Posts Tagged ‘Τόλκιν’

1. Τα Φτερά

8 Αυγούστου 2009

133345034_2639bd1589

1. Από τις σημειώσεις της Πηνελόπης…

Ποια είναι τα Φτερά του Ανθρώπου?

Α τένισα από την άκρη του βράχου τον ορίζοντα και στάθηκα λίγο εκεί.
Θα μπορούσα να φορέσω τα Φτερά για να κατέβω

ή να χρησιμοποιήσω τον ανελκυστήρα,
που βρισκόταν στην Ανατολική πλευρά.
Προτίμησα όμως να πάρω το μονοπάτι, που οδηγούσε στις μικρές πέτρινες σκάλες.
Ήθελα να περπατήσω για λίγο ξυπόλυτη στο γρασίδι
και να νιώσω τα μικρά χόρτα να γαργαλούν τα πέλματα,
στέλνοντας τα μηνύματα από την μεγάλη και αγαπημένη μητέρα την Γη.
Πολύ πριν αποκτήσω τα Φτερά, μου άρεσε να την αγγίζω με γυμνά πόδια
και να περπατώ πάνω της στο χώμα, στα χόρτα, στους βράχους
και στην άμμο παίζοντας μαζί της.
Ένιωθα ν’αγαπώ την Μεγάλη αυτή Οντότητα, που μας γεννά, μας θρέφει,
μας προστατεύει, μας συγχωρεί και μας αγκαλιάζει πάντα.
Είναι η παρηγοριά μας πάντοτε σε στιγμές μοναξιάς και θλίψης,
για όσες και περάσει κανείς.
Περπατώντας στην αγκαλιά της γνωρίζεις ότι είσαι πάντα.. Σπίτι.
Πριν 4,5 δις ξεκίνησε σαν Γη και παντρεύτηκε τον Ουρανό.
Μετά πέρασε στην φάση της Ρέας κι έγινε η σύζυγος του Κρόνου.
Τότε δεν υπήρχε το ανθρώπινο γένος είδος, όπως το ξέρουμε όπως σήμερα.
Η τρίτη μεταμόρφωση ήρθε με την μορφή της Δήμητρας και των διαχωρισμό των ηπείρων.
Πριν 500.000.000 περίπου χρόνια,
όλα τα τμήματα της ξηράς , είχαν συγκεντρωθεί στο νότιο ημισφαίριο του πλανήτη.
Ήταν η εποχή, που είχε αρχίσει να αποκαθίσταται η ισορροπία
μεταξύ των δυνάμεων που δημιουργούν και των δυνάμεων που καταστρέφουν.
Από την εποχή αυτή άρχισαν οι συνεχείς μετακινήσεις των ηπειρωτικών μαζών που συνεχίζονται μέχρι σήμερα.
Μια οριακή στιγμή στην ιστορία των σημερινών ηπείρων
ήταν η δημιουργία της Παν-γαιας, Παγγαίας, μιάς ενιαίας ηπείρου
πριν από 2000.000.000 χρόνια.
Η ήπειρος αυτή περιβαλλόταν από μια απέραντη θάλασσα, την Παν-θαλασσα.
Η Παγγαία χωρίστηκε σε δύο τμήματα:
τηνΛαυρασία προς Βορά και την Γκοντουάνα στο Νότο,
που χωριζόταν με μια βαθιά θάλασσα την Τηθύ.
Πριν 65.000.000 άρχισε ο διαχωρισμός σε μικρότερα τμήματα,
τις λιθοσφαιρικές πλάκες και να διαμορφώνεται ο Ατλαντικός,
που χώρισε την Β. Αμερική από την Ευρασία και την Ν.Αμερική από την Αφρική.
Η γιγαντομαχία έπαιρνε σιγά-σιγά τέλος και ο νέος κυβερνήτης του κόσμου,
ο Ζευς, εγκαθίσταντο στον Όλυμπο.
Ο κόσμος ετοιμαζόταν να υποδεχθεί το γιό του τον Ηρακλή
και το καινούργιο είδος πάνω στην γη, τον άνθρωπο!
 
Ο Τόλκιν εμπνεύστηκε το έργο του από τότε που οι άνθρωποι
συνυπήρχαν με τα ξωτικά τους νάνους και τις άλλες ανόργανες οντότητες
και το περιγράφει με πολλές και υπέροχες λεπτομέρειες ενορατικά.
Με τη εμφάνιση της Δήμητρας και την θέση της στο Υψηλό Όρος,
παράλληλα εμφανίζεται και η Περσεφόνη Κόρη
και τα Ελευσίνια μυστήρια εξελίσσουν την ανθρώπινη συνείδηση
σε άλλες οκτάβες επίγνωσης.
Άγγιξα τα πέτρινα σκαλοπάτια κατηφορίζοντας τον μεγάλο βράχο προς την θάλασσα.
Ήταν ζεστά.
Είχαν αποθηκεύσει την θερμότητα της ημέρας.
Και τώρα που ο ήλιος έδυε.
την αντανακλούσε στο περιβάλλον .
Αυτή η θερμότητα έφτανε ως την καρδιά μου
και την ζέσταινε με μιά χρυσαφένια ζωντανή φλόγα…

…συνεχίζεται…

Ποιοί είναι οι Έλληνες?

Ε.Π
21ος Αιών

 
ntp201eveningmist
ΟΙ ΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΛΑΪΟΝ 
…με τα  Πολύχρωμα Φτερά τους…
 
Advertisements

Η συντροφιά …των πολεμιστών!

23 Απριλίου 2009

thelordoftherings1b

 με  ένα … Δακτυλίδι.

Δ ακτυλίδι:
Σύμβολο Αγάπης , Ένωσης και μαγικής Δύναμης .

Ο Πλάτωνας ,ένας οραματιστής του 4ου αιώνα περιγράφει
στην πολιτεία του το δακτυλίδι του Γύγη.
Με τα λόγια του Γλάυκωνος:
Για να γίνει φανερό ότι εκείνοι που ασκούν στην ζωή τους
την δικαιοσύνη την ασκούν άθελα τους,
επειδή δεν έχουν την δύναμη να αδικήσουν,
ο καλύτερος τρόπος είναι να φανταστούμε μια περίπτωση σαν και αυτή
Να δίναμε στον καθένα από αυτούς τους δύο
τον άδικο και τον δίκαιο την δυνατότητα να κάνει ότι θέλει.
Ύστερα να τους πάρουμε στο κατόπι να παρατηρήσουμε
που θα οδηγήσει τον καθένα ο πόθος του.
Λοιπόν η εξουσία είναι περίπου αυτή να αποκτήσουν το προνόμιο
που δόθηκε κάποτε όπως λένε στον προπάτορα του Κροίσου.
Ήταν αυτό , που βρήκε ένας τσομπάνης που έβοσκε τα πρόβατα του άρχοντα
που βασίλευε τότε στην Λυδία.
Με το ξέσπασμα της μπόρας έγινε ένας σεισμός και ράγισε ένα κομμάτι γης.
Ανοίχτηκε ένα χάσμα κάπου εκεί που αυτός έβοσκε τα πρόβατα.
Το είδε και σάστισε.
Κατέβηκε λοιπόν και βλέπει ανάμεσα στα άλλα θαύματα
που αραδιάζουν οι παλιοί ένα χάλκινο άλογο…ένα σκελετό
που τα μάτια του έδειξε να έχει μεγαλύτερο μήκος
από ένα άνθρωπο και το μόνο που πήρε από τον νεκρό αυτό
και βρήκε ήταν ένα χρυσό δακτυλίδι που φορούσε στο χέρι.
Κατά την συνήθεια τους κάθε μήνα οι τσομπάνηδες μαζεύτηκαν για να στείλουν μαντατοφόρους στον βασιλιά πως πάνε τα κοπάδια τους φθάνει
και αυτός φορώντας το δακτυλίδι.
Έτσι που καθόταν ανάμεσα τους κατά τύχη έστριψε
την βάση της πέτρας του δακτυλιδιού και στην στιγμή
χάθηκε από τα μάτια των συντρόφων του
και αυτοί άρχισαν να μιλούν γι αυτόν σαν να ήταν φευγάτος.
Ψηλαφώντας ξανά το δακτυλίδι στρίβοντας την πέτρα νάτος ξανά μπροστά τους.
Αφού σιγουρεύτηκε για τις ιδιότητες του δακτυλιδιού
βάλθηκε και τον έστειλαν και αυτόν με τους μαντατοφόρους
που πήγαιναν στον βασιλιά..
Μπήκε στο παλάτι κατάχτησε την βασίλισσα και με την βοήθεια της
ρίχτηκε πάνω στον βασιλιά τον σκότωσε και με αυτόν τον τρόπο πήρε τον θρόνο.
Ας πούμε ότι μπορούμε να δώσουμε δύο δακτυλίδια
σαν και αυτό στον δίκαιο και στον άδικο.
Ποιος θα μείνει πιστός στην δικαιοσύνη να συγκρατηθεί
και να μη απλώσει χέρι σε ξένα πράματα την ώρα που θα του
είναι εύκολο να πάρει ότι θέλει, να πλαγιάζει με όποιο
να θέλει να σπάζει τις αλυσίδες όποιου κατάδικου θέλει
και να κάνει ότι θέλει θεός ανάμεσα στους ανθρώπους;

Ο Τόλκιν, ένας οραματιστής του 20ου Αιώνα,

περιγράφει αριστουργηματικά και σκιαγραφεί
την προσωπικότητα ενός Γκόλουμ που αναζητά απεγνωσμένα το Πολύτιμο του,
στον Άρχοντα του Δακτυλιδιού και βαδίζοντας με την Συντροφιά του Δακτυλιδιού.
Ένα Γκόλουμ που βρίσκεται πάντα σε μια σχιζοφρενή αντίφαση.
Να αγαπά και να μισεί
Να θέλει και να μη θέλει.
Να βοηθά και να υποσκάπτει.
Να υπερασπίζει και να προδίδει.
Να θαυμάζει και να κατακρίνει.
Να πλησιάζει και να απομακρύνεται.
Να αρχίζει και να τα παρατά.
Να Βλέπει και να μη… ΄βλέπει’.
Να Ακούει και να μη… «ακούει’.
Ένα Γκόλουμ που ζει μια βασανιστική ζωή αποσύνθεσης
κατατρωγόμενος από αυτή την τυραννική δυναστεία.
Και …ένα Χόμπιτ που προσπαθεί απεγνωσμένα να κάνει
και να σώσει κάτι στον χρόνο που ΑΠΟΜΕΝΕΙ…
.
Πόσα Γκόλουμ και Χόμπιτ κρύβει
…ο άνθρωπος μέσα του?
.
ΟΙ ΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΛΑΪΟΝ

Αρέσει σε %d bloggers: