Posts Tagged ‘Αθηνά’

5. Η Ατλαντίδα

6 Σεπτεμβρίου 2009

theeye
 το μάτι του Σκοτεινού Άρχοντα Σάουρον
 
και το δακτυλίδι της εξουσίας του.
 
 
…από τις σημειώσεις της Πηνελόπης.

 
 
Α τλαντίδα:
Η Αυτοκρατορία!
Έκανα ένα μεγάλο μακροβούτι στα γαλάζια νερά του Ποσειδώνα
και κάθισα αναζωογονημένη στην εσοχή του βράχου,
που σχημάτιζε ένα είδος μικρής σπηλιάς.
Αυτό μου έδινε την αίσθηση της προστασίας της αρχετυπικής μήτρας
και με βοηθούσε να τακτοποιώ τις ‘άλογες’ σκέψεις του νου
και να μπαίνω σε κατάσταση βαθιάς ηρεμίας και κατανόησης.
Αυτή την ημέρα δεν μπορούσα να αποφύγω ένα ‘φλας μπακ’ στο παρελθόν
και στην διαδρομή και πορεία του ανθρώπου.
Ήρθαμε εδώ σε αυτόν το γαλαζοπράσινο πλανήτη πριν 18 εκατομμύρια χρόνια,
με τους ιερείς μας. Σε μια ημιεθελοντική εξορία από τον τόπο καταγωγής μας
και φυσικά μας επεβλήθησαν αυστηροί περιορισμοί, όπως και σε όλες τις μορφές ζωής
Έτσι ξεχάσαμε ποιοι είμαστε και από πού.
Χαμένοι και μπερδεμένοι στραφήκαμε στους ιερείς για πνευματικά καθοδήγηση
για να διαπιστώσουμε ότι είχαν μολυνθεί και αυτοί με τον ίδιο εχθρικό τρόπο.
Ήταν μια σκοτεινή περίοδο της Λεμούριας εποχής στην αρχαία ήπειρο Σαλμαλί,
που δίνεται αρκετά παραστατικά στο Άρχοντα του δακτυλιδιού, του οραματιστή Τόλκιν.
Οι περιπέτειες των διαφόρων υποφυλών των Λεμουρίων οδήγησαν στην επανάκτηση
της μνήμης κάποιων από τους ιερείς και τις ιέρειες,
γνωστοί σαν Τολτέκοι, άνθρωποι της Γνώσης.
Έτσι ξεκίνησε η ιστορία των Τολτέκων Πολεμιστών, οι οποίοι ανακαλώντας
την προηγούμενη εκπαίδευση τους άρχισαν να αναπτύσσουν την ικανότητα να βλέπουν
αφού ήταν εφοδιασμένοι με το τρίτο μάτι.
Οι Τολτέκοι άρχισαν να διδάσκουν στους συνανθρώπους τους πρακτικές και τέχνες
για την φυσική τους ευημερία.
Είχαν όμως ένα σοβαρό πρόβλημα, οι γνώσει τους ήταν τελείως αταβιστικές
και δεν κατανοούσαν την αφαίρεση.
Έβλεπαν τα πράγματα όπως ήταν και δεν καταλάβαιναν τις συνέπειες της δυαδικότητας.
Η άγνοια της αφαίρεσης οδήγησε στην πρώτη πτώση
και στάθηκε η χειρότερη μορφή εγωισμού.. .
Για χιλιάδες χρόνια οι Τολτέκοι καθοδηγούσαν τον λαό τους θαυμάσια ,
σε ένα τόπο γνωστό σαν Ατλαντίδα, από την λέξη ατλ=κεφάλι.
Ο αυτοκράτορας είχε τις περισσότερες γνώσεις και τον παρομοίαζαν με λευκό φως.
Η απληστία οδήγησε μερικούς Τολτέκους στην υπερίσχυση
των ψυχικών τους δυνάμεων και στην ανατροπή του Λευκού Αυτοκράτορα.
Τότε ξεκίνησε η μεγάλη μετανάστευση των ανθρώπων της γνώσης, οι οποίοι διασκορπίστηκαν στα διάφορα μέρη της γης, δημιουργώντας βασικούς πυρήνες ομάδων,
12 κυρίως ,χωρίς τις υποομάδες, με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά προσέγγισης ,
χειρισμού και κατανόησης στα θέματα γνώσης, η κάθε μια τους.
Έτσι έχουμε:
τους γιους του Δράκοντα στην Κίνα, τους Σαμουράι στην Ιαπωνία
τους μοναχούς στο Θιβέτ, τους γιόγκι στην Ινδία, τους Βαβυλώνιους στην Μεσοποταμία μαζί με τους Καμπαλιστές Εβραίους, τους Αιγυπτίους, τους Αρχαίους Έλληνες, τους Σούφι ανατολίτες, τους ιππότες Στρογγυλής Τράπεζας, τους Μεροβίγγιους
και τους σαμάνους της Αμερικής.
Όλοι τους επηρέασαν και επηρεάστηκαν από τα χαρακτηριστικά του τόπου και της εποχής που έδρασαν αν και οι αταβιστικές ικανότητες
των αυθεντικών ενορατικών άρχισαν να σβήνουν με την σταθερή ανάπτυξη του ορθολογισμού και την επιστήμη να κατακτά σιγά- σιγά την γνώση στο συνειδητό,
με την μαγεία να παραμένει στον χώρο του υποσυνείδητου ασαφής και μυστηριώδης.
Ο Πλάτωνας περιγράφει με πολλές λεπτομέρειες την Ατλαντίδα του Ποσειδώνα
και τον βαθμό ανάπτυξης που είχαν φθάσει
εξ’αιτίας των γνώσεων και των ικανοτήτων τους.
‘Για να μιλήσουμε σωστά για την γέννηση των θεών εύχομαι
να μας δώσουν το καλύτερο φάρμακο, που είναι η γνώση
λέει ο Τίμαιος,
πριν πάρει τον λόγο ο Κριτίας και αναφερθεί με θαυμαστές λεπτομέρειες γι ‘αυτό το θέμα.
Ο Κριτίας επικαλείται την Μνημοσύνη, αφού από αυτήν εξαρτάται
λέει το μεγαλύτερο μέρος της ομιλίας του.
Εξιστορεί λοιπόν τον κλήρο που έβαλαν οι θεοί και μοιράστηκαν
τις διάφορες περιοχές της γης.
Η Αθηνά με τον Ήφαιστο , επειδή είχαν κοινή φύση και την ίδια προτίμηση
στην σοφία και τις τέχνες, πήραν την περιοχή της Αττικής,
η οποία είναι κατάλληλη για την αρετή και φρόνηση και τους ταίριαζε.
Οι πολεμικές ασχολίες ήταν τότε κοινές για τους άντρες και τις γυναίκες,
φύλακες των συμπολιτών τους συνανθρώπων στις 20.000.
Αφού περιγράφει την Αθήνα και την Ακρόπολη της εποχής εκείνης,
συνεχίζει με την περιγραφή της Ατλαντίδος, τον έρωτα του Ποσειδώνα με την Κλειτώ,
την γέννηση των 5 ζευγαριών των διδύμων γιων, την μοιρασιά σε δέκα μέρη
και τον Άτλαντα βασιλιά και αυτοκράτορα όλων.
Χρυσός, ορείχαλκος, ζεστό και κρύο νερό,κανάλια, άφθονη τροφή,παλατια, ναύσταθμοι, διώρυγες, αγάλματα, ιππόδρομος,ταυρομαχίες, πολυτέλεια και δύναμη.
Όμως …’ατόνησε και εξαφανίστηκε το θεϊκό στοιχείο μέσα τους και άρχισαν να συμπεριφέρονται άγρια, μη μπορώντας να αντέξουν το βάρος του πλούτου που είχαν’.
Τότε ο Ζευς, που κυβερνάει σύμφωνα με τους νόμους και τα παρατηρεί όλα,
συγκέντρωσε τους θεούς στην τιμιότερη κατοικία τους , στην μέση του κόσμου
και τους είπε…
Εδώ σταματάει η διήγηση και η φαντασία, ο οραματισμός
και τα μετέπειτα γεγονότα αναπληρώνουν το κενό.
Όμως αυτό είχε σαν συνέπεια να ανατραπεί η ισορροπία των δυνάμεων
πάνω στην γη και άρχισαν οι κατακλυσμοί.
Ο πρώτος περίπου 800000 προ κοινής εποχής, θρυμματίζει την ήπειρο.
Γύρω στο 200.000 απομένουν δύο τεράστια νησιά, η Ντέτγια και η Ρούτα.
Το 75.000 καταστρέφονται και αυτά και ανυψώνεται η Ποσειδώνια.
Λίγο πριν το 9564πΧ κηρύχτηκε ο πόλεμος στην Αθήνα,
ήταν στη ουσία πόλεμος ανάμεσα σε μητρόπολη και αποικία κατά μία έννοια.
Όμως η μητρόπολη είχε ξεπέσει και εκπέσει γιατί έκανε κατάχρηση
των ποσειδωνίων ιδιοτήτων,
Η ‘αποικία’, με την καθοδήγηση της Αθηνάς, που είχε διαλέξει
στον αγώνα με τον Ποσειδώνα, προστάτιδας του Οδυσσέα,
είχε βάλει τα θεμέλια ενός άλλου πολιτισμού,
είχε επιλέξει το κοπιαστικό ταξίδι του Οδυσσέα να προσεγγίσει,
να πλησιάσει την γνώση μέσα από αυτογνωσία και πειθαρχημένη συνείδηση.
Ο δε Απόλλων κατορθώνει μέσα από την νίκη του με τον Πύθωνα, να φωτίσει
και να στερεώσει το σημείο Αντίληψης της Γης ,στους Δελφούς
διαλύοντας τα σκοτάδια της μαύρης μαγείας των Ατλάντων,
των οποίων, η απληστία, η αλαζονεία και κατάχρηση εξουσίας
και η αθέμιτος επιρροή των υψηλών γνώσεων που κατείχαν,
τους οδήγησαν στην αυτοκαταστροφή και τον καταποντισμό της Ατλαντίδας.
Γι αυτό είναι πάντα η Ελλάδα, η χώρα του Φωτός και του Ήλιου-Απόλλωνα
και είναι Ελλάς=¨Ηλιος,
ένας ‘ήλιος λαμπερός’, για την ανθρωπότητα!
Ποιο είναι το σημείο της Αντίληψης?
.
Ε.Π
21ος Αιών
 
apollo3837
 
ΟΙ ΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΛΑΪΟΝ
 ρωτούν την καρδιά τους
…για το σημείο της Αντίληψης.
 Πάντα εκείνη γνωρίζει…!

Το δόρυ …των πολεμιστών!

4 Ιουνίου 2009

athina

 Σοφία και… Γνώση

…και επίγνωση της γνώσης
Η επίγνωση και η κατεύθυνση της ενέργειας
Η πολικότητα Τοξότη –Δίδυμοι
Γνωρίζω τι… γνωρίζω
Αθηνά -Ερμής
Η ακοή
Β. Αθηνά- Τοξότης

Όταν η πρώτη προσοχή προσέχει τον εαυτό της μετατρέπεται σε κάτι άλλο.
Αυτό το προϊόν ωρίμανσης είναι η επίγνωση.
Η λάμψη της συνείδησης αρχίζει να εξελίσσεται αμέσως μετά την γέννηση και είναι
εμφανής σε κάθε ζωντανό ον.
Απουσιάζει την στιγμή του θανάτου.
Οι πολεμιστές διαθέτουν σκληρή και πειθαρχημένη επίγνωση.
Γι αυτό δεν γίνονται εύκολα φαγώσιμοι και αναλώσιμοι
Δεν έχουν κανένα «εγώ» να υπερασπίσουν.. καμιά προσωπική ιστορία
καμία γραμμή, καμία σπουδαιότητα, για αυτό είναι… ελεύθεροι.
Ο εγωισμός καταναλώνει την περισσότερη ενέργεια καθώς και η απόδειξη της σπουδαιότητας μας.
Ο εγωισμός προέρχεται από έλλειψη συνειδητοποίησης.
Αντιθέτως επίγνωση σημαίνει αυτό- συνειδητοποίηση και την αίσθηση της αλληλεξάρτησης των πάντων, μέσα στην ζωή.
Σημαίνει ότι είμαστε υπεύθυνοι για τις πράξεις μας, για τον εαυτό μας, για τον θάνατο μας, για τις αποφάσεις μας, για τις επιλογές μας.
Επίγνωση σημαίνει να είμαστε συνειδητοί και σε επαγρύπνηση 24 ώρες το 24ωρο, πάνοπλοι
σε ετοιμότητα.
Με αυτή την επίγνωση σχετίζεται η θεά Αθηνά και προφυλάσσει τον άνθρωπο , στην κατανόηση και την εξερεύνηση της γνώσης.
Τον προστατεύει όταν εισέλθει στην δεύτερη προσοχή και στο Άγνωστο.
Σχετίζεται με τις Σειρήνες στην πορεία του Οδυσσέα για τη Ιθάκη
Και με την Ζώνη της Ιππολύτης στους Άθλους του Ηρακλή.
Οι πολεμιστές ξεκινούν από το μηδέν… σαν αφετηρία γνώσης.
Θεωρούν ότι όχι μόνο δεν ξέρουν τίποτε αλλά και ότι τους έχουν πει ψέμματα πολλά και μεγάλα.
Θα αμφισβητήσουν τα πάντα και… τις έτοιμες γνώμες , αυθεντίες και δοξασίες.
Είναι όμως αποφασισμένοι να φθάσουν κάπου και να… «γνωρίσουν».
Το «εν οίδα ότι ουδέν οίδα» δεν είναι για επίδειξη μετριοφροσύνης,
Είναι το εφαλτήριο… σημείο τους.
Από αυτό ξεκινούν και αναδιοργανώνουν το προσωπικό τους νησί, το τονάλ,
το καθαρίζουν, το σκουπίζουν, του αλλάζουν την πρόσοψη καταλαβαίνοντας ότι δεν μπορούν να πετάξουν τίποτα από αυτό και από τον εαυτό τους,
αλλά μπορούν να του αλλάξουν την διάταξη.
Ο αγώνας των ανθρώπων «να αλλάξουν» με αυτό τον τρόπο τον εαυτό τους -πετώντας κάτι- είναι μάταιος.
Αρκετοί το διαισθάνονται ή έχουν κάνει αποτυχημένες απόπειρες και …τον παρατούν.
Δεν μπορούμε να «πετάξουμε» τίποτα από τον εαυτό μας αλλά γνωρίζοντας τον βαθιά μπορούμε να τον τακτοποιήσουμε με περισσότερη αρμονία και καλαισθησία
και λειτουργική διάταξη.
Τακτοποιώντας το τονάλ, το προσωπικό μας νησί και συνειδητό, είμαστε έτοιμοι για την είσοδο στο ¨Άγνωστο και την αναμέτρηση με το ναγουάλ, το προσωπικό υποσυνείδητο και μετά το συλλογικό.
Οι πολεμιστές προετοιμάζουν και εξασκούν την λογική τους και τον νου τους σε όλες τα μεγάλα γνωστικά πεδία του 9ου οίκου, του Τοξότη, όπως η επιστήμη η φιλοσοφία η ιστορία
η τέχνη και ο εσωτερισμός, η πολιτική, για να καλλιεργήσουν το μυαλό τους
και να αντιμετωπίσουν το Άγνωστο …πάνοπλοι.
Θα περάσουν απ’όλα τα μεγάλα γνωστικά ρεύματα και ότι έχει κατακτήσει ο ανώτερος νους τους ανθρώπου σαν γνώση ,περνώντας και φιλτράροντας τις πληροφορίες, συνδέοντας τις και στοχεύοντας σε μια «απόσταξη» για να μη χαθούν στο Λαβύρινθο.
Γι αυτό ακούν πολύ καλά ότι λέγεται, πως λέγεται, από πού λέγεται και που απευθύνεται.
Θα τα εξετάσουν βαθιά και όλες τις πλευρές όλα τα μεγάλα πεδία της γνώσης, χωρίς προκαταλήψεις άφοβα και χωρίς δεδομένες πεποιθήσεις.
Μη παίρνοντα τίποτα δεδομένο, γιατί προετοιμάζονται για… κάτι άλλο.
Προετοιμάζονται για μια μεγάλη μάχη που δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί χωρίς την παρουσία της Αθηνάς, την σοφία της και την στρατηγική της και την δύναμη της.
Η είσοδος στο Άγνωστο είναι μια μάχη που θαρθεί κάποια στιγμή στο πολεμιστή και όταν έρθει χρειάζεται μια στρατηγική να αντεπεξέλθει.
Στην αναμέτρηση με την ίδια Δύναμη.
Δεν μπορούμε να ελέγξούμε την δύναμη που είναι παγκόσμια αλλά, επειδή η δύναμη είναι το αποτέλεσμα της αντίληψης, μπορούμε να ελέγξουμε το επίπεδο της αντίληψης μας ή την ευθυγράμμιση εκείνης της αντίληψης, η οποία καθορίζει φυσικά και την προσωπική μας δύναμη.
Αν δεν μπορούμε να ελέγξουμε την δύναμη μπορούμε να αντιληφθούμε τα γεγονότα της ζωής μας όπως θέλουμε..
Αυτό κάνουν οι άνθρωποι και αυτή η πράξη αποτελεί την βάση της κοινωνικής διαμόρφωσης, διότι οι άνθρωποι παρόλη την χονδροειδή αίσθηση χωριστικότητας του ανθρώπου, έχουν την τάση της ομαδικής συνείδησης, ώστε να έχουν και την επιδοκιμασία .
Το αποτέλεσμα είναι να προσκολλώνται στο κοινό όνειρο και να προσαρμόζουν την αντίληψη τους ώστε να συμμορφώνεται με τους περιορισμούς αυτού του ονείρου.
Έτσι όχι μόνο περιορίζουν την αντίληψη τους και ζουν μια ζωή ψευδαίσθησης αλλά ακόμη χειρότερα περιορίζουν την προσωπική τους δύναμη και αποδυναμώνουν τον εαυτό τους.
Η άθικτη διατήρηση του κοινού ονείρου της κοινωνικής διαμόρφωσης, απαιτεί το σημείο αντίληψης του καθενός να κρατιέται σταθερό σε ένα ορισμένο πεδίο, με συνοχή και ομοιομορφία.
Επιπλέον ο άνθρωπος προσπαθεί να αισθανθεί ασφαλής μέσα στην εμπειρία της ζωής του και παγιώνει το σημείο αναγκαστικά μέσα στα όρια του Γνωστού.
Όλα όσα έχουμε μάθει υποδεικνύουν ότι η κοινωνική διαμόρφωση εξαρτώνται από την ένταση και διατηρείται από την πλειονότητα των ανθρώπων.
Αν άλλαζε αντίληψη μια κρίσιμη μάζα ανθρώπων αυτός ο κόσμος θα άλλαζε σε ένα …βράδυ! Αυτός είναι ο λόγος που ο άνθρωπος ξεχνά το Άγνωστο ή του συμπεριφέρεται σαν να είναι κάτι γνωστό που έχει πάει στραβά.
Ο πολεμιστής δεν είναι ένα ον που προσκολλάται πουθενά αλλά έχει ένα ρευστό σημείο αντίληψης και εμπειρίες πολλών θέσεων.
Έτσι προχωρεί και στην καθημερινή του ζωή εντελώς ξύπνιος, σε εγρήγορση, με σεβασμό και σίγουρος για τον εαυτό του και κάνοντας χρήση της ασπίδας του,
έτοιμος να δώσει την μάχη εδώ και τώρα και ζώντας στην στιγμή.
Η αληθινή γνώση είναι να έχεις την εμπειρία του εσωτερικού εαυτού.
Συμμετέχοντας πλήρως στην διαδικασία της ζωής δεν έχει καμιά επιθυμία να αποφύγει καμιά πρόκληση ή όψη.
Τα δάκρυα και το γέλιο, η ευτυχία και η λύπη, ο πλούτος και η φτώχια , το μυρμήγκι και ο ελέφαντας, όλα αγκαλιάζονται από τον πολεμιστή με την ίδια χαρά και ταπεινότητα, διότι ξέρει από εμπειρία στα μύχια της καρδιας΄του όλα είναι ίσα.
Οι πολεμιστές της ελευθερίας έχοντας μάθει τι σημαίνει ελεύθερο ον, θα πολεμήσουν
άγρια κάθε τι που προκαλεί σκλαβιά και παρασύρει τους ανθρώπους στην δουλεία.
Τέτοιο είναι το πάθος του πολεμιστή για ελευθερία!
Όμως δεν μπορεί να υπάρξει πραγματική ελευθερία χωρίς γνώση και χωρίς την σοφία της γνώσης.
Δεν μπορεί να υπάρξει ελευθερία χωρίς την εδραίωση της μεγάλης θεάς του Ολύμπου και την αρματωσιά της.
Με την καθοδήγηση της οι Ηρακλείδες Έλληνες πολεμιστές τρίτης προσοχής αφού τακτοποίησαν το Γνωστό, εξερεύνησαν το Άγνωστο ,τα συνδέσαν μεταξύ τους,
κατασκεύασαν το θαύμα του Παρθενώνα, σαν την μεγαλύτερη μη Πράξη τους,
αφιερωμένο στο Πνεύμα του Ανθρώπου, φάρο, φλόγα και φως για την ανθρωπότητα
και όχι τυραννική, σκοταδιστική, υποκριτική εξουσία,
περνώντας στην Αθανασία και την Ελευθερία.
Με αυτή την έννοια η ζωή του πολεμιστή είναι μια ζωή συνεχούς αλλαγής καινοτομίας και επομένως κάθε του πράξη τον παίρνει σε μια ακόμη συναρπαστική περιπέτεια στις άγνωστες περιοχές του μυστηρίου της ύπαρξης με οδηγό του την Σοφία,
το αγαπημένο παιδί του Δία και
τον Κλειδοκράτορα του θησαυροφυλακίου του Ολύμπου.

…από τα μυστικά μονοπάτια,
της αστρολογίας
…του 21ου Αιώνα
.

ΟΙ ΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΛΑΪΟΝ …κρατώντας το δόρυ με το χέρι το δεξί300MovieSpear

Spear


Αρέσει σε %d bloggers: