Παραμύθι χωρίς όνομα

28 Σεπτεμβρίου 2016 by

%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%b1%ce%bc%cf%85%ce%b8%ce%b9-%cf%80%ce%b7%ce%bd%ce%b5%ce%bb%ce%bf%cf%80%ce%b7

«Αν η γνώση δημιουργεί προβλήματα, η άγνοια αναμφίβολα δεν μπορεί να τα λύσει»

Ω. Τα Παραμύθια μιας Πηνελόπης

Έβγαλε από την τσέπη της μια θήκη με βελόνες κι ένα κουβάρι κλωστή, και της τα έδωσε.
– Βλέπεις, είπε, δεν είναι μεγάλο δώρο, ούτε ακριβό. Είναι όμως πολύτιμο.
Η Ειρηνούλα κοίταζε την κλωστή και τις βελόνες χωρίς να καταλαβαίνει.
– Τι είναι αυτά; ρώτησε.
– Πώς; Δε ράβεις; ρώτησε η Γνώση.
– Όχι, ούτε είδα ποτέ άλλον να ράβει.
– Θέλεις να μάθεις; Έλα να σου δείξω.
Κάθησε η Γνώση στο κατώφλι του σπιτιού πήρε τη σχισμένη τραχηλιά της Ειρηνούλας κι έραψε τις τρύπες. Η Ειρηνούλα κοίταζε με θαυμασμό και απορία.
– Δωσ’ μου να δοκιμάσω κι εγώ! παρακάλεσε.
Πήρε τη βελόνα κι έραψε το φόρεμα της, ύστερα τα μεταξωτά της παπουτσάκια, και τα χρυσά κορδόνια που έδεναν τα πέδιλα του αδελφού της και που ήταν όλο κόμποι, ύστερα την παλιωμένη του τραχηλιά και τα σχισμένα ρούχα του. Τόσο ωραία τα έραψε, που, αφού τελείωσε, της φάνηκαν όλα σαν καινούρια.
– Τι διασκεδαστικό που είναι! είπε μ’ ενθουσιασμό. Εσύ, Γνώση, ράβεις πολύ;
– Ράβω σαν τελειώσω τις δουλειές μου.
– Κάνεις και άλλες δουλειές; Πες μου, τι;
– Όλες τις δουλειές του σπιτιού. Συγυρίζω, πλένω, μαγειρεύω, ζυμώνω, σκάβω το περιβόλι…
– Μπα! διέκοψε η Ειρηνούλα. Εγώ δεν κάνω τίποτα και βαριούμαι φοβερά! Να, σήμερα το πρωί, ώσπου να ξυπνήσει ο αδελφός μου, περνούσα και ξαναπερνούσα το χέρι μου μες στις αχτίδες του ήλιου και κοίταζα τα σκονάκια που χοροπηδούσαν, έτσι, για να περνά η ώρα. Δεν ξέρω πώς να σκοτώσω τις ατέλειωτες ώρες της ημέρας!
Η Γνώση γέλασε.
– Θες να τις σκοτώσεις ή να τις μεταχειριστείς; ρώτησε.
– Το ίδιο δεν κάνει;
– Όχι! Η ώρα πάντα περνά. Μ’ αν κάνεις περιττά πράματα, τη σκορπάς· ενώ αν κάνεις δουλειές με σκοπό, τη μεταχειρίζεσαι.
– Δεν το συλλογίστηκα αυτό ποτέ, είπε συλλογισμένο το Βασιλόπουλο. Και μένα η ώρα μου φαίνεται ατέλειωτη!
– Και όμως η ώρα είναι πολύτιμη, αποκρίθηκε η Γνώση. Σε τι καταγίνεσαι όλη μέρα;
– Σε τίποτα! Σε τι μπορώ να καταγίνω; Ο καθένας ζει και καταγίνεται για τον εαυτό του, κι εγώ δεν έχω ανάγκη από τίποτα.
– Μα ο τόπος σου έχει ανάγκη από σένα.
– Μπα! Ο καθένας φροντίζει για τον εαυτό του και κουτσοζεί.
– Καλά το είπες, πως κουτσοζεί, αποκρίθηκε λυπημένη η Γνώση. Και ο τόπος σου κουτσοζεί. Το καταδέχεσαι όμως;
– Τι να του κάνω;
– Αν ο καθένας σκέπτουνταν λιγότερο το άτομο του και δούλευε περισσότερο για το γενικό καλό, θα έβλεπε μια μέρα πως πάλι για τον εαυτό του δούλεψε, και πως αντί να κουτσοζεί, κατάφερε να καλοζεί.
– Δεν καταλαβαίνω, μουρμούρισε το Βασιλόπουλο. Η Γνώση γέλασε.
– Σε σκότισα; είπε. Μ’ αν πας πίσω στο λαό σου, και ζήσεις ανάμεσα του, και μιλήσεις μαζί του, και ακούσεις τα όσα έχει να σου πει, θα εννοήσεις τότε καλύτερα.
– Θα πάγω! είπε σοβαρά το Βασιλόπουλο.
Πηνελόπη Δέλτα
Στον Κήπο της Γνώσης και της Φρόνησης

 

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
από το έργο: Ροκ Οδύσσεια 2008

Διαδικτυακές Ομηρικές Αναπαραστάσεις
Ο Καιρός του Τόξου
Εν πεδίω πνευματικώ
με τα όπλα των μεγάλων πολεμιστών εν παντί καιρώ
Αστραία 

Ο Κόσμος της Σοφίας

15 Σεπτεμβρίου 2016 by

 

...το μόνο που μας χρειάζεται για να γίνουμε καλοί φιλόσοφοι ,

είναι η ικανότητα να απορούμε..

Είχε ένα συναίσθημα πρωτόγνωρο: στο σχολείο και παντού, οι άνθρωποι ασχολούνται με πράγματα εντελώς ασήμαντα, με μικρολεπτόμειες . Κι όμως , υπήρχαν σοβαρά και δύσκολα προβλήματα, που η λύση τους ήταν πολύ σπουδαία από τα συνηθισμένα μαθήματα του σχολείου.

Ποιος  ήξερε την απάντηση σ΄αυτές τις ερωτήσεις;

Τι είναι η φιλοσοφία;

Αγαπητή μου Σοφία!

Οι άνθρωποι έχουν πολλά χόμπυ και διάφορα. Άλλοι μαζεύουν παλιά νομίσματα ή γραμματόσημα , άλλοι ασχολούνται με την χειροτεχνία, άλλοι  πάλι αφιερώνουν κάθε ελεύθερη στιγμή τους σε κάποιο άθλημα.

Υπάρχουν κι άνθρωποι που ευχαριστούντιαι με το διάβασμα. Ένα σωρό διαφορετικά πράγματα. Μερικοί διαβάζουν μόνο εφημερίδες  ή κόμικς, άλλοι προτιμούντα μυθιστορήματα, άλλοι, πάλι, διαλέγουν βιβλία με διάφορα θέματα, όπως η αστρονομία, η ζωολογία ή οι εφευρέσεις.

Μήπως υπάρχει κατι που αφορά όλους τους ανθρώπους χωρίς εξαίρεση όποιοι και να είναι χωρίς εξαίρεση;

Κι αυτές οι ερωτήσεις είναι το θέμα αυτού του μαθήματος;

Ποιο είναι το σπουδαιότερο πράγμα στη ζωή;

Νιώθουμε την ανάγκη να μάθουμε ποιοι είμαστε και γιατί ζούμε.

Ώστε το ερώτημα γιατί ζούμε δεν είναι ένα τυχαίο χόμπι, όπως για παράδειγμα η συλλογή γραμματοσήμων.

Ο καλύτερος τρόπος να πλησιάσει κανείς την φιλοσοφία είναι να κάνει φιλοσοφικές ερωτήσεις.

Πως δημιούγηθηκε ο κόσμος; Πίσω απ όσα συμβαίνουν κρύβεται μια βούληση  ή ένα νόημα;

Πως πρέπει να ζούμε;

Τέτοιες ερωτήσεις απασχόλησαν τους ανθρώπους  όλων των εποχών.

Στην πραγματικότητα δεν μπορούμε να κάνουμε  όσες φιλσοφικές ερωτήσεις θέλουμε, γιατί οι ερωτήσεις δεν ειναι πολλές.  Ήδη έχουμε αναφέρει μερικές.Η ιστορία δείχνει πωςυπάρχουν πολλές και διάφορες απαντήσεις για κάθε μια από τις ερωτή σεις  που κάναμε.

Παρόλο που τα φιλοσοφικά ερωτήματα ενδιαφέρουν και αφορούν όλους τους ανθρώπους, δε γίνονται όλοι οι άνθρωποι φιλόσοφοι.
Οι περισσότεροι φυλακίζονται για διάφορους λόγους τόσο βαθιά μέσα στην καθημερινότητα, που θάβουν μια για πάντα την έκπληξη τους για το φαινόμενο της ζωής.

‘Ενας από τους αρχαίους φιλοσόφους, πίστευε ότι η φιλοσοφία γεννήθηκε από την απορία και τον θαυμασμό του ανθρώπου για τον άνθρωπο.

Ο άνθρωπος θαυμάζει και απορεί τόσο πολύ που ζεί , ώστε οι φιλοσοφικές ερωτήσεις γεννιούνται από μόνες τους στο μυαλό του.

Το κυνήγι της αλήθειας στο οποίο έχουν ριχτεί οι φιλόσοφοι μοιάζει λίγο με αστυνομική περιπέτεια.

και η φιλοσοφία γεννήθηκε μαζί με  την απορία και τον θαυμασμό του ανθρώπου.

Πολλοί άνθρωποι απορούν με τον κόσμο και απορούν και με το λαγουδάκι που ο ταχυδακτυλουργός τραβάει  μέσα από το άδειο του  ημίψηλο.

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΗΣ ΣΟΦΙΑΣ

σελ. 23

Εκδόσεις Λιβάνη

ΓΙΟΣΤΕΪΝ ΓΚΑΑΡΝΤΕΡ

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
από το έργο: Ροκ Οδύσσεια 2008

Φιλοσοφία είναι να απορείς  και να ρωτάς για τα ασυνήθιστα

Διαδικτυακές Ομηρικές Αναπαραστάσεις
Ο Καιρός του Τόξου
Εν πεδίω πνευματικώ
με τα όπλα των μεγάλων πολεμιστών εν παντί καιρώ
Αστραία 


Αρέσει σε %d bloggers: