Posts Tagged ‘Άτλας’

Ο Άγνωστος Ωκεανός της Ατλαντίδας

19 Ιουνίου 2009

 

…Των μεγάλων Ωκεανών
.
Ά τλας:
Ο Αυτοκράτορας της Ατλαντίδας και ο Υιός του Σεισίχθονος Ποσειδώνα.
.
Η τέχνη των ονείρων.
Είμαι πολύ ευχαριστημένος αλλά και πολύ ανήσυχος, είπε ο Δον Χουάν, σχολιάζοντας την προσπάθεια μου.
Διδάσκεσαι θαύματα και δεν το ξέρεις καν, αλλά δεν διδάσκεσαι από εμένα.
-Μιλάς για τα ανόργανα όντα, σωστά;
-Ναι, για τα ανόργανα όντα, μιλώ.
Σου είχα συστήσει να μη ατενίζεις τίποτα.
Το ατένισμα είναι τεχνική των παλιών μάγων.
Μπορούσαν να φθάσουν με το ενεργειακό τους σώμα και να ταξιδέψουν στο σύμπαν, ατενίζοντας αντικείμενα της επιλογής τους.
Πολύ εντυπωσιακή τεχνική αλλά άχρηστη στους σύγχρονους μάγους.
Δεν προσφέρει τίποτα στην αύξηση της νηφαλιότητας μας ή την ικανότητα για την αναζήτηση της ελευθερίας.
Το μόνο που κάνει είναι να μας καθηλώνει στο χειροπιαστό, σαν μια κατάσταση ανεπιθύμητη.
Ο Δον Χουάν πρόσθεσε, ότι θα γινόμουν ανυπόφορος, εκτός αν κατάφερνα να ελέγξω
τον εαυτό μου και συνύφαινα το δεύτερο επίπεδο προσοχής με την προσοχή της καθημερινής μου ζωής.
Υπήρχε, συνέχισε, ένα επικίνδυνο κενό, ανάμεσα στην κινητικότητα, όταν βρισκόμουν στο δεύτερο επίπεδο προσοχής και στην επιμονή μου για ακινησία, κατά την επίγνωση του καθημερινού κόσμου.
Παρατήρησε ότι το κενό ανάμεσα σε αυτά τα δύο ήταν τόσο μεγάλο, που στην καθημερινότητα ήμουν σχεδόν ηλίθιος και στο δεύτερο επίπεδο ήμουν παράφρων.
Πριν γυρίσω σπίτι πήρα την πρωτοβουλία να συζητήσω με την γυναίκα ναγουάλ, την Καρολ,.
Έδειξε μεγάλη κατανόηση και ενδιαφέρον, μια και ήταν το ταίρι μου. Αλλά ο Δον Χουάν ενοχλήθηκε που την έβαλα στο πρόβλημα.
Ενιωσα χειρότερα από ποτέ.
Με πλημμύρισε μια αυτολύπηση και άρχισα να παραπονιέμαι ότι κάνω πάντα το στραβό.
Και που είσαι ακόμη, μου πέταξε ο Δον Χουάν, περίμενε και θα δείς!
Είχε δίκιο!
Στο επόμενο όνειρο, έγινε χαμός.
Εφθασα στον κόσμο των σκιών αμέσως, όπως άλλες φορές.
Η μόνη διαφορά ήταν η παρουσία της γαλάζιας ενεργειακής μορφής.
Βρισκόταν ανάμεσα σε άλλα σκιώδη όντα.
Μόλις την εντόπισα η ονειρική προσοχή προσηλώθηκε πάνω της αναπόφευκτα.
Μέσα σε κλάσματα δευτερολέπτου βρέθηκα κοντά της.
Ξαφνικά το γαλάζιο στρογγυλό σχήμα μεταμορφώθηκε, στο κοριτσάκι που είχα ξαναδεί.
Τέντωσε το λεπτό ντελικάτο λαιμό του και είπε με ένα ψίθυρο που μόλις ακουγόταν
Βοήθησε με.
Πάγωσα, μούδιασα ολόκληρος, ηλεκρισμένος από γνήσια ανησυχία.
Ένιωσα ανατριχίλα.
Ήταν η πρώτη φορά που είχα επίγνωση ότι το βιώμα μου ήταν τελείως ξέχωρο από τις αισθητηριακές μου πληροφορίες.
Όλες μου οι πληροφορίες ερχόταν μέσω της ακοής και της αίσθησης, αλλά, δεν είχα σωματικές αισθήσεις.
Η λογική μου βρέθηκε τότε αντιμέτωπη με ένα παράξενο δίλημμα.
Η όραση και η ακοή που είχα δεν ήταν σωματικές ικανότητες, αλλά ιδιότητες των οραμάτων που είχα.
Βλέπεις και ακούς πραγματικά, ακούστηκε η φωνή του αγγελιοφόρου.
Αυτή είναι η ομορφιά του τόπου.
Μπορείς να βιώσεις τα πάντα, μέσω της όρασης και της ακοής, χωρίς να χρειάζεται να αναπνέεις. Μπορείς να πας οπουδήποτε, χωρίς να αναπνέεις.
Με διαπέρασε ένα ρίγος ανησυχίας.
Αισθάνθηκα μια τρομερή αγωνία με την προφανή σύνδεση ανάμεσα σε μένα και σε μια άλλη πηγή ενέργειας, που ήταν κάπου αλλού , στο υλικό μου σώμα που βρισκόταν στο κρεβάτι μου.
Μόλις έκανα αυτή την σκέψη, τα σκιώδη όντα εξαφανίστηκαν και έμεινε μόνο το κοριτσάκι στο οπτικό μου πεδίο.
Το παρακολούθησα και ήμουν σίγουρος ότι το γνώριζα.
Τρίκλιζε σαν να ήταν έτοιμο να λιποθυμήσει.
Ένα απέραντο κύμα στοργής με πλημμύρισε.
Προσπάθησα να της μιλήσω, αλλά δεν μπορούσα να αρθρώσω λέξη.
Τότε κατάλαβα ότι οι διάλογοι γινόταν μέσω του αγγελιοφόρου και της ενέργειας του.
Μόνος μου ήμουν εντελώς ανίσχυρος.
Προσπάθησα να μεταδώσω τις σκέψεις μου στο κοριτσάκι.
Τίποτα.
Χωριζόμαστε από μια λεπτή μεμβράνη, που δεν μπορούσα να διαπεράσω.
Έμοιαζε σε απόγνωση και κατάφερε να επικοινωνήσει μαζί μου μπαίνοντας στην σκέψη μου.
Μου είπε ότι μου είχε πει και ο Δον Χουάν.
Ήταν ένας ανιχνευτής που είχε πιαστεί στο ιστό εκείνου του κόσμου και είχε υιοθετήσει το σχήμα ενός μικρού κοριτσιού, γιατί ήταν οικείο σε μένα και ότι χρειαζόταν την βοήθεια μου και εγώ την δική της.
Δεν ήξερα τι να κάνω. Προσπάθησα να της μεταδώσω την αίσθηση της ανημποριάς μου,
Φάνηκε να καταλαβαίνει.
Με ικέτεψε σιωπηλά με μια ματιά που με έκαψε.
Μου χαμογέλασε σαν να μου έλεγε ότι ήταν στο χέρι μου να την ελευθερώσω από τα δεσμά της.
Όταν της απάντησα με την σκέψη ότι δεν είχα καμία απολύτως ικανότητα να την βοηθήσω, μου έδωσε την εντύπωση ενός απελπισμένου παιδιού, στα πρόθυρα πανικού.
Προσπάθησα απεγνωσμένα να της μιλήσω.
Το κοριτσάκι έβαλε τα κλάματα, έκλαιγε σαν ένα παιδί της ηλικίας της από απελπισία και φόβο.
Ήταν αδύνατον να αντέξω.
Πήγα να την αγκαλιάσω αλλά χωρίς αποτέλεσμα.
Η ενεργειακή μου μάζα την διαπέρασε.
Ήθελα να την σηκώσω και να την πάρω μαζί μου.
Το επιχείρησα πολλές φορές μέχρι που εξαντλήθηκα. Σταμάτησα να σκεφτώ ποια θα ήταν η επόμενη κίνηση μου.
Φοβόμουν ότι η ονειρική προσοχή θα εξασθενούσε και θα την έχανα.
Ένιωσα πως αυτή θα ήταν και η τελευταία επίσκεψη στον κόσμο των ανόργανων όντων.
Τότε έκανα κάτι αδιανόητο.
Πριν εξαφανιστεί η ονειρική μου προσοχή φώναξα δυνατά και καθαρά να σμίξω την ενέργεια μου με την μικρή αιχμάλωτη και να την ελευθερώσω.
Όταν ξύπνησα ήμουν στο κρεβάτι άδειος από ενέργεια.
-Έδωσες θανάσιμη μάχη με τα ανόργανα και νικήθηκες.
Έπεσε στην παγίδα τους.
Δεν υπήρχε περίπτωση να νικήσεις .
Είναι άσσοι στην πανουργία και είχες θανάσιμη εμπλοκή μαζί τους. Λαβώθηκες ενεργειακά.
Προσπάθησαν να σε δωροδοκήσουν, αλλά δεν ήσουν ευάλωτος σε αυτό, δεν ήθελες τίποτα.
Μου είπε ο Δον Χουάν.
Αντάλλαξες την ελευθερία σου για να «σώσεις το γαλάζιο κοριτσάκι»,
που Πίστεψες ότι ήταν…και είχε την ανάγκη σου.
Ο οίκτος όμως υπήρξε το αδύνατο σημείο σου και σε παγίδεψαν μέσω αυτού.
Τα ανόργανα όντα δεν μπορούν να εξαναγκάσουν κανένα να συνεργαστεί μαζί τους.
Μόνο με την θέληση του κάποιος μπορεί να το αποφασίσει αυτό.
Όμως μπορούν να μας φυλακίσουν, με το να ικανοποιούν όλες μας τις επιθυμίες, να μας παραχαιδεύουν , να μας καλοπιάνουν και γνωρίζουν πολύ καλά τα τρωτά μας σημεία.
Μεταμορφώνονται σε σειρήνες, σε σωτήρες, σε γοργόνες, σε μέδουσες και σε άλλα τέρατα, που κολυμπούν στους άγριους ωκεανούς του ναγουάλ.
.
Πόσο αριστοτεχνικά μας παγίδεψαν,
οι γαλάζιες γοργόνες…. με το οίκτο;
.
.ΟΙ ΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΛΑΪΟΝ … δεμένοι στο κατάρτι τους
OdysseusAndSirensWaterhouse

12..Αναζητώντας την Ελευθερία…στην χώρα του Άτλαντα

14 Ιανουαρίου 2009

atlasfe41

ένας νεαρός φοιτητής …μαζί με τον Ηρακλή.
.
Ένας νεαρός φοιτητής, συζητά με τον γνωστό γιό του Δία
και ελευθερωτή του Προμηθέα, για τους Άθλους του.
…από τις σημειώσεις του…

-Είμαστε στον τελευταίο Άθλο και τον τελευταίο σταθμό της διαδρομής σου.
Είναι τα μήλα των Εσπερίδων,έτσι;
Και αποφασίζοντας να μην χρονοτριβίσω καθόλου, τον ρώτησα κατευθείαν.
-Ποιά είναι αυτά… τα Μήλα;
Με κοίταζε μ’ένα ελαφρό περιπαικτικό και τρυφερό μειδίαμα, καθώς μου απαντούσε.
-Το ένα από αυτά, το γνωρίζεις πολύ καλά.
Σε ξετρελαίνει, κι’όλας, το αγαπάς…
Πολλούς τους έχει κάνει αθάνατους…το υποψιάζεσαι, μήπως;
Και χωρίς να μου δώσει καιρό ν’απαντήσω, συνέχισε.
-Είναι η τέχνη και όλες οι μορφές της.
Σιωπή.
Προσπαθούσα να συνδυάσω τα πράγματα, τα πρόσωπα, τις λέξεις και ύστερα από τόσο χρόνο , που συζητούσαμε, είχα εξασκηθεί και είχα αρχίσει να τα καταφέρνω.
-Ναι! Η τέχνη!
Πλανεύτρα, ξελογιάστρα,ακατανόητη, ανεξήγητη, λυτρωτική, παγιδευτική,υπνωτιστική, επαναστατική, άπιαστη,ομιχλώδης πάντα, ανεξήγητη.
-Και ο Άτλας ;
Ποιος είναι ο ρόλος του, στην πύλη του κήπου;
Ήταν η εύλογη απορία μου.
– Ο Άτλας είναι το παράλληλο σύμπαν με εμάς.
Περιλαμβάνει ‘όλα τα όντα που υπάρχουν εκεί ,όντα με συνείδηση

και θηλυκή κυρίως μορφή ενέργειας, γι’αυτό, η μούσα είναι, θηλυκού γένους,
αλλά χωρίς μεταβολισμό και αναπαραγωγή.
Η συνδιαλλαγή μαζί τους είναι πρόκληση για το ανθρώπινο μυαλό,
αλλά ισοδυναμεί με περπάτημα σε …ναρκοπέδιο.
Είναι πρόκληση και ρίσκο, γιατί ο Άτλας γνωρίζει πολύ καλά
τα τρωτά μας σημεία,τις προσδοκίες μας και ιδίως τις αδυναμίες μας ,
τις πιο κρυφές και μπορεί να μας σύρει κυριολεκτικά από΄την μύτη, δελεάζοντας μας.
Ο οραματιστής, Γκαίτε, την περιγράφει πολύ αναλυτικά,
αυτή την επίσκεψη στον κόσμο του Άτλαντα και τις συμφωνίες μαζί τους, στο Φάουστ.
Πολλοί΄άνθρωποι επώνυμοι πλούσιοι και διάσημοι, έχουν κάνει συμφωνία μαζί τους
για δόξα λεφτά,εξουσία και τιμές.
Μη πιστέψεις πως αυτά χαρίζονται …»τζάμπα.»
Ο Άτλας δεσμεύει τα πάντα μετά και απαιτεί πολύ υψηλό αντίτιμο, την ελευθερία μας.
Η ελευθερία είναι υπέρτατο αγαθό,
δεν μπορεί να συμπεριληφθεί σε καμιά διαπραγμάτευση.
Μια παρόμοια δελεαστική πρόταση είχε και ο Οδυσσέας στο νησί της Καλυψούς,
αλλά δεν την αποδέχτηκε.
Προτίμησε να συνεχίσει τον δρόμο του για την μονάκριβη Ιθάκη
-Τι μπορώ να κάνω σ’αυτό το σημείο; Τον ρώτησα.

-Να χαρτογραφήσεις τον εαυτό σου.

Να τον γνωρίσεις καλά και ιδίως τις κρυφές σου αδυναμίες.
Και φυσικά να μην ενδίδεις .
Κάθε αδυναμία είναι ανιχνεύσιμη από τον πονηρό Άτλαντα και το επιτελείο του.
Ο Ποσειδώνας εδώ είναι σε κυρίαρχη θέση και ο Ωκεανός του Απείρου,του ανήκει μαζί με τα κλειδιά του Κήπου.
Η απέραντη θάλασσα της συλλογικής συνείδησης, η τέχνη και οι παγίδες της,είναι στην επικράτεια του.
Οι ζωές των περισσότερων καλλιτεχνών και η ενέργεια τους, θυσιάζονται στο κράτημα του Ουρανού.
Ο Πλάτωνας είχε προβλέψει αυτόν τον κίνδυνο,από την τέχνη και την υπνωτιστική της ιδιότητα, τόσο για τους δημιουργούς, όσο και τους συμμετέχοντες…
Ήταν επιφυλακτικός στο να την συμπεριλάβει στην ιδεώδη πολιτεία, γνωρίζοντας την αστάθεια της ανθρώπινης φύσης και την αδυναμία της.

-Ποιος είναι ο ρόλος του Προμηθέα, που βρίσκεται στο δρόμο σου, σ’αυτό το σημείο;
Είναι κι’αυτός μέρος του ¨Άτλαντα;

-Όχι! Απάντησε.
Ο Προμηθέας είναι πάντα ένας αγγελιοφόρος, που βασανίζεται,σταυρώνεται,προπηλακίζεται, μόλις κατορθώσει και βγει από την σπηλιά και αποφασίσει να επιστρέψει, να βοηθήσει τους συνανθρώπους του.
Οι φρουροί της σπηλιάς, δεν το συγχωρούν αυτό!
Όλοι οι άνθρωποι, που αποκτούν και κατακτούν κάποιες μορφές γνώσεις,υποφέρουν πολύ γι’αυτό
Ανυψώνονται, ξεχωρίζουν από την μάζα, γι’αυτό και προκαλούν έντονα μίση και πάθη.Διώκονται, εξοντώνονται, φυλακίζονται ,λοιδωρούνται.
Οι αδιάλλακτοι φρουροί της σπηλιάς, προωθούν, ότι κοιμίζει περισσότερο τους ανθρώπους,και τους παραπλανά.
Η φράση «Μακάριοι οι πτωχοί… τω πνεύματι» εδώ, έχει το νόημά της.
Ο Ιησούς, που υπήρξε ο κύριος εκπρόσωπος της εποχής των Μήλων των Εσπερίδων, το υπογράμμισε χαρακτηριστικά.
Ποιός σώφρων άνθρωπος, θα μπει σε μια τέτοια διαδικασία εξερεύνησης;
Προτιμά την ασφάλεια ενός κοπαδιού.
-Η υψηλή περιεκτικότητα των εσπεριδοειδών σε βιταμίνη c συμβάλει στην μεγαλύτερη διάρκεια ζωής και έχει κάποια σχέση με την «Αθανασία» των Μήλων αυτών;
Ήταν η διατύπωση μιάς πιο πεζής και πρακτικής ερώτησης μου.
-Η Αθανασία της ψυχής είναι πιό πολύπλοκη υπόθεση και έχει να κάνει,με την σφυρηλάτηση του ενεργειακού σώματος.
Τα εσπεριδοειδή συμβάλουν,φυσικά, στην καλύτερη φυσική άμυνα του οργανισμού.
Το ενεργειακό σώμα, είναι άλλη υπόθεση πολύ σημαντική.
Είναι ο Άλλος μας… Εαυτός!
Ο διαχωρισμός γίνεται αμέσως μετά την γέννηση,κάτι που ξεχνάμε αμέσως και είναι η πηγή της ενέργειας και της ζωτικότητας, του φυσικού σώματος.
Κατά την διάρκεια του ύπνου, είναι πιο εύκολη η σύνδεση μαζί του και πιο ομαλή, τουλάχιστον στις αρχές.
Ο ρόλος του Μορφέα εδώ είναι καθοριστικός.
Ο Ασκληπιός γνώριζε τις θεραπευτικές και τις μαγικές ιδιότητες του ενεργητικού ύπνου και τις χρησιμοποιούσε για την θεραπεία των ασθενών του.
Οι μετακινήσεις του σημείου της αντίληψης στην χώρα των Εσπερίδων είναι κάθετες, ενώ οι μετακινήσεις που συμβαίνουν στην χώρα του Πλούτωνα είναι οριζόντιες.

-Τι είναι το σημείο της αντίληψης; Προσπάθησα να το προσδιορίσω.

-Είναι το σημείο της κατανόησης. Κάτι, σαν βελόνα ραδιοφώνου.
. Εκεί που βρίσκεται, εκεί υπάρχει και η αντίληψη.
Κάποιοι επιμένουν να το κρατούν μονίμως σ’ένα σημείο και σκουριάζει,
κολλάει η βελόνα και δεν κουνιέται πιο πέρα.

-Όλα αυτά μοιάζουν τρομερά πολύπλοκα.

Ένας τεράστιος Λαβύρινθος.Πως θα μπορέσω να βγω από αυτό τον Λαβύρινθο

και να μη καταβροχθιστώ από το τέρας του Μινώταυρου;
Χρειάζομαι ένα μίτο και μια μια Αριάδνη.

-Ας πούμε ότι το βρήκες ήδη.
Σημασία έχει να μη παραιτηθείς ποτέ,ακόμη και να νικηθείς,να συνεχίσεις, να προχωράς συνέχεια…
μετά θα συνεχίσεις ως στο νησί των Φαιάκων.
Θα είσαι, χωρίς τίποτε, πιο φτωχός και πιό έρημος από ποτέ, όπως ο Οδυσσέας.
Αλλά θα ξεκουραστείς.
Άλλωστε από μακριά θα αχνοφέγγουν οι καπνοί από τις καμινάδες ,των σπιτιών της Ιθάκης, που σε περιμένει.
Αφού βέβαια πάρεις την ζώνη από τις Αμαζόνες,θα μπορείς να κυκλοφορείς αόρατος.
Τα Μήλα θα σε δυσκολέψουν και πρέπει να είσαι προσεκτικός πολύ στην συνδιαλλαγή σου με τον Άτλαντα που θα θελήσει να σε ξεγελάσει και ξέρεις ΄τώρα πως και γιατί.
Είσαι πολύ κοντά στο τέλος και πολύ κοντά στην Ελευθερία της Αθανασίας.
Ξεπέρασες τα όρια, ξεπέρασες τις προδιαγραφές που είχαν σχεδιαστεί για σένα.

-Αυτές είναι ικανότητες ενός… «Θεού»!
Θα είμαι ένας θεός;

Ρώτησα με ανάμεικτα συναισθήματα.

-Θα είσαι ένας Άνθρωπος που γνώρισε την Θεϊκή του πλευρά, νικώντας τον πίθηκο μέσα του.
Η Γνώση είναι λύτρωση και ευθύνη μαζί.
Ρώτησε την καρδιά σου, τι θα κάνεις με την γνώση, που σου δόθηκε,στον χρόνο που απομένει…
και πες στους συνανθρώπους σου, να τολμήσουν,

γιά το μεγαλείο του Ανθρώπινου Πνεύματος και

την παγκοσμιότητα του Ελληνισμού.

Ξεκίνησα …να φύγω, με μία γλυκιά θλίψη στην καρδιά μου.
Ήξερα, πως θα έκανα καιρό να τον… ξαναδώ.
Ένιωσα το βλέμμα του, να μ’αγκαλιάζει, τρυφερά,στοργικά με αγάπη, που ξεπερνούσε,ότι είχα γνωρίσει μέχρι τότε.
Ένιωσα ότι ήταν στην Πρόθεση του, η ευχή του…να πραγματοποιήσω το Όνειρό μου.
Κράτησα αυτή «την αγκαλιά του το βλέμματος του»
συντροφιά μου, από εκεί και …μετά.
Ένα «ευχαριστώ»,ανάβλυσε από μέσα μου και το είπα στον άνεμο, γιατί είχε φύγει..
-Σ’ευχαριστώ που υπήρξες!

Κάθε ομοιότητα με πρόσωπα και πράγματα

είναι μερικώς φανταστική.

. Αφιερωμένο εξαιρετικά στο…
Πνεύμα και στην Καρδιά του Ανθρώπου!
.
 ΟΙ ΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΛΑΪΟΝ
.

Αρέσει σε %d bloggers: