Αρχείο Συγγραφέων

Η τέχνη του πολέμου

15 Ιανουαρίου 2017

%ce%b7-%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%b7-%cf%84%ce%bf%cf%85-%cf%80%ce%bf%ce%bb%ce%b5%ce%bc%ce%bf%cf%85

Η τέχνη του πολεμίζειν

«Η τέχνη του  πολέμου έχει μεγάλη σημασία για την πολιτεία».

Με την αποφθεγματική αυτή φράση του κινέζου στρατηγού, άρχισα  μετά το 1992, να μελετώ την τέχνη του πολέμου σε μια πρακτική εξάσκηση των πολεμικών τεχνών, παρατηρώντας τον εαυτό μου και τους άλλους  μέσα από τη  διαλεκτική αλληλεπίδραση της ανθρώπινης φύσης και της ιστορίας.
Δεν είμαι πολεμοχαρής άνθρωπος και δεν συμπαθώ τους   επιθετικούς  οξύθυμους   ανθρώπους, που πουλάνε το μαντήλι τους για φασαρία και καυγά.Θεωρώ, πως έχουν περίσσευμα ενέργειας και έλλειψη αυτοσεβασμού, που το μεταφράζουν και το εκτονώνουν, σαν σπουδαιότητα του μικρού «εγώ», προσπαθώντας πάντα να επιβεβαιωθούν μέσα από μια  αντιαισθητική επιθετική  κακή συμπεριφορά και κακοπροαίρετη αρνητική κριτική.
Δεν εμπιστεύομαι τους  «ειρηνόφιλους» παθητικούς  ανθρώπους. Είναι συνήθως, ανειλικρινείς, αρπακτικοί,  ύπουλοι και ιδιοτελείς. Έχουν έλλειψη ενέργειας και αυτοεκτίμησης και, το γνωρίζουν. Προσπαθούν με κολακείες και γλοιωδίες ,να το κουκουλώσουν, να σε κλέψουν,να σε εξαπατήσουν  και να σε διαβρώσουν.
Μου αρέσουν, οι ειρηνικοί  άνθρωποι, αυτοκυρίαρχοι  και γνώστες του εαυτού, που ξέρουν να πολεμούν για τον σωστό λόγο, την κατάλληλη στιγμή και την ορθή αιτία. Και αυτό, είναι μια διδασκαλία  που μαθαίνεται μέσα από την σιωπηλή και ηχηρή γνώση  της Ιλιάδος και της Οδύσσειας,  σε μια αυτογνωστική πορεία.

Ο Πολεμιστής δεν είναι  ένας άνθρωπος  φιλοπόλεμος και πολεμοχαρής, απλώς ξέρει να πολεμά καλά και να κερδίζει πολέμους   με τη σωστή χρήση και  ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ της ενέργειας, εκεί που έχουν αποτύχει όλες, οι  άσκοπες ενεργειακές   ελλείψεις και υπερβολές.

Αυτό λέγεται στη  Τέχνη του Πολέμου και της Ειρήνης:  ΑΨΟΓΟΣΥΝΗ.

Και είναι βασική Αρχή του Πολεμιστή, Πολίτη Οπλίτη μιας Ιδανικής και  Δίκαιης Πολιτείας στη  φαντασιακή θέσπιση της και σε βάση ουμανιστική.

(more…)

Εισαγωγή στη μεταφυσική

30 Αυγούστου 2016

ΧΑΙΝΤΕΓΚΕΡ Χ

Σωκράτης: «τὸ δὲ λέγειν δή ἐστιν εἴρειν»

Το να ομιλείν  είναι  το  συναρμόζειν *

Λέγω, σταχυολογώ, συλλέγω, η συλλογή, η επιλογή.

Με αυτόν τον τρόπο χρησιμοποίησαν τη λέξη οι Έλληνες μαθηματικοί. Μία συλλογή νομισμάτων δεν είναι η οποιαδήποτε συσσώρευση ποσότητας. Στην έκφραση «αναλογία» βρίσκομε  και τις δυο σημασίες μαζί: την πρωταρχική σημασία της » σχέσης», του δεσμού και την άλλη της γλώσσας και του ‘λόγου». Αλλά όταν εκφέρωμε τη λέξη  » αναλογία» δεν σκεφτόμαστε πλέον τον λόγο, ενώ κατά ένα τρόπο ανάλογο και αντίστροφο, οι Έλληνες  καθώς επρόφεραν το «λόγος» δεν εσκέπτοτο ακόμη, ή τουλάχιστον δεν εσκέπτοτο απαραιτήτως τον λόγο,  ως ομιλία.

Ως παράδειγμα για την πρωταρχική σημασία του «λέγειν» ως συλλέγειν θα μας  χρησιμεύσει ένα χωρίο από τον Όμηρο, Οδύσσεια Ω 106. Πρόκειται για την συνάντηση του Αγαμέμνονα με τους σκοτωμένους μνηστήρες στον κάτω κόσμο. Ο Αγαμέμνων τους αναγνώρισε  και τους  μιλάει ως εξής:

«Αμφιμέδων, ποια δυστυχία σας έφερε εδώ κάτω στη σκοτεινιά της γης, όλους εσάς, τους εκλεκτούς και συνομήλικους, αν ήταν να  συγκεντρώσει  ΛΕΞΑΙΤΟ, τους ευγενέστερους μιας πόλης δεν θα μπορούσε να κάνει καλύτερη εκλογή;».*

σελ 150

Εισαγωγή στη μεταφυσική

Μάρτιν Χάιντεγκερ

Εκδόσεις Δωδώνη
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
από το έργο: Ροκ Οδύσσεια 2008

Διαδικτυακές  Ομηρικές  Αναπαραστάσεις
Ο Καιρός του Τόξου
Εν πεδίω  πνευματικώ
με τα όπλα των μεγάλων πολεμιστών
εν παντί καιρώ
Ποια είναι  η διαχρονική συλλογή  των  ομηρικών λέξεων και ονομάτων;
Αστραία

*ΣΩΚΡΑΤΗΣ: ἀλλὰ μὴν τοῦτό γε ἔοικε περὶ λόγον τι εἶναι ὁ “Ἑρμῆς,” καὶ τὸ ἑρμηνέα εἶναι καὶ τὸ ἄγγελον καὶ τὸ [408a] κλοπικόν τε καὶ τὸ ἀπατηλὸν ἐν λόγοις καὶ τὸ ἀγοραστικόν, περὶ λόγου δύναμίν ἐστιν πᾶσα αὕτη ἡ πραγματεία: ὅπερ οὖν καὶ ἐν τοῖς πρόσθεν ἐλέγομεν, τὸ “εἴρειν” λόγου χρεία ἐστί, τὸ δέ, οἷον καὶ Ὅμηρος πολλαχοῦ λέγει, “ἐμήσατό” φησιν, τοῦτο δὲ μηχανήσασθαί ἐστιν. ἐξ ἀμφοτέρων οὖν τούτων τὸν τὸ λέγειν τε καὶ τὸν λόγον μησάμενον–τὸ δὲ λέγειν δή ἐστιν εἴρειν--τοῦτον τὸν θεὸν ὡσπερεὶ ἐπιτάττει [408b] ἡμῖν ὁ νομοθέτης: “ὦ ἄνθρωποι, ὃς τὸ εἴρειν ἐμήσατο, δικαίως ἂν καλοῖτο ὑπὸ ὑμῶν εἰρέμης”: νῦν δὲ ἡμεῖς, ὡς οἰόμεθα, καλλωπίζοντες τὸ ὄνομα “Ἑρμῆν” καλοῦμεν. [καὶ ἥ γε Ἶρις ἀπὸ τοῦ εἴρειν ἔοικεν κεκλημένη, ὅτι ἄγγελος ἦν.]

ΚΡΑΤΥΛΟΣ

*«Ἀμφίμεδον, τί παθόντες ἐρεμνὴν γαῖαν ἔδυτε
πάντες κεκριμένοι καὶ ὁμήλικες; οὐδέ κεν ἄλλως
κρινάμενος λέξαιτο κατὰ πτόλιν ἄνδρας ἀρίστους.

ω Οδυσσσείας 106


Αρέσει σε %d bloggers: