Posts Tagged ‘Μορφέας’

9. To Όνειρο

27 Σεπτεμβρίου 2009

 
Penelope
 

….της Πηνελόπης!

 Ποιο είναι… το Όνειρο?

Το Ταξίδι… στο εσωτερικό του Εαυτού!

Όλοι είμαστε παγιδευμένοι σε ένα όνειρο ενός μεγάλου ανείπωτου Όντος που ονειρεύεται τον Εαυτό του.
Παγιδευόμαστε στο κοινό ‘Όνειρο, στην κοινή ψευδαίσθηση και κατά συνέπεια όλες μας οι πράξεις ισοδυναμούν με τρέλα..
Έτσι το έχει ρυθμίσει η Δύναμη και είναι μια πολύ παράξενη ρύθμιση και το έσχατο παράδοξο.
Η αλήθεια που κρύβεται πίσω από αυτό το παράδοξο, διαμορφώνει
τον εσωτερικό πυρήνα μυστικών διδασκαλιών.
Ένα πυρήνα που είναι η ύστατη πηγή δύναμης και το κλειδί για την ελευθερία!
Αυτός ο πυρήνας είναι το Αζωθ, το μυστικό του Ερμή του τρισμέγιστου, το ελιξίριο της ζωής, η φιλοσοφική λίθος, το ραβδί του Μωυσή, το Εξκάλιμπερ του Αρθούρου, το σφυρί του Θωρ, το φτερωτό φίδι, η μαγική ράβδος του Κουετζ-Κουατλ, το κηρύκειο του Ερμή, ο κεραυνός του Δία.
Το να αγγίξεις αυτό τον πυρήνα ισοδυναμεί με το ταξίδι στο κέντρο του κόσμου, μία κατάσταση συνείδησης, που ονομάζεται ο άξονας των τριών κρίκων της δύναμης.

Ο πυρήνας αυτός, που υπάρχει σαν την ενότητα εκείνη που ονομάζεται Πνεύμα του ανθρώπου, το ναγουάλ, είναι ένα επίπεδο συνείδησης που χρειάζεται την ολότητα του εαυτού να επιβιώσει κανείς στο ταξίδι του προς αυτό το κέντρο και πρέπει να διαθέτει μόνο το άψογο πνεύμα του πολεμιστή.

Δεν είμαστε παρά το όνειρο του ονειρευτή μας.
Δεν είμαστε το σώμα, το μυαλό ούτε καν το φωτεινό πλέγμα μας.
Όλα αυτά είναι οι στοιχειακές μονάδες που έχει ονειρευτεί ο Αετός, που κάθεται στα ποδια του Δία και συγχωνεύονται από τον ονειρευτή σε μια εστίαση του σκοπού του.
Αυτή η συγχώνευση κρατιέται άθικτη σε όλη την διάρκεια της ζωής από την ένταση με την οποία ο ονειρευτής εστιάζει την προσοχή του στο θέμα το Ονείρου ΕΜΑΣ.
Όλες οι ιδιότητες του τονάλ μαζί με την ακαδημαϊκή μας καριέρα και το ταλέντο

και πολλά άλλα, είναι ζήτημα εστίασης και έντασης.
Την στιγμή που μετατοπίζεται η εστίαση ή μεταβάλλεται η ένταση αλλάζει και το τονάλ..
Ο άνθρωπος είναι ουσιαστικά ένα πνευματικό Ον του σύμπαντος, που ονομάζεται πνεύμα του ανθρώπου και υπάρχει μία ζωή που αναπτύσσει την συνείδηση μέσω του υλικού σύμπαντος.
Υπάρχει ένα Πνεύμα που έχει πολλές διαφορετικές όψεις στην συνείδηση του και εκδηλώνεται σαν ένας απέραντος αριθμός ενεργειακών μονάδων, σχηματίζοντα δέσμες, μία ονομάζεται άνθρωπος.
Αυτή η μακροκοσμική δέσμη είναι ταυτόσημη με την ΄δέσμη του μικρόκοσμου
του ανθρώπου και ένα ακριβές αντίγραφο του.
Όλα τα ενεργειακά επίπεδα παραμένουν ένα συνεκτικό Όλο, διότι είναι πλήρως αλληλοεξαρτώμενα και αλληλεπιδρώντας και αποτελούν την βάση της αλληλεξάρτησης των πάντων στην ζωή.

Μόνο στο φυσικό επίπεδο υπάρχει μια αίσθηση χωριστικότητας και οι λόγοι είναι σύνθετοι.
Η χωριστικότητα προκαλείται εν μέρει από την χωριστική ιδιότητα του νου.
Τα ενεργειακά πεδία που αποτελούν το πνεύμα του ανθρώπου έχουν τον ιδιαίτερο κραδασμό, που καθορίζεται από την έμφυτη πρωταρχική συνείδηση.
Υπάρχουν 12 χρώματα που δημιουργούνται με αυτόν τον τρόπο και κάθε χρώμα αποτελείται από μεγάλη έκταση αποχρώσεων, από το κόκκινο του Άρη-Κριού μέχρι το ιώδες του Ποσειδώνα-Ιχθύων, καλύπτοντας όλο το φάσμα του λευκού ηλιακού φωτός, την ηλιακή συνείδηση του Απόλλωνα.
Αποτελούν, τους 12 τύπους των ονειρευτών και τις ενέργειες των ατόμων μέσα από τα 12
ενεργειακά κέντρα του φωτεινού σώματος του ανθρώπου.
Η συνολική δόνηση του ονειρευτή καθορίζεται από το δυναμικό της έμφυτης συνείδησης και εκπίπτει σε ένα από τα 12 χρώματα, που αποτελεί και την προτίμηση του και το μονοπάτι της εξέλιξης του.
Η απόχρωση καθορίζεται από την εξελισσόμενη συνείδηση, που αλλάζει σταδιακά μέσω της διαδικασίας της εξέλιξης.
ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΚΆΝΟΥΝ ΑΥΤΌ ΟΙ Ονειρευτές εστιάζουν την προσοχή τους στο φυσικό επίπεδο και το αποτέλεσμα είναι η φυσική ενσάρκωση.
Επομένως κάθε ενσάρκωση εξαρτάται από τις συνεχώς μεταβαλλόμενες δυνατότητες που καθορίζονται απ΄΄ολο το πεπρωμένο της ζωής και κατά συνέπεια η ενσάρκωση μοιάζει με το άρπαγμα μιας στιγμιαίας ευκαιρίας, που είναι έτοιμη να μας ξεφύγει.
Αν δεν υπήρχε Ένα μόνο ΄Πνεύμα και αν οι ονειρευτές του ανθρώπου δεν είχαν ομαδική συνείδηση και ευφυή συνεργασία μεταξύ τους ,η φυσική ενσάρκωση θα ήταν αδύνατη.
Πίσω από τνο νου, το σώμα, πίσω από τις σκέψεις υπάρχει μια
Νοημοσύνη που παρατηρεί σιωπηλά,
Μια νοημοσύνη που είμαστε εμείς οι ίδιοι.
Αυτή η ενοικούσα νοημοσύνη δεν μπορεί ποτέ να παγιδευτεί πραγματικά, μόνο η απορροφητική πεποίθεση μένει ότι έχουμε παγιδευτεί.
Η πεποίθεση ότι είμαστε θύματα των περιστάσεων είναι η κοινή ψευδαίσθηση της ανθρωπότητας.
Ο πυκνός φυσικός κόσμος έχει ένα πολύ χαμηλότερο κραδασμό από τον ονειρευτή και αναγκάζει το όνειρο του ονειρευτή, την φυσική ενσάρκωση να γίνεται βαθύτερο και εντονότερο.
Το να αναλάβουμε τον έλεγχο του Ονείρου δεν σημαίνει να ελέγξουμε τον ονειρευτή, αλλά να αναλάβουμε τον έλεγχο όλων όσων συμβαίνουν στο όνειρο μας.
Το περιεχόμενο του ονείρου είναι ότι βιώνουμε σαν προκλήσεις στην ζωή μας και όσο περισσότερο συνεργαζόμαστε με τον ονειρευτή μας και όσο ευφυέστερη είναι η συνεργασία
τόσο ισχυρότερος είναι ο έλεγχος μας.
Ο έλεγχος του ονείρου είναι ο έλεγχος της τρέλας.
Η ευφυής συνεργασία και ο χειρισμός του Σκοπού, είναι το έσχατο κλειδί της μαγείας.
Ο αμύητος άνθρωπος θεωρεί μαγεία τα θαύματα που προκαλούνται από τον χειρισμό του Σκοπού.
Δεν υπάρχει καμιά μαγεία, κανένα θαύμα, που δεν μπορεί να εξηγηθεί …και «λογικά».
Ο χειρισμός του σκοπού είναι μια ιδιότητα της συνείδησης του ονειρευτή και μπορεί να συμβεί μόνο εκεί που υφίσταται πλήρης και συνειδητός έλεγχος της τρέλας.
Για να χειριστούμε τον αληθινό σκοπό είναι απαραίτητο
να ασκήσουμε την αλληλεξάρτηση των πάντων μέσα στην ζωή.
Αυτό που αναφέρεται σαν ξύπνημα μέσα στο όνειρο είναι ότι αποκτούμε συνείδηση ότι ονειρευόμαστε και ότι μπορούμε να ελέγξουμε το περιεχόμενο του ονείρου.
και το σημείο της αντίληψης να αντιληφθεί διαφορετικά την ζωή.
Η πράξη της αφύπνισης υποδηλώνει νηφαλιότητα, που έχει αποκτηθεί μέσα από σχολαστική ανακεφαλαίωση και ανήκει στην Ανατολή.
Η εξέλιξη της συνείδησης είναι το παιγνίδι της δύναμης .
Και μόνο ένας άψογος πολεμιστής μπορεί να την χειριστεί χωρίς να «καεί».
Το παιγνίδι της ζωής απαιτεί να υπερνικήσουμε όλες τις προκλήσεις
για να πετύχουμε μια πλήρη ενότητα, την ολότητα του Εαυτού.

Από την άποψη της πολεμικότητας,
η μόνη ταυτότητα που αξίζει να καλλιεργηθεί είναι η Ολότητα του Εαυτού.
Η μόνη γνώση που υπάρχει , είναι η ΄γνώση του εαυτού και επομένως το μονοπάτι του πολεμιστή δεν είναι μια απλή άσκηση πνευματικότητας αλλά μια εμπειρική ανακάλυψη του Εαυτού.
Προϋποθέτει το κουράγιο, την δύναμη ,την στρατηγική και την αψογοσύνη να εισέλθει κάποιος… στο Άγνωστο.
Μαζί με την Κίντο, που χοροπηδούσε ξέγνοιαστα, δίπλα μου
κατευθυνθήκαμε προς τη ασφαλή στεριά, στον κυκλικό χώρο της Εστίας, το τονάλ, το Γνωστό,
οδηγούμενες απ΄την ιερή φλόγα και αφήνοντας πίσω την απέραντη μυστηριώδη θάλασσα του Ποσειδώνα, το ναγουάλ, το Άγνωστο.
Σκεφτόμουν το Νίο, την Τρίνιτι και την ταυτόχρονη παρουσία τους στον χωροχρόνο, όταν ο Μορφέας, , φάνηκε να έρχεται κοντά μας και μας άγγιξε απαλά. ..
Τι είναι το Άγνωστο?

Ε.Π
21ος Αιών

 
Lonely people 1
 
…ατενίζουν το ‘Αγνωστο  και τις Σκέψεις
της Πηνελόπης  μακριά της, σκεφτικοί και μόνοι,
 καθισμένοι σε ένα ξύλινο παγκάκι
….κάποιο δειλινό μενεξεδένιο.
Advertisements

7. Το ενεργειακό σώμα

13 Σεπτεμβρίου 2009

Το ενεργειακό σώμα:
Τα Φτερά του Ανθρώπου!
Ήμουν σε αρμονία με όλα τα στοιχεία της φύσης εκείνη την ημέρα.
Καθόμουν σε ένα στέρεο βράχο.
Άγγιζα με τα πόδια μου το γαλάζιο νερό.
Ένοιωθα τον αέρα να χαϊδεύει το δέρμα μου και τις ακτίνες του ήλιου να φθάνουν
βαθιά σε κάθε κύτταρο του σώματος μου και να του ψιθυρίζουν μικρά μυστικά.
Το φυσικό μας σώμα έχει την δική του λογική, την δική του σοφία και Γνωρίζει.
Αν πάψουμε την ατέλειωτη φλυαρία του νου, των ανόητων συνηθειών, των εξαρτήσεων μπορεί να μας πει πολλά, να αυτοθεραπευθεί, να βρει ότι του χρειάζεται.
Αρκεί να μάθουμε να το ακούμε να σιωπήσουμε για να ακουστεί η δική του φωνή.
Έχει τον τρόπο του να μας βοηθήσει, να μας συμβουλέψει.
Να δει τις ανάγκες μας και να διορθώσει τα προβλήματα.
Όλες οι ασθένειες και τα προβλήματα είναι ενεργειακής φύσεως.
Όταν η ενέργεια μπλοκάρει στα σημεία του σώματος μας,
δημιουργείται δυσαρμονία με όλες τις παρενέργειες που ακολουθούν μετά.
Το σώμα σε συνεργασία με το φυσικό περιβάλλον
χωρίς να εγκλωβίζεται σε τετράγωνα κουτιά- κελιά-διαμερίσματα με καναπέδες, πολυθρόνες, πλαστικά και τσιμέντα ,μπορεί να παραμείνει όμορφο και υγιές.
Το φυσικό ΄σώμα είναι άμεσα συνδεδεμένο με το ενεργειακό σώμα.
Όμως με την γέννηση του ανθρώπου, επέρχεται ένα είδος λήθης που μας κρατάει χωρισμένους κατά κάποιο τρόπο και αυτή η λήθη

 

και η έλλειψη της α-λήθειας εμποδίζει την επικοινωνία
και την συνάντηση των δύο αυτών ειδών σωμάτων.
Τα μωρά έχουν άμεση επαφή με τον Μώρό-Μόρο,
και επειδή ξεχνάμε και περνάμε την ζωή μας κάπου αφημένοι,
χωρίς να φθάσουμε στον προορισμό μας,
αυτός ο γιός της Νύχτας γίνεται η Νέμεση και η Μοίρα μας και ο θανατός μας .
Ο Ορφικός Ύμνος των Μοιρών άπτεται της ιδέας του Ζωδιακού Κύκλου,
αρχίζει ως εξής:
«Μοίραι απειρέσιοι, Νυκτός φίλα τέκνα μελαίνης,
κλύτε μου ευχομένου, πολυώνυμοι, αι τ’ επί λίμνης ουράνιας…».
(Ω Μοίραι αναρίθμητοι, αγαπητά τέκνα της μαύρης Νυκτός,
ακούσατε την προσευχήν μου, εσείς με τα πολλά ονόματα,
σεις πού κατοικείτε επάνω εις λίμνην επουρανία…).
Το περίεργο είναι όσο εκκεντρική άποψη και να ακούγεται αυτή,
αμυδρά λίγο πολύ όλοι οι άνθρωποι έχουν την εμπειρία αυτή του πράγματος.
Σαν κάτι να θέλει να ‘βγει’ από το σώμα την ώρα του ύπνου.
Στην λαϊκή παράδοση, ιδίως στα χωριά της Ηπείρου,
είναι γνωστό το φαινόμενο σαν την ‘Μόρα’,
και ο Μόρος που είναι το πεπρωμένο του θανάτου.,
προήρθε από τη Νύχτα:, μπροστά στην οποία και ο ίδιος ο Ζευς νοιώθει δέος,
μαζί και ο Αιθήρ και η Ημέρη (Ημέρα) , η Κήρα , ο Θάνατος, ο Ύπνος, το γένος των Ονείρων.

Και αυτό γιατί, το ενεργειακό σώμα, συνδέεται μαζί μας μέσω του ύπνου.
Όταν έρχεται ο Μορφέας, ο γιός του ύπνου που αλλάζει πολλές μορφές

και μιμείται την εικόνα που θέλει να παραστήσει,
στα βλέφαρα μας και κλείνουν και ο Ύπνος μας παίρνει στην αγκαλιά του,
τότε μετακινείται απαλά το σημείο της Αντίληψης και πάμε κάπου αλλού…
Απλές μετακινήσεις δίνουν τα συνηθισμένα όνειρα
αλλά μία σε βάθος μετακίνηση δίνει ένα πραγματικό πέταγμα
σε κόσμους πέρα από την φαντασία.
Οι Τολτέκοι μέσω εξάσκησης δημιουργούν ένα πραγματικό αντίγραφο
του φυσικού σώματος, με την διαφορά ότι μπορεί να κινηθεί
με άπειρες δυνατότητες επειδή είναι καθαρή ενέργεια και συνείδηση.
Μ αυτό το σώμα που λέγεται και σώμα του Ονειρέματος
μπορούν όχι μόνο να πετάξουν, αλλά να βρίσκονταί σε δύο μέρη ταυτόχρονα.
Την ίδια περίπτωση συναντούμε και στον Ιησού ,
ο οποίος χρησιμοποιούσε το ενεργειακό σώμα
για να περπατάει στην λίμνη και να εμφανίζεται στους μαθητές του.
Ο Απόλλων Ο Τυανεύς χρησιμοποιούσε την ίδια ικανότητα
για να εμφανίζεται σε διάφορα μέρη ταυτοχρόνως
καθώς και ο Πυθαγόρας.

Οι θεραπευτικές ιδιότητες του ύπνου είναι γνωστές από την αρχαιότητα.
Ο Ασκληπιός θεράπευε με ένα ειδικό ύπνο και χρησιμοποιούσε

τις ίδιες τις ικανότητες των ασθενών του να αυτοθεραπευτούν
με ένα καταπληκτικό και τελείως αποτελεσματικό τρόπο.
Η Πηνελόπη βλέπει πολύ ειδικά Όνειρα και ο Οδυσσέας τα εξηγεί.
Ο ¨Ομηρος 40 φορές ξημερώνει την ροδοδάκτυλη αυγούλα μετά από 40 νύχτες ύπνου
ή, μετά από 40 χρόνια βαθιάς κοιμισμένης ζωής.
Άλλωστε ο Οδυσσέας δεν μπορεί να φθάσει στην Ιθάκη
πριν να γίνει τουλάχιστον 40 χρονών και πρέπει να προσπαθήσει πολύ
να μη την ξεχάσει και να μην ξεχαστεί κάπου και απομείνει χαμένος τελειωτικά.

Φυσικά όλες τα καταπληκτικά κατορθώματα του Νίου
και της ομάδας του Μορφέα έχουν να κάνουν
με την ενθύμηση, την εκπαίδευση και την σφυρηλάτηση αυτού του σώματος.
Ο Νίο έχει το ερώτημα και ο Μορφέας ψάχνει χρόνια για αυτόν.
Μέσα από την σύνδεση με την ομάδα του ενώνει τα δύο σώματα
και κινείται μέσα και έξω από το MATRIX.
Το σώμα αυτό του ονειρέματος φυσικά συνδέεται με τους Ονειρευτές του Ανθρώπου.
Η έννοια του Ονειρευτή ριζοσπαστική βέβαια
αλλά όχι καινούργια αφού υπάρχει στο υπόβαθρο κάθε πολιτισμού
και γνωστικού συστήματος από την χαραυγή του ανθρώπου.
Για τις ανάγκες όμως του 21ου Αιώνα και επειδή οι έννοιες
χρειάζεται να ανανεώνονται συνεχώς, διαφορετικά χάνουν την δύναμη τους,
χρησιμοποιείται με αυτόν τον όρο ,για την κατανόηση του θέματος.
Ο Ονειρευτής λοιπόν που είναι 12 Ονειρευτές
με διαφορετικά κυρίαρχα χρώματα ο καθένας και διαφορετικούς κραδασμούς,
αποτελούν το Πνεύμα του ανθρώπου και συνεργάζονται πάντα μεταξύ τους
για την γέννηση και την υλοποίηση του ανθρώπου.
Αφού ξεκουράστηκα και ένιωσα την ενέργεια να ανεβαίνει απαλά
μέχρι την βάση του λαιμού, άπλωσα τα φτερά του ‘Άλλου’ σώματος
και πέταξα στην κορυφή του μεγάλου βράχου,
με την βοήθεια της ώθησης της Γης,
που βοηθάει πάντα τα αγαπημένα της παιδιά της,
και αιωρούμενη για λίγο.
Το φυσικό σώμα με ακολούθησε και βρέθηκα να κοιτάζω προς την Δύση.
.
Ποιοι είναι οι Ονειρευτές?
.
Ε.Π
21ος Αιών
3150304371_8631609eae
 
ΟΙ ΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΛΑΪΟΝ 
…θαυμάζουν τα Φτερά της Πηνελόπης
που πετά προς  μια απροσκύνητη Δύση
από κορυφές   της Συνείδησης υψηλές
Δειναρικών Άλπεων πτυχωτές!

 

 


Αρέσει σε %d bloggers: