και της ζητιανιάς,
    Λέει ο …»αγάς», γιατί αυτό συντηρεί τον «σουλτάνο» και τα «ουρί» του παραδείσου.

    Γιατί αυτός «μακαρισμός» στην φτώχεια την δυστυχία την πείνα, την δίψα την ζητιανιά
    Την αδυναμία την παθητικότητα;
    Σε ποιον συμφέρει;
    Ποιος έχει εξυπηρετήσει μέχρι τώρα αυτή η λογική η παράλογη;
    Ποιον έχει αναδείξει σε μια ληστρική εξουσία;
    Ποιον άνθρωπο έχει βοηθήσει πραγματικά εκτός από το «χάπι» της παρηγοριάς;
    Γιατί αυτός, ο φθόνος, το μίσος, η ζήλια, ο κατατρεγμός της δύναμης, της ομορφιάς, της χαράς, της υπερηφάνιας,
    της αξιοπρέπειας, της μαχητικότητας του «χορτάτου» ανθρώπου, του πλούτου του πνεύματος, της γνώσης και της σκέψης;

    Εμείς λέμε,
    μακάριοι αυτοί που ισορροπούν την άψογη χρήση της δύναμης και του πλούτου του πνεύματος και δεν εξαγοράζονται ούτε εξαγοράζουν αλιεύουν συνειδήσεις ανθρώπων χρησιμοποιώντας τους …σαν δούλους του «θεού» !

    Καλημέρα στους πλούσιους, τους δυνατούς, νοήμονες ανθρώπους που τολμούν να πατούν εκεί που πετούν οι Αετοί του Ζήνοος Νου!

  27. sofia Says:

    Για αυτούς που που μπορούν να πουν και να μοιραστούν πολλά πράγματα , τους ερωτευμένους και αγαπώντες βαθιά κάθε εποχής.

  28. elzin Says:

    Καλημέρα Σοφία κόρη του Δία
    Πάμε για μια βραδιά
    στο Leverkouzen ….αγκαλιά!
    Θα θυμάμαι τι μου είπες ….στον σταθμό των Φαιάκων!

    Έχει ο καιρός τις μαύρες του
    κι εγώ που βρίσκομαι δεν ξέρω
    σε παραλίες που χωράνε τους ορίζοντες
    ή σε απλές κουβέντες που τρελαίνουν

    Μια βραδιά στο Λεβερκούζεν
    λίγο έξω απ’ το σταθμό
    θα θυμάμαι που μου είπες:
    Γεια σου μάγκα σ’ αγαπώ!

    Όσο κι αν θέλω μα κρύβομαι
    είναι σκληρό για μένα να τ’ αντέξω
    πόσο μου λείπει αυτό που το χρειάζομαι
    να παίρνω να σκορπάω και να σωπαίνω

    Μια βραδιά στο Λεβερκούζεν
    λίγο έξω απ’ το σταθμό
    θα θυμάμαι που μου είπες:
    Γεια σου μάγκα σ’ αγαπώ!

  29. ΚΛΕΙΩ Says:

    Καλημέρα σε όλους τους φίλους μου.Επειδή βλέπω ότι ξυπνήσατε με μία ρομαντική διάθεση σας γράφω ένα όμορφο ποίημα.

    …..Που πια δεν έχω τίποτε άλλο
    μες στους τέσσερις τοίχους,το ταβάνι,το πάτωμα
    Να φωνάζω από σένα και να με χτυπά η φωνή μου
    Να μυρίζω από σένα και ν΄αγριεύουν οι άνθρωποι
    Επειδή το αδοκίμαστο και το απ΄αλλού φερμένο
    Δεν το αντέχουν οι άνθρωποι κι είναι νωρίς,μ΄ακούς
    είναι νωρίς ακόμη μες στον κόσμο αυτόν αγάπη μου
    Να μιλώ για σένα και για μένα.
    Είναι νωρίς ακόμη μες στον κόσμο αυτόν,μ΄ακούς
    Δεν έχουν εξημερωθεί τα τέρατα, μ΄ακούς……
    Το λουλούδι αυτό της καταιγίδας και μ΄ακούς
    της αγάπης
    μια για πάντα το κόψαμε
    και δε γίνεται ν΄ανθίσει αλλιώς,μ΄ακούς
    Σ΄αλλη γή,σ΄αλλο αστέρι,μ΄ακούς
    Δεν υπάρχει το χώμα,δεν υπάρχει ο αέρας
    Που αγγίξαμε,ο ίδιος,μ΄ακούς
    και κανείς κηπουρός δεν ευτύχησε σ΄αλλους καιρούς
    Από τόσον χειμώνα κι από τόσους βοριάδες, μ΄ακούς
    Να τινάξει λουλούδι,μόνο εμείς,μ΄ακούς
    Μες στη μέση της θάλασσας
    Από μόνο θέλημα της αγάπης,μ΄ακούς
    ανεβάσαμε ολόκληρο νησί,μ΄ακούς
    Με σπηλιές και με κάβους κι ανθισμένους γκρεμούς
    Ακου.άκου
    Ποιός μιλεί στα νερά και ποιός κλαίει ακούς
    Ποιός γυρεύει τον άλλο,ποιός φωνάζει ακούς
    Είμ έγώ που φωνάζω κι είμ΄εγώ που κλαίω,μ΄ακούς
    Σ΄αγαπώ,σ΄αγαπώ ,μ΄ακούς

    ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ

  30. elzin Says:

    Μίλησε μου μίλησε μου….. ότι να λένε για μένα!

    Από τους πρίγκιπες της Δυτικής όχθης
    Αφιερωμένο στις πριγκίπισσες της Ιστορίας!
    ….οι θύελλες που πέρασε δεν του ‘βαλαν μυαλό
    απ’ το Θεό παιδεύεται και το Θεό παιδεύει!
    Έτσι λένε για μένα!
    Λένε για μένα οι όμορφες που ζήσαμε μαζί
    πως είμαι ένα αδιόρθωτο ρεμάλι τελειωμένο
    πως μια κατάρα έχω βαρειά και μέσα μου θα ζει
    να με κρατάει στην μοναξιά σκληρά φυλακισμένο.

    Λένε για μένα

    Τα ρούχα μου μυρίζανε καπνούς και αλκοόλ
    γυναίκες που χανόντουσαν μεσα σ’ ένα τσιγάρο
    στη σκέψη μου τις έπαιρνα και πλήρωνα γι’ αυτό
    λένε για μενα οι όμορφες δεν ξέρω που τραβάω.

    Λένε για μένα

    Πολλοί αναρωτιόντουσαν πώς έφτασα ως εδώ
    ας φαίνεται καλό παιδί τι να τον κυριεύει
    οι θύελλες που πέρασε δεν του ‘βαλαν μυαλό
    απ’ το Θεό παιδεύεται και το Θεό παιδεύει

    • ΚΛΕΙΩ Says:

      Καλησπέρα πάλι εδώ είμαι,Ελπίζω να είχατε μία όμορφη μέρα.Η δική μου ξεκίνησε με την ξελογιάστρα παρέα σας και επειδή δεν μετανοιώνω που αγάπησα εσάς μόνο σκέφτηκα να σας αφιερώσω και ένα βραδυνό τραγουδάκι.Είναι το ΄΄ΣΤον ουρανό είναι ένα αστέρι,είναι αστέρι εκεί ψηλά που πάντα μου χαμογελά,στον ουρανό είναι αστέρι που του χω πεί τα όνειρά μου τα κρυφά
      καλό σας βράδυ αγαπημένοι μου

  31. elzin Says:

    Η Ελλάδα,
    είναι η χώρα που γεννήθηκε η δημοκρατία και περπάτησε τολμηρά τα βήματα της,
    σαν ένα πανέμορφο μωρό στην γη!

    Όταν συνάντησε τον Οδυσσέα στο ποτάμι που είχε πάει να πλύνει τα σεντόνια της,
    ήταν μια κόρη… σε ηλικία γάμου
    και ο κυβερνήτης της Ιθάκης είχε περάσει πολλά….και μια Οδύσεια αιώνων.
    Δεν φοβήθηκε καθόλου τον θαλασσοδαρμένο ναυαγό,
    ούτε ντράπηκε μπροστά του.
    Αντίθετα τον πήρε μαζί της και του είπε να μιλήσει πρώτα στην Αρετή… την μητέρα της!
    Μέσα από ένα δρόμο ομίχλης, βαδίζοντας πρώτα η βασιλοπούλα και μετά
    ο φιλοξενούμενος,
    για να μη χαλάσει η καλή της φήμη,
    φθάνουν στο παλάτι της Αρήτης και του Αλκίνου.
    Εδώ ο άνθρωπος και τα συνταγματικά του δικαιώματα νιώθει ασφάλεια προστασία, δικαιοσύνη και ότι είναι ανάμεσα σε φίλους και συνανθρώπους και,
    Ανθρώπους
    …Άνθρωπος και αυτός!,

    Η κοινοβουλευτική βασίλισσα ήταν φημισμένη να διευθετεί διαμάχες και μπορούσε πάντα να δώσει λύσεις σε συγκρούσεις μεταξύ ανδρών,
    ανάλογα με το ποιος θα κέρδιζε την συμπάθειας της.
    Ο βασανισμένος εξερευνητής πέφτει στα ποδιά της.
    Η ίδια διακρίνει πάνω του, τα ρούχα που είχε φτιάξει μόνη της και τον ανακρίνει εξονυχιστικά για το ποιος είναι…

    Καλησπέρα… στους φίλους!

  32. Ανώνυμος Says:

    ΓΙΑ ΤΗΝ ΒΡΑΔΥΝΗ ΜΑΣ ΤΑΙΝΙΑ ΕΧΩ ΝΑ ΣΑΣ ΠΡΟΤΕΙΝΩ…ΚΑΝΕΝΑΝ ΔΕΝ ΠΙΑΝΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΛΑΙΜΟ ΝΑ ΤΗΝ ΔΗ…ΤΗΝ ΠΟΛΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΤΑΙΝΙΑ -ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ – THE GAME – ME TON MAIKL NTAGKLAS
    ΕΚΕΙΝΟ ΠΟΥ ΞΕΧΩΡΙΖΕΙ ΣΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΕΝΑΡΙΟ ΤΗΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΝΑ ΒΡΩ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΕΡΓΑ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΣΕΝΑΡΙΟΓΡΑΦΟΥ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΓΝΩΜΗ ΜΟΥ ΔΙΑΘΕΤΗ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΟ ΤΑΛΕΝΤΟ.
    ΣΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ ΑΥΤΗ ΑΡΧΙΖΗ ΕΝΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΣΥΝΟΜΩΣΙΑΣ ΚΑΙ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ
    ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΗ ΝΤΑΓΚΛΑΣ ΠΟΥ ΑΝΕΒΕΝΗ ΤΙΣ ΚΛΙΜΑΚΕΣ
    ΤΩΝ ΕΠΙΘΕΣΕΩΝ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΜΕ ΕΝΑ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ΚΡΕΣΕΝΤΟ
    ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΕΙΧΑ ΥΠΟΨΙΑΣΤΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ ΚΑΙ ΝΟΜΙΖΩ ΠΩΣ ΕΛΑΧΙΣΤΟΙ ΘΕΑΤΕΣ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ ΝΑ ΤΟ ΥΠΟΨΙΑΣΤΟΥΝ ΓΙΑΤΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΦΑΝΤΑΣΙΑ
    ΚΑΙ ΠΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΗ ΕΣΤΩ ΚΑΠΟΙΟΣ ΝΑ ΕΧΗ ΤΗΝ ΠΑΡΑΜΙΚΡΗ ΥΠΟΨΙΑ ΠΡΕΠΗ ΝΑ ΤΟΥ ΕΧΟΥΝ ΣΥΜΒΗ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΠΟΛΛΑ ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ. ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ Η ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ ΚΑΙ Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΔΟΣΙΑ.
    ΟΜΩΣ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΕΝΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ Η ΛΥΤΡΩΣΗ ΚΑΙ Ο ΕΡΩΤΑΣ.
    ΔΕΙΧΝΗ ΑΚΟΜΑ ΠΩΣ ΑΛΛΑΖΟΥΝ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΟΤΑΝ ΧΑΣΟΥΝ ΟΛΑ ΤΑ ΥΛΙΚΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΠΕΡΙΕΚΛΕΙΑΝ ΤΗΝ ΖΩΗ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΠΩΣ ΑΠΟ ΕΝΑ ΣΗΜΕΙΟ ΚΑΙ ΠΕΡΑ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΞΙΑ ΣΤΗΝ ΖΩΗ
    ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΓΥΡΩ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΤΩΝ ΣΤΙΓΜΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΥΝΒΑΝΤΩΝ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ.
    Η ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΤΗΡΤΑ ΚΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΜΑΣ
    ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΕΠΙΣΚΕΦΤΕΙ ΥΣΤΕΡΑ ΑΠΟ ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ.
    ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΝΥΚΤΑ
    ΛΑΕΡΤΗΣ

  33. elzin Says:

    Το παιγνίδι!
    Παιγνίδια εξουσίας!
    Ας την να λέει… φίλε μας Λαέρτη!
    Να της στείλουμε τα χαιρετίσματα!
    Εμείς κρατάμε τα συναισθήματα τα αυθεντικά… της ουσίας!

  34. elzin Says:

    Ας την να λέει!
    Εμείς θα κλέψουμε το κορίτσι και την ωραία κοιμωμένη θα ξυπνήσουμε
    μια όμορφη νύχτα ξελογιάστρα με ένα παθητικό ερωτικό φιλί!
    Πού είναι η αγάπη μου
    να ‘ρθει να με βρει
    όπου και να βρίσκεται
    να με θυμηθεί!

    Νύχτα ξελογιάστρα
    νύχτα όμορφη
    Όμορφα τα άστρα
    και οι ουρανοί

    Πέστε την αγάπη μου
    να ‘ρθει να με βρει
    όπου και να βρίσκεται
    να με θυμηθεί

    Νύχτα φεγγαρόλουστη, νύχτα όμορφη
    Νύχτα φεγγαρόλουστη, νύχτα όμορφη

    Νύχτα ξελογιάστρα
    διώξ’ τα σύννεφα
    για να βγούνε τ’ άστρα
    ξημερώματα

    Πού είναι η αγάπη μου
    να ‘ρθει να με βρει
    όπου και να βρίσκεται
    να με θυμηθεί

    Νύχτα φεγγαρόλουστη, νύχτα όμορφη
    Νύχτα φεγγαρόλουστη, νύχτα όμορφη

  35. greenlion Says:

    ποιό κορίτσι θα κλέψετε;

    • elzin Says:

      Κάποιο που μας αγαπάει σταθερά και συνειδητά
      ….μαζί με την παράσταση
      στην όπερα της….δωκεκάδας 😉

      • greenlion Says:

        Μμ τέτοια λέγε μου να με τρελαίνεις, ειδικά τώρα που για μερικές ημέρες δεν θα έχω πρόσβαση στο διαδίκτυο και θα μου λείψεις τρομερά!

      • elzin Says:

        Αυτό είναι αμοιβαίο και η «κουζουλάδα» μεταδοτική
        δεν την έχουν… μόνο οι Κρητικοί!

  36. elzin Says:

    Ο έρωτας μωρό μου… είναι Ψυχεδέλεια!

    Ειμαι στα πάνω μου
    Ειμαι στα ωραία μου
    γιατι με τρέλανες εσυ
    αγάπη νεα μου
    Ειμαι στα πάνω μου
    ολα ειναι τέλεια
    Ο ερωτάς μωρό μου
    είναι ψυχεδελεια

    Ξαφνικά εκει που ειπα
    πως μαράθηκα
    σα λουλούδι οτι έκλεισα
    και παει

    Ξαφνικά απο το τίποτα ερωτεύτηκα
    και τίποτα στη γη δε με κραταει

    Ειμαι στα πάνω μου…

    Κι όλος ο κόσμος ξάφνικα
    γεμίζει χρώματα απ’την ψυχή βγαλμένα

    Ειμαι στα πανω μο…

    Ξαφνικά εκει που ειπα προσγειώθηκε
    η κάρδια μου πια στο έδαφος παταει
    ξαφνικά παλι τρελή απογειώθηκε
    και σα διαστημόπλοιο πετάει

  37. sofia Says:

    Ελάτε να ξεφαντώσουμε στο μεγάλο καρναβάλι!
    Η ζωή μας εξάλου είναι ένα μεγάλο καρναβάλι. το καρναβάλι των ζώων,των μουσικών, των μαγισσών, των τεράτων, των ευσεβών, των κουτών. των καλοπροαίρετων, των φαφλατάδων,των ερωτευμένων των φιλοσόφων…των κάθε λογής μάγων και πολεμιστώ!!!
    Όλοι μαζί στο πάρτυ!

  38. greenlion Says:

    Μας κάνει πειραγματάκια τώρα η φιλενάδα μου, κατάλαβες και δεν την πρόλαβα να την σταματήσω!

  39. greenlion Says:

    εντάξει θα τ αφήσω για άλλη φορά πάντως αν μου δώσουν αφορμή για ζήλεια γίνομαι έξαλη κι ασυγκράτητη και δεν λογαριάζω τίποτα

    • elzin Says:

      Εγώ να δεις…! Λιοντάρι άγριο θηρίο ανήμερο ….γίνομαι,
      ιδίως αν έχει μετακινηθεί το κρεβάτι του Έρωτα από την σκηνή
      …. σε άλλη θέση ή άμαξα αντινοική;)

  40. sofia Says:

    Όπως τα πάντα ένοιες, αξίες, συναισθήματα ,εκτιμήσεις ,εκφράσεις….έχουν διαβαθμίσεις , έτσι και η ζήλεια .
    Ο καθένας εκφράζεται σκέφτεται και ενεργεί ανάλογα με το σημείο που στέκει …σαφώς ισχύει και για την ζήλια… τη ζήλια αν τηνβιώσουμε απο ένα πιο ανώτερο επίπεδο γίνεται ευγενής άμιλλα και όχι ανταγωνισμός που υποκρύπτει τη ζήλεια .
    Οι πολεμιστές λοιπόν δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν εκτός κι αν ασκούν ελέγχόμενη τρέλλα !

  41. elzin Says:

    Η ελεγχόμενη τρέλα, είναι δικλείδα ασφαλείας και ένας καλός τρόπος να εκτονώνεις την σκιά σου φέρνοντας την στο φως, αναγνωρίζοντας την και όχι αγνοώντας την και καταπιέζοντας της και φυσικά μόνο έτσι ελέγχοντας την.
    Η υψηλού επιπέδου ευφυΐα των Ελλήνων και η στρατηγική του θεατρικού Διόνυσου και των βακχικών γιορτών έγκειται σε αυτή ακριβώς την σύλληψη και την συνειδητοποίηση.
    Στο έλεγχο και την αναγνώριση της σκιάς εκμεταλλευόμενος την δύναμης της για θετικό έργο αυτοσυνείδησης.
    Ο Διόνυσος μέσα από τις μεταμορφώσεις του, μέσα από τα αστεία τα πειράγματα τα τραγούδια του, μέσα από ρόλους καλούς και κακούς φωτίζει σε μια σκηνή όλη την ανθρώπινη ζωής που τα περιλαμβάνει όλα, χωρίς ταμπού προκαταλήψεις και το κυριότερο χωρίς ενοχές.
    Μόνο συνειδητοποιήσεις όλων των πλευρών του ανθρώπου.
    Και αυτή είναι η τεράστια διαφορά από την χριστιανική αντίληψη και την σχιζοφρένεια της που σακατεύει τον άνθρωπο και το μυαλό του, καταπιέζοντας την σκιά, ενοχοποιώντας την στο πυρ το εξώτερο, αρνούμενη το παιγνίδι μαζί της, το γέλιο, και φυλακίζοντας την ανθρώπινη υπόσταση μονολιθικά σε ρόλο «καλού και αγίου», που είναι και τρομερά αντερωτικοί, άρα νεκροί, χωρίς ζωτική δύναμη αληθινής ζωής.
    Η ζωή και οι οι ζωντανοί άνθρωποι πρέπει να έχουν την σπιρτάδα, το τσαγανό, το πείραγμα, το αστείο, τον ερωτισμό και όχι να κυκλοφορούν και να παριστάνουν τους σοβαροφανείς «αγίους και καλούς», γιατί μόνο καταπιεσμένους ανήμπορους ανθρώπους φτιάχνουν αντινοικούς και ευρυ παραθυράκιδες διανοούμενους «καμένα χαρτιά» και ερημικούς,
    πολύ μακριά από τον εαυτό τους να μιλούν με ύφος περισπούδαστο, παπά και ιεροκήρυκα.
    Ο Διόνυσος καλεί την σκιά στην σκηνή, παίζει μαζί της, την εξημερώνει και την ενσωματώνει δημιουργικά στο ΕΙΝΑΙ του ανθρώπου.
    Μαζί με το κέφι την χαρά και το κρασί μετακινεί το σημείο αντίληψης σε θέσεις
    του Οίνου και του Πνεύματος υψηλά συμπεριεκτικές.
    Από εκεί ο άνθρωπος έχει πανοραμική άποψη του Εαυτού, του Λαβύρινθου των σκιών και των παρασκιών του και γίνεται κυρίαρχος της συνείδησης του.
    Καλημέρα ευγενική Σοφία και σοφά πολεμική!

  42. ΚΛΕΙΩ Says:

    Καλημερίζω τους γενναίους πολεμιστές,που με τις σκέψεις τους και τα λόγια τους απελευθερώνουν του μυαλό μου.
    Πράγματι ο πολεμιστής είναι ο τέλειος ηθοποιός μεταμφιέζεται δίνει πάντα μία εξαίρετη παράσταση και την αφιερώνει στο πνεύμα.
    Δεν γαντζώνεται στον ρόλο του,δεν τον νοιάζει αν τα πράγματα είναι αληθινά ή ψευτικα,γιατί ενεργεί και στις δύο περιπτώσεις ,με την δράση και με την μη- δράση αντίστοιχα
    Χρησιμοποιεί αυτόν τον κόσμο χωρίς ενδοιασμούς και πικρίες,αλλά δεν τον ενοχλεί και δεν τον προσβάλλει να τον χρησιμοποιήσουν και αυτόν ,γιατί δεν παρασύρεται και δεν κάνει ποτέ κάτι που δεν έχει υπολογίσει ο ίδιος.Παρακολουθεί το καθετί ,γιατί οτιδήποτε του αποκαλύπτει και ένα μυστικό.
    Πως ασχημίζει η ζωή μας και πως παραμορφώνεται όταν δεν υπάρχει αυτή η διάθεση και η δύναμη σε όλες μας τις πράξεις!

  43. greenlion Says:

    Όπως σου είπα και χθες θα λείψω κάποιες μέρες, μην τυχόν και διαπιστώσω μεταξέσερμα του… κρεββατιού… Γιατί τότε θα δεις ως που φτάνει η κρητική κουζουλάδα όταν… ζηλέψει με τόση πολιορκία που υφίστασαι…αστειεύομαι φυσικά!

  44. elzin Says:

    Καλημέρα γενναία Κλειώ!
    Ο πολεμιστής χρησιμοποιεί προσεχτικά τις λέξεις για να ανοίξει ένα δρόμο στο πνεύμα και στην έννοια τους. Να συνδεθεί μαζί τους και με τον Σκοπό.
    Χρησιμοποιεί το κάθε τι με μέτρο και σύνεση χωρίς απληστία υπερβολή και έλλειψη.
    Αλλά, ο πολεμιστή ζει την ζωή, την αγαπά βαθύτατα. Ενώνεται με το θαύμα της και όλες τις εκφράσεις και τις εκδηλώσεις της.
    Και το κυριότερο ζει …σαν βασιλιάς!
    Με αυτοπεποίθεση, με πνεύμα περιπέτειας. με εμπειρίες. με προκλήσεις με εμπιστοσύνη στο εαυτό του, με θάρρος.
    Όταν θα φύγει θα αναχωρήσει θέλει να σταθεί περήφανα μπροστά στον θάνατο του χορεύοντας και να μπορεί να του πει!
    Έζησα και εγώ, με όλες τις νίκες και τις ήττες μου, με όλα τα λάθη και τα σωστά μου,
    Φεύγω χορτάτος και λυτρωμένος, ηγέτης του νου και του εαυτού μου,
    και όχι επαίτης δούλος, μίζερος και καταφρονεμένος .

    Και αυτή είναι η διάθεση και η δύναμη που εμποτίζει όλες του τις πράξεις!

    • ΚΛΕΙΩ Says:

      Τα λόγια σας μιλούν κατευθείαν στην ψυχή μου και κρατώ μια ιδιαίτερη θέση για σας στην καρδιά μου.Είστε οι ήρωές μου.

      • elzin Says:

        Ίσως γιατί προέρχονται μέσα και από την δική μας καρδιά ζυμωμένα με μια σκέψη του νου κουραστική βασανιστική και βαθιά αγκαλιασμένα με μια ψυχή που προσπαθεί να μείνει ολόρθη και γενναία απέναντι σε ένα ανελέητο Ποσειδώνα.
        Θα αδικούσαμε το ανθρώπινο πνεύμα αν του αφαιρούσαμε το ηρωικό στοιχείο
        και την υπέρβαση της μετριότητας,
        γιατί η ανθρώπινη ζωή και ύπαρξη είναι ακριβώς αυτό.
        Η υπέρβαση η ανόρθωση και κατανόηση, η γνωριμία με τον Εαυτό.
        Ο αγώνας, ο πόλεμος για την αρμονία και την ισορροπία.
        Ο άνθρωπος είναι όρθιον Ον και να παραμένει. Ποτέ να μη γονατίζει ούτε σε θεό ούτε σε άνθρωπο.
        Όμως θα το εγκλωβίζαμε εγωιστικά και εγωκεντρικά σε ανθρωποσωτήρες και λυτρωτές και έχουμε δει τα αποτελέσματα τους και τις παρενέργειες τους αν μείνουμε μόνο σε αυτό, αγαπημένη μας μούσα Κλειώ.
        Ο χειρότερος τρόπος να αντιμετωπίσεις τον εαυτό σου είναι να τον αντιμετωπίσεις χωρίς στρατηγική.
        Να τον αφήσεις να βουλιάξει έρμαιο των παθών και των ενστίκτων της σκιάς, μακριά από τον Ήλιο Απόλλωνα και την Συνείδηση του, να παγώνει υλιστικά
        ή να πλησιάσεις πολύ κοντά μιλώντας συνέχεια και …συνέχεια για τον θεό
        και να καείς κοντά του ιδεαλιστικά τελείως.
        Ο καλύτερος τρόπος είναι η σωστή απόσταση από το Θείον,
        και αυτό μας διδάσκει το παράδειγμα του Φαέθοντα και η σοφία των Ελλήνων στοχαστών.
        Η ζωή είναι δώρο και είναι για να την ζήσουμε.
        Ούτε για να την εξευτελίσουμε τελείως μακριά, ούτε και για να «αγιάσουμε » παρανοικά κοντά με τον θεό και έξω από αυτήν.
        Να τον αφήσουμε στην ησυχία του, τον θεό, είναι το σοφό,
        και να ασχοληθούμε με τον άνθρωπο στο κέντρο κάθε φιλοσοφίας με μέτρο και σκοπό.
        Είσαι η μούσα μας!

  45. ΚΛΕΙΩ Says:

    Είναι αδύνατον να μην συμφωνήσω μαζί σας.Σίγουρα μακρυά από μας εθνοσωτήρες και ψευτοπαλληκάρια.Δεν μπορώ όμως να κρύψω την χαρά μου .που ξέρω ότι μέσα σε έναν τέτοιο ανελέητο κόσμο μιάς εικονικής πραγματικότητας ,υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που παλεύουν να σταθούν όρθιοι και να κοιτάξουν με γενναιότητα μία μικρή φλόγα εκεί ψηλά.Ακέραιοι στα αισθήματά τους και συνεπείς στις πράξεις τους.
    Ολοι σκόνη του δρόμου είμαστε αλλά κάποιοι τολμούν και έχουν την ισχυρή ΄΄θέληση΄΄ να ξεφύγουν από αυτή την μοίρα και αυτό δεν γίνεται να μην τους το αναγνωρίσεις

    • elzin Says:

      Είναι σημαντικό να μπορείς να περάσεις απ όλα,
      για να δύνασαι να τα γνωρίζεις από πρώτο χέρι και όχι παπαγαλία και αποστήθιση αλλά,
      το πιο σπουδαίο είναι να μη ξεμείνεις πουθενά σε κανένα σταθμό
      αρπαγμένος από τα μαλλιά και να αναγνωρίζεις που βρίσκεσαι κάθε φορά
      και ποιους και τι συναντάς και τι πρέπει να κάνεις μετά.
      Keep walking Keep walking ….αναγνωριστική και γνωστική Κλειώ!

  46. ΚΛΕΙΩ Says:

    Ναι σίγουρα, η ζωή δεν μαθαίνεται μέσα από τα βιβλία,πραστατευμένος σε ένα γυάλινο κλουβί.Πρέπει να πέσεις σε βαθειά νερά,να μάθεις, να κολυμπάς,να τσαλακωθείς,να χάσεις συντρόφους,να εξαπατηθείς και να αντιμετωπίσεις κατάματα τον πόνο και τον φόβο.Ισως όμως κάποια βιβλία μπορεί να σε βοηθήσουν να τα κατανοήσεις όλα αυτά ,να τα τακτοποιήσεις ,και να μην τα κουβαλάς σαν φαντάσματα μέσα στην ζωή σου.Είναι δύσκολο βέβαια κάθε φορά να μπορείς να αναγνωρίσεις τον ρόλο σου και σε ποιό έργο παίζεις ,από την αρχή, αν και με λίγη διορατικότητα το μαντεύεις. Τα πράγματα είναι ξεκάθαρα από την αρχή και οι ρόλοι μοιρασμένοι. Δικαιούσαι όμως τουλάχιστον να το ψάξεις και δικαιούσαι να κάνεις και λάθος,όσο το ταξίδι συνεχίζεται…..
    Αλλωστε νομίζω ότι ξέρω αλλά θα σας κρατήσω λίγο σε αγωνία,δεν θα σας το μαρτυρήσω ακόμη.
    Και κάτι ακόμη, ένας καλός ηθοποιός παίρνει δύναμη από το χειροκρότημα
    μας και από τον θαυμασμό μας για να δώσει μία άψογη παράσταση για την οποία θα μιλάει και θα υποκλιθεί όλο το σύμπαν.Φιλιά.

  47. elzin Says:

    Τα βιβλία είναι η σκέψη κάποιων ανθρώπων, το πνεύμα τους, ο νους, ο συλλογισμός τους
    και τα συναντάς και αυτά όπως και τους ανθρώπους στον ανάλογο σταθμό της ζωής.
    Τα μελετάς προσεχτικά και μερικά τα παίρνεις μαζί σου σαν δώρα φιλικά του πνεύματος της φαιάς ουσίας και κάποια τα αφήνεις πίσω σου, γιατί σε κοιμίζουν, όταν πρέπει να έχεις τα μάτια σου ανοιχτά.
    Όσο το ταξίδι συνεχίζεται, οι ρόλοι κατανοούνται καλύτερα γιατί ανεβαίνει η συνείδηση της αντίληψης και της επίγνωσης.
    Δεν θα σε κρατήσουμε σε αγωνία και θα σου το μαρτυρήσουμε.
    Εμείς είμαστε απλοί ηθοποιοί, καλλιτέχνες, ερωτευμένοι με την γνώση και την εξερεύνηση της με στόχο την αυτογνωστική αρμονία.
    Μας αρέσει το χειροκρότημα, δεν χρειάζονται ψεύτικες μετριοφροσύνες, ειδικά μετά το τέλος της παράστασης γιατί διώχνει και τις στυμφαλίδες όρνιθες, κάθετα οι παλάμες στο ηλιακό πλέγμα, ως τα κύμβαλα τη Αθηνάς.

    Σε σένα βλέπουμε και αναγνωρίζουμε ένα φιλικότατο ανθρωπιστή Υδροχόο και μία ανεξάρτητη σκέψη μιας Άρτεμης του έναστρου Ουρανού. Βλέπουμε επίσης ένα άνθρωπο που ψάχνει ερευνά σκέφτεται με ανοιχτά μυαλά.
    Βλέπουμε ευγένεια, διάλογο, κατάθεση γνώσεων και μια Τηλεμαχική, καρδιά!
    Τον ρόλο ο καθένας τον διαλέγει για τον εαυτό του μόνος του και τον ερμηνεύει όσο καλύτερα μπορεί και, αφού είμαστε στους Φαίακες, στον σταθμό αυτό,
    την Φαιακίδα ανεβάζουμε στην σκηνή και συναντούμε αρκετό Υδροχόο Αλκίνοο Αρήτη και Ναυσικά;)
    Τον Ευρύαλο τον είχαμε συναντήσει πιο παλιά αλλά μπορεί να εμφανιστεί
    ανά πάσα στιγμή προκλητικός να μας χαρίσει ένα σπαθί ξανά.
    Ο Όμηρος λειτουργεί με ένα μαγικό τρόπο συγχρονιστικά!
    Συνδέει τα γεγονότα, ονόματα, χαρακτήρες, συμπεριφορές στον αφηρημένο πυρήνα των γεγονότων της ζωής μας αριστοτεχνικά…νεανική φιλική Κλειώ!
    Ασπασμούς Υδροχοϊκούς από την καρδιά ενός Λέοντα!

  48. ΚΛΕΙΩ Says:

    Είστε απίθανοι, είστε όμως και μαρτυριάρηδες.Δεν μπορώ να μην σας χειροκροτήσω ,έστω και αν δεν τελείωσε η παράσταση ακόμη.Είμαι μαζί σας.
    Στον λόγο ενός γνήσιου υδροχόου με ωροσκόπο τοξότη και άρη στον λέοντα,έχω και μία σελήνη στον σκορπιό αλλά μην φοβάστε ,την έχω στρώσει,και όταν πάει να σηκώσει κεφάλι της το κόβω.
    Εχω ενηλικιωθεί εδώ και αρκετά χρόνια ,αλλά η αλήθεια είναι ότι διατηρώ μέσα μου ακόμη την ψυχή ενός Τηλέμαχου ,τον παρορμητισμό του, την ορμή του αλλά και ένα ασυγκράτητο θυμό για αυτά που γίνονται γύρω του. Μου αρέσει πολύ η σκηνή που ο Οδυσσέας ρίχνει πίσω την κόκκινη κάπα του και δίνει στον Τηλέμαχο το έναυσμα .Τηλέμαχε τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή για να δείξεις την οργή σου.Αυτή την σκηνή την ζώ πραγματικά

    • elzin Says:

      Αυτή η σκηνή σ αρέσει Κλειώ…. Τηλέμαχε Υδροχόε;΄

      • ΚΛΕΙΩ Says:

        Κάθε φορά που βλέπω αυτή την σκηνή και την έχω δει άπειρες φορές ,σταματάει η καρδιά μου και η οργή μου μεγαλώνει.
        Σιχαίνομαι τις Μελάνθες και τους Μελάνθιους αυτού του κόσμου ,και τους μνηστήρες που θέλησαν να κλέψουν το κόσμο του Οδυσσέα,και ναι με ΄΄χτύπησαν΄΄ πολλές φορές.’υπουλα και ελεεινά .

      • elzin Says:

        Είναι ο ρόλος τους!
        Το σύστημα προωθεί πάντα ρόλους μνηστήρων Μελανθών και Μελάνθιων και δούλων,
        εξοντωμένους Τηλέμαχους νεκρούς Οδυσσείς και μόνες έρημες Πηνελόπες.

        Έτσι συμφέρει στην παράλογη αντινοιϊκή λογική μας

    • elzin Says:

      Γιατί είχε προηγηθεί αυτή η σκηνή…όταν σε χτυπούσαν στο μυαλό και στην καρδιά σου!

      • ΚΛΕΙΩ Says:

        Αυτό όμως πρέπει ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ
        (Εχω θυμώσει πάλι πολύ)
        Δεν θέλω να βλέπω γύρω μου έρημες και απεγνωσμένες Πηνελόπες να περιμένουν στο παράθυρο,αποπροσανατολισμένους και αποχαυνωμένους Οδυσσείς να σέρνονται και ματωμένους Τηλέμαχους,και αυτοί και οι δούλοι τους να γελούν και να λεηλατούν τα πάντα.
        Θέλω ευτυχισμένους ανθρώπους να βλέπω,ο έρωτας να είναι ΕΡΩΤΑΣ και όχι εμπορική συναλλαγή( μα δεν βλέπεις ερωτευμένους ανθρώπους γύρω σου ζευγάρια να κοιτάζονται στα μάτια με λατρεία),και θέλω και δικαιοσύνη
        χωρίς δικηγόρους ….Αυτοί δεν χρειάζονται όταν το σύστημα είναι δίκαιο
        Ζητάω πολλά΄

      • elzin Says:

        Ζητάς αυτό που δικαιούσαι!
        Την λογική!

        Γιατί να έχει φύγει μακριά;
        Πότε θα επιστρέψει;

  49. Ανώνυμος Says:

    -ΕΝΑ ΑΜΑΞΙ ΜΕ ΦΤΕΡΑ-
    ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΠΛΙΑΤΣΙΚΑΣ ΚΑΙ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΤΡΟΠΑΝΟΣ
    ΘΑ ΠΑΡΑΚΑΛΕΣΩ ΤΟΝ ΦΙΛΟ ΕΛΖΙΝ
    ΝΑ ΤΟ ΚΑΤΕΒΑΣΗ ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ ΜΟΥ
    ΧΑΡΙΣΜΕΝΟ ΣΤΟΥΣ ΑΓΑΠΗΤΟΥΣ ΥΠΟΓΡΑΦΟΝΤΕΣ
    ΚΑΙ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΝ ΑΚΡΟΑΣΗ ΜΟΝΟ
    ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΣΕ ΜΙΑ ΚΡΗΤΙΚΙΑ ΚΟΠΕΛΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΠΩΝ
    ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΑΠΟΛΥΜΑΡΕΣ ΜΑΣ ΟΛΕΣ…
    ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΝΥΚΤΑ
    ΛΑΕΡΤΗΣ

    ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ-ΣΥΝΥΠΟΓΡΑΦΩ ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΑΥΤΟ
    ΕΙΝΑΙ Η ΟΥΣΙΑ ΟΣΩΝ ΓΡΑΦΟΥΜΕ ΤΟΥΣ 6 ΜΗΝΕΣ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΜΑΙ ΜΑΖΥ ΣΑΣ.

  50. elzin Says:

    Καλημέρα στους αναγνώστες στους σχολιαστές στους ακροατές, σε αυτούς που μιλήσανε σε αυτούς που σιωπήσανε.
    Καλημέρα στο λόγο, στο τραγούδι στην χαραυγή του καινούργιου αιώνα!

    Στις χαραυγές ξεχνιέμαι!

    Πως ξεχνιέμαι τις χαραυγές
    …χωρίς την μάσκα μου και τις ασπίδες μου τις προστατευτικές!
    Μάσκα δεν έχω να γυρνώ
    στο καρναβάλι ετούτο
    μόνο μια απόχη να τρυγώ
    της θάλασσας την πονηριά
    και της σιωπής τον πλούτο.
    Bάρα καλή, βάρα γερή
    μια ντουφεκιά ζαχαρωτή
    κι άσε να νοιώσει η γαλαρία
    του χαρτοπόλεμου τη βία.
    Σκουπίδι η σκέψη την πετώ
    τη λογική απαρνιέμαι,
    μ’ ένα σαράκι αρμένικο
    για δρόμους που δε θέλησα
    στις χαραυγές ξεχνιέμαι.
    Bάστα το νου, βάστα το νου
    να μην γκρινιάξει του καιρού
    πού ‘φτιαξε με τον πόνο κλίκα
    και τσιγκουνεύεται στη γλύκα.

  51. elzin Says:

    Και συνεχίζω να τραγουδώ βαθιά μου
    Ένα τραγούδι στη κόκκινη ανέμη την κλωστή!
    Τραγουδώ βαθιά μου…

    Το όνειρο του πολεμιστή!

  52. ο νοών...νοείτω Says:

    ΕΥ-ΧΑΡΙΣΤΩ!

    • elzin Says:

      Εμείς σε ευχαριστούμε, αγαπημένο μας σκεφτικό αστέρι,
      για την πολύτιμη φιλία σου και το υψηλού επιπέδου, Πνεύμα σου!

  53. ΚΛΕΙΩ Says:

    Κ Α Λ Η Μ Ε Ρ Α!!!
    Απο το Νησί των Φαιάκων.Κοιμηθηκα λίγο παραπάνω σήμερα,και φοβήθηκα μήπως φύγατε.
    Λοιπόν δεν θέλω ζαβολιές,θα μπω και εγώ στο καράβι για την ΙΘΑΚΗ
    και υπόσχομαι να είμαι καλό κορίτσι.
    Αλλωστε μπορώ να σκοτώσω και τον Αντίνοο που τον έχω και πολύ άχτι.
    Αρκεί να είμαι κοντά σας……
    Πολλά αγωνιστικά φιλιά

    Θάναι σαν να μπαίνει η Ανοιξη,θάναι του ουρανού κατάνυξη
    θάναι σαν να μπαίνει η Ανοιξη στα ξαφνικά….
    Πάμε Μαέστρο

    • elzin Says:

      Πουθενά…χωρίς εσένα Ανοιξιάτικη Κλειώ!
      Τρελαινόμαστε
      Άλλωστε για ζαβολιές και τραγούδια σε Ανοιξιάτικα λιβάδια;)
      Ο Αντίνοος είναι δικός μας, έχουμε παλιούς λογαριασμούς.
      Μη μας τον παίρνεις!
      Τι λες…. για τον Αμφίνομο;
      Να σου δώσουμε αυτόν!

  54. ΚΛΕΙΩ Says:

    ΜΗΝ μου λυπάσαι Βασιλιά μου
    Σε συντροφέυουμε με την σκέψη μας με την καρδιά μας και όλο μας το είναι που δονείται μαζί με το όνειρό σου.

    Μαέστρο βάλε και την ΚΟΥΠΑΣΤΗ του Κραουνάκη

  55. elzin Says:

    Σε μια κουπαστή και ….μια παράσταση ξεχωριστή!
    Για το όνειρο του πολεμιστή!
    Πριγκίπισσα της Ιθάκης Κλειώ σε μια κρουαζιέρα για ένα καθαρό νησί!

  56. elzin Says:

    από την ιστοσελίδα «Α. Ο Οδυσσέας και η αψογοσύνη»
    https://www.blogger.com/comment.g?blogID=6476268595688687389&postID=4822486994019397081

  57. Φρυκτωρος Says:

    Μα τι κινηση ειναι αυτη σημερα κατω στο λιμανι,φωνες ακουγονται και τραγουδια ισαμε εδω επανω…
    Ετοιμο το βαθουλο καραβι να ξεκινησει..για την Ιθακη,μπορω να πω οτι σας διακρινω κιολας.
    Ερχονται στο νου μου αναμνησες των σχολικων εκδρομων ,που μαμαδες και παιδια μπαιναμε στο φερρυ για εδρομη στη Θασο.
    Και τα εχετε παρει ολα βλεπω,προμηθειες,σκεπασματα,κιθαρες,Μουσες,Μαντισσες.Τελεια!!
    Ουπς!!ισα που προλαβα! Καλως σας βρηκα!
    Ετσι οπως ετρεχα για να σας προλαβω,μια απορια και σκεψη ταυτοχρονα μου γεννηθηκε λιγο πριν αφησουμε το Νησι του Αλκινοου και τους φιλοξενους Φαιακες.
    Η Αρητη γυναικα του Αλκινοου ηταν κορη του Ρηξηνορα του αδελφου του.Ο Ομηρος?
    Για παμε μια παλι.
    Ναυσιθοος ο γεναρχης των Φαιακων,γιος του Ποσειδωνα
    Θοος ,Ταχυς,ευκινητος
    Ταχεις και ευκινητοι οι Φαιακες κινουσαν τα πλοια τους που δεν χρειαζονταν πηδαλιο και κυβερνητη,για να σε πανε εκει που θελεις.
    Ταχυτατες και ευελικτες εγκεφαλικες συναψεις της φαιας ουσιας ,σκεψεις Ανθρωπων πλεον
    Οδηγουν ταχυτατα τον νου σε μερη απροσπελαστα πριν απο λιγο.Η συνειδητοποιηση της δυναμης της φαιας ουσιας και των δυνατοτητων της γεννησε τον ισχυρο Νου,τον Αλκινοο,και ταυτοχρονα γεννησε και την ρηξη με τα ονειρα,τον Ρηξηνορα, ρηξη οναρ.
    Ο Απολλων ομως ο αργυροδοξαρατος σαιτεψε τον Ρηξηνορα,νιοπαντρο ακομα,πριν προλαβει να κανει γιο,θελοντας ετσι να τονισει την σημασια των ιδιαιτερων ονειρων ,σαν παραγοντα στην ληψη αποφασεων?
    Εμεινε η Αρητη η κορη του απο αγνωστη μητερα,να γινει γυναικα του Αλκινοου και να τιμηθει
    ..οσο καμμια στον κοσμο δεν τιμιεται απ οσες ζουν
    σε χερια αντρος στα σπιτικα τους τωρα…

    Καλο μας ταξιδι!!

    • elzin Says:

      Καλό μας ταξίδι παλυαγαπημένε μας φίλε και σύντροφε Φρυκτωρέ!

      Όλα έτοιμα τα έχουμε και αποβιβαζόμαστε με ταχύπλοα πλοία των Φαιάκων και τα δώρα τους!
      Επόμενος σταθμός Ιθάκη!
      Και οι μαμάδες συμφωνούν και επιμένουν να φοράμε τα σακάκια μας
      και τους κόκκινους μανδύες να μη κρυολογήσουμε.
      Αχ αυτές οι μαμάδες με τις υπερβολές τους και τις ανησυχίες τους!

      «Ταχυτατες και ευελικτες εγκεφαλικες συναψεις της φαιας ουσιας ,σκεψεις Ανθρωπων πλεον
      Οδηγουν ταχυτατα τον νου σε μερη απροσπελαστα πριν απο λιγο.Η συνειδητοποιηση της δυναμης της φαιας ουσιας και των δυνατοτητων της γεννησε τον ισχυρο Νου,τον Αλκινοο,και ταυτοχρονα γεννησε και την ρηξη με τα ονειρα,τον Ρηξηνορα, ρηξη οναρ.
      Ο Απολλων ομως ο αργυροδοξαρατος σαιτεψε τον Ρηξηνορα,νιοπαντρο ακομα,πριν προλαβει να κανει γιο,θελοντας ετσι να τονισει την σημασια των ιδιαιτερων ονειρων ,σαν παραγοντα στην ληψη αποφασεων?»

      Ρηξήνωρ σαν επίθετο του Αχιλλέα αναφέρεται με την έννοια αυτού που διασπά τους άντρες και τις φάλαγγες του στρατού.

      Μένει να τιμήσουμε την Αρετή!
      Άνδρες που δεν τιμούν την αρετή και δεν την προάγουν στην πολιτική ζωή του τόπου,
      διαψεύδουν τα όνειρα μας και είναι νεκροί αδελφοί του Αλκίνοου.
      Δεν μπαίνουν ποτέ στο αργυρό παλάτιι του Νου με το υπέροχο κήπο του και τα θαυμαστά δέντρα του.

  58. ΚΛΕΙΩ Says:

    Καλησπέρα,που είστε όλοι,γιατί δεν ακούγονται τραγούδια, γιατί τόση σιωπή….
    Ο πολύπαθος ταξιδευτής ξεκουράζεται και ανασυντάσσει τις δυνάμεις του για τον επόμενο σταθμό……….
    Σσσσσ Ησυχία.!!!!!!!!
    Αν και δεν αντέχουμε πολύ την τόση ηρεμία.

  59. elzin Says:

    Ταινίες για τα Σαββατόβραδα για μικρούς και μεγάλους!

    Το κεντρί!

    Το δίδυμο Redford-Newman ξανασυναντιούνται μετά το Butch Cassidy and the Sun Sundance Kid σε μία κωμωδία απατεώνων! Οι δύο ήρωες, μικροαπατεώνες, στήνουν ένα αξεπέραστο, αλλά και αρκετά μπερδεμένο κόλπο, εις βάρος ενός επικίνδυνου γκάγκστερ για να τον εκδικηθούν για τον θάνατο ενός φίλου. Η οργάνωση του κόλπου, που παραπέμπει σε ανέβασμα θεατρικής παράστασης, είναι τέλεια, το αποτέλεσμα δικαιώνει τους δύο επικεφαλής της κομπίνας και εσείς έχετε την ευκαιρία να απολαύσετε τους δύο ηθοποιούς στην πιο σοφιστικέ ταινία που γύρισαν ποτέ.


  60. elzin Says:

    από την ιστοσελίδα «Γ. Ο τρόπος του Οδυσσέα.»
    https://www.blogger.com/comment.g?blogID=6476268595688687389&postID=5842523040394259247&pli=1

  61. elzin Says:

    Αποχαιρετισμός στους Φαίακες

    Ήρθε η ώρα να σας αποχαιρετίσω,
    αγαπημένοι μου Φαίακες!
    Όμως πρώτα πρέπει να σας ευχαριστήσω για όσα μου δώσατε, γα όλα τα δώρα που μου κάνατε και προσπαθώ να βρω λόγια αντάξια τους.
    Λόγια για να μιλήσω για την ανθρωπιά, την φιλία σας, την ευγένεια, την καλοσύνη, η την φροντίδα με την οποία με αγκαλιάσατε και με περιθάλψατε. Μου θυμίσατε πως είναι να είναι κανείς άνθρωπος και να ζει ανάμεσα σε ανθρώπους και φίλους.
    Αν ο Έρωτας είναι ένα ιδανικό ολοκλήρωσης η φιλία είναι ιδεώδες ιερό.
    Λόγια να βρω για να ζωγραφίσω τα πρωινά που τραγουδούσαμε μαζί,
    τους καημούς μας, για τα μεσημέρια των προσδοκιών μας,
    για τα τόσα βράδια που ξενυχτίσαμε μιλώντας για τα όνειρα μας ανακεφαλαιώνοντας την ζωή μας και μια μεγάλη ιστορία … δυο χρόνια ακριβώς τώρα.
    Λέξεις για ότι μοιραστήκαμε καταθέσαμε μαζί, για τις διαφωνίες μας, για τις συμφωνίες μας, για τους καυγάδες μας του ομηρικούς, για το ταξίδι μας.
    Για ότι καταθέσαμε κάτω από ένα υπερήφανο πουλί του Δία τον Αετό.
    Δεν έχω λόγια να πω. Μόνο είναι αυτό που με τυλίγει και λέγεται ευγνωμοσύνη για τα δώρα του Πνεύματος και τις χάρες και τι χαρές
    που μας δίνει.

    Είμαι ο Λίο Λεόν
    και είμαι πολεμιστής της Λάϊον και της ζωής, όπως είστε και εσείς
    και όπως είναι ο κάθε άνθρωπος κάθε φυλής και χρώματος
    που αγωνίζεται και πολεμάει να μείνει όρθιος με ένα καθαρό νου, μια ανέγγιχτη ψυχή και μια ζωντανή καρδιά
    και μοιράζεται την ζωή του και τα όνειρα του.
    Ζωή που δεν μοιράζεται είναι ζωή χαμένη
    και εμείς μοιραστήκαμε πολλά πράγματα μαζί
    και ένα ταξίδι της γνώσης και της αυτογνωσίας μαγικό

    Ζωή κλεμμένη
    Ίσως εκείνο που ζητάς εγώ να μην το έχω
    και από ότι ονειρεύτηκες εγώ πολύ να απέχω

    Ίσως να σε κρατάει εδώ μονάχα η συνήθεια
    μα όσα και αν μου ‘πες ψέματα σ’ αγάπησα στ’ αλήθεια

    Μη μ’ αποφεύγεις μάτια μου, μη με κοιτάς σαν ξένη
    ζωή που δεν μοιράζεται είναι ζωή κλεμμένη

    Ίσως να μην σου φτάνω εγώ γιατί πολλά ζητούσες
    μα θα ’ταν όλα αλλιώτικα αν λίγο μ’ αγαπούσες

    Μη μ’ αποφεύγεις μάτια μου, μη με κοιτάς σαν ξένη
    ζωή που δεν μοιράζεται είναι ζωή κλεμμένη

  62. ΚΛΕΙΩ Says:

    Καλημέρα,σας την έσκασα,όλο το βράδυ ταξίδευα και εγώ.παράτησα παλάτια και παιχνίδια με τόπια στην παραλία,και είμαι εδώ μαζί σας.
    ελπίζω να με θέλετε,και ελπίζω να μην θυμώσει ο Ομηρος,
    Αλλωστε εμείς τα είπαμε και τα συμφωνήσαμε…..
    Είμαι ένας επαναστατημένος Υδροχόος ,με αιτία, που ονειρεύεται και ΘΕΛΕΙ ενα καλύτερο κόσμο για όλους.
    Να καθαρίσω και εγώ κανένα μνηστήρα…….
    Σας αγκαλιάζω με πολλή αγάπη

  63. elzin Says:

    Υ Οδύσσειας

    Η προσευχή της Πηνελόπης
    στην κόρη του Διός και αδελφή του Απόλλλωνος
    …γλυκοχαράζοντας η ροδοδάκτυλη αυγούλα!

    Αυτά είπε, κι ύπνο τού ‘χυσε πάς στα ματόφυλλά του,
    55 και τότες ξανανέβηκε στον Όλυμπο η Παλλάδα.
    Κι ο ύπνος εκείνον έπιανε και τού ‘παιρνε τις ένννιες·
    μα η πολυστοχαζούμενη γυναίκα του ξυπνούσε,
    και κάθιζε στο μαλακό κλινάρι και θρηνούσε.
    Κι αφού η καρδιά της χόρτασε τα δάκρυα και το κλάμα,
    60 πρώτα στην Άρτεμη η λαμπρή γυναίκα προσευκιέται·
    «Χαριτωμένη μου Άρτεμη, κόρη του Δία, μακάρι
    να μ’ έτρωγε η σαΐτα σου χτυπώντας μου τα στήθη,
    για ας μ’ άρπαζε ολοάξαφνα κι ας μ’ έφερνε ανεμούρα
    στ’ αχνά περάσματα, απ’ εκεί στο ρέμα να με ρίξη
    που καταπίσω τρέχοντας ο Ωκεανός προβάλλει.
    65 Και σαν που άνεμοι πήρανε τις κόρες του Παντάρου,
    που τις αφήκαν οι θεοί πεντάρφανες, πανέρμες,
    κι η Αφροδίτη πήρε τις και γλυκανάθρεψέ τις
    με το κρασί, με το τυρί, με το γλυκό το μέλι,
    70 κι η Ήρα γνώση κι ομορφιά τις χάρισε περίσσια,
    η Άρτεμη τ’ ανάστημα, κι η Αθηνά την τέχνη
    τις έμαθε να φτιάνουνε κάθε δουλειά πιδέξια,
    κι η Αφροδίτη στις κορφές ως ν’ ανεβή του Ολύμπου,
    το Δία το βροντόχαρο για να παρακαλέση,—
    75 γιατί όλα τα κατέχει αυτός, και κάθε ανθρώπου ξέρει
    τη μοίρα και την αμοιριά,—να δώση στις κοπέλες
    του γάμου τις λαμπρές χαρές, τρέξαν οι Άρπυιες τότες,
    κι αρπάξανε τις κοπελιές, στις μαύρες Ερινύες
    τις φέραν και τις δώσανε, για να τις έχουν σκλάβες·
    80 έτσι ας μ’ αφάνιζαν οι θεοί οι αθάνατοι κι εμένα,
    κι ας με βαρούσε η Άρτεμη, που το Δυσσέα στο νου μου
    θωρώντας, στου Άδη τα φριχτά να κατεβώ λημέρια,
    και μήτε ανθρώπου ταπεινού ψυχή να μη γλυκάνω.
    Όμως κι εκείνο υποφερτό· με κλάματα ολημέρα
    να λυώνης κι όμως το βραδύ να σε σκεπάζη ο ύπνος,
    85 που πέφτει στα ματόφυλλα, και μονομιάς τα πάντα,
    και τα καλά και τα κακά στη λησμοσύνη ρίχτει·
    μα εμένα ως και ονείρατα κακά μου στέλνει η μοίρα.
    Και πάλε ετούτη τη νυχτιά κάποιος στο πλάγι μου ήταν,
    που τού ‘μοιαζε σαν που ήτανε με το στρατό σαν κίνα,
    90 και χαίρομουν, τι αληθινό, κι όχι όνειρο το θάρρουν.»
    Αυτά είπε, κι η χρυσόθρονη φάνη στη γης Αυγούλα.

    Εις ΑΡΤΕΜΙΔΟΣ Κόρη!

    Κλύθι μου ώ βασίλεια Διός πολυώνυμε κούρη
    Τιτανίς βρομία μεγαλώνυμε τοξότι σεμνή
    πασιφαής δαιδούχε θεά Δίκτυννα λοχεία
    ωδίνων επαρωγέ και ωδίνων αμύητε
    λυσίζωνε φίλοιστρε κυνηγέτι λυσιμέριμνε
    εύδρομε ιοχέαιρα φιλαγρότι νυκτερόφοιτε
    κληισία ευάντητε λυτηρία αρσενόμορφε
    Ορθία ωκυλόχεια βροτών κουροτρόφε δαίμον
    αμβροτέρα χθονία θηροκτόνε ολβιόμοιρε
    ή κατέχεις ορέων δρυμούς ελαφηβόλε σεμνή
    πότνια παμβασίλεια καλόν θάλος αιέν εούσα
    δρυμονία σκυλακίτι Κυδωνιάς αιολόμορφε
    ελθέ θεά σώτειρα φίλη μύστηισιν άπασιν
    ευάντητος άγουσα καλούς καρπούς από γαίης
    ειρήνην τ’ ερατήν καλλιπλόκαμον θ’ υγίειαν
    πέμποις δ’ εις ορέων κεφαλάς νούσους τε και άλγη

    Σήμερα νέα Σελήνη …..Νουμηνία, 15η μοίρα στο Υδροχόο …
    στο κέντρο της ανθρωπότητος, στην Πύλη της Ελευθερίας
    και στον έναστρο Ουρανό της Γνώσης του!
    Ηριδανό ποταμό που κυλά και συναντά μια θάλασσα αντίληψης πλατιά!
    Σε Δέλτα εύφορης κοιλάδος …εργατικών ανθρώπων σκαπανέων και καλλιεργητών με άροτρα δημητριακά.
    …σπόρων που δεν είναι καμμένοι
    και με νεκρή καρδιά!

    Λίο Λεόν…Λυόμενος από γόρδιους κόμπους, …αλυσίδες και σχοινιά
    Εξεγερμένος Λέων … Υδροχοϊκά!

    Kawir – Artemis

  64. Η Οδύσσεια του Ελληνισμού « Τα τραγούδια της Λάϊον Says:

    […] 11. Στο νησί των Φαιάκων […]

  65. elzin Says:

    Ζ.ήτα Οδυσσείας

    Ραψωδία ζ : Ὀδυσσέως ἄφιξις εἰς Φαίακας

    Όσο ο Οδυσσέας κοιμάται, η Αθηνά πηγαίνει στην πόλη των Φαιάκων και εμφανίζεται στο όνειρο της Ναυσικάς, της κόρης του βασιλιά Αλκίνοου, παίρνοντας τη μορφή μιας φίλης της. Της θυμίζει πως βρίσκεται σε ηλικία γάμου και την προτρέπει να κατέβει στο ποτάμι να πλύνει τα ρούχα της. Το άλλο πρωί (32η μέρα) η Ναυσικά ζητά από τον πατέρα της αμάξι και με τις φίλες της κατεβαίνουν στο ποτάμι. Αφού πλύνουν τα ρούχα, λούζονται, γευματίζουν και παίζουν με το τόπι φωνάζοντας και τραγουδώντας.
    Ο Οδυσσέας ξυπνά σαστισμένος και αναρωτιέται πού βρίσκεται. Αποφασίζει να βγει από τους θάμνους κρύβοντας όπως-όπως τη γύμνια του. Τα κορίτσια σκορπίζονται τρομαγμένα, εκτός από τη Ναυσικά, που την εμψυχώνει η Αθηνά. Κρατώντας απόσταση ο Οδυσσέας επαινεί την ομορφιά της κόρης και της εύχεται έναν ευτυχισμένο γάμο. Της περιγράφει την κατάστασή του και την εκλιπαρεί να του δείξει το δρόμο για την πόλη και να του δώσει ένα κουρέλι να σκεπαστεί. Η Ναυσικά αναγνωρίζει την ευγένεια που κρύβει η εξαθλίωμένη όψη του και τον διαβεβαιώνει πως είναι καλοδεχούμενος σ’ αυτή τη χώρα. Φωνάζει στις φίλες της να μη φοβούνται και να περιποιηθούν τον ξένο.
    Ο Οδυσσέας από σεβασμό στις νεαρές κοπέλες λούζεται παράμερα και η Αθηνά τον περιβάλλει με θεϊκή ομορφιά. Θαμπωμένη η Ναυσικά, εύχεται να ’ναι τέτοιος και ο άντρας που θα την παντρευτεί. Καλεί τον Οδυσσέα στο παλάτι, για να μην κακοχαρακτηριστεί όμως, του δίνει οδηγίες να την ακολουθήσει ως το άλσος της Αθηνάς, έξω από την πόλη. Αφού μείνει λίγο εκεί μέχρι να γυρίσει η ίδια στο σπίτι, να ζητήσει να του δείξουν το παλάτι του Αλκίνοου και εκεί να πέσει ικέτης στα γόνατα της βασίλισσας. Η Ναυσικά ξεκινά, οι φίλες της κι ο Οδυσσέας ακολουθούν. Το σούρουπο φτάνουν στο άλσος και ο Οδυσσέας προσεύχεται στην Αθηνά να τον καλοδεχτούν οι Φαίακες

    Λίο
    http://e-lions.blogspot.com/2012/05/blog-post.html?showComment=1336022444118#c7346988790952141652

  66. ΟΙ Σταθμοί του Οδυσσέα | Ομηρικό Σχολείο Says:

    […] 11. Στο νησί των Φαιάκων […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: