Η άνοδος της ασημαντότητας

19 Οκτωβρίου 2016 by

Αποτέλεσμα εικόνας για καστοριάδης η άνοδος της ασημαντότητας

Προς τον αναγνώστη
ΚΑΙΡΟΣ
Η κρίση των Δυτικών Κοινωνιών
Τα κινήματα της δεκαετίας του ’60
Μαρξισμός – Λενινισμός: η κονιορτοποίηση
Ανάμεσα στο κενό της Δύσης και το μύθο των Αράβων
Η αποσάθρωση της Δύσης
Η άνοδος της ασημαντότητας
ΚΟΙΝΩΝΙΑ
Ανθρωπολογία, φιλοσοφία, πολιτική
Η κρίση της διαδικασίας ταύτισης
ΠΟΛΙΣ
Αρχαίο ελληνικό και πολιτικό φαντασιακό
Αθηναϊκή δημοκρατία: βάσιμα και αβάσιμα ερωτήματα
Το φύλλο της συκής της ηθικής
Η δημοκρατία ως διαδικασία και ως καθεστώς

ΤΑ ΣΤΑΥΡΟΔΡΟΜΙΑ ΤΟΥ ΛΑΒΥΡΙΝΘΟΥ

ΚΑΣΤΟΡΙΑΔΗΣ ΚΟΡΝΗΛΙΟΣ

Kρίση της κριτικής

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Παραμύθι χωρίς όνομα

28 Σεπτεμβρίου 2016 by

%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%b1%ce%bc%cf%85%ce%b8%ce%b9-%cf%80%ce%b7%ce%bd%ce%b5%ce%bb%ce%bf%cf%80%ce%b7

«Αν η γνώση δημιουργεί προβλήματα, η άγνοια αναμφίβολα δεν μπορεί να τα λύσει»

Ω. Τα Παραμύθια μιας Πηνελόπης

Έβγαλε από την τσέπη της μια θήκη με βελόνες κι ένα κουβάρι κλωστή, και της τα έδωσε.
– Βλέπεις, είπε, δεν είναι μεγάλο δώρο, ούτε ακριβό. Είναι όμως πολύτιμο.
Η Ειρηνούλα κοίταζε την κλωστή και τις βελόνες χωρίς να καταλαβαίνει.
– Τι είναι αυτά; ρώτησε.
– Πώς; Δε ράβεις; ρώτησε η Γνώση.
– Όχι, ούτε είδα ποτέ άλλον να ράβει.
– Θέλεις να μάθεις; Έλα να σου δείξω.
Κάθησε η Γνώση στο κατώφλι του σπιτιού πήρε τη σχισμένη τραχηλιά της Ειρηνούλας κι έραψε τις τρύπες. Η Ειρηνούλα κοίταζε με θαυμασμό και απορία.
– Δωσ’ μου να δοκιμάσω κι εγώ! παρακάλεσε.
Πήρε τη βελόνα κι έραψε το φόρεμα της, ύστερα τα μεταξωτά της παπουτσάκια, και τα χρυσά κορδόνια που έδεναν τα πέδιλα του αδελφού της και που ήταν όλο κόμποι, ύστερα την παλιωμένη του τραχηλιά και τα σχισμένα ρούχα του. Τόσο ωραία τα έραψε, που, αφού τελείωσε, της φάνηκαν όλα σαν καινούρια.
– Τι διασκεδαστικό που είναι! είπε μ’ ενθουσιασμό. Εσύ, Γνώση, ράβεις πολύ;
– Ράβω σαν τελειώσω τις δουλειές μου.
– Κάνεις και άλλες δουλειές; Πες μου, τι;
– Όλες τις δουλειές του σπιτιού. Συγυρίζω, πλένω, μαγειρεύω, ζυμώνω, σκάβω το περιβόλι…
– Μπα! διέκοψε η Ειρηνούλα. Εγώ δεν κάνω τίποτα και βαριούμαι φοβερά! Να, σήμερα το πρωί, ώσπου να ξυπνήσει ο αδελφός μου, περνούσα και ξαναπερνούσα το χέρι μου μες στις αχτίδες του ήλιου και κοίταζα τα σκονάκια που χοροπηδούσαν, έτσι, για να περνά η ώρα. Δεν ξέρω πώς να σκοτώσω τις ατέλειωτες ώρες της ημέρας!
Η Γνώση γέλασε.
– Θες να τις σκοτώσεις ή να τις μεταχειριστείς; ρώτησε.
– Το ίδιο δεν κάνει;
– Όχι! Η ώρα πάντα περνά. Μ’ αν κάνεις περιττά πράματα, τη σκορπάς· ενώ αν κάνεις δουλειές με σκοπό, τη μεταχειρίζεσαι.
– Δεν το συλλογίστηκα αυτό ποτέ, είπε συλλογισμένο το Βασιλόπουλο. Και μένα η ώρα μου φαίνεται ατέλειωτη!
– Και όμως η ώρα είναι πολύτιμη, αποκρίθηκε η Γνώση. Σε τι καταγίνεσαι όλη μέρα;
– Σε τίποτα! Σε τι μπορώ να καταγίνω; Ο καθένας ζει και καταγίνεται για τον εαυτό του, κι εγώ δεν έχω ανάγκη από τίποτα.
– Μα ο τόπος σου έχει ανάγκη από σένα.
– Μπα! Ο καθένας φροντίζει για τον εαυτό του και κουτσοζεί.
– Καλά το είπες, πως κουτσοζεί, αποκρίθηκε λυπημένη η Γνώση. Και ο τόπος σου κουτσοζεί. Το καταδέχεσαι όμως;
– Τι να του κάνω;
– Αν ο καθένας σκέπτουνταν λιγότερο το άτομο του και δούλευε περισσότερο για το γενικό καλό, θα έβλεπε μια μέρα πως πάλι για τον εαυτό του δούλεψε, και πως αντί να κουτσοζεί, κατάφερε να καλοζεί.
– Δεν καταλαβαίνω, μουρμούρισε το Βασιλόπουλο. Η Γνώση γέλασε.
– Σε σκότισα; είπε. Μ’ αν πας πίσω στο λαό σου, και ζήσεις ανάμεσα του, και μιλήσεις μαζί του, και ακούσεις τα όσα έχει να σου πει, θα εννοήσεις τότε καλύτερα.
– Θα πάγω! είπε σοβαρά το Βασιλόπουλο.
Πηνελόπη Δέλτα
Στον Κήπο της Γνώσης και της Φρόνησης

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
από το έργο: Ροκ Οδύσσεια 2008

Διαδικτυακές Ομηρικές Αναπαραστάσεις
Ο Καιρός του Τόξου
Εν πεδίω πνευματικώ
με τα όπλα των μεγάλων πολεμιστών εν παντί καιρώ
Αστραία 


Αρέσει σε %d bloggers: