Posts Tagged ‘Όραση’

Το Τόξο … των πολεμιστών

10 Ιουνίου 2009

d635ddef-cff2-4a96-bcf9-de7113dd620a

Παραγωγή και κατανάλωση της ενέργειας
Λέων-Υδροχόος
Απόλλων, Ήλιος- Άρτεμις,Ουρανός
5ος-11ος οίκος.
Το φως του Ήλιου της ημέρας και της νύχτας της Σελήνης των αστεριών στον ουρανό.
Ο άξονας της όρασης της εξωτερικής και εσωτερικής.

Α. Λέων
Το ζώδιο του Λέοντα συνδέεται με τους 50 Βόες του Απόλλωνα στο νησί της Θρινακίας-Τριν-ακίας και αποτελεί τον δεύτερο άκρο του μεγάλου τριγώνου της φωτιάς με πρώτο τον Κριό του Άρη και τελευταίο τον Τοξότη της Αθηνάς.
Η φωτιά,το ιερό Πυρ είναι το πνεύμα,
το νερό είναι το συναίσθημα,
η γη είναι η ύλη και ο αέρας η νόηση.
Η Τρι-νιτι,τριάς είναι πάντα παρούσα στον σταυρό της ύλης.
Και οι ακίδες αυτών των άκρων αιχμηρές σαν μυτερά βέλη.
Πολλά όμως κρέμονται από μια κλωστή ή μια τρίχα και το τρία είναι σημαντικός αριθμός και το θρία και θρι=3.

50 εβδομάδες  περίπου χρειάζεται να κάνει η Γη γύρω από τον Λαμπερό και Φανερό Ήλιο για μια πλήρη τροχιά και οι ακτίνες του Απόλλωνα όπως περνούν από το ζωδιακό χαρακτηρίζουν και το ζώδιο κάποιου.
Έτσι όταν κάποιος ανήκει στο ζώδιο του Λέοντα είναι και ο Ήλιος του εκεί, η ηλιακή συνείδηση του και το κέντρο στην καρδιά του.
Η Λαμπετώ και η Φαέθουσα φυλάγουν αυτούς τους βόες και η συμβουλή της Κίρκης είναι να μη τα πειράξει κανείς όσο πεινασμένος και να είναι.
Όταν φθάνουν εκεί πνέει ένα ζεστός Νότιος άνεμος σιρόκο και ο Λέων είναι αμέσως μετά τον Νότο και το Ναδίρ του ωροσκοπίου με αρχή τον Κριό.
Η θέληση και η αυτοπειθαρχία του Οδυσσέα δοκιμάζεται στην μη παράβαση της εντολής και στην υπεράσπιση και τον σεβασμό των ζωτικών δυνάμεων του οργανισμού και της Ιερής Φωτιάς.
Η θέληση στον Ηρακλή αποκρυσταλλώνεται με την κατάκτηση το Άθλου του Λιονταριού της Νεμέας.
Ο Λέων είναι ένας σημαντικός σταθμός γιατί αντιπροσωπεύει την αρχή μιας μυητικής πορείας ενώ ο Κριός την αρχή μιας φυσικής γέννησης.
Η θέληση είναι μια δύναμη που εκπορεύεται από το σώμα, όταν όλα τα άλλα έχουν χαθεί και σε στιγμή απόλυτης σιωπής.
Προϋποθέτει μια γερή λεοντόκαρδη καρδιά και πολύ καλή λειτουργία του κυκλοφορικού συστήματος.

Οδηγεί σε σταθερές αποφάσεις, αποφάσεις που άπαξ και ληφθούν ισχύουν για παντός, γιατί ο πολεμιστής αναλαμβάνει την ευθύνη των αποφάσεων του ακόμη και των πιο ασήμαντων… φαινομενικά.
Για αυτόν δεν υπάρχουν σημαντικές ή ασήμαντες αποφάσεις παρά μόνο αποφάσεις που παίρνει πάντα μπροστά στον Θάνατο του..
Το Λιοντάρι της Νεμέας είναι ο Άθλος και η εκπαίδευση της Όρασης.

Αρχίζει να βλέπει καλύτερα ακόμη και με κλειστά μάτια κλείνοντας τις δύο εξόδους
των ματιών στην σπηλιά ενός κεφαλιού και συλλαμβάνει
…το Λιοντάρι.
Η θέληση οδηγεί στην όραση και ο πολεμιστής αρχίζει να βλέπει την ενέργεια όπως ρέει στο σύμπαν χωρίς τα μεταφραστικά προγράμματα του MATRIX, που επιβάλει κοινωνική χειραγωγημένη διαμόρφωση.

Βλέπει τις ακτίνες όπως εκπορεύονται από τον Αετό του Δία σε τρεις δέσμες συνείδησης και οργανώνουν την ζωή στην γη σε 48 λωρίδες καθώς και τις αποχρώσεις τους, μπεζ,ροδακινί και κίτρινο.
Η επιμονή θα δημιουργήσει την θέληση και η θέληση παράγει ενέργεια γιατί
είναι ευθυγράμμιση των εξωτερικών και εσωτερικών ακτινών του φωτεινού σώματος του ανθρώπου.
Η ευθυγράμμιση αυτή είναι η συνειδητοποίηση της αντίληψης σε διαφορετικές θέσεις περνώντας κάθε φορά από το σημείο συναρμολόγησης αριστερά κοντά στην καρδιά του ανθρώπου.
Επίσης,αυτή η θέληση κάνει το σημείο αυτό να σταθεροποιείται σε μια συγκεκριμένη θέση διαφορετικά τρεμοπαίζει και η αντίληψη είναι χαοτική με σκόρπιες εικόνες…
εδώ και εκεί.
Η σταθεροποίηση τους σημείου συναρμολόγησης φτιάχνει τους διώκτες, τους κυνηγούς και τους κατασκευαστές της ελεγχόμενης τρέλας.
Η ελεγχόμενη τρέλα είναι μια τέχνη,ένα είδος ηθοποιίας με την οποία οι κυνηγοί πολεμιστές συναλλάσσονται με τους ανθρώπους και μαθαίνουν μέσα από τις εμπειρίες τους, μόνο που δεν γίνεται για κερδοσκοπικούς λόγους.

Με αυτή την έννοια οι κυνηγοί παίζουν ένα ρόλο όσο πιο καλύτερα μπορούν με φαντασία, με χιούμορ, με αψογοσύνη, με τον αυτοσχεδιασμό που απαιτούν οι περιστάσεις της επιλογής του πνεύματος και το προσφέρουν σε αυτό.
Μετά αποσύρονται και σβήνουν τα ίχνη τους και παραμένουν ελεύθεροι
και… ο «κανένας».

Γελούν, κλαίνε, αγωνιούν, αγωνίζονται, πολεμούν, ρευστοί, απρόβλεπτοι, εφευρετικοί, ελέγχουν την τρέλα της ζωής τους κάθε στιγμή με απόλυτη αυτοπειθαρχία.

Παραμένουν πάντα ελεύθεροι από το αποτέλεσμα της πράξης.
Δεν περιμένουν κανένα κέρδος, ανταμοιβές και χειροκροτήματα.
Κάνουν το καλύτερο και
εξοικονομούν ενέργεια σπάζοντας την ρουτίνα, αποφεύγοντας να έχουν συνήθειες εξαρτήσεις και πράττοντας «μη πράξεις».
Οι «μη πράξεις» των πολεμιστών είναι να βαδίζεις προς τα πίσω,
να κουβαλάς μια άδεια τσάντα, να κάνεις κάτι με διαφορετικό τρόπο από ότι έχεις συνηθίσει σπάζοντας τον παγιωμένο τρόπο σκέψης.

Οι Λέοντες έχουν μια φυσική ροπή στην ηθοποιία και ο 5ος οίκος είναι μια σκηνή και ένα δημιουργικό σκηνικό.
Για ένα πολεμιστή σκηνή είναι όλος ο κόσμος και η ζωή μια μεγάλη ταινία!

Οι μεγάλοι ηθοποιοί ζουν τον ρόλο τον βιώνουν γιατί κατορθώνουν να μετακινήσουν το σημείο συναρμογής τους στην θέση που είναι «ο ρόλος».

Όμως η μεγάλη μαγεία του θεάτρου και του κινηματογράφου είναι ότι οι μεγάλοι ηθοποιοί παρασύρουν και το κοινό μαζί τους μετακινώντας και το δικό τους σημείο συναρμογής.
Και εδώ βρίσκεται η λυτρωτική αίσθηση της τέχνης!

Ο Φοίβος Απόλλων, ο μουσαγέτης, με το μαντείο του στην χώρα των θεών,

η μεγαλύτερη πηγή ενέργειας κυβερνάει τον Λέοντα, το ζώδιο της σκηνής, της χαράς, των συγκινήσεων,των ερώτων, της δημιουργίας,της μουσικής και των τραγουδιων,της μαντικής
Και το ιερό πτηνό του είναι το γεράκι γνωστό για την οξύτητα της όρασης του.
Ο πολεμιστής διακρίνεται
από την πάλλουσα εκπομπή ακτινοβολίας του κέντρου της καρδιάς, από την ζωτικότητα και από την λάμψη στον υμένα των ματιών του και ιδιαίτερα του αριστερού.

 Ο Χρόνος που βόσκει στο νησί του Ηλίου Απόλλωνα!

μ οδύσσειας

Κατόπι στο καλό νησί της Θρινακίας θα φτάσης.
Βόδια εκεί βόσκουνε πολλά κι αρνιά παχιά του Ήλιου,
εφτά κοπές βοδιών, εφτά καλών αρνιών κοπάδια,
πενήντα καθεμιά κοπή, κι αυτά μήτε γεννούνε,
και μήτε λιγοστεύουνε· και θεές τα κυβερνάνε,
δύο νύφες ωριοπλέξουδες, Φαέθουσα, Λαμπετία,
του Ήλιου του Υπερίωνα και της Νεαίρας κόρες.
Η μάνα που τις γέννησε και γλυκοανάθρεψέ τις,
135
πάς στο νησί τις έβαλε της Θρινακίας να ζούνε,
τα γονικά τους πρόβατα και βόδια να φυλάγουν.
[ Αυτά αν τ’ αφήσης άβλαβα, και θες το γυρισμό σου,
όσο πολλά κι αν πάθετε, πάλε στο Θιάκι πάτε·
μα αν τα πειράξης, πρόσμενε ξολοθρεμό στο πλοίο
140
και στους συντρόφους· ίδιος σου μπορείς να ξεγλυτώσης,
μα αργά θα φτάσης κι άσκημα, κι από συντρόφους έρμος ].»

Ο χρόνος για τους πολεμιστές είναι Ιερός!
Γνωρίζουν ότι κάποια στιγμή αυτό το ταξίδι θα τελειώσει μαζί και η περιπλάνηση τους σε αυτό όμορφο κόσμο.
Έτσι λοιπόν δεν έχουν το περιθώριο να αρπαχτούν από την κτητικότητα, την λαιμαργία, την απληστία, την επιπολαιότητα, την αποθησαύριση
άχρηστων αντικειμένων.

Κρατούν τα απαραίτητα κάθε φορά και αποφασίζουν τι θα ξεφορτωθούν από τις συνήθειες τους και τις ασχολίες τους.
Με αυτό τον τρόπο εξοικονομούν ενέργεια.
Ενέργεια που χρειάζονται για την κατανόηση της γνώσης και την διεκδίκηση της ελευθερίας τους.

Δεν έχουν την πολυτέλεια να σπαταλούν εδώ και εκεί τον χρόνο τους και να τον σκοτώνουν ασεβώς σφάζοντας και τρώγοντας τις Ιερές αγελάδες του Απόλλωνα.
Σκοτώνουν όμως το Λιοντάρι, τον εγωισμό και τον εγωκεντρισμό,
αλλά κρατούν την Λεοντή γιατί αντιπροσωπεύει μια πολύτιμη ζωτική δύναμη για την ζωή.
Ο εγωισμός και η απόδειξη της σπουδαιότητας μας,
καταναλώνει μεγάλα ποσά ενέργειας
και δεν μένει περιθώριο για οτιδήποτε άλλο..
Κάποια στιγμή βέβαια πετούν και την Λεοντή χάνοντας την ανθρώπινη μορφή αλλά τότε θα βρεθούν στο έλεος της ευθυγράμμισης και θα κινδυνέψουν θανάσιμα.
Αν αποξηράνουν τελείως τον εαυτό τους είναι καταδικασμένοι.
Αυτό είναι όμως μια άλλη ιστορία…

Οι πολεμιστές θέλουν και είναι μέρος του κόσμου!
Δεν απέχουν!
Παίρνουν μέρος στο παιγνίδι,
τον χορταίνουν δίνοντας τον καλύτερο εαυτό τους.
Έχουν να δηλώσουν και νίκες και ήττες αλλά… νιώθουν χορτάτοι,
βασιλιάδες.

Το «εγώ» τους δεν είναι αβέβαιο, πεινασμένο, ασταθές, υπεροπτικό, επιθετικό, δειλό, ζηλόφθονο, κακοπροαίρετο, άπληστο.
Δεν θα σκοτώσουν τρία ορτύκια για να φάνε όταν χρειάζονται ένα,
σαν να μη έχουν ξαναφάει ποτέ στην ζωή τους.
Αποφεύγουν να στύβουν τον κόσμο σαν λεμόνι.
Τον αγγίζουν απαλά, τρυφερά δυναμικά και μετά αποσύρονται.

από τα μυστικά μονοπάτια,

της αστρολογίας

…του 21ου Αιώνα.

ΟΙ ΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΛΑΪΟΝ …με το Τόξο τους

%CF%87%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF++%CF%84%CE%BB%CE%BF

Advertisements

1.Ο Ηρακλής, το Λιοντάρι και η αναζήτηση της Ελευθερίας

21 Δεκεμβρίου 2008

heracl

Ένας νεαρός φοιτητής συζητάει με τον «γνωστό» ημίθεο,
γιό του Δία και απελευθερωτή του Προμηθέα
.

Από τις σημειώσεις του…

Βημάτιζα μπροστά σου, σκεφτικά και σιγομουρμούριζα.
Εσύ καθόσουν ακίνητος σκεφτικός, με το ρόπαλο αριστερά κατεβασμένο,
με την Λεοντή στον ωμό και το βλέμμα στοχαστικό.
Ξαφνικά μια ριπή άνεμου ανέμισε ένα φύλλο χαρτιού, το στριφογύρισε και την στιγμή που περνούσα, προσγειώθηκε μπροστά σου και μπροστά μου.
Έσκυψα το σήκωσα και διάβασα τις λέξεις που ήταν γραμμένες :
«Στείλε το γράμμα», έλεγε το χαρτί.
Το πήρα μαζί μου αναρωτούμενος τι να σημαίνει αυτό το μήνυμα..
Μιλούσαμε καιρό τώρα από την στιγμή που σε βρήκα σκονισμένο, μαυρισμένο σ’ένα παλαιοπωλείο, ξεχασμένο.
Σε είδα και σ’αναγνώρισα.
Ήσουν ο Ηρακλής, ο άνθρωπος που έγινε θεός.
Ο Ήρωας!
Σε είχα ρωτήσει τότε:
-Είναι πολύ μοναχικός ο δρόμος ενός ήρωα?
Δεν μου είχες απαντησει.
Είχες αυτό το ίδιο σκεφτικό βλέμμα.
Ήλπισα πως θαρχόταν η στιγμή που θα μου απαντούσες.
Σε πήρα μαζί μου, άφησα το νερό να τρέξει πάνω σου, έφυγε η σκόνη, έλαμψες.
Γυάλισε το μάρμαρο! Εσύ όμως κράτησες τον ίδιο στοχασμό.
Βρήκαμε μια γωνία που μας άρεσε και εγκαταστάθηκες εκεί αποφασίζοντας να μείνεις μαζί μου.
Εσύ θεός και εγώ, άνθρωπος.
-Ποιο θα μπορούσε να είναι το κίνητρο για την Αθανασία,ποιο το κέρδος?
Σε ρώτησα μια μέρα που όλα γκρεμιζόταν δίπλα μου και το μυαλό έψαχνε για απαντήσεις.
-Δεν υπάρχει κέρδος στην Ελευθερία!

Η Ελευθερία δεν μπορεί να είναι κερδοσκοπική επιχείρηση, αλλά να ρωτάς όταν είσαι απελπισμένος.
Μόνο τότε δικαιούσαι απαντήσεις είτε από θεούς είτε από ανθρώπους.
-Όμως από πού μπορεί να ξεκινήσει κάποιος?

Ποια θα μπορούσε να είναι η αρχή μιας τέτοιας διαδρομής?
Μου απάντησε αργά , μακρόσυρτα.
Από… την Θέληση.
Η θέληση εδρεύει στην καρδιά και η θέληση είναι μια δύναμη που εκπορεύεται από το σώμα, όταν όλα τα’άλλα έχουν χαθεί.
Η θέληση είναι μια μικρή, πρώτη απόφαση, που δεν αυτοαναιρείται, γιατί θα πρέπει να ξέρεις, ξεκινώντας αυτό τον δρόμο, θ’αποφασιζεις πάντα και,
οι αποφάσεις άπαξ και ληφθούν, ισχύουν για πάντα.
Υποψιαζόμουν την αρχή και συνέχισα να ρωτάω.
-Είναι το Λιοντάρι της Νεμέας, ο πρώτος άθλος?
Η απάντηση του ήταν άμεση.
-Ναι είναι το λιοντάρι μέσα μας.
Ο εγωισμός που μας κάνει τρωτούς, που μας καταβροχθίζει, που μας οδηγεί σε μια ανώφελη και περιττή απόδειξη της σπουδαιότητας μας.
Πως μπορεί να νιώθει κανείς σπουδαίος, όταν ο θάνατος είναι τόσο δίπλα μας, τόσο κοντά μας?
Πνίγοντας το λιοντάρι, αυτό που μένει, είναι μια ισχυρή, ατόφια θέληση να ξεκινήσουμε.
Ο δρόμος έχει ανοίξει μπροστά μας, είναι η αρχή για μια αλλού είδους «Όραση».
Αλλά να μην ξεχάσουμε να κλείσουμε τις δυο πόρτες της σπηλιάς του κεφαλιού μας , που είναι τα μάτια μας
Δεν ήταν τυφλός ο Ομηρος!
Εβλεπε… έβλεπε με τα μάτια της ψυχής,

γιατί διέθετε «εσωτερική» Όραση!

Κάθε ομοιότητα με πρόσωπα και πράγματα

είναι μερικώς φανταστική.. .

ΟΙ ΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΛΑΪΟΝ


Αρέσει σε %d bloggers: